Alle inzendingen over wuivende

325 resultaten.

Sorteren op:

Strandwandeling

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 213
De stilte daalt neder op ’t strand, Alleen ’t ruisen van de branding En ’t zacht gefluister van helmgras, Wuivend in ’t koele avondbriesje.…

Zang (Klare, wat heeft er uw hartje verlept)

poëzie
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 5.688
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - verlept - zijn frisheid doen verliezen benepen - bedrukt dat schort - waaraan ontbreekt Moogje - Kan je een lonkje te slaan - een blik te werpen leuterig - wuivend lustigjes - opgewekt uw zinnetjes - uw verlangens bron - het beekje uit de laatste regel van het 3e couplet…
P.C. Hooft12 augustus 2002Lees meer >

LANGS DE NETE

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.205
Glijdende uchtendzonnestralen zilvren fijn de lichte nevel, traagzaam wuivend om het landschap als een sluier, maagdelijk blank; en geen klank trilt in die stilte dan, van verre - o ver! - gevaren, slechts, bij pozen, halvling hoorbaar, een verdoofde torenklank. Schone droom!…

Memmedag

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 757
Dan roept de wind uit de wuivende bomen zullen we verder gaan door het wijde land hollen en huppelen tot weer een dag landt. Te samen vormen dan al die dingen onverplicht met die muziek een moederdaggedicht. 1991 Mem - een Fries woord voor moeder.…

4 Mei

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.024
moeder op zoek naar haar kind een kind op zoek naar zijn vader een vader op zoek naar het antwoord alsof het ergens zou bestaan die doden zullen de overlevenden overleven onsterfelijkheid stond op hun voorhoofden geschreven in de vallei des doods nestelen vogels zich tussen de resten van een oud lager hun ogen overzien velden vol wuivend…

VERBODEN LIEFDE

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 477
Langs Frieslands kust over de Waddeneilanden waait door rollende golven tussen wuivende zeedistels het oude roerende sprookje van het kind der zee en een mens op het purperavondstrand zingt een jonge kerel over liefde die hij nooit vond maar slechts duisternis der wereld verbergen de baren vreugde?…
Han Messie5 januari 2022Lees meer >

Maling

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
Al aardig opgeschoten na vele slobberige sloten wat wuivend weiland en het stroeve strand verlieten we getwee en hand in hand ons tweede vaderland nu proefden we het zoet van zee. Totdat een kiel ons overgleed een net het water overviel en ons o wee de das omdeed die domme kotter ons achilleshiel.…
Guus Maris9 september 2022Lees meer >

Het leven heeft ons ten dans gevraagd

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 950
Van de maatstaf der bezinning en de keerkring van het gelijk naar het raakvlak van rood blozend en het metrum wat verstrijkt vinden slanke voeten trappelend een nieuwe danspas voor een oud refrein Ook de jachtuil en de veldmuis tussen maan en wuivend riet en de dauwdrop topzwaar rustend op het ranke loof dat lieft glijden immer zuiver…

De elegantie van de zwaan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 571
Wanneer zij als een hele mooie danseres oog heeft voor een rijke natuur rondom haar, een fervente wandelaarster die trekt langs de brede oevers van de kronkelende lijn waar zij tussen de wuivende grashalmen en omhoog reikende rietstengels haar brede snavel even kan verbergen.…
CB7 juli 2022Lees meer >

De avondwolken

poëzie
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.978
Toen zag ik uit in de avond En keek in de wuivende hemel, Zoals een plant in de avond Alleen op een zonnige heuvel, Zoals een zwijgende vogel, Die rust op een eenzame heuvel, Onder de varende wolken Van de eindeloos drijvende hemel Van blauw en van goud; - en de wolken Dreven als zachte gestalten, Als tedere vreemde gestalten - Zoals de zoete…

LAMENTO

gedicht
4.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 17.766
het lange diepe water waar achter oeverriet   achter oeverriet de zon dat ik dacht dat je altijd maar altijd dat altijd maar je ogen   je ogen en de lucht altijd maar je ogen en de lucht altijd maar rimpelend   in het water rimpelend dat altijd in levende stilte dat ik altijd zou leven in levende stilte dat je altijd maar   dat wuivend…

Wij

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
lachen in je marmeren tegels die patronen van je fantasie tussen de regels we zijn de wolken die nieuwsgierig kijken en somber maar de hele belommerde bestaansdrift zien wij monterder wij zijn het opgeklopte schuim dat op capucchino’s staat de schaduw onder de schotels die niet weggaat het niet platgevallen leven in de sterren van kaneel de wuivende…
Kamiel Choi13 december 2017Lees meer >

Schemering

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 521
Wanneer tijdens vooravond een zon naar beneden komt waarbij zij zich schuil houdt achter wuivende struikgewas Haar laatste warmtestralen beginnen zich te verdampen in het luchtledige terwijl het puur licht nog even zich van haar inspirerende en opvallende kant laat zien.…
CB28 augustus 2022Lees meer >

