681 resultaten.
In perspectief
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 met hoge luchten
en mijn kleinheid
me doet vluchten
met zand in mijn hand
als verbondenheid
met strand aarde en
het uitgestrekte groene land
het donkere blauw
van eenzaamheid en stilte
mij trekt naar het verre heelal
waar het woord verstomt
licht gevangen zit in gaten
van geïmplodeerde materie
nog ken ik de reden niet
of schep…
Emmer zonder bodem?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
578 Als ik nog zoute tranen overheb,
tegen alle ziltheid van de tijd,
die uitmondt in een belegen zee,
schep ik ongenoegen in een emmer,
waaruit de bodem is geslagen en de
dromen ongestraft blijven komen,
in het zog van zelfgenoegzaamheid,
tegen ingedekte stromen in, dein
ik blind in de wals der sterren mee,
verkoos mijzelf te overschatten…
het schip van liefde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
754 We zijn scheep
gegaan
kant en wal
gekeerd
De riemen
in de dollen
het drijven
beproefd
Wat wisten wij
van varen?…
de schoonheid van het voorbijgaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
561 vanaf de waterkant
zien we de trage schepen
hoewel in vaste baan bewegend
voluit in eigen gang
daarboven wolken
die in snelle vaart
een landschap keer op keer
van kleur laten verschieten
verbaasd over de vlugge vlucht
van een bezorgde zwaluw
toeschietend voor
het hongerige jong
staan wij opnieuw
in stilte, met besef
dat schoonheid…
Mannen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.160 We slaan als uit de
koers geraakte schepen te pletter op de kust
van de ware liefde.…
Denkwerk ( slot )
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
525 het stof leek iets te hebben van goud
stil geluk wikkelde zich rond mijn hart
ik vond in de regenwolkenhemel
de boog die de hoop voorspelt
er ontstond weer de verknochtheid
het ongekende levenslustige verlangen
naar de leeuwerik, haar verenkuifje
het vertrouwde riedeltje in het veld
en ik weet, er is een wenkende hand
ik schep…
KISTE TRUI
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 Op de ruige Mookerheide
loopt een vrouw rond met haar schep
spit overal de grond om
maakt wijde kuilen
zoekt naar de verhoopte schatkist
der graven Lodewijk en Hendrik van Nassau
die eens hier in een veldslag bleven
het bezeten mens zoekt jarenlang
vindt nooit de begeerde buit
is geheel ontgoocheld - sterft waanzinnig
niettemin maakte ze…
Zeedijk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
557 ZEEDIJK
Ik zit
op d'oude zeedijk
en
kijk over de einder
waar het ruisende water
de stralen weerkaatst
sprekende golven
en bruisend nat
dan zie ik ons schip
dat daar vaart
langs de lijn
tweemaster
wij gaan scheep
het roer wijst de weg
de vlag gehesen
wijst noord
daar is waar het hoort
de haven verlaten
de stad uit zicht
dat maakt…
Winter 2
gedicht
2.8 met 9 stemmen
7.735 ongehoord is het zwijgen
een ziekte
een bestaan waarin de nachten
wakend worden doorgebracht wachtend
op wat niet komt dromend van
rumoerige trottoirs en teder
geruzie onder de bruggen
langzaam sneeuwt de voortuin vol en
een vreemd samengaan van ongeloof
en verlangen houdt ons staande
als zagen wij alsmaar witte,
wegvarende schepen…
Panta Rhei
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
590 voor
om de wind op te vangen
Als de stormwind tegen me aanbeukt
veer ik mee als een doek
alsof wij samen dansen
Kom maar op zomerbries
ik voel je warmte al denderen
mijn hart weet van geen stoppen
te ontvangen van leven
totdat ik zo rijk aan indrukken ben
dat ik als de rivier zelf overstroom
dat ik slechts nog vruchtbaar geven kan
dan schep…
leven komt en leven gaat
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.388 je kunt bloemen brengen naar de graven
