8247 resultaten.
mond
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
3.223 grote ogen rond
haren blond
volle mond
ogen zonnerond
haren korenblond
mond vol mond
zo rond
zo blond
zo vol mond
ogenrond
okerblond
kersenmond.…
schets
netgedicht
1.7 met 19 stemmen
1.797 hoogblond
de haren dun al
dat verlies…
Dan glimlacht de wind
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
607 Verleidelijke oogopslag
omfloerst door donkere wimpers
zwart satijn de sluier
die haar silhouet
omhult
bloemen in haar haren
alleen voor hem
geen schaduw van twijfel
als zij
haar hart voor hem opent
en zijn lippen
de hare kussen
dan glimlacht de wind…
Toedekken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
787 ik kam je haren
kam je haren
zo rustgevend, geen gedoe
ik droog je tranen
tuurlijk droog ik al je tranen
jouw ogen voelen moe
waar is jouw deken
hier is de deken
dek je met al mijn liefde toe…
Bladeren vallen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
504 Een vos verliest zijn haren,
maar niet zijn streken.
Een boom verliest zijn blad,
behoudt zijn diepe wortels,
verliest zijn takken niet.
Een mens verliest zijn jaren,
maar niet zijn wilde haren.
Zoals bladeren niet vallen,
van zijn verbaasde mond.…
Gedorst
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.582 , gouden graan in
meel vermorst en tot nieuwe
dromen vermalen in oud zeer,
de dag verwerkt z’n ongebonden
haren in gebaande sporen, kiemend
zaad kijkt op mij neer, tegen een
uitgestoken hand is geen verweer.…
Strandfoto's, Schiermonnikoog, 1976
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 Overal weerspiegelden de wolken
zich flonkerend in de golven.
De zeewind voerde verre geuren mee
en speelde met jouw natte, blonde haren.
Vanaf de duinen zag ik
tegen terugwijkende verten
in het wit van de branding
jouw vertrouwde gestalte staan
en ik bevroor de tijd in celluloid
met een knipoog van mijn polaroid.…
'40-'45
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
563 het dreigen van wolken
de grom van het dier
de Duitsers kwamen
als een beest uit een kooi
ze zongen zo mooi
ze rolden hun oorlog
over dorpen en dijken
waar kinderen speelden
klein en dun
luisterend naar de stap
van lederen laarzen
met hun donkere ogen
hun donkere haren
ze zullen niet spreken
ze kenden geen namen
en de dagen…
bij een open maan
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
38 met verschuiven van stoelen,
van vaste plekken,
voor een nieuwe familieopstelling,
alleen; zij zat al
op een andere wolk
van verlangen
achter gejank aan:
maar dan slechts wandelingen
door oranje en gele bladeren,
het goudbruin spattend
langs wilde flanken,
tegen de ruwe haren in -
van de hongerige jager,
smachtend tussen
gevulde…
Wilfried
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
512 Het wolkje
Onder het wolkendek
Het lijkt verloren
Maar bepaalt zijn eigen koers
En het vaart op eigen kracht
Dat is doorzettingsvermogen…
NA REGEN KOMT ZONNESCHIJN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
722 Als de wolken
de luchten bevolken
heeft de zon wel zin
er zin in
maar moet zich bedwingen
't heeft geen zin te beginnen
met stralen
dat is effe balen
maar als de wolken
gaan bevallen
laten ze regen vallen
en dan komt
na de regen
de zonneschijn!…
Oneindig mooi die wolkendans
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
966 Ze glijden zonder haast voorbij,
vergeten waar ze horen,
veranderen van huid en vorm,
verdwijnen zonder sporen.
Het licht beweegt hen als gedacht,
een zachte kracht, onzichtbaar plan.
De hemel draagt wat zij verliet,
een stilte die niet sterven kan.…
Een missie (senryu)
hartenkreet
3.1 met 18 stemmen
2.365 Je koppelt hem aan
je ex en je mág hem niet;
háár mag ik ook niet…
in de war - senryu
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
508 haren wapperen
alle windrichtingen op
als je maar thuiskomt…
Geknakte roze
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 'k zag een roze hangen, geknakt op haren steel
met gebroken hart, geen lust meer tot groeien
van verdriet werd haar kopje vroeg bruingeel
‘k zag een roze hangen, geknakt op haren steel
verdorde blaadjes vielen tussen het struweel
maar in Gods tuin mocht zij als mooiste bloeien
‘k zag een roze hangen, geknakt op haren steel
met gebroken hart…
WOLKEN EN LUCHT!!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 Hangen wolken
nu aan de lucht?
liggen wolken
op de lucht?
of
zijn wolken lucht?
en die donkere
is dat
gebakken lucht?
