759 resultaten.
Buddha
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Buddha zegt te verdragen
Onguur weer, lauwe groente
Tegenwind en de grote woeste
Vlakte van gematigdheid
Buddha zegt te bestaan
Als een twijg in lente
De mieren voelen lopen
Buigen voor de vogel
En vooral zon aanbiddend zitten
De buddha zegt stil
Nu maar
Troostrijk zijn de waterdruppels
De vingers roeren, ontroeren
En duizend vogels…
Bouwen aan jezelf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 zie jezelf als die ander
met soms een lach, en een traan,
jezelf kunnen verdragen
daar komt het allereerst op aan.
wat was, het nu, wat eens zal zijn
voor jou en die ander:
geluk maar wellicht ook veel pijn.
Bouw verder aan jezelf,
ga anderen niet slopen.
Barricadeer geen deur,
gooi je ramen eens open.…
Zonder ziel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
512 ik heb de spiegel
gevraagd niet meer
te kaatsen omdat ik mijn
beeld niet kan verdragen
ik kijk maar het
lijkt op geen stukken na
op de persoon die ik ben
er is niets dat ik herken
het is een vreemde
maar zonder ziel
een ander die als
medemens niet echt beviel
wij hebben geen gevoel
bij het zien van elkaars smoel
geen affiniteit…
Na de romantische jaren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
798 Zinloze boosheid laat ik maar
rondstormen in mijn hoofd
de deur dicht smijten
achter mijn verdriet
een weg zoeken
uit jouw onbegrip
dat ik niet verdraag
Ik lijd, wetend geen kind
te zijn, jij mijn moeder niet
die open of gesloten
mijn gezicht lezen kon
We moeten moeite doen:
getrouwde liefde, samen
onder een juk het leven door…
Zaken zijn zaken
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
178 Duistere zaken,
Die het daglicht niet verdragen,
Knapte hij voor hen op,
Zodat zij voor eigen gewin er
Zeer wel bij voeren
Ten koste van ’t algemeen belang.…
toch weer verliefd
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
2.869 wie bestuurde mijn denken
toen ik in opperste eenzaamheid
toch mijn zoektocht staakte
naar gezelschap voor lichaam en ziel
omdat mijn kwetsbaar open hart
al teveel kraters moest verdragen
wie bestuurde mijn handen
toen ik in uiterste kwetsbaarheid
toch een antwoord maakte
op 'n digitaal kleurig kleinnood
zodat mijn kwetsbaar open hart…
lang ...geleden
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.557 afgebrokkelde muren
Beelden rusten en gaan vervagen
de pijn echter,
lang geleden,
die blijft je voor jaren
in je schoot aanstaren
Vleugels worden gebroken
handen vergeten te slaan
angsten blijven drijven
op een eiland
waar ik ze wil begraven
samen met een opgeborgen traan
Een terreur
lang ...geleden
wordt opgespaard
tot een eeuwig verdragen…
Verloren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.225 de grote stroom
die nu onophoudelijk
over de rand verdwijnt
zand, droger dan de zon
verdragen kan
verliest haar grip
op de werkelijkheid
de grote vloed
die straten dansend stof
omringt, blote voeten
smelten glas
eerst delven, dan kloven en slijpen
tot de pijn boven komt
en schittering bekoort
blijf kijken
niet alleen naar de grote…
JUNIORENLEED
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.323 De kleine keeper in het grote doel
was reeds 9 maal verslagen
achter hem hoorde hij het gejoel
het was meer dan hij kon verdragen.
