13731 resultaten.
Van -0,5 tot 81
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
641 De top
Een uitzicht
Dat eindigt bij
Naar een leven
Groei ik, klim ik op
Vanaf beneden begin ik
Het oppervlak kruip ik tegemoet
Ik ben het die de grond doet beven…
Dagen van steen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.579 'Je zit naast me' denken mijn gedachten
Ze strelen en vervagen mijn gemis
Het lijkt haast op het eindeloos wachten
Op een feest dat hier niet is
Langs het vallen van de avond
Springen vloeistoffen de hoogte in
Dan blijkt mijn hoop ongegrond
En vallen tranen mijn ogen in…
De bomen weten weinig
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.085 De zon zingt de stoep
Het water zuigt de weg
De putten als de gaten
Verdriet stroomt langzaam weg
Ik vertel de bomen
Het vallen te laten
Misschien morgen, ik zeg
Morgen is het wellicht weg
Straten stromen langzaam leeg
En vol van mensen die even
Eigenlijk altijd twijfelen
In onzekerheid leven
De bomen weten weinig tot niks
Wat een…
Tijdloos
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.356 Dit is wat u nu leest: een tijdloos gedicht
Het zal zo blijven staan
Het overleeft als een rimpelloos gezicht
Elk mens dat zal vergaan
Mens, wat u hier nu leest
Is vroeger door mij geschreven
Uw nu is mijn later leven
Of mij te ver geweest
Wens ik dat ik nu weet
Wat morgen voorbij zal varen?
Nee, het is ons allen wreed
Tijd voelen kent…
Bouwen op fundamenten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Toen ik jou
Missen moest,
Je moest laten
Gaan, je verliezen
Aan de hongerige
Klauwen van de pijn
Die jou het leven
Benam, en mij de
Liefde van mijn
Leven afnam,
Wilde ik je ten
Diepste achterna -
Nu ik gehuild heb,
En elke traan die
Ik langs mijn wangen
Voelde gaan zich onze
Oneindige liefde
Herinnerde, besef
Ik dat…
Te licht bevonden.. ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 De geest is meeslepend
in zijn kwetsbare naaktheid,
behoeder van een onderhuids
en schuw geheim, dat zich in
tijden van ontroering – even -
haar grootse intimiteit blootgeeft.
Maar in sprakeloze wanhoop,
als het licht van de duisternis
herpakt in de seizoenen om een
herwaardering strijdt,
naar hogere ruimten stijgt
waar het – evenzo…
Papa
hartenkreet
5.0 met 26 stemmen
1.247 Zwijgzaam zoek je naar de woorden,
gevangen in je eigen hoofd.
Gedachten maken vreemde kronkels,
gevoelens raken uitgedoofd.
Het maakt je bang en heel onzeker,
niet snappend hoe dit jou nu raakt.
Nooit meer nieuwe herinneringen maken,
niet meer weten hoe iets smaakt.
Staren naar een lege toekomst,
bang voor wat nog komen gaat.
Steeds…
Gemis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
698 De dagen vervliegen
Grijs zonder Indruk of schaduw achter te laten
Slechts herinnering komen en gaan
En schuiven maar moeizaam een plaatsje op om de nieuw-verworven beelden toe te laten
En altijd is er dat schrijnende gevoel van treurnis
omdat jij de mooie dingen die toch nog gebeuren niet meer kan meemaken
Het zijn die momenten dat…
Dogma
gedicht
2.8 met 16 stemmen
9.832 Maak het publiek
tot je kunst
5. Herstel de orde
tot ze breekt…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
584 het hoofd dwingt
met koppig geduld
tot concentratie
het zwart strijkt knarsend neer
bruusk dient oud zich aan
het verlangen gaat altijd weer stromen
er is geen geduldige tijd
de spanning groeit en haast zich
kleuren dringen zich op
het gaat vanzelf
de rode draad spreekt
over het tragisch lot van goed en kwaad
gehoorzaam aan…
Licht
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.136 Er zit een kunstenares in mij
eentje die zich niet wil laten kennen
Zij verschuilt zich in het donker
van mijn bewustzijn,
bang om aan het licht te komen
Kon zij zichzelf overwinnen
dan vierde ik victorie
Helaas...helaas, mijn angsten
zijn haar meester
Maar hoe lang nog,
hoor ik haar vragen
Licht, licht, kom tot mij
overweldig mijn…
Uitgebeelde kunst
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.233 je bezitsdrang was de gom
waarmee ik je uit mijn leven
w i s t e
heldere plekjes wit
waar jouw voetstappen
ooit hadden gestaan
de contouren van
kubisme vervagen
ik aquarelleer ze
tot absurd realisme
~…
B
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.109 "Bliksems"
brulde
Baby in de
babbelbox: "De
brede vloerplanken zijn van
beukenhout, daar
ben ik niet
blij mee."
Boven de
blauwe box
braadde
buurvrouw
bijna een
biljoen
betonnen
bakvisjes, die met hun
blotebillengezichtjes
bij iedereen
blijdschap op het gezicht
brachten.…
Rotsvast
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
834 Met name de mannen
vielen op
mijn rotsen
Vandaag
Lekker
strak en gestileerd
in krachtige halen
en diepe spleten
Zonaangelicht
In okers
rauwe omber
en wit
Het miezerig berkje
met gesponste blaadjes
(Denk erom: eerst wit,
dan pas groen!)
versterkt het beeld
Ze staan!…
museum
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
665 een fraai gezicht
in ruimtes en in gangen
zorgvuldig uitgelicht en opgehangen
maar lopend langs het kleurgewoel
ervaar ik een beklemd gevoel in deze zalen
want chroomgeel
kobaltblauw
en cadmiumrood
is dat geen gif?
zware metalen?
en zwart uit roet
en wit gemaakt uit lood
hier hangt de ingelijste dood!…
Dronken kunstenaar
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
630 Alle kunst maakt hem dronken
de nacht blinkt uit in ijdelheid.
