477 resultaten.
Een nieuw nirwana
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
511 woestijnen
die door reusachtige
windsnelheden
losgelaten heeft van
de eigen domeinen
wat niet kon
hechten is verloren
gegaan in de kleine
luwteplekken die
iedere zwaarte zelf
heeft geselecteerd
naast de monumentale
gladheden van de
hemels gepolijste
blinkende oppervlakken
immens rijst de
verbinding tussen
planeet en zon
in het universum…
Koffie
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
585 Sedertdien kan het ons
ontroeren wanneer wij
driemaal in het kopje
roeren, dat een heel universum
in gang wordt gezet;
door de koffie zo'n onmisbaar
dagelijks genoegen met
buitenaardse pret.…
't Hoeft toch niet miljarden te kosten ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 over banen
als een speer over wegen gaan
vliegen over bergen
als adelaar mijn vleugels uitslaan
als een vis door ’t water schieten
als leeuw op de savanne jagen
of olifant door ‘t dichte woud
misschien een ijsbeer, ook al is dat koud
in een raket naar Venus suizen
door de ruimte met een schip
heel de kosmos gaan verkennen
door ’t universum…
Dolende Ziel.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
559 Wat beteken ik in dit breedspectrum universum
Liefde, waarheid of dromende afwezigheid
Eiland niet gevonden waar gedachten Vrijheid impliceren
Hartenkreten zo onbegrepen resulterend in knagende pijnen
Bevestiging en beweegredenen ver zoek
Vrouw speeltje of wezen met ratio
Wijde natuur muze of 'fabrieksinstelling'
Ziel helend of net destructief…
In eenvoud
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
485 ik wist
dat jij het
middelpunt
van het heelal
was las het
in je ogen
zag het op
je gezicht
het was vooral
de rust die
jij uitstraalde
in een universum
dat holde en tolde
met snelheden
van geluid en verder
sneller dan licht
zelfs de tijd was
daarvoor gezwicht
omdat het begrip
uren dagen maanden
en jaren het enige dat
geschikt…
Eigen wanen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
558 het simpele
spel van heen weer
zij leed aan
de groeipijn van
krankzinnigheid
die zonder naam
en diagnose
doodeenvoudig
niet bestond
uitbehandeld
zonder mond
toch wist zij
in de haar
toegemeten tijd
tussen heen en weer
haar eigen evolutie
weer op gang te
krijgen juist in
verloren tijd
als niemand kijkt
opent zich
het universum…
Val- en slangenkuilen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 nee zelf vliegen
kun je nog niet
maar toch
begeester je
wel het universum
met je netwerk
het fysiek gaan
heeft nooit jouw
interesse gehad
wel de influens in
al haar verleidelijke
val- en slangenkuilen
waar verborgen
verleiders de
geheime manuscripten
hebben verzameld
die de zwakheden van de
mens hebben blootgelegd
genadeloos…
Stilte
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
724 Dus hoe kan men concrete stilte dan benoemen,
wanneer het water van het universum spreekt
en ware wetenschap de kunst is van verbloemen.…
Thuishaven
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.333 We zagen poezen en konijnen,
treinen, karren, soms een fiets
bouwden uit gestapeld niets
de allermooiste luchtkastelen
zilvermeeuwen gilden schril
over het schrale van hun vangst
maar als wij beide ogen sloten
murmelde ons universum stil
nu treft de blik enkel nog grijs
krijgt geen droom meer eigen vorm
schuilen vogels voor de storm…
Trauma
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
560 Monsterachtig pikdonker
in een uur bereikt
chaos van het zaad
bijeen geraapt
klassieke resten
van een doorwoelde aarde
daar waar alleen
nog gedachten zweven
tussen kosmos en universum
eeuwige honger gaapt
hangend aan de melkweg
welke zin heeft dit alles
is het muziek wat ik hoor
of stemmen van mijn eigen grond
waar het zaad begraven ligt…
Het harde aangezicht des levens
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
585 (Wat de Heerser van het universum vermag II)
Men strekt de povere handen
naar de libellen
in het gras
en laat de vleugels dansen
boven rietkraag
en moeras
Men zinkt er haastig in
als het leven hevig spartelt
als het prooidier voedsel zoekt
en het roofdier het “ speels martelt “
Het tekort aan liefde
in de schalen
van de…
Leeuwen in Artis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.701 openbaarde zich
over sneeuwwitte paden
die zich slingerden door
de in wintertooi getoonde dierentuin
het grootste gebaar kwam van de leeuwen
een mannetje met een woeste oer brul
zich van geen God of ellende bewust
ijsberend door de natte sneeuw
met twee leeuwinnen op sleeptouw
banjerend alsof de koude niet bestond
en de hele wereld zijn universum…
Mookerhei
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
482 Het Universum lijkt wel stil te staan,
maar let ik op, verandert er toch iets:
Zo af en toe zie ik een kunstmaan gaan;
hij komt uit ‘t donker en verdwijnt in ‘t niets.
