3024 resultaten.
NAJAARSMORGEN
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
615 In 't Oosten
vangt de dag al aan
In 't blauw van het Westen
talmt nog de Maan
Een wilgenboom
met tak na tak
biedt zwerversvolk
kort onderdak
De zwervers vliegen
af en aan
begroeten Zon
behagen Maan
met luchtig
en weemoedig fluiten
dat hen achteloos ontsnavelt
onder 't vechten
met kornuiten
Druppels
die sereen
eerst blonken…
Oude eik
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.183 Herinneren ze hem aan
de jaren van de eerste ringen,
de soepele takken, het frisse blad?
Zou hij willen ruilen?
--------------------------------------
Uit: 'Dichter', voor kinderen van 6 tot 106, 2016.…
nu gaat de beuk erin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 laat de lente binnen
kaal zoek ik de zon
weet hoe alles begon
witte wolken en wat blauw
kom kleine vogel nestel je
de prille tak ontluikt alleen voor jou…
verlicht bos jij wat minder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
770 ik brak takken
van je boom
in volle zomer
de zon sijpelde
in herfstig loom
kleurde later
nieuwe bladeren
de resten legde ik
voorzichtig aan je zoom
verlicht bos jij
wat minder
de wind geeft
weinig hinder
je stam is
sterk genoeg
mijn takken
hakkelen hun
weelde aan je groef
ik zie de
open plekken
waar het zonlicht…
HIER-archie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Een stam met takken.
Takken met bladeren,
die mensen zijn.
Een hier-archie kenmerkt,
de wijsheid van planten.
Wijsheid die ons leert,
dat mensen bomen zijn,
die standvastig staan,
in een tijdloos NU.
HIER-archie ontstaat,
waar stormen razen.
Waar bomen krommen.
Waar mensen buigen,
en weer verder gaan.…
nog hooit het gras
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.000 mandenvol oogst
onder zomerse luchten
bomen verzuchten
hun takken vol vruchten
kleuren de herfst nabij
nog hooit het gras
scheren zwaluwen
in weergaloos vluchten
omlaag voor de regen
samen met muggen
opent de morgen in
rood zullen spinnen
de webben belopen
in druppels kristal
zon weerkaatst overal
dauw spant draden
tussen takken…
Grafschrift
gedicht
2.6 met 43 stemmen
39.129 Op middaghoogte,
de citroen met een kreet afgeworpen
van zijn tak,
en weggesloten en niet meer geel;
daaroverheen stil weggewandeld
herinnering - een wandelend blad.
------------------------------------------
Uit: Verzameld werk, 1983.…
nog een keer
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.328 in het donkere bos
wuiven de bomen
zacht heen en weer
voorzichtig
valt een zonnestraal
door de takken
leidt het licht
bij vooruitzicht
de weg
nog een keer…
Lijnen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
23 Ze zijn er weer
De lijnen die onzichtbaar
schijnen
Verbindend de appelboom
met mispel takken
Zoals gedachten, verlangens gesponnen
Hangen blijven
Zich uitspannen naar jou…
heimwee
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
825 gedenk het kind
dat nog mag dromen
over perziken wolken
beste vrienden is
met vandaag
voor 's nachts
het water slijt
klimmen de takken van bomen…
slapende reus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 het gouden morgenlicht
kust koud, in wintertafereel,
gebroken door takken maar niet
door vensters
groots sta ik op,
stralend wakker gewekt
ontwaakt dient u mij te vrezen…
Een bloempje blauw
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
815 Een bloempje blauw satijn en zacht
Vol ermee een tak
Groei een stamper en een steel
Bloei een draadje met wat meel
Wees met jou de kracht…
Grafschrift
gedicht
2.4 met 186 stemmen
29.109 Op middaghoogte,
de citroen met een kreet afgeworpen
van zijn tak,
en weggesloten en niet meer geel;
daaroverheen stil weggewandeld
herinnering - een wandelend blad.
-------------------------------
uit: 'Verzameld werk', 1983.…
Over de lezersbrief.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 Had ik zonder het te weten
Mij niet van mijn taak gekweten
Bood ik valselijk perspectief?
