Alle inzendingen over verbranden

555 resultaten.

Sorteren op:

Herfstbranden

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 820
Het is weer herfst, tijd van de bladeren die verbranden: de natuur de regie. In het vrome spoor van de vaderen gloeit de as van de oude religie nog rood na van het aardse hellevuur dat de hemel de seizoenen bevocht, maar smeulend in miljoenen stervensuur Gods jaargetijden niet verbannen mocht.…

de ongevulde hand

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
hij ziet er gehavend uit met de rafels aan wat heet een broek te moeten zijn waar de naden niet langer overlopen in een rudimentair stukje kleding zijn opgestoken hand lang geleden zwaar verbrand onderstreept verwoest zijn blik de ogen grillig onderwald dat hij genoeg geleden heeft hij ploetert door het onwelkome land van nee, geen tijd…

OP HET GRAF VAN DE VOORSPOED

poëzie
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.947
Voorspoed, die zo vrolijk groeide en bloeide, totdat de grootse Praal hem, tot zijn nadeel, ving, in gulden zalen sloot, met zijden strikken boeide, aan gouden ketenen en paarle snoeren hing, en d'Overdaad die met de Praal te zamen spande, in 't slikken onverzaad, in 't zwelgen onvermoeid, hem in de wijn verdronk, aan 't braadspit hem verbrandde…

Moestuin.

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.003
Moeder had rotsen toen ze stierf en papa verbrandde de Rolonda nog voor haar laatste adem van de steedeur was getrokken. We lieten hem begaan, vader was stief. Hij had geen weet van ons Pukkie in de kruisbessen.…
WOLF17 mei 2007Lees meer >

Verloren voorwerpen

gedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 7.590
Teloorgegaan bezit - verbrijzeld en verbrand; verrot, geplet, verdwenen - is wat mij blijft, mijn kostbaar eigendom. ------------------------------------------ uit: 'Plaatselijke tijd', 1997.…

Vuurtje

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.274
Ik fietste door het park en zag jou -lang en blond daar zitten op een bankje die middag met je hond Ik stopte en bekeek je en vond je echt een schat dus vroeg ik onbeholpen of jij een vuurtje had Je gaf me blij een vuurtje met slingerende hand waardoor toen al mijn haren in een keer zijn verbrand Ik wilde boos vertrekken maar zag…

Zondagskind

gedicht
3.4 met 34 stemmen aantal keer bekeken 19.497
Ik zwoeg gestaag, verbrand mijn energie, Maar wat ik opdelf is wat grint en zand. Anderen eten graag, ik kauw met pijn. Fazant! en ik verslik me in een luis. De hele kosmos smaakt ze zoet, op mijn Verhemelte proef ik slechts as en gruis. Anderen hebben ritme, ik loop mank. Ze ademen, mijn hals hangt in een strop.…
Gerrit Komrij28 september 2025Lees meer >

Van de zigeunerin

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 883
Dat kan ik zei ik Kun je vroeg zij op de modder mijn lichaam in vlam zetten en verbranden tot as? En of ik dat kan zei ik Kun je vroeg zij mijn as in je wijn strooien en je bedrinken, mij vergeten? Nee, dat kan ik niet zei ik Dan word je geen zigeuner zei ze. painting: Laura Y. Law…

Mijn dromen

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 829
Ooit had ik dromen Ik sprak ze uit Schreef ze op Mijn woorden verdampten Het papier is verbrand Het vuur gestopt Een hoopje as Is al wat rest Ik neem het in mijn hand Ik blaas En weg is mijn droom Minuscuul als een korreltje zand Ik kijk mijn droom na Zie hem vervliegen En één worden met de lucht Totdat mijn droom Neerdwarrelt…

In een prisma van mogelijkheden

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 534
Violen strijken melodramatisch een kakofonie van verwarrende klanken die de Tijdgeest kenmerken De klok wijst ons om schepen te verbranden oud zeer te verlaten op onbekend terrein We zullen onlosmakelijk onze geheimen herbergen op kernachtige wijze De droom waakt in ons bewustzijn, onophoudelijk...…

het mankement

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
ik heb gekozen, het bloed op de veranda vlekken op mijn witte sokken beuken stralen trots en het aquarium is inherent aan het verlangen om alle schoonheid te omhelzen oven zonder vuur de geur van verbrande cake een strak gespannen roede die de liefde niet meer herkent in de ogen van het werkelijk beleven een kind dat nooit zal lopen staat…
elze9 april 2012Lees meer >