Een meteoor schiet door de hemelhof
met achter zich een staart van sterrenstof.…
Gedachtegoed in december
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
580 dichtgeschroeid en omgedraaid
er hing een geur van ketjap
Om het vuur werd naar elkaar
en naar een mot gekeken, die
in een flits van licht verdween
Ook deze huiskamer is onderdeel
van een uitdijend heelal,waarin
jij en ik bewegen en jij mij onbegrijpelijk
een heerlijk 'gebakkie' noemt
Ik stel me voor dat het voelbare model
van het universum…
ik ga het offerland verlaten
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
944 zeg me welke weg je loopt
ik ga het offerland verlaten
wil weer weten wat mijn
handen doen, de passie
voelen van een zoen
lakens koelden nooit
meer hete lijven
samen blijven was het doel
ik lachte met een scheve
smoel naar oude wijven
we keken naar elkaar
begrepen wat we wilden
jij de zon en ik de maan
het was ons universum
dat we…
Niet stoffelijke zielen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
442 strak dreven
de wolken
hoog langs
ontdaan van
hun last
zelfs de kleuren
waren even
te gast in
het nog
donkere kielzog
zij contracteerden
de immense leegte
die het onbenoemd
grote universum
had te vergeven
mijn kijken
kon niet verder
reiken dan wat
lichtende sterren
voorbij de planeten
hun plaats
en benoeming
ben ik…
Eeuwigheid...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
685 In de stroom van de tijd hebben wij geleefd,
een moment in het bestaan van het universum.
Kijkend op de eeuwigheid was het niet meer dan een zucht,
een nevel die even verscheen en zomaar verdween.
Is alles nu verloren, is alles nu voorbij?