Gelukkig, de brief was van dien aard,
Dat ik hem nog heb bewaard.…
onbewogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 de tuin lag bezaaid
met afgevallen bladeren
toen je wegging
je glimlach leek
op een ver landschap
het waaide hard
de takken bewogen niet
ik wist niet wat ik zag…
Ze zijn groot
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
616 Zij behoren aan de herfst
en grote vazen
met takken eikenblad
die ogen trekken
mijn tuin sterft reeds af
accepteert geen chrysanten
behalve dan de afvalbak
als ook zij gestorven zijn…
Bloesems voor een verloren verliefdheid
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
816 Ik bracht je takken van de jasmijn
geurig geschenk van een nieuwe zomer
maar mijn hart bloedde
om een verliefdheid
vergaan door de tijd
waarvan ik niettemin nog getuigenis aflegde…
Winterschoonheid
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
663 De glimlach van de winter is
grillig en grauw
de hemel in grijze tooi
nergens een stukje blauw
maar de takken
van de bomen
gehuld in rijp
een schouwspel
zo wondermooi…
Najaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 Het Leven is moe
De takken verdorren
De bladeren sterven
Onaangeraakt
Tot aards stof vergaan
Om weder te keren
Uit 't hemels' sterrenstof
Bij Lentemaan…
Zomereinde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Takken zwaaien van de ene
naar de andere kant het SOS
en proberen te vluchten
eer hun bladeren vallen.
Deze worden begraven
onder sneeuwen zerken.
Ik laat mijn kale sporen na.…
Bloesems voor een verloren verliefdheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Ik bracht je takken van de jasmijn
geurig geschenk van een nieuwe zomer
maar mijn hart bloedde
om een verliefdheid
vergaan door de tijd
waarvan ik niettemin nog getuigenis aflegde…
DE LIJSTER ZINGT
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
918 En wij genieten van zijn zang
speciaal voor ons gezongen
kijken hem vol bewondering na
als hij van tak tot tak is gesprongen.
Zijn lied voor ons is weer voorbij
het vliegt met mooi gespreide veren
waar hij een stukje verderop
zijn liedjes opnieuw gaat presenteren.…
Daar te zitten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
680 Daar te zitten
in de boom op 'n tak
z'n veerkracht getest
met m'n voet
Daar te zitten
in de boom op 'n tak
naast jou,zonder 'n woord,
zonder praten
Je biedt me
zonder tekst
'n appel aan
'k wil weigeren
kan niet terug
"Lieverd, een hapje dan"
zet ik bijtgraag
m'n tanden in 't vruchtvlees
Naar ik bijna vrees…
Doorbreken
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.200 Bij langverlaten ondertussen gras
Breekt abrupt een tak
De winter komt weer dichterbij
Zonlicht danst met kale takken
Ergens staat iets goed geschreven
Langzaam breek ik van haar af
15-11-1989…
Adieu
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.075 Te jong worden takken soms gesnoeid
daar waar oude stoere eiken niet meer
kunnen reiken naar een vol bladerdek
of naar een voorjaar wat luchtig
en ontspannen het licht verspreidt
worden takken soms te jong gesnoeid
daar waar witte vlokken smelten
eer zij vaste grond voelen
of in warme wanten landen
en wonder ogen laten stralen
verglijdt…
Oudjaar 2009
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
2.959 Op de laatste dag van het jaar
wacht men op bezoek of gaat weg
om thuis te komen bij hen die blijven
Een jaar wordt van zijn hoogtepunten
in meeslepende verhalen ontdaan
De kerstboom schittert nog
een engel vliegt van tak tot tak
denkt aan dozen en duisternis
De cranberry-compote ruikt intens
verrukkelijk zoet en een kus smaakt
naar…
De nacht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
433 De vogels vliegen van tak
naar tak.
Zij zijn blij dat de dag
weer begint.
Aanvaardt de dag, een
nieuw begin.
Geniet van alle mooie momenten
die je toegeworpen worden.
Koester het leven
en wees dankbaar voor
alle mooie dingen.
Fotograaf onbekend…
In grond die ik niet heb gekozen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 en storm
breken en sterven er takken af
Ze reiken steeds
dunner en korter
Nesten waaien eruit
naar nieuwe bomen
Voor nieuwe liefdes…
Kleine boodschapper
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Opvliegend en dalend van tak naar tak
brengt zij bij het aanschouwen met gemak
steeds een enorme glimlach op mijn gelaat
die er dan werkelijk ook minuten of uren lang staat.…
Boom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 In je ongesnoeide takken
hangt nog voorbije zomer,
en -vochtbedauwd-
het wuivend spinrag,
dat in tijdloos ritme
winter nog gevangen houdt.
Wat blijft is naaktheid,
wit kleed dat de wond bedekt,
tot -door voorjaarswarmte afgelegd-
de knop zich naar 't leven strekt,
en een nieuwe tak
het hemels hemels blauw omlijnt.…