625 resultaten.
Wiegend in de oktoberwind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 De wind heeft warme gedachten
in je haren gesponnen
En hangt een nevel
aan rood gebladerte
Vallend van tak tot tak
op de aarde,
in het nat
van een bloeiend najaar
De eerste grijze haar als
een teken
van de tand des tijds
Geronnen in
smalle wateren,
van fluisterend tot
tierend
We vieren de herfst
met wervelende melancholie…
In rood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 Het lentegevoel doet denken aan jou
vol van ingehouden kracht verstild
niet vanwege het groen maar het wit
van verdwenen sneeuw en ijs op de sloten
Jouw gezicht omkranst met rood goud
krullend omlaag vallend en omhoog eruit
sproeten, gekuste schoonheidsvlekken
op een geurende, gekarnde zachte huid
Hoog boven het plein sikkeneuren
de statige…
Sneeuwpoel bij dag
gedicht
3.3 met 9 stemmen
3.452 Languit
vallend in de bevroren pap op straat
slaken wij geen kreet dan zwijgen.
Wie heeft dit bedacht? Wij zijn zelf
uitgegaan, met tassen voor voedsel
en een muts om ons gezicht grappig
te doen uitkomen tegen de lucht.…
Onvoltooid verleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
405 Zij begroette mij onder een sterrenhemel
en danste voor mij met een lach
als een vallende ster wandelde zij
waar wij jaren afzonderlijk sliepen overdag
zij praatte met weinig zinnen
maar deelde kostelijke woorden
we leefden als een God in Frankrijk
waar we duurzaam woonden
elke vers schreef zij met melodie
en zong dit als een nachtegaal…
In zonlicht gebroken kleuren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
513 ik heb zinnen losgelaten
als vallend herfstblad
hoopte diep van binnen dat
er ergens een mooie strofe lag
ben gaan zoeken
naar patronen in het
kleurrijke tapijt maar raakte
zo de weg volledig kwijt
heb moeten wachten
op de laatste sneeuw
tot de wereld eindelijk lachte in
zijn ontdooiend witte schepperskleed
zag toen mijn gedicht…
Wacht maar even
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 Deze novemberdag begint niet zonnig
je gedachten gingen te vroeg op pad
te veel spoken en andere zaken
spinrag en vallend blad.
Zoveel woorden en amper nog plaats
je spreekt over hoe de tijd voorbij ging.…
Fundament
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.633 Om het verdriet dat er niet is,
om de liefde die we niet missen,
om de vergeten tijden,
om het verraden bloed,
om herkenning,
om verwijdering,
om sluitende redenen,
om orerende oraties,
om vallende bloesems,
om voor vanaf nu,
om voor vanaf toen,
om het geletterde,
om het gefluisterde,
om de cimbalen,
om de letter,
om de…
Een jaar lang dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Zullen we een jaar lang dromen
over sneeuw, bloesems, schaduwen in de zomer
en vallende bladeren in de herfst?…
September
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
295 Vallende goudgele bladeren,
zon, regen en soms een vlaag van wind.
Lucht die door de kleren blaast,
geuren waarin het hart zich vindt.
Gevoelens niet altijd te verklaren,
die diep van binnen naar boven raken.
Ze zoeken een weg door alle aderen
en zijn alleen met troostende vergezichten te bedaren.…
Eeuwige winter?