REPOS-AILLEURS

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.907
Laat de dorst uw keel verbranden, Doet de tocht u pijn,- Eéns wordt al uw leed gesust, Elders rust. Ja, het leven is doorweven, Met veel smart en rouw; Maar Gods woord is ons verbleven, En Gods woord is trouw; Worde ook 's levenslamp geblust, Elders rust.…

Van onder as en stof

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Tenslotte is de teerling geworpen en is hij er overheen gesprongen om uiteindelijk te kiezen voor zichzelf de schepen nu echt te verbranden te wentelen in de resten puin en as de restanten van zijn wereld ziet hij in de spiegel achter zich geen kleur dan zwart en wit en grijs een keuze voor jezelf is nog maar het begin jezelf terug te…

Breaking News

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
Honderd mensen levend verbrand. Min of meer. In Londen. Nu het echte Breaking News: Tropische temperaturen. Droogte. Watertekort. Schadeclaims. Verboden. Verontwaardiging. 'En mijn vuile auto?' 'En mijn gazonnetje?' 'En mijn zwembad?'…

kleine letters grote God: wij loven U

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 450
negentien afscheid nemen met sterren vuren kleur en dennengeur ik dank U o mijn God voor wie zacht onze handen de handen van Uw kinderen strelen met ons delen blijdschap en verdriet in ‘t hart dat op U ziet Uw wonderolie giet ons zondig en verminkt verstand houd in onszelf geen stand U snoeit de wijnstok het onkruid verbrand…

Olijfbomen in Gaza

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 800
Ingesloten aangetast overwoekerd ontworteld verwoest vernietigd verbrand verwurgd verkleurd vernield verloren verplaatst verdreven vermoord gestikt gebrek aan lucht gemis aan groei overgroeid verschroeid uitgeroeid de olijfbomen in Gaza Hoe innig zij hield van haar olijfbomen hun ouderdom koesterde hoe zij de vruchten…
J.Bakx15 oktober 2025Lees meer >

Kleine interventies

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 481
kunnen zijn de draad oppakken die je even kwijt was in de vluchtigheid van plezier en lach de vervlakking van de hele maatschappij zelfs het houden van heeft zijn lat relatie of kiest voordeur delen een kleine bloemlezing uit de groene wei waarin wij niet meer bloeien omdat we in de overvloed van regen al verdronken zijn of verbrand…
wil melker25 november 2022Lees meer >

- De diepe kloof -

netgedicht
4.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 543
moest incasseringsvermogen hebben voordat het moment van oordeel kwam de totale verbranding van heel zijn wereld, als een winterseizoen zonder neerslag om zichzelf verantwoordelijk te stellen. Hij klauterde naar beneden, bang en was er te zien, erop voorbereid moedig door de nauwe opening gevallen, voordat hij concreet gered kon worden.…

Tussen de boterbloemen

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 671
als het zonlicht lacht waar de wereld lente fluistert tussen bomen en de dauw van vele morgens, lopen tranen naar die dag waarop alles zwarter werd niets leek zich nog mooi te dromen niets was kleurig, toen jouw leven als voorgoed naar binnen keerde, eindeloos verloren aan die veel te vroege dood thuis trok ik m’n kleren uit, verbrandde…

niet zonder, niet met

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.065
warm zinkend schip dat je eigenlijk niet wilt missen zonder geen van beiden te verdrinken ver weg dwaalden ze, verdwaalden zonder elkaar de lichtsignalen vanuit hun verre andere ik veranderden in wanhopige alarmsignalen hoe vind je een speld terug in een moeras hoe red je de druppel van de gloeiende plaat zonder daarbij zelf ook te verbranden…
Gerardo6 augustus 2010Lees meer >