De bal was hard en glad
al 9 maal ging hij naar het net
en niemand die wist dat hij in stilte bad
o, heer, lag ik maar in bed.…
Geduldig moet ik bouwen
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
3.163 Hoe moet dat dan: geduldig liefhebben,
aanhoren, verdragen, opschieten en tijd hebben;
dromen en efficiënt werken,
de tijd niet vooruilopen maar ook niet achterblijven,
tevreden zijn en niet voldaan,
rust vinden in het onvoltooide.…
Loslaten
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.976 Ze vroeg me haar te helpen
smekend keek ze mij aan
haar wanhopige blik kon ik niet verdragen
en ik heb haar laten gaan
Ze is ziek, zo ziek
en moe van al dat vechten
ze heeft zo moeten knokken
loslaten is een van haar rechten
Zij keek me aan met grote ogen
Ogen vol verdriet
Ik heb haar wel los gelaten
maar mij loslaten kan zij niet…
Lila ondertonen
netgedicht
3.3 met 31 stemmen
13.993 ik schets je wel in mijn gedachten
met lila ondertonen tussen ‘t groen
laat wind tussen de bladeren dwalen
op zoek naar ongeschreven wetten
regels vraag ik even te wijken
om het zicht niet te belemmeren
laat grijze achtervolgingen
maar eigen keuzes maken
mijn leven draagt meer kleur
dan nachtlicht kan verdragen
door de dagelijkse openhartigheid…
sterrengewieg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 de avond is kalmte
een fontein van rust
zij kust haar kind dat vindt
dat de dag goed is geweest
zich gewillig in de armen begeeft
van Morpheus en de zijnen
onder het bed de schoenen
van echt leder, iets anders
verdragen zijn voeten niet
en een lijfje zonder naam
nu het van het kind werd ontdaan
buiten is het al donker
sterrenlicht zonder…
je ontkleedde je
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
700 je ontkleedde je
gedachte voor gedachte
ik ontleedde woorden
en gevoel
ik schrok
toen je naakt
jezelf als waarheid
aan me gaf
ontbloot van alle pijn
zag ik je jeugd
je baby zijn
na moeders schoot
zag kapotte dagen
de jaren pijn
waarin je liefde
niet meer kon verdragen
samen hebben we gehaat
scherven zijn opnieuw gebroken…
woekergras
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.297 hij boetseert zijn klei in late dagen
tot een pop
die de wereld niet kan verdragen
zijn leven was een flop
schopt het zand over de graven
woekergras
waar de insekten zich kunnen laven
dan ziet men hoe hij was
bij leven, naar menselijke maatstaven
een verdoemde
welkom in geen enkele haven
geen mens die zijn naam roemde
op die ene na…
Hoop op beterschap
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.227 ik verder
maar toen ik wakker werd
was de droom
weer plots verdwenen
lag je met hoge koorts
ziek in bed
met de poes
die je de hoop
had geschonken
en ik bracht je thee
en warme koekjes
een zilveren kerstdeken
waaronder je
onschuld verborg
en ik hoopte op beterschap
alles wat ik kon verlangen
maar niet langer kon verdragen…
Een gesloten boek der liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.149 Het laatste werd teveel voor mij
ik kon je niet meer verdragen aan mijn zij.
Liefde, once in a lifetime, het is over,
het is voorbij.
Het boek der liefde heb ik afgesloten
alles wat er op lijkt wordt verstoten.
Liefde, ik kan je niet meer aanzien;
wie weet na ooit de pijn te hebben begraven,
dan wel weer...ooit...misschien...…
Ongrijpbaar verlangen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
936 wilskracht mist
Onwetendheid door macht
De "wijzen" die jouw gedachten stilden
De energie in mij gaat verloren
In wanhoop vindt dat zijn kracht
Mijn laatste hoop gezonken
Enige redding is het gevoel te smoren
Ook al wordt de pijn niet verzacht
Bitterzoet is wat wordt gedronken
Mijn verstand bevlogen door gevoel
Al dat mijn hart kan verdragen…
Altijd pijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
659 Pijn
erge pijn
moeten accepteren
bij het ziek zijn
Meedenken
om te verlichten
dat is pas moeilijk
weinig uitzichten
Door merg en been
geleid, dag en nacht
wie gaat er voor zorgen
dat het mij verzacht
Pijn, deze pijn
bijna niet te verdragen
het overkomt je
en er zijn talrijke vragen
Helaas de oplossing krijg je niet
zoek het…
Impuls?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