en as verstrooien op het veld
schepen varen in en uit de haven
een oude man telt traag zijn geld
hoge bomen buigen niet
voor kleine struikjes aan hun voet
er is geen wedstrijd in verdriet
voor wie elke traan oprecht begroet
leven komt en leven gaat
de kosmos doet haar ding
zij botst en deint, kent…
het geluid van tijd (1)
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
533 zie de tijd, liefste
en wat kan worden
laten we niet tellen, de schaduw
en de angsten of de nerven van een verdorde boom
ik ben een vogel in jouw handen
meervoudig en nabijer
dan ooit
zie de tijd
alsof we wonen in de haven
waar schepen voortgetrokken worden
door lange draden van lente
alles gaat voorbij
maar lief, laten we langs de zeeweg…
Valkuil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 met een schep vol moed
loopt hij de tunnelvisie in
als gegrepen door 'n blinde vlek
begint hij na honderd stappen
met kracht te graven
rechtvaardigheid was hij al
tegengekomen, en had dit
zonder mededogen snel
naast zich neergelegd
hoorde hij daar een valk of 'n uil
het kon hem niet bommen
totdat hij de spade in zijn voet boorde
en…
Koorts
gedicht
3.2 met 6 stemmen
3.387 . -
Zie door 't gordijn
De geesten in hun koude schepen!
De takken schaven aan de randen
Van 't venster. In de verte fluit
Het altijd helder langs de landen.
De dieren op de wanden
Verdwijnen. 't Licht gaat uit.…
Tussen roesmoes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
278 tussen
de roesmoezende mensen
en wees naar mij
Jouw vinger viel mij aan
in mijn hart
Je liep met me mee en
schoot op onze kamer uit
Vlug gooide ik een berg
zuigend zout op het tapijt
Later spoelde ik de rode vlek weg
Het is een en al onzekerheid
die ons scheidt
De overkant is ver
Het snelst zwem ik kruipend
over de gezonken schepen…
onvervuld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
173 bij zonsondergang werden
de ramen zo roze als bloemen
totdat de zon de hemel verliet
om middernacht waren ze
zo zwart als inkt toen de dichter
zijn vragen losliet
de vergeefse verplaatsing
van letters van tafel naar inktbak
een gedicht dat niet werd gebouwd
hoe schep je taal als
zoveel verschillende woorden
hetzelfde betekenen?…
MIJN
snelsonnet
4.1 met 18 stemmen
2.080 Er zwerven nog veel mijnen in de zee,
een souvenir uit barre, zwarte dagen
waarop vijf mijnenvegers vlijtig jagen.
De Belgische marine doet ook mee.
Ik hoop dat ze ditmaal betrouwbaar zijn
en het verschil zien tussen mijn en dijn.…
Vulkaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.018 In mijn hoofd kolkt een vulkaan
De schepen achter mij verbranden
Het vuur wordt langzaam aangewakkerd
De modderstroom glipt door mijn handen
Het dorp is geëvacueerd
Iedereen is op de vlucht geslagen
Geen mens om mij te redden
Want ik ben zo losgeslagen
Ik ben bij mezelf gebleven
Ik groei alleen op vruchtbare grond
Wanneer de…
Alchemie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
545 atelier
hield van licht en
donker in vleugjes
magie en mystiek
ook van de vaten energie
die ik mocht gebruiken
met pigment en kleur uit de
boekenrij vol alchemie van
nader vast te stellen tijden
vaak waart hier de wereld
van hiernaast nog rond met
verbaasde ogen zonder mond
zij golven hun voelbare
muziek met info door mimiek
ik schep…
Ochtend in Toscane
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.119 Ik verdrink mij in stilte en bucolische pracht
welke dit land der latijnse geleerden biedt
en schep genot in het einde van de nacht
begroet de tuinier die zijn bougainvilles begiet ……
EXCURSIE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
759 haar stem klonk luid en vreemd verbogen
er hing iets om haar nek, ze was een buik-