Spookschepen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 583
Spookschepen doemen dreigend op hun lokroep als vergane glorie de touwladders die ze toewerpen als moeilijk te negeren tentakels As van verbrande schepen verstrooid op het water vormt een macaber spoor naar een onbekend zwart gat In het duister klinkt het ruisen van het wilde water Het diepste wezen van de vis is zoeken naar stil…

Natural healing

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Je zoog het vuur uit mijn hart Verbrandde mijn geluk Verkwanselde mijn liefde De rest dat sloeg je stuk Je brak me keer op keer Maakte me kleiner ieder jaar Liet mij gebroken achter Voltooide missie, alles klaar Maar iets dat smeult gaat weer branden Geluk is altijd in de buurt Echte liefde niet snel voor handen Alles is te repareren zolang…
Hookie14 januari 2012Lees meer >

Lege ochtendstond

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 795
knop niets kan dat vervangen bron droogt nimmer op dromen drijven in duister passie is slechts een lust niets vlucht weg in luister als jij mijn lippen kust als alles is vergeven tijd om weg te gaan niets om voor te leven blijf ik nog even staan verstervend in de verte ontvlucht de overkant wacht op zoveel vuur die mijn cel verbrand…
J.J.v.Verre13 oktober 2015Lees meer >

genoemd

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
stappen in elke windrichting het incasseren zonder strijd wie danst mij als ik zoek achter klagende uitingen, de esdoorn vergeet te lieven de kreupele zijn veters strikken, van me houdt al was ik een kind groot in getal gezocht naar iets wat ik nooit kon vinden, ik wist maar het zoeken was zo bekend, twijfels in de ochtenduren verbrande…
elze22 oktober 2015Lees meer >

Jouw naam

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 461
Ik dronk om niet van je te dromen En weer sliep ik niet Waar is de wind om door dit huis te waaien waar zijn de dansers de muziek waar is het feest de veel te volle zalen de gevulde schapenmagen waar is de wijn met kannen tegelijk het leed de kinderlijke pijn Breng de schalen slacht de vetgemeste ganzen laat het vuur de nacht verbranden…

rook tegen de bergen op

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
en pas als alles is verbrand kan een nieuwe tijd komen’ en na het blijven zal het weer gaan het zal weer gaan maar het dwarrelt en kruipt het draait en stinkt het wringt van vingers tot het hele zijn en sluipt ongemerkt door vezels en kieren als slome slingers als geketende dieren die trucjes doen voor eten herhalen wij ons- zelf…
Junior17 juli 2025Lees meer >

LAATSTE KANS

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 610
Nu je er toch bent, Laatste Kans Grijp ik je aan met beide handen Mijn schepen achter mij verbranden Dat lukt niet meer, maar een balans Te vinden, de allerlaatste dans Met Pierlala nog te ontspringen Geen zwanenzang nog hoeven zingen Daarvoor leg ik een bloemenkrans Hoe fraai is de herdenkingszuil Voor aardbewoners, mannen, vrouwen Met…

Zomer

gedicht
4.3 met 75 stemmen aantal keer bekeken 8.279
Door kieren en gaten, laat koken die zon - verbranden in zenit verschoten gedachten uit fletsblauwe nachten tot kolkende bron, dan zindert het feest dat de zomer begon.…

vergeven

hartenkreet
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.069
de angst is te groot de liefde nog zó intens ik heb jou vergeven nu nog praten, een laatste wens of wil jij dan verder gaan tot één van ons wat gebeurt en degeen die achterblijft een leven lang treurt met spijt dat woorden niet meer werden gesproken gevoelens niet meer gedeeld dat de liefde verwoestend was ons hart van binnen verbrand…
Bob Vorama10 december 2003Lees meer >

Vlindervlucht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.067
In de geplooide zoom van het meer waar takken van de treurwilg teer het eigen spiegelbeeld doorkringen en ’t met hun jonge groen omringen dwarrelt een stervende vlinder neer Hij vloog in het hemelruim omhoog ontdaan van beschermende teugels naar de warme stralen van de zon hoger dan hij werk’lijk vliegen kon en verbrandde er z’n frêle vleugels…