Europa, vernietig Japan

poëzie
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.976
De zuivere wil van uw blanke gewest, het sap van uw zwellende vruchten, uw wuivende wolkige luchten, uw vrouwen van 't wetende west, herinner u wel: 't is al op het spel gezet van de Aap en de Man. Europa, vernietig Japan!…

Zomer

netgedicht
2.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.510
Het gouden graan buigt wuivend naar de verre horizon waar warmte trilt als opgelaaide felle brand, de zinderende lucht verkopert het vergloeide zand, een koele kabbelende beek verdampt tot dode bron.…

Camoës’ thuiskomst

poëzie
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.275
Na zeven dagen in de stad gelaten, Door niemand vergezeld, gingen wij saam Als geesten overdag door vreemde straten, Geen juichend volk, geen vrouw wuivend aan ’t raam. Aan ’t hof wist niemand meer van onze naam.…

Over bruggen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
Lopend langs de IJssel kwamen eerst herinneringen ik liep er ooit met R tot Zwolle toen fietste ik met P in de wind tot de brug er overheen en terug Nu met jou, beiden met een hoedje in de zon De wind verwaait de klamme lucht Bedrijfspanden voorbij blijven we tussen wuivend groen en de rivier Als gindse overkant mooier lonkt en er…
Ralameimaar3 september 2024Lees meer >

LENTESTOET

poëzie
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.753
Zij streelt het sterrenmos met lichte tred, En tovert met haar ogen teed're glans Op 't schuchter-wuivend lichtgroen blaadrenvolk, En koost met zachte handen al wat sproot Om 't woud te tooien bij haar ommegang.…

afscheid van een zomerdag

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.613
in de magistrale gloed van namiddagzon die uitbundig jubelt als een zojuist opgepoetste koperen schuiftrompet dansen zingende muggen, rijst een oranje vuurzuil in de mosgroene vijver en waaieren losse handen gedachteloos vele kanten uit roerloos echter wat gazen vleugeltjes hangend aan wit wuivende bloemkelken hoe zelfbewust geuren zij daar!…

NAAR HET EINDDOEL

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Het omringende voelbare heden is een lang kronkelig zandpad wiens fijne gladde kruimels aangenaam je voetzolen strelen scherpe kiezelsteentjes priemen soms pijnlijk zijn dan gauw weer vergeten of _ geven bange voorgevoelens daarnaast geuren velden vol wuivende graspluimen en bloemen luchtige golving noodt suizend vraagt hier te blijven…
Han Messie20 augustus 2015Lees meer >

PENTHESILEIA

poëzie
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.863
daarachter zingt de zee een zachte dood wuivende zeilen, dromend aan de voet der weke heuvlen, deinen de tenten van het maagdenkamp, Penthesileia slaapt een laatste vrouw die haar omarmen mocht en sluimeren in ’t warme schaduwrag van hare flank, bezweken en ineengeworpen, ergens in de tent, buiten de samenhang van ’t zwalpend bloed achteloos…

Herinneringen aan jou

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.318
haar Langzaam glijdt de nacht voorbij Herinnerend dit moment Ieder moment dat ik bij je ben Is vastgelegd in mijn herinnering Herinneringen aan jou Ongemerkt is morgen vandaag geworden De nacht is al uren voorbij Ons afscheid is daar Een laatste blik, een laatste kus Langzaam glijdt de nacht voorbij Ik draai me een laatste maal om Wuivend…
JRH15 april 2008Lees meer >

Tableau vivant

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
Neerwaarts gaan ze, schijnbewogen, vliezen spreidend, vleugels wijd, over buigend wuivend riet tot waar de waterspiegel reikt van een baai van stil gedogen, teder kabbelend, woordeloos, waar een reiger in de rimp'ling van de golven zich verpoost.…

Heimwee naar het leven

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 735
Zag u ook honderdduizend exotische vissen in de meest opwindende kleuren ongekende ongedachte verschijningsvormen knalroze bloemen die rondzwemmen paarse vleeseters wuivend in de stroom die nooit van hun plek komen walvissen zo groot als een dorp dolfijnen zeepaardjes ontelbare micro-organismen in een druppel oceaanwater zoiets als de kosmos…

Mei (Boek I)

poëzie
4.2 met 52 stemmen aantal keer bekeken 9.569
Zoo hoorden het een visch En een zeevogel; dien dag was het lis- Bosch vol geplas en wuivend wit geveert, Meeuwen en grijze reiger, die weerkeerd' Des avonds naar zijn boomnest. Op zijn reis, Zag ik zijn vleugelslag uit het rijs, Mijn wiegekamer. Nog weet ik het wel.…