555 resultaten.
Herfstbranden
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
820 Het is weer herfst, tijd van de bladeren
die verbranden: de natuur de regie.
In het vrome spoor van de vaderen
gloeit de as van de oude religie
nog rood na van het aardse hellevuur
dat de hemel de seizoenen bevocht,
maar smeulend in miljoenen stervensuur
Gods jaargetijden niet verbannen mocht.…
de ongevulde hand
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
565 hij ziet er gehavend uit
met de rafels aan wat heet
een broek te moeten zijn
waar de naden niet langer overlopen
in een rudimentair stukje kleding
zijn opgestoken hand
lang geleden zwaar verbrand
onderstreept verwoest zijn blik
de ogen grillig onderwald
dat hij genoeg geleden heeft
hij ploetert door
het onwelkome land van
nee, geen tijd…
OP HET GRAF VAN DE VOORSPOED
poëzie
2.7 met 10 stemmen
2.947 Voorspoed, die zo vrolijk groeide en bloeide,
totdat de grootse Praal hem, tot zijn nadeel, ving,
in gulden zalen sloot, met zijden strikken boeide,
aan gouden ketenen en paarle snoeren hing,
en d'Overdaad die met de Praal te zamen spande,
in 't slikken onverzaad, in 't zwelgen onvermoeid,
hem in de wijn verdronk, aan 't braadspit hem verbrandde…
Moestuin.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
3.003 Moeder had rotsen
toen ze stierf en papa verbrandde
de Rolonda nog voor haar laatste
adem van de steedeur was getrokken.
We lieten hem begaan, vader was
stief. Hij had geen weet van ons
Pukkie in de kruisbessen.…
Verloren voorwerpen
gedicht
3.1 met 13 stemmen
7.590 Teloorgegaan bezit - verbrijzeld en
verbrand; verrot, geplet, verdwenen -
is wat mij blijft, mijn kostbaar eigendom.
------------------------------------------
uit: 'Plaatselijke tijd', 1997.…
Vuurtje
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.274 Ik fietste door het park
en zag jou -lang en blond
daar zitten op een bankje
die middag met je hond
Ik stopte en bekeek je
en vond je echt een schat
dus vroeg ik onbeholpen
of jij een vuurtje had
Je gaf me blij een vuurtje
met slingerende hand
waardoor toen al mijn haren
in een keer zijn verbrand
Ik wilde boos vertrekken
maar zag…
Zondagskind
gedicht
3.4 met 34 stemmen
19.497 Ik zwoeg gestaag, verbrand mijn energie,
Maar wat ik opdelf is wat grint en zand.
Anderen eten graag, ik kauw met pijn.
Fazant! en ik verslik me in een luis.
De hele kosmos smaakt ze zoet, op mijn
Verhemelte proef ik slechts as en gruis.
Anderen hebben ritme, ik loop mank.
Ze ademen, mijn hals hangt in een strop.…
Van de zigeunerin
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
883 Dat kan ik zei ik
Kun je vroeg zij op de modder
mijn lichaam in vlam zetten
en verbranden tot as?
En of ik dat kan zei ik
Kun je vroeg zij mijn as
in je wijn strooien
en je bedrinken, mij vergeten?
Nee, dat kan ik niet zei ik
Dan word je geen zigeuner zei ze.
painting:
Laura Y. Law…
Mijn dromen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
829 Ooit had ik dromen
Ik sprak ze uit
Schreef ze op
Mijn woorden verdampten
Het papier is verbrand
Het vuur gestopt
Een hoopje as
Is al wat rest
Ik neem het in mijn hand
Ik blaas
En weg is mijn droom
Minuscuul als een korreltje zand
Ik kijk mijn droom na
Zie hem vervliegen
En één worden met de lucht
Totdat mijn droom
Neerdwarrelt…
In een prisma van mogelijkheden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
534 Violen strijken melodramatisch
een kakofonie van
verwarrende klanken die
de Tijdgeest kenmerken
De klok wijst ons
om schepen te verbranden
oud zeer te verlaten
op onbekend terrein
We zullen onlosmakelijk
onze geheimen herbergen
op kernachtige wijze
De droom waakt
in ons bewustzijn,
onophoudelijk...…
het mankement
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 ik heb gekozen, het bloed op de veranda
vlekken op mijn witte sokken beuken stralen
trots en het aquarium is inherent aan
het verlangen om alle schoonheid te omhelzen
oven zonder vuur de geur van verbrande cake
een strak gespannen roede die de liefde
niet meer herkent in de ogen van het
werkelijk beleven
een kind dat nooit zal lopen staat…
REPOS-AILLEURS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.907 Laat de dorst uw keel verbranden,
Doet de tocht u pijn,-
Eéns wordt al uw leed gesust,
Elders rust.