Nee, er is hoop gebleven, op een nieuw leven.…
Talen van vertier
netgedicht
5.0 met 108 stemmen
477 je energieën
straalden in
ogen en lach
je leek versteend
in opperste
concentratie alleen
handen en vingers
beheersten de
modulatie van
talloze stemmen
die uit het universum
in onbekende koers
langs ons gingen
in diepe smart en
onpeilbare droefheid
afgewisseld met
intens plezier in de
vele talen van vertier
in alle fluctuaties…
Mijn gids
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 rechterhand
weg van diepe dalen
langs de chaosbergen
uit mijn verleden
naar de warme gloed
die mijn innerlijke voedt
laat me op je schouder leunen
wanneer de demonen uit mijn hel
in een rauwe confrontatie met ‘t verleden
zich een weg doorheen m’n ziel branden
tot de gezuiverde geest mijn zijn beheerst
de heldere ster die mijn universum…
Sluimert een lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 gezicht
ik weet dat zij
het licht heeft gezien
in al zijn kleurige en
uitnodigende verlokking
de vragende hand
voor een eerste
ontmoeting in een
warme begroeting
het tasten en raken
van energieën en info
volledig verbonden
niet te doorgronden
er is overgave
omdat de impact
voor een mens alleen
niet te dragen is
waar het universum…
eindeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
816 ‘t kind mijmerend over vage verten
daar achter de rode zonsondergang
het einde van zijn eigen wereld
die draait in een beperkt heelal
kennis maakt de einder onbereikbaar
lichtjaren reizen door ’t universum
door sterrenstelsels zwarte gaten
oneindigheid door ons geschapen
ik droomde over mijn geliefde doden
visioenen in hemels licht en…
Adagio
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
817 De vertrouwde melodie, adagio
met lichte en donk,re timbre,s
wekt op, voert mee brengt emotie
ongekend meeslepend naar
het universum ,wat in zijn grootheid
is als een lichte bries, die ontvangt
wat de aarde los moet laten en
meeneemt naar onbekende verte.…
in ronde vormen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
845 in harten niet te vergeten
ronde vormen zijn zachter
soepeler en lieflijker
dan recht gelijnde hoekige
meer dan enkel zwart en wit
bevatten zij het hele spectrum van kleuren
scheppend en verbindend
zijn zij de toon en de muziek
ronde vormen zijn zwanger
van mogelijkheden
van niets tot eeuwig
voldragen zij
eenmaal bevrucht
het universum…
Continuüm
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
703 Zijn collectief geheugen,
latent verbonden
met het universum,
vermoedt instinctief
de werkelijke relatie
met het grote geheel.
De raakvlakken ervan
openbaren zich
op een punt van de cirkel,
waar de zich verdichtende
eeuwigheid eindigt
in een imploderend inferno.…
Een hemel in
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
720 Ik lig naast je en ik slaap
Onder een kleurendeken
M’n hand is warm, ligt op je rug
Dit hoort zo, dat is gebleken
Ik wentel me in kleurschakering
Vlieg met de sluiers van het licht
Ik ontwikkel en trek lering,
Terwijl ik kijk naar je gezicht
En je ogen spiegelen m’n pad
Ik loop op de vlaktes van je ziel
Bewonder daar jouw universum…
Placebodieren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
720 Tussen woorden was onze stilstand
niet bemerkbaar in het zwijgen
een religieus universum
trok tijdens dichte mist voorbij
in de boeken die we hadden gelezen
over het verstilde hondenleven
schilderden schaduwen jouw afkomst
lag het galgentouw nog in de kast
en nooit kwamen we dichter bij
zij die door het licht genazen
of was er een sterrenhemel…
Niets liever dan dit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.190 Het alchemistisch goud smelt ik om in
zilveren, verlichtende krachten van dit universum.
Ik zal transformeren.
Het is mijn lot.
God dacht bij zichzelf:
"Allereerst iemand die niet opvalt.
Daarna zal ik ook haar doen veranderen
opdat zij...
ja, de wereld blijvend verandert!"
Ik doe niets liever dan dit.…
Bevlogen (deel 2)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
543 Klokslag middernacht omhelst door verheven klanken
bevlogen om haar opzwepende beleving te ervaren
fluistert zij vanuit het universum haar getekend beeld.
Iedere spreuk plotseling gedragen door haar idealisme
het is een onaangekondigd drift tijdens het mijmeren
waar ze door mijn aura het zuurstof door poriën verdeeld.…
Empathie.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
680 De natuur en het ganse universum, rust zo zen
Ben jij wel hé Bolleke, ben je nu in de Ren?
Vlinderkind, alleen in de wind?…
Verstaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 heb dat zo vaak gedacht in
mijn kleine stenen wereld
of was haar universum ook gering
maar afgebakend door te veel vracht
als immer, kruip ik weer achter de heg
van een voortschrijdend bestaan
ook mijn dag vraagt om antwoord
en bewandel doorgaans mijn sterrenlaan
ik zwaai naar mijn hond
die kan zonder woorden,
van veraf, mij verstaan…