Alle inzendingen over zee-rozen-strik

9785 resultaten.

Sorteren op:

Jij staart rozen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Jij staart rozen mijn lief en ik weet wat jij denkt wat er door jou heen gaat Jij staart in gedachten van roze en rood in overvloed in bloei Jij denkt mij en ik denk jou mijlenver…

Altijd en nooit

netgedicht
3.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.433
Hier, nu en altijd Mijn hart voor jou Dat bloeide als rozen In de zijden zomerzon. De zomer waaraan samen met de rozen een bitter einde is gekomen. Hier, nu en nooit meer jij bij mij. Nooit meer die Zomer waarin het mooie rozen regende En het volop zomerde in onze harten.…
N. Milo27 februari 2003Lees meer >

nam golvend je souplesse mee

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 868
de waarheid is een paddestoel in roze morgenstond, die kan niemand ons ontnemen, laat de wereld ons onthemen voor niemand bang gaan we de eigen gang…

Lege vaas

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 781
Scheppen, emmers, schelpen in de kofferbak geladen, en de zee aan de oren gezet. Zo galmt het daar, met zoute randen, over bloemen die hun pokon misten, rozen die hun blad verloren, maar die vaas, een lege vaas, met daarop jouw naam.…

Een blauw gedicht van Vincent.

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
Tegen een blauw fond helder schitterende sterren groenig, geel, wit roze opalen, smaragden, lapis lazuli, robijnen, saffieren en daaronder de zee zeer diep ultramarijn. Het strand paarsig en zachtrood op het duin pruisisch-blauwe struiken wachtend op een schilderij. [4 juni 1888 Saintes-Maries-de-la-Mer]…

Zon en regen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
Het zomert als de rozen bloeien En geuren in de zonneschijn Kleurrijk de mensen weer boeien Naast vele bloemen groot en klein Het zomert als mensen in tuinen Genieten van warmte iedere dag Of baden in zee achter duinen In de week of een mooie Pinksterdag Maar toch klinkt ook die zomerdag Geruis van regen door het blad En schrikt men op…

paars

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 820
kleur mij kleur mijn dag mijn lippen in rood schilder mij schilder mijn blik mijn ogen minder dood schets mij schets me dan mijn leven mijn zijn in roze met rode rozen en ik ik beloof je leer je zweven over de wegen tot aan de hemel tot aan het blauw…
i1 juni 2010Lees meer >

voor schut

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
pimpelmeesje in roze clematis waant zich onbespied…

Verjaren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 458
Roze guirlandes ruiken naar het aanstaande dat zich niet vergist.…
Hylke Ma25 maart 2020Lees meer >

[ Mijn vriendin is boos ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 370
Mijn vriendin is boos: ik keek even niet naar haar -- maar naar de rozen.…
Zywa30 januari 2025Lees meer >

in jouw licht bewegen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.033
je handen dwingen niet maar koesteren de klei waarin je vloeiend lijnen zet die leven baren ze waren er al in gevoel maar scheppend gaf jij ze hun kracht en doel modelleerde zacht je evenbeeld langs romp en been heb je haar wanhoop weggestreeld je vormt en stilt het ogenblik schikt het lange haar in een blauwe strik van droevenis…
wil melker19 december 2004Lees meer >

De onzijdige prins

hartenkreet
3.4 met 31 stemmen aantal keer bekeken 7.284
Een Story-journalist wist ’s Konings Zoon te strikken en hem in sakhé-mist het edel gat te likken. Aldus ontblootte Hij weer het achterste van zijn tong en trok er ferm van leer tegen wie Vlaanderen bezong ... Zijne Hoogheid had gedwaald en maakte ministers nijdig : “De prins is Vlaams noch Waal maar simpelweg onzijdig !" .…
Aramis18 december 2005Lees meer >

heb ik dan toch bindweefsel?