Overdag is er weer de kille zon
eenzaam stralend zonder sterren.…
Geen woordenboek
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.003 Schrijven met een woordenboek erbij
daar begin ik niet aan, da's niks voor mij.
Daarom kan het gebeuren
dat ik dubbele woorden gebruik,
maar ik kan er niet om treuren
ook DAT past bij het schrijven van mij.
Ik word soms op mijn vingers getikt
als iets niet goed zou zijn.
Eerst trok ik me dat heel erg aan,
nu doet het wat minder pijn.…
Het gewicht van
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.956 Het is de kunst om
in een gedicht
zoveel gewicht te
plaatsen, dat je
het belangrijkste
weg kunt laten.…
lichtvanger (voor V)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
553 hij staat stil naast me voor een uitbundige zonsondergang
de lucht boven het korenveld staat in vuur en vlam
hij knijpt de ogen halfdicht en mompelt:
ik moet altijd weer genoeg licht vangen om te schilderen
ik knik, stomgeslagen
we dwalen in een weidse, oneindige blauwe nacht
sterren schitteren als citroengele zonnen
zo groot dat ik ze bijna…
Café Timmer
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.521 De kunst liet hier de tijd maar gaan.
Wie overblijft, doet dat nog immer.
De gegroefde koppen kletsen door,
terwijl hun ogen al zolang weten,
dat ze alleen hier nog Jean of Arie heten.
In het echte leven komen ze niet voor.
Schilder, journalist of schrijver,
zelf denken ze niet zo meer.…
Impressionisme
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
803 een vleugje satijn
meer is niet nodig
om te bedekken
wat ik ga onthullen
misschien nog een hoed
en stoere cowboylaarzen
om de aandacht af te leiden
van mijn rusteloze handen
muziek kleedt de ruimte
in een ontspannen sfeer
“you can leave your hat on”
opgelucht haal ik adem
als ik kijkers zie binnenstromen
die betalen met belangstelling…
als een jonge muze
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
649 lichtvoetiger haast zwevend
danst ze aan mij voorbij
en waar ze ook verschijnt
met verve haar kunsten toont
verandert de wereld van kleur
en klank van beeld en woord
kom, moedigt zij me vurig aan
pak je fluit of tamboerijn
ik geef haar spontaan de vijf
volg haar bruisend pad
en dans en speel en geniet…
Gedoopt in dauw
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
858 mijn mooiste woorden stop ik in je zak
waar ze elkaar kunnen minnen
goed gevormd worden het zinnen
die openheid schetsen op dichterlijk vlak
klankbeelden fluister ik in je oor
hoop dat ze de woorden bereiken
elkaar voetstoots zullen verrijken
tot een sprekende metafoor
het schilderen laat ik over aan jou
jij mag ze laten samenvloeien
door…
Komkommerpiemels
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
806 ze stonden er met veertig
in de tuin der lusten
een aantal is er nu gestolen
"waar zijn de zeven piemels?"
Rob Breukman is de maker
van gebakken kunstjes
wat moet men nu met kleikunst
of komkommerpiemels?
dit is gebeurd in Franeker
waar zeden zijn geschonden
---------------------------------------
bericht in het 'Dagblad van het…
Het doek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
508 zachtjes streelt ze me met penselen in haar hand
zet ze een paar stappen achteruit en knijpt haar ogen toe
net zo lang tot haar taal de mijne wordt, streelt ze
tamponneert ze, totdat er een tevreden glimlach verschijnt…
De kunst van muziek en lyriek
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
663 lentesymfonie
een gevoel van perfectie
en intense harmonie
tonen treffen het hart
in een verademing
speel maar, speel
een zachtmoedige wijs
verpoos, bloos
droom jezelf een paradijs
waar nachtegalen
in meidoorns zingen
zo hun Meester
het eens had bedoeld
gelijk Bach in elke noot
iets van elan heeft gevoeld
speel maar, speel
de kunst…
tussen kunst en kitsch
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
877 ik klieder op het doek
wanhopig de scheppingsdrang
waar ik naar verlang
en telkens zoek
is het abstract
is het kunstzinnig
ik verf strepen met gemak
liefdevol en innig
uren later dan
kijk ik naar het doek
met verbazing van:
yes! dit is wat ik zoek.…
Beste dichter
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
694 “Mag ik een tijdje vertoeven
rond jouw zielenroersels?”
sla dan de bundel open
lees voor mij je warme klanken
de mooie verzen, de rijke taal
een stukje van je levensverhaal
met de stilte zal ik zwijgen
enkel nog met de lyriek dromen
ik zal vergeten al wat me tegenzit
mijn hart zal vreugde vinden
in dat, wat je door jouw lippen…
Oogappeltjes tussen het groen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
673 hier weet ik me gedragen
in deze paradijselijke tuin
stilzwijgend
vervuld van euforie
vergeet ik al mijn vragen
hier in dit lommerrijk waakt de zon
als een gevierde vorstin
hemelvogels schakeren, flatteren
als oogappeltjes tussen het groen
hier is waar ik bemin
me met het leven verzoen
*Beeldentuin Dehullu*…
Uitgesproken lente
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
569 sprekende verzen
zij las ze als kleurige bloemen
hij bracht ze als vlinders tot leven
luisterrijke klanken
als van zingende vogels
kunstvol bij elkaar gebracht
zo dichterlijk zacht
dwarrelde hoop
in allerliefste dromen voorbij
als een bloesemregen
rijkelijk florerend, echter
kwetsbaar als beginnend mei
* dichterlijke vrienden…