4279 resultaten.
Vierde advent
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.049 In aantocht is Hij
die ons nooit verlaten heeft
en altijd verlost…
Nieuwe kansen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Het huis verlaten, het hart op slot.
Gedachten begrensd en geen taal om
mee te spreken...
Toch is daar een sprankje vuur
in de ogen dat leeft van moment
tot moment.
De straten vol met verlaten zielen
waar lust een taal is die ieder kent.
En waar leed nog verder moet rijpen
tot ook dat went.…
Heimwee die ik achterliet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
883 De tafel niet gedekt
Het onbeslapen bed
Alleen de leegte
Die aanwezig was
Nadat onmin hoogtij vierde
En de verdraagzaamheid
Verdwenen was, en het
Naast de rommel vooral
De heimwee was die
Ik bij je achterliet
inspiratie:
prof. R. van den Hoofdakker, psychiater en dichter
Bram Vermeulen, Nederlands singer-songwriter - …
SUBSTANTIE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
529 Dit zou inzicht kunnen zijn
omgelegd in verdriet
van een verpulverd hart
kleurloos weggeworpen
ingekuild
waar vluchten vergaat
geslipt
zonder enige houvast
weggezogen
in drijfzand
uit een nachtmerrie
waar zelfs ontwaken
geen redding kan zijn.…
Niemandsland.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
549 Alles verlaten, in vergetelheid geraakt.
Maar langs wegen gaat men onvermoeid verder.
De zoektocht tussen aard en hemelrijk gaat
ongebreideld door.
Ik sta op een pier, hoor het ruisen
van de golven en word onder het gekrijs
van meeuwen bedolven.
Daarna is er alleen nog de stilte die
zich uitstrekt over zee en strand.…
NIEUWE BEWONER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 In 't ooievaarsnest
staat heersend en vergenoegd
een blauwe reiger.…
Waar jij nu bent
gedicht
4.1 met 7 stemmen
9.134 Waar jij nu bent
is het warmer dan hier
en een uur later. Soms
is het of ik je zie lopen
aan een strand dat ik niet ken.
Misschien liefkozen je gedachten
me zoals vroeger je lichaam.
Waarschijnlijk niet: bij jou
is het een uur later
dan bij mij
------------------------------
Uit: 'Verzamelde gedichten', 1996.…
dat koolmeesje
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
506 dat koolmeesje
rondom het ledige huis
blijft maar roepen…
Waar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
697 Zou zo graag zo veel van
je dichten totdat
de doodsban
je loslaat in je bad
Naar je vliegen
Tot die sferen
Zonder liegen
Mijn leven is nog steeds te deren
In m'n dromen
Doe je het bed
Kreuken, de douche stromen
Maar blijf je verlaten, ongered
Achter elke hoek zie ik je net niet
Waar ben je lief?…
rolkei
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
506 als een rots bood ik weerstand
tegen de zuigende branding
op de rand van de leegte
die je in me liet
tot ik kantelde
en in dit dieptepunt
roerloos als een rolkei in een kuil
traagzaam gepolijst wordt
door de tijdloze rivier
verweerd door winterse vrieskou
geblakerd door zomerzon
seizoen na seizoen na seizoen
tot ooit misschien een spelend…
Herinnering in penseellicht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
604 Er is een huis uit de schemertijd
ver weg in het wazige van weleer
met schilfers en scherven in een bont mozaïek
boeketten wandelen door de hortus
jij zweeft nog altijd door de vertrekken
in zwierige japonnen van valschermstof
je vult de ruimtes met een glimlach
zoals een zwaluw de zomerbries verrijkt
je waait notities op
elk woord dwarrelt…
Denken en weten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 Waarom heb je me verlaten?…
Het altaar van je geest
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
568 ik heb je
niet geofferd
op het altaar van je geest
het koele
rooddooraderd marmer
witte slechts wat is geweest
geen bazuinen
op het orgel
de beeldenstorm voorbij
in gebrandschilderde
ramen kleurt valse zon
bij voorkeur stukjes jij
ik ben gegaan zonder
graf of steen het sterrenkoor
zingt volle borst voor jou alleen…
entropie
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
558 ooit kon ik je strelen met woorden
die ik teder mocht fluisteren in je oor
nu laat je ze in kilte van je afglijden,
uiteenvallen tot dode letters
die oplossen
in verdriet
waar geen woorden voor zijn…
Groot verdriet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 Soms kun je het niet meer aan
Niemand om even mee te praten
Je voelt je zo eenzaam en verlaten
Nu moet je alleen verder gaan.