Ja, het leven is doorweven,
Met veel smart en rouw;
Maar Gods woord is ons verbleven,
En Gods woord is trouw;
Worde ook 's levenslamp geblust,
Elders rust.…
Van onder as en stof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 Tenslotte is de teerling geworpen
en is hij er overheen gesprongen
om uiteindelijk te kiezen voor zichzelf
de schepen nu echt te verbranden
te wentelen in de resten puin en as
de restanten van zijn wereld
ziet hij in de spiegel achter zich
geen kleur dan zwart en wit en grijs
een keuze voor jezelf
is nog maar het begin
jezelf terug te…
Breaking News
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 Honderd mensen levend verbrand.
Min of meer.
In Londen.
Nu het echte Breaking News:
Tropische temperaturen.
Droogte. Watertekort. Schadeclaims.
Verboden. Verontwaardiging.
'En mijn vuile auto?'
'En mijn gazonnetje?'
'En mijn zwembad?'…
kleine letters grote God: wij loven U
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 negentien afscheid nemen
met sterren vuren kleur en dennengeur
ik dank U o mijn God
voor wie zacht onze handen
de handen van Uw kinderen strelen
met ons delen blijdschap en verdriet
in ‘t hart dat op U ziet
Uw wonderolie giet
ons zondig en verminkt verstand
houd in onszelf geen stand
U snoeit de wijnstok het onkruid verbrand…
Olijfbomen in Gaza
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
800 Ingesloten aangetast
overwoekerd ontworteld
verwoest vernietigd
verbrand verwurgd
verkleurd vernield
verloren verplaatst
verdreven vermoord
gestikt gebrek aan
lucht gemis aan groei
overgroeid verschroeid
uitgeroeid
de olijfbomen
in Gaza
Hoe innig zij hield
van haar olijfbomen
hun ouderdom koesterde
hoe zij de vruchten…
Kleine interventies
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
481 kunnen zijn
de draad oppakken
die je even kwijt was
in de vluchtigheid
van plezier en lach
de vervlakking van
de hele maatschappij
zelfs het houden
van heeft zijn lat relatie
of kiest voordeur delen
een kleine bloemlezing
uit de groene wei
waarin wij niet meer
bloeien omdat we in
de overvloed van regen
al verdronken zijn
of verbrand…
- De diepe kloof -
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
543 moest incasseringsvermogen hebben
voordat het moment van oordeel kwam
de totale verbranding van heel zijn wereld,
als een winterseizoen zonder neerslag
om zichzelf verantwoordelijk te stellen.