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 918
ik plaats de cola weer op de grond trek m'n broek aan, strik m'n veters het bleef nog een raadsel waar ik was …veilig thuis zoals verhoopt, maar al mijn stappers stonden naast me geknoopt. ik bevond me in de schoenenkast…
kuirinck31 december 2005Lees meer >

Afgekoelde hemel

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 741
dus gaat de liefde mij voorbij hoewel ik die zou strikken met kleurig lint en dichterstaal werd blozen weer tot blikken en vonden wij in kille lucht de eigen toon weer terug om in het ijle slotakkoord de ondergang te vieren…
annabel16 augustus 2008Lees meer >

Verslaafd ?

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 798
Braak jouw woorden steel mijn zinnen laat taal moorden maar ook minnen jat mijn strofes schrijf geen wit kots het rijm waar klank in zit draai de klinkers streep de lijnen vind de parels ook de fijne rijg een snoer strik de knopen laat langs sloten punten lopen vuur geen letters zelfs geen kleine koester jouw taal dan min…
metha9 januari 2006Lees meer >

Hulde

netgedicht
4.2 met 33 stemmen aantal keer bekeken 6.033
massaal zegt het vaderland zijn dichter vaarwel daar hij eervol is ontslagen zijn taak verstond hij boven wel als poëet een voorbeeld voor velen waaronder ik ook mezelf tel de bouwmeester van het voorgeschreven rijm en weloverwogen maat legt zijn oranje strik terzijde terwijl hij heden neerlands podium als een ware vorst…

Straffeloos

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
Langs wolkenzomen en hemelse gewelven flaneren mensen vermomd in sluiers als decorstukken onverwacht de ontmoeting met vleugelslagen van vurige tijden Geen vangnet of blinde strik geen kleefdraden van kale woorden slechts een subtiel dwaalspoor door het geheugen van de nevels Wat doet de wind als hij niet waait?…

Februariwater

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 595
In de nachten van de vroegste maanden van elk passerend jaar bestaat er iets dat water drijft om zich te verharden om voor vormen te kiezen die oude wetten niet toestaan maar water laat zich niet strikken in richtsnoeren van gewoonten het uiterlijk wordt in contouren gegoten van warme verbazing zoals dichters profielen schetsen van onbestaanbare…
Kees Keizer20 februari 2015Lees meer >

verjaardag

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 796
Nu krijgt ze van mij een rode strik rond haar hart, dat is mijn verjaardagscadeau.…

Zee

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 800
Zomer is voor mij de zee, die opgejut door westenwind haar branding naar mij lonken laat. Ik kan niet anders dan mezelf verliezen, drijvend op de toppen van golven vol plezier. Ik keur ze met mijn ogen. Geef mij aan de sterkste mee En schiet pijlsnel naar ’t strand. Surfplank van vlees en bloed.…
Ger Belmer3 februari 2005Lees meer >

zee

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 887
bonzend hard sloeg witte hand het land bloot raasde gulzig diep tot het hart en at en at land werd zee bergen eilanden tot wolken zeeën bevolkten witte schapenkopjes op kolkend gras…

De zee

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 849
niet ontvouwde geheimen en verlangens voor eeuwig in de golven verstopt Ook ik doe mijn verhaal en luister in stilte naar de zee vanachter de horizon in goud en rood geblonken luistert God aandachtig met me mee…

Over Zee

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 911
Ik kijk over zee, met wijde armen, laat ik mijn gevoelens, met de zachte melodie van de wind meevaren. De duinen, maken een zacht ritselend geluid, harmonieus, waaiende stemmen, met de golven mee, naar verlangende gevoelens, ver over zee.…

Zee

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 769
Toen God's voet haar betrad was ze onbeschrijflijk glad en plat, de zee. Lieve Steenberghs…

De zee

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.756
Maar wacht dan totdat weer het wonder van die verstilde zee geschiedt en je de woorden zult ervaren: zoals het is, zo blijft het niet!…

zee

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 686
toornhoog slaan de golven wat een immense kracht mijn hebben spieren getracht maar het zijn glazen wolven de tanden schuimen honger bloot in een wegstervende zon ik wou dat mijn hand groeien kon de greep is nog geen zeepstuk groot de zeilen ach, ze scheuren het is maar menselijk zaad zonder regen kan niets gebeuren toch is…