9785 resultaten.
Jij staart rozen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.042 Jij staart rozen
mijn lief
en ik weet wat jij denkt
wat er door jou heen gaat
Jij staart in gedachten
van roze en rood
in overvloed
in bloei
Jij denkt mij
en ik denk jou
mijlenver…
Altijd en nooit
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.433 Hier, nu en altijd
Mijn hart voor jou
Dat bloeide als rozen
In de zijden zomerzon.
De zomer waaraan
samen met de rozen
een bitter einde
is gekomen.
Hier, nu en nooit
meer jij bij mij.
Nooit meer die
Zomer waarin
het mooie rozen regende
En het volop zomerde
in onze harten.…
nam golvend je souplesse mee
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
868 de waarheid is een paddestoel in
roze morgenstond, die kan niemand ons
ontnemen, laat de wereld ons onthemen
voor niemand bang gaan we de eigen gang…
Lege vaas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
781 Scheppen, emmers, schelpen
in de kofferbak geladen,
en de zee aan de oren gezet.
Zo galmt het daar,
met zoute randen,
over bloemen die hun pokon misten,
rozen die hun blad verloren,
maar die vaas,
een lege vaas,
met daarop jouw naam.…
Een blauw gedicht van Vincent.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
570 Tegen een blauw fond
helder schitterende sterren
groenig, geel, wit roze
opalen, smaragden, lapis lazuli,
robijnen, saffieren en daaronder
de zee zeer diep ultramarijn.
Het strand paarsig en zachtrood
op het duin pruisisch-blauwe struiken
wachtend op een schilderij.
[4 juni 1888 Saintes-Maries-de-la-Mer]…
Zon en regen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
588 Het zomert als de rozen bloeien
En geuren in de zonneschijn
Kleurrijk de mensen weer boeien
Naast vele bloemen groot en klein
Het zomert als mensen in tuinen
Genieten van warmte iedere dag
Of baden in zee achter duinen
In de week of een mooie Pinksterdag
Maar toch klinkt ook die zomerdag
Geruis van regen door het blad
En schrikt men op…
paars
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
820 kleur mij
kleur mijn dag
mijn lippen
in rood
schilder mij
schilder mijn blik
mijn ogen
minder dood
schets mij
schets me dan
mijn leven
mijn zijn
in roze
met rode rozen
en ik
ik beloof je
leer je zweven
over de wegen
tot aan de hemel
tot aan
het blauw…
voor schut
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
582 pimpelmeesje
in roze clematis
waant zich
onbespied…
haiku
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
522 onderhuids roze
verstopt in magnolia
belooft nog veel meer…
haiku
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
499 rozen schitteren
fonkelen duizendvoudig
het heeft geregend…
Wat ik dan denk?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
932 Bomen in het groen,
rozen die voor ons bloeien
en wat ik dan denk?…
Grond
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
596 er is grond genoeg
om op aarde
rozen te doen bloeien…
Verjaren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Roze guirlandes
ruiken naar het aanstaande
dat zich niet vergist.…
[ Mijn vriendin is boos ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
370 Mijn vriendin is boos:
ik keek even niet naar haar --
maar naar de rozen.…
in jouw licht bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.033 je handen dwingen niet
maar koesteren de klei
waarin je vloeiend
lijnen zet die leven baren
ze waren er al
in gevoel maar
scheppend gaf jij
ze hun kracht en doel
modelleerde
zacht je evenbeeld
langs romp en been heb je
haar wanhoop weggestreeld
je vormt en
stilt het ogenblik
schikt het lange haar in een
blauwe strik van droevenis…
De onzijdige prins
hartenkreet
3.4 met 31 stemmen
7.284 Een Story-journalist
wist ’s Konings Zoon te strikken
en hem in sakhé-mist
het edel gat te likken.
Aldus ontblootte Hij weer
het achterste van zijn tong
en trok er ferm van leer
tegen wie Vlaanderen bezong
...
Zijne Hoogheid had gedwaald
en maakte ministers nijdig :
“De prins is Vlaams noch Waal
maar simpelweg onzijdig !"