Hij klauterde naar beneden, bang
en was er te zien, erop voorbereid
moedig door de nauwe opening
gevallen, voordat hij concreet gered kon worden.…
Tussen de boterbloemen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
671 als het zonlicht lacht
waar de wereld lente fluistert tussen bomen
en de dauw van vele morgens, lopen tranen naar die dag
waarop alles zwarter werd
niets leek zich nog mooi te dromen
niets
was kleurig, toen jouw leven als voorgoed
naar binnen keerde, eindeloos verloren aan die
veel te vroege dood
thuis trok ik m’n kleren uit, verbrandde…
niet zonder, niet met
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.065 warm zinkend schip
dat je eigenlijk niet wilt missen
zonder geen van beiden te verdrinken
ver weg dwaalden ze, verdwaalden zonder elkaar
de lichtsignalen vanuit hun verre andere ik
veranderden in wanhopige alarmsignalen
hoe vind je een speld terug in een moeras
hoe red je de druppel van de gloeiende plaat
zonder daarbij zelf ook te verbranden…
Spookschepen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
583 Spookschepen doemen dreigend op
hun lokroep als vergane glorie
de touwladders die ze toewerpen
als moeilijk te negeren tentakels
As van verbrande schepen
verstrooid op het water
vormt een macaber spoor
naar een onbekend zwart gat
In het duister
klinkt het ruisen
van het wilde water
Het diepste wezen van de vis
is zoeken naar stil…
Natural healing
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.062 Je zoog het vuur uit mijn hart
Verbrandde mijn geluk
Verkwanselde mijn liefde
De rest dat sloeg je stuk
Je brak me keer op keer
Maakte me kleiner ieder jaar
Liet mij gebroken achter
Voltooide missie, alles klaar
Maar iets dat smeult gaat weer branden
Geluk is altijd in de buurt
Echte liefde niet snel voor handen
Alles is te repareren zolang…
Lege ochtendstond
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
795 knop
niets kan dat vervangen
bron droogt nimmer op
dromen drijven in duister
passie is slechts een lust
niets vlucht weg in luister
als jij mijn lippen kust
als alles is vergeven
tijd om weg te gaan
niets om voor te leven
blijf ik nog even staan
verstervend in de verte
ontvlucht de overkant
wacht op zoveel vuur
die mijn cel verbrand…
genoemd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
528 stappen in elke windrichting
het incasseren zonder strijd
wie danst mij als ik zoek achter klagende
uitingen, de esdoorn vergeet te lieven
de kreupele zijn veters strikken, van me
houdt al was ik een kind groot in getal
gezocht naar iets wat ik nooit kon vinden, ik wist
maar het zoeken was zo bekend,
twijfels in de ochtenduren
verbrande…
Jouw naam
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
461 Ik dronk
om niet van je te dromen
En weer sliep ik niet
Waar is de wind
om door dit huis te waaien
waar zijn de dansers de muziek
waar is het feest
de veel te volle zalen
de gevulde schapenmagen
waar is de wijn met kannen tegelijk
het leed de kinderlijke pijn
Breng de schalen
slacht de vetgemeste ganzen
laat het vuur
de nacht verbranden…
rook tegen de bergen op
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
462 en pas als alles is verbrand
kan een nieuwe tijd komen’
en na het blijven zal het weer gaan
het zal weer gaan
maar het dwarrelt en kruipt
het draait en stinkt
het wringt van vingers tot het hele zijn
en sluipt
ongemerkt door vezels en kieren
als slome slingers
als geketende dieren
die trucjes doen voor eten
herhalen wij ons-
zelf…
LAATSTE KANS
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
610 Nu je er toch bent, Laatste Kans
Grijp ik je aan met beide handen
Mijn schepen achter mij verbranden
Dat lukt niet meer, maar een balans
Te vinden, de allerlaatste dans
Met Pierlala nog te ontspringen
Geen zwanenzang nog hoeven zingen
Daarvoor leg ik een bloemenkrans
Hoe fraai is de herdenkingszuil
Voor aardbewoners, mannen, vrouwen
Met…
Zomer
gedicht
4.3 met 75 stemmen
8.279 Door kieren en gaten, laat
koken die zon -
verbranden in zenit
verschoten gedachten
uit fletsblauwe nachten
tot kolkende bron,
dan zindert het feest
dat de zomer begon.…
vergeven
hartenkreet
2.7 met 15 stemmen
2.069 de angst is te groot
de liefde nog zó intens
ik heb jou vergeven
nu nog praten, een laatste wens
of wil jij dan verder gaan
tot één van ons wat gebeurt
en degeen die achterblijft
een leven lang treurt
met spijt dat woorden
niet meer werden gesproken
gevoelens niet meer gedeeld
dat de liefde verwoestend was
ons hart van binnen verbrand…
Vlindervlucht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.067 In de geplooide zoom van het meer
waar takken van de treurwilg teer
het eigen spiegelbeeld doorkringen
en ’t met hun jonge groen omringen
dwarrelt een stervende vlinder neer
Hij vloog in het hemelruim omhoog
ontdaan van beschermende teugels
naar de warme stralen van de zon
hoger dan hij werk’lijk vliegen kon
en verbrandde er z’n frêle vleugels…