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.107 Mijn zwijgende woorden,
dwarrelen langzaam naar benee,
warmte strijkt over uw porceleinen verschijning,
glijdend over de groene bosbodem,
vallend op de grond,
Maar koud is nu de nacht,
de winter is gevallen,
mijn naakte stam en wortels,
verlangen naar de rijke bosbodem,
die enkel een tijd is heen gegaan,
een tijd van sterfte,…
Zeegod bij Tahiti
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.283 De zeegod rust met zijn hoofd
op een vulkaan die borrelend
warm langs zijn oren bruist
de haren als zeewier omhoog
op een krioelend bed van leven
op tien kilometer diep
Zo groot is hij dat hij slechts
drie keren ademhaalt per vier
en twintig uur, een maal in
het wordt weer eb
nog eens uit
het wordt weer vloed
opnieuw vallend getij…
explosieve stilte
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
764 de lucht, donkerdood
wacht op het gegrom
van roem, voorbijgaand in
een kort en heftig geluid
wanneer de ruimte
de strakgespannen liefde onderlijnt,
omlaag rond hals en nek,
zet elk woord zich vast in
een verbeten afstand, de voetstappen
vervallen tot een duister vlies
ik schep de zinnen
in stalen ogen, wikkel ze rond
vallende…
Vocht niet vergeefs
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
662 tranen verdring ik niet meer
als verloren takken prikken
ik laat nu vrijelijk komen
louter mijn geharde aard
verzacht de geblakerde bomen
tot groen herlevende gaarden
waar duister zonder dreigen
vocht en verkoeling brengt
vallende druppels ruisen
blaren en dorre korsten mos
drenken de verdroogde gronden
van mijn lege sprokkelbos
op…
Hersenherfst
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.702 Van de vallende bladeren
kan ik nog veel leren:
je gewoon laten gaan, niets kan je nu nog deren
de wind bepaalt de plaats waar je terechtkomt
laat je meevoeren,
maar laat niemand je de mond snoeren
zing mee met de wind
dwarrel met de bladeren
willen
kunnen
durven
weten
ervaren
zijn
adem het leven
versla de dood
ervaar het…
Nocturne
gedicht
3.2 met 216 stemmen
69.693 Hij is zijn mooiste woorden kwijt
en niemand die zijn pijn begrijpt;
zij danst met sterren in het haar
en hij - een slechte goochelaar
die stram naar vallend herfstblad grijpt
en briefjes post aan de oneindigheid.
---------------------------
uit: 'Alle goeds', 2001.…
Februari in Brunei
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
865 Alles tegelijk
De lente vond ik er in zachte geuren
in witte bloesems in de wind
De herfst bracht vallend blad
in houten kleuren
met sterke adem
van een kruidenbad
De winter was er in de kale bomen
alleen de koude werd electrisch
binnenshuis gevoed
De zomer zong haar warme krekelliedjes
de kikkers zeiden 's avonds alles na
de tjitjaks…
het heelal is een mystieke wereld
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
762 zachtjes droom ik weg in de volle maan
waar woeste golven de nacht omhelzen,
waar de wind het water even streelt
als een fluwelen nachtgordijn
dansend laat het licht de sterren gloeien
in de nacht vol passie en gevoel,
waar het toneel bespeeld wordt door de
vallende sterren uit de belichte hemel
want, het toneel is zo gekleurd door
het…
het geluid van tijd(2)
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
535 zie de tijd
hij komt steeds weer
in elke bloem die verwelkt
ik keek door het raam en heb hem toegesproken
als een vallende ster, onvoorbereid
ik ben een wens in jouw handen
een woord met trage vleugels
dat in overgave herbegint
zie de tijd
er is geen seconde die klaagt
vertraagt tot antwoord
al slaat de torenklok twaalf maal
over een nevelend…
Een malle gedachte over sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
449 denk ik even, dat de sneeuw
het broze, tot ijskoud stof vergane gebeente
is van gestorven en allang vergeten goden
eens trots en sterk, eens aanbeden door velen
in heksenkringen, in bloedige offerrituelen
om nu in stukjes te verwaaien over steden
en ik raak verder verdwaald in de vlokkerige
omarming van zoveel dood tegelijkertijd
vallend…
bomen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 schrijft is
altijd een versie
er kunnen ook
andere versies zijn
de boom langs het water
kent zo meerdere uitdossingen
omdat we denken dat elk ruisen
van haar bladeren vertelt wie wij zijn
blij: gelukkig ruisende bladeren
droevig: melancholiek ruisende bladeren
kwaad: driftig ruisende bladeren
rustig: windstille bladeren
dood: vallende…
Mijn carrousel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
519 Nu ik mij bevind in de kern van je doolhof
en jij in het verborgen licht op mij wacht
is dit gevoel als de laatst vallende druppel
in leegte van een ongevuld bourgogne glas.…
Nocturne
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.002 Hij is zijn mooiste woorden kwijt
en niemand die zijn pijn begrijpt;
zij danst met sterren in het haar
en hij - een slechte goochelaar
die stram naar vallend herfstblad grijpt
en briefjes post aan de oneindigheid.