spreekpop, die als een pratend doorgeefluik
vertelde over schepen, over dogen
het was niet waar, al was geen woord gelogen
maar zij genoot alleen het vruchtgebruik
van wat geschonken werd uit deze kruik
en debiteerde slechts ons onvermogen
het zonnetje brak…
Faro
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.328 waar ’t land zich schier tot eiland tongt
en bunkers kaal uit duinen zweren
wieken zich stralen door de nacht
als dorsers die de polders scheren
grauwend uit zwarte duisternis
hoor ‘k schepen en baleinen hoornen
weergalmend in d’onmeetlijkheid
van trage lankmoedige tonen
bundels priemen door mist en zwerk
klauwen verloren, blind…
explosieve stilte
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
764 onbeheerst
snijdt waanzin door
het onzichtbare touw
de lucht, donkerdood
wacht op het gegrom
van roem, voorbijgaand in
een kort en heftig geluid
wanneer de ruimte
de strakgespannen liefde onderlijnt,
omlaag rond hals en nek,
zet elk woord zich vast in
een verbeten afstand, de voetstappen
vervallen tot een duister vlies
ik schep…
Een gedurfde flirt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 je bent geen ballerina
toch spitz je aardig
op de hoge hak
met een charmante pas
in sierlijk bewegen
weet jij je met mooie
mensen te omgeven
zonder elitair te zijn
juist in het verfijnde
tussen oog en hand
schep jij met ieder
een persoonlijke band
een gedurfde flirt
maakt het gezelschap
tot een vrolijk stel
spanning stijgt ten…
langszij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 zoals schepen ballast dragen, lichter gemaakt
door water lijkt het, immer ver
wasgoed danst haar vriendschap met de wind
het zomerkind speelt
haar vreemde spel veroorzaakt goud
op golfjes, waar haar ritme danst
als vuur
op dit vroege uur vergaat de tijd tot as, in lichte strooisels
samen met de was een luchtballet
dat witte tonen legt…
Zij die zich in haar schepping wakker droomt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 Mijn atelier vormt de tempel
waarin de muze woont
Mijn tekentafel als altaar
waar ik jou mijn ziel verbeeld
Voorbij het mogelijk
waarneembare der zintuigen
De plek waar alleen nog
rust, liefde en inspiratie geldt
gelegen in de binnenstad
waar de haven zijn verbrande
schepen telt
In een smeltkroes van culturen
en waar de honger…
Romantische herfst
gedicht
1.9 met 21 stemmen
9.265 schimmig vanavond jaagt die mist de velden
de maan sluipt terug in dodelijke bomen
nu is de grote rafelaar gekomen
een herfst een doodgaan een gekwelde smeekstem
hoor... ademend beweegt de aarde van heimwee
om mensen te bezetten met een adem van verdriet
om koeien zwaar en zwijgend in zich vast te zetten
als schepen, vastgegroeid aan het…
Kleine dingen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
625 Mijn dromen gaan over meren
verder dan schepen kunnen gaan
valt mijn hartstocht niet te keren
tot aan de horizon van mijn bestaan
zweven wil ik over bergen en dalen
stil genieten van een vergezicht
zelf mijn vrijheid te bepalen
dat mijn levensdoel verlicht
met de duizenden vogels zingen
in bossen en bomen her en der
van het geluk en nog…
Wereldkinderen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
718 Langs de grenzen van het stille avondwater
gaan schepen over een spiegel naar de horizon.
Daar ginds rekent men af met de mensenhater
die niet terugkeerde toen het nog volop kon.
Het is het jaar van de bloemenkinderen,
spelend in de tuin van beloftevol samenzijn.…
Herfst wat heb je te koop?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 Van schepen die vergaan omdat niemand wist waar de stoombootbel hing.
Van echtelieden die willen scheiden.
Van gifmengsters in het bos.
En het arme verregende diertje.…