.…
heb ik dan toch bindweefsel?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
918 ik plaats de cola weer op de grond
trek m'n broek aan, strik m'n veters
het bleef nog een raadsel waar ik was
…veilig thuis zoals verhoopt, maar al
mijn stappers stonden naast me geknoopt.
ik bevond me in de schoenenkast…
Afgekoelde hemel
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
741 dus gaat de liefde mij voorbij
hoewel ik die zou strikken
met kleurig lint en dichterstaal
werd blozen weer tot blikken
en vonden wij in kille lucht
de eigen toon weer terug
om in het ijle slotakkoord
de ondergang te vieren…
Verslaafd ?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
798 Braak jouw woorden
steel mijn zinnen
laat taal moorden
maar ook minnen
jat mijn strofes
schrijf geen wit
kots het rijm
waar klank in zit
draai de klinkers
streep de lijnen
vind de parels
ook de fijne
rijg een snoer
strik de knopen
laat langs sloten
punten lopen
vuur geen letters
zelfs geen kleine
koester jouw taal
dan min…
Hulde
netgedicht
4.2 met 33 stemmen
6.033 massaal zegt
het vaderland
zijn dichter vaarwel
daar hij eervol is ontslagen
zijn taak verstond hij
boven wel
als poëet
een voorbeeld voor velen
waaronder ik ook mezelf tel
de bouwmeester
van het voorgeschreven rijm
en weloverwogen maat
legt zijn oranje strik terzijde
terwijl hij heden
neerlands podium
als een ware vorst…
Straffeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
552 Langs wolkenzomen en hemelse gewelven
flaneren mensen vermomd in sluiers
als decorstukken
onverwacht de ontmoeting
met vleugelslagen van vurige tijden
Geen vangnet of blinde strik
geen kleefdraden van kale woorden
slechts een subtiel dwaalspoor door
het geheugen van de nevels
Wat doet de wind
als hij niet waait?…
Februariwater
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
595 In de nachten van de vroegste maanden
van elk passerend jaar
bestaat er iets dat water drijft
om zich te verharden
om voor vormen te kiezen
die oude wetten niet toestaan
maar water laat zich niet strikken
in richtsnoeren van gewoonten
het uiterlijk wordt in contouren gegoten
van warme verbazing
zoals dichters profielen schetsen
van onbestaanbare…
verjaardag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
796 Nu krijgt ze van mij een rode strik rond haar hart,
dat is mijn verjaardagscadeau.…
Zee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
800 Zomer is voor mij de zee,
die opgejut door westenwind
haar branding
naar mij lonken laat.
Ik kan niet anders
dan mezelf verliezen,
drijvend op de toppen
van golven vol plezier.
Ik keur ze met mijn ogen.
Geef mij aan de sterkste mee
En schiet pijlsnel naar ’t strand.
Surfplank van vlees en bloed.…
zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
887 bonzend hard sloeg witte hand
het land bloot
raasde gulzig diep tot het hart
en at en at
land werd zee
bergen eilanden
tot wolken zeeën bevolkten
witte schapenkopjes op kolkend gras…
De zee
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
849 niet ontvouwde geheimen
en verlangens voor eeuwig
in de golven verstopt
Ook ik doe mijn verhaal
en luister in stilte
naar de zee
vanachter de horizon
in goud en rood geblonken
luistert God aandachtig
met me mee…
Over Zee
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
911 Ik kijk over zee,
met wijde armen,
laat ik mijn gevoelens,
met de zachte melodie van de wind meevaren.
De duinen,
maken een zacht ritselend geluid,
harmonieus,
waaiende stemmen,
met de golven mee,
naar verlangende gevoelens,
ver over zee.…
Zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
769 Toen God's voet haar betrad
was ze onbeschrijflijk glad
en plat, de zee.
Lieve Steenberghs…
De zee
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.756 Maar wacht dan totdat weer het wonder
van die verstilde zee geschiedt
en je de woorden zult ervaren:
zoals het is, zo blijft het niet!…
zee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
686 toornhoog slaan de golven
wat een immense kracht
mijn hebben spieren getracht
maar het zijn glazen wolven
de tanden schuimen honger bloot
in een wegstervende zon
ik wou dat mijn hand groeien kon
de greep is nog geen zeepstuk groot
de zeilen ach, ze scheuren
het is maar menselijk zaad
zonder regen kan niets gebeuren
toch is…