En toch gaat het gewone leven door
Maar wel heel anders dan voorheen
Niet meer bij elkaar, maar zo alleen
Je vraagt je af: waar leef ik nog voor?…
zonder geluid
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
661 je schoenen
staan er nog
hoe ben je
weggekomen
hier in de
namiddag
van het besef
tussen zijn
en niet zijn
daar glipte jij
tussen de kieren
van m'n vasthoudendheid
barvoets
zonder geluid…
Geritsel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
483 terwijl jouw geur waar ons thuis
op is gebouwd vervaagt en
de smaak van je hongerige
mond en gretige vingers van
mijn begerige huid worden
gewist door de lauwe lenteregens
terwijl de zachte voorjaarswind
onze kille, harde woorden, met
afschuw gevuld, voorbij de warme
veiligheid van ons paradijs verdrijven
hoor ik het verre gefluister…
Onvoltooid verleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
405 Zij begroette mij onder een sterrenhemel
en danste voor mij met een lach
als een vallende ster wandelde zij
waar wij jaren afzonderlijk sliepen overdag
zij praatte met weinig zinnen
maar deelde kostelijke woorden
we leefden als een God in Frankrijk
waar we duurzaam woonden
elke vers schreef zij met melodie
en zong dit als een nachtegaal…
vertigo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 zonder aanwijzing of bericht heb je
het vertrouwde zelfgebouwde nest verlaten
ik wacht, verstoken van je tederheid
hoe ver ben je gevlogen?…
Herfstblad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 Een rood blad dwarrelt
als de stilte voor een storm
en verlaat de straat.…
De kozak en zijn meisje
poëzie
3.0 met 3 stemmen
892 mij verlaten!
Ach! geen troost meer zal mij baten;
Elke vreugde zal ik haten,
Die zich lachend biedt.
Lange nachten, droeve dagen,
Zal ik mijne kommer klagen;
Alle koeltjens zal ik vragen:
"Zaagt gij Olis niet?"
Mijn gezang, weleer zoo teder,
Zwijgt; mijn oog zinkt treurig neder,
Doch zie ik U eenmaal weder,
Dan zal 't anders zijn.…
Reken maar op Hem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Soms kun je het niet meer aan
Niemand om even mee te praten
Je voelt je zo eenzaam en verlaten
Nu moet je alleen verder gaan.
En toch gaat het gewone leven door
Maar wel heel anders dan voorheen
Niet meer bij elkaar, maar zo alleen
Je vraagt je af: waar leef ik nog voor?…
Wanneer je gaat
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.080 Vroeg of
Laat
Hoop ik
Dat ik hier mag blijven
Terwijl je verlaat
En komen gaat…
Zeijerveld blues
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 de oude hoeve wordt met stempels gestut
de linker zijkant is door lucht vervangen
een gapende muil heette ooit voordeur
vensterglas door tijd gebroken
onbenut, hier woont vergankelijkheid
boerenland vol leven, vee, boterbloemen
in de slootkant een verlaten nest
in de vensterbank landt de oude fazant
luid krijsend om zijn broodheer…
Angst
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
792 Het is de angst
De angst dat je me vergeet
De angst je nooit meer in de buurt te hebben
De angst je nooit meer te zien of te spreken
De angst je voor altijd te moeten missen
De angst dat jij en ik nooit meer bestaan
Helaas geeft angst je zelden wijze raad
De angst
Vergeef me alsjeblieft.…
Vlinders vangen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 Waarna hij mij zal gaan verlaten...…
Rue d ' Corona
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
526 zomaar een foto van een straatje genomen
tijdens de vakantie van vorig jaar
de toen nog aangename rust
maakte ons blij
met de ogen van vandaag
zien we hier een corona straatje
met de sinistere verlatenheid
die we herkennen in onze steden
zo snel kan de kijk op wereldse zaken
veranderen dacht ik onlangs bij het
bekijken van deze foto…
regen kabbelt litanieën
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
749 kerkklokken
lokken tranen
slaan verdriet
schoppen graven
dieper naar
vergeet me niet
tijd verslaat
de uren trager
leven draagt
de dood ten graven
geeft de aarde
zijn laatste waarde
regen kabbelt
litanieën
bloemen dalen
op de kist
ergens rolt de donder
weerlicht wordt gemist…
Je spint je weer in
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
886 We zochten en dolden, holden als gasten op het net.
Overal waar we kwamen, was wat te beleven, te geven.
We dachten, dat is het leven. Rustten uit op gedachten van anderen.
Sprongen met woorden van letter naar letter, proefden emoties,
spuugden gal, schopten trapten naar iedere bal. Geen regels weerhouden
het spel van destructie. Vluchten remedie…
Wanhoop
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
602 Als twijfel je wanhopig maakt
omdat geloven niet meer gaat
en waar je ook gaat op zoek
geen stem van God die je roept
hoe kan Hij een mens zo verlaten
dat zelfs de afgrond gaat gapen
en als je er ongemerkt inglijdt
en Zijn hand je niet vastgrijpt
en de nacht je volledig toedekt
Zijn stem je ’s morgens niet wekt
-zal Hij dan toch ergens staan…