367 gewicht
die met gevoel verplaatsen
rillingen zonder koorts
een huivering die
loopt over treden
van de ruggengraat
dansend in het licht
lopen via meridianen naar
het diepste van de bron
odyssee door de
geest, verleiding
tokkelt op de snaren
van dwangmatige
verbeeldingen, omdat het
jouw vingers zijn, minder
zou ik niet verdragen…
Ham(let)vraag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
480 aller vragen
is het kommer
pijn of kwel
knaagt de honger
in uw magen
is de schaamte
voor het leed
als boetekleed
te dragen
niet zijn is
als schone schijn
wellicht nog
wel te dragen
en is het weer
geen weer dit keer
stroop op de mouw
niet klagen
maar
is het fakenieuws
alle dagen
voor een mens
nog te verdragen…
speels de wind
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
633 ( voor Hans Lodeizen )
dit gedicht gaat over de buigzaamheid
van ene Hans Lodeizen ( wie kent hem nog )
hij schreef over het schuilen onder het lover
en wist mij daarmee steevast te ontroeren
( kom daar nog maar eens om )
in zijn te korte bestaan speelde eenzaam zijn
en buigzaamheid van het verdragen
een uiterst belangrijke rol
zó mooi…
dikke knuffel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 leugens
ik wil dat het leugens zijn
die over jouw gezondheid
mij de waarheid vertellen
pijn
ik noem het pijn
wat jouw waarheid mij vertelt
van afscheid dat komen gaat
deze waarheid doet pijn
pijn die ik enkel verdraag
dankzij houvast van verbinding
in van jou gekregen vriendschap
de waarheid en de pijn
huilen tranen van verdriet…
Vlagen en flarden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 Dan moet u hem niet verlagen
de thermostaat, de kou zal u belagen
De vorst hult zich in flarden
mist en vlagen
ik hoop dat u jenever kunt verdragen!...…
Morendo
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
753 De voorzanger nodigt
het koor meanderend uit
om te antwoorden op
Vragen over gestorven
dagen dagen waarop
het donker stil blijft staan
Voor l’esprit deuil
de rouwende geest
voor elke verschrikking
Een ontregelend lied
het verdragen van
verkruimelde stilte
De schreeuwende spijt
het duizelende licht
de stemmen dalen
Tot een…
heerlijke herfst
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.186 wat was het bijna angstaanjagend heet
hoelang duurden de wolkenloze dagen
en geen depressie om mij te behagen
de glimlach van de ploert was hemelsbreed
de zonnegoden bleken hard en wreed
zij heersten zonder zich maar af te vragen
of een dichtersziel dit kon verdragen
want licht en warmte vellen de poëet
maar nu is dan de hersft weer in het…
licht zal om zijn schaduw vragen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
695 handen krassen
cement uit de muur
voren sporen met vandaag
wolken grijs zonder structuur
ze schrijven pijn
met scherpe messen
vonkenregens intellect
zwermen stof nog onontdekt
gaan ze me bevrijden
de handen van mijn lijf
of komen ze nu tussenbeiden
om af te dwingen dat ik blijf
muren heb ik zelf gebouwd
om hoon en spot niet te verdragen…
laat ik het zo zeggen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
875 laat ik het zo zeggen
nee nu,
het ijs weer dunner wordt
de bodem omgekeerd
als roerloos spiegelland
bijna vervalt in vroeger staat
het oude kind
dat dragen wil
en alles ook verdragen heeft
dat kou verhulde
en licht weerkaatste
met vastgeknoopte schaatsen
losjes op de rug
nu spreek ik –
niet van toen –
na vele winters op een rij…
Voor de laatste keer sterk zijn
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
2.500 ogen
Het was alsof
De wereld brandde
Je hand gebald
Om het te verbergen
Toch zag ik dat
Je vingers trilden
Je trekt je terug
Het gevecht bood geen uitkomst meer
Ik voel de steken
In je hart
Je lichaam wordt slap
Nu hoef je niet meer sterk te zijn
Ik kijk naar je ogen
Voor de latste keer
Ik wend me af
Kan het niet langer verdragen…
HELP MAMA TOCH
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.286 Ik kan het niet verdragen,
haar pijn doet mij ook zeer...
Aan God vraag ik een wonder,
voor Hem is niets te groot...
blaas leven in haar gebeente,
want zij mag nog niet dood...
Zij wil zo graag nog leven,
maar, oh, wat is ze zwak...…