-----------------------------------
Uit: 'Alle goeds', 2001.…
Stilleven in juni
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
631 Glad gestreken ligt het gazon
op een zondag in de zomerzon
witte tuinstoelen onder een gele parasol
een schaal aardbeien en kersen op tafel
en een kruik met parelend water
blauw bloeien de verbena's en wit de abutilon
onder het vallend goud van een middagzon.…
Uranus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 ritselen tot een tapijt
zagen elke toekomst liggen in de verte,
zeldzaam zichtbaar bij helder weer
er waren zinnen die we nooit eerder
lazen, woorden die werelden schreven
ijs werd gas en daarna warmte waarbij
afstand smolt tot naderbij
ons tijdstip was aan de hemel, we waren
aanwezig als een blauwe planeet
de avond werd een vallende…
Woorden schatrijk
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
701 uit mijn hart
Ze zitten in mijn hoofd vast
Dan voel ik me bekneld
Zeg me hoe je mij wilt zien
Zeg het
Anders doe ik niets
Beschrijf mij
Gun me tijd
Maak me vrij
Respecteer
Jong geleerd
Oud ben ik
Dus ik moet er tegen aan
Dat weet ik
Maar heb geen haast
Ik ben een speurtocht
Een zeurkop
De deurknop
Een open boek
Het vallend…
In lief gebaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 ik hoorde je stap
in de stilte van
het vallend herfstblad
voelde beladenheid
in het knisperen van je
voet op het kleurig pad
de zomer heeft
je goed gedaan maar
de moeheid is gebleven
de rek gaat langzaam
uit het leven als alle
gunsten zijn vergeven
en alleen het aardse
nog zijn elementaire
wensen kenbaar maakt
soms vliegt…
Tollende blaadjes
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
461 Ze hingen, het hele seizoen
hielden stand tijdens de hitte
net als hun takken dat wel deden
maar nu, zonder te uit te wijden
is daar de herfst, met vallend gebladerte
zelfs de regen komt eraan
maar wat me toch het meeste boeit is:
om hun as draaiend, vallen ze neer.…
Moederhart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 de geur van mirre
stijgt op uit de veilige tuinen
in het licht bij het vallende donker
geen kreet
van een meeuw boven
een demonische zee dringt hier door
mijn raam staat open
en ik laat als iemand die daar ginds de
brand bespeurde
mijn venster hier wijd openstaan
met het
brandmerk
van een vervolgde in de rug
met het keer…
Aantrekkingskracht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.314 Vallend in jouw dampkring
kan het lot maar een kant op
als menig weerloze eenling
hetzelfde niets in mijn kop
Vliegend op vurige vleugels
smelt allerlaatste weerstand
'n briesend paard zonder teugels
zo dacht ik zonder verstand
Trappelend in jouw moeras
dat borrelend trekt en beeft
blijkt gedachte eendagsvlieg
die zich martelend overgeeft…
schaduwvlucht
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.763 Ik vond je in het weideveld
tussen broos geknakte veren
had jij je ranke hals gevleid
intens gekweld keek je me aan
en ik zag leed in het tere van
je zwart fluwelen ogen staan
Je kreet vibreerde hoge tonen
die verijlden in de levensbron
naar de einder waar de avondzon
het vallend duister leek te kronen
Nog eenmaal strekte jij je kop…