want als
die uit elkaar spatten
dan hebben we tijdelijk
geen wolken
maar wel
een opgeklaarde lucht!…
e=mc2
snelsonnet
4.5 met 8 stemmen
685 In Haren is tweehonderdvijftig jaar
Iets meer dan anderhalve kilo zwaar.…
[ Lange vlagrafels ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Lange vlagrafels,
zoals haar haren bij haar
vertrek in de wind.…
Kou
netgedicht
2.6 met 97 stemmen
9.549 Als de regen langs mijn haren druipt
En de wind mij in mijn jas verjaagt
Als mij langzaam het gevoel bekruipt
Dat de kou mij persoonlijk heeft uitgedaagd
Als mijn haren druipen in mijn nek
En ik huiverend mijn jas ophang
Bedenk ik tevreden, en dat is gek
Dat ik steeds vaker naar dit weer verlang…
Verboden liefde
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.246 Hij keek haar aan
en zij voelde zijn hartstocht
branden
Een glimlach lokte om
haar lippen
terwijl ze op hem toeliep
heupwiegend
Zijn handen pakten de hare
Hij drukte er een kus op
en zij vlijde zich heel dicht
tegen hem aan, voelde het bonzen
van zijn hart tegen het hare
Streelde de haartjes op zijn borst
Hun ogen vonden elkaar
in…
Ik wist dat je er was
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.080 dat je er was
Een schaduw op de achtergrond
Ik kon je zien vanuit mijn ooghoeken
Maar toen ik mijn blik op je wilde richten
Leek je nergens te zijn
Ik wist dat je er was
Een rimpel in het water
Ik kon je horen toen je zachtjes tegen de kant aanstreek
Maar toen ik mijn oren spitste
Leek je niet te bestaan
Ik wist dat je er was
Een wolk…
De zee
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.476 zachtjes af en aan
terwijl de wolken de zon doet verdrijven
Onverwachts komt daar een traan
die mijn verdriet in het zand doet schrijven
De zee komt langzaam dichterbij
en neemt zo mijn schrijven mee
Er komt een verlossend gevoel in mij
de golven nemen mijn verdriet overzee…
De zee
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.275 zachtjes af en aan
terwijl de wolken de zon doet verdrijven
Onverwachts komt daar een traan
die mijn verdriet in het zand doet schrijven
De zee komt langzaam dichterbij
en neemt zo mijn schrijven mee
Er komt een verlossend gevoel in mij
de golven nemen mijn verdriet overzee…
Tempelkinderen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
625 in het stokoude tempelbos wonen vreemde wezens
ze dragen baarden van een meter en hun haren los
slofjes van kringloopbladeren en aan een biezen band
slingert het hardstenen amulet van de albatros
de vrouwen zijn er rondborstig en aanbidden aqua
hun watergodin die opstijgt uit een mosgroene wolk
boven het borrelend zwavelmeer tussen de rotsen…
Regenkind
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
712 Lichtende wolken met een gouden rand
vertolken wat zij niet zeggen kan,
kijkt tot het water van de toekomst
kolkt en hoopt er stil het hare van.
Haar regendruppels stromen,
buiten en van binnen, ik herken
de niet te sluiten herinnering,
een oorsprong is niet te verklaren.
Uit de diepste plas,
neemt zij mij bij de hand.…
Image de rêve
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
514 ik zag het in een flard van mist
die ijl over het weiland hing
er scheen een zacht oranje zon
hij stond zo laag dat het net leek
of ik hem zomaar pakken kon
de wolken waren dun en bleek
als door een gum haast uitgewist
en middenin die zachte gloed
zag ik een onbevangen kind
onwetend nog van tegenspoed
haar haren dansten in de wind
ze…
ODE AAN DE LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.325 Een zwoele wind streelt zacht de haren.
Heerlijk gevoel, moed vergaren.
Het mooiste liefdeslied klinkt door de ruisende bomen.
Toont de weg om terug in balans te komen.
Troosteloze gedachten, diepe zucht.
Drijven voorbij als donkere wolken in de lucht.
Spiegelbeeld in het water.
Mooie herinneringen vergaren voor later.…
andante
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
137 zal ik op steile paden
met mijn verdriet
naar jou toe komen
en het voor jou achterlaten
mijn verdriet
en het bij jou achterlaten
op ons laatste mos
ons verdriet
en hoger zal ik gaan
waar geen bomen verder gaan
in sneeuw en ijs
in vuur en vlam
naar jouw wolken
in vuur en vlam
in sneeuw en ijs
zal ik gaan…
(Harener) Weekblad
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
736 De liquidatie die nog altijd schrijnt
Maar waar ze in de Stad zo nat van dromen
Is niets bij wat ons nu is overkomen:
Ons sufferdje, ons bokkenblad verdwijnt.
Wij zitten hier met geestelijke schade:
Tweemaal een moord met voorbedachten rade.…
Toen en nog steeds...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 Met mijn neus in je haren.
Met mijn armen om je heen.
Zo werd ik wakker vannacht.
Ik zie ons liggen in de zomerzon.
Ik zie ons bij gedolven graven staan,
zoals we ook bij wiegen stonden.
Nog steeds zijn we samen,
zwervend door onze jaren.
Met mijn neus in je haren.
Met mijn armen om je heen.…