610 resultaten.
Auto's
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.064 ik schrap fazanten van het asfalt
en raap konijnen uit de berm
ik pluk de aangereden egel
van het graffiti scherm
meeuwen neem ik mee of
zwanen, die hang ik over mijn arm
en eenden, soms nog stervend
met de veertjes bloederig warm
zo struin ik de wegen af
de snelweg is een dode dieren zee
de straat een open abattoir
en zelfs mensen…
Vuurzee
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.243 Een stem die uit de gewelven
van een oranje morgen
zonnestralen laat uitwaaieren
als vertrekkende zwanen uit het blauwe meer.
De avond opent zich
met kruimels maanlicht
sterren als kastanjes
vallend uit alle bogen van de horizon.…
augustus, net voorbij de wind
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
827 zal je mij
nog herkennen op de dag
dat ik sterf
of de vlinders
vanuit mijn vrouw-zijn, teder en waanzinnig
aan alle zijden wit
en onze liefde
de verzen die wij lazen, licht zonder
schaduw
als zon op zwanen
een middag van oceanen
eentalig zacht
en vrij, zo stil, zo stiltevrij
in jou, zo hemels jou in jou
---------…
Muziek danst de noten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 Muzikale noten ergens
Sterft een zwaan aan
Een zilverkleurig meer.
Met een pas de deux wordt
Beklonken dat liefde leven
Danst met muzikale eer.…
Wilgen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
574 Het taaie fluithout, weerbarstig als de wind
geworteld in drassige grond
op de oever waar de dode snoek lag
een droom over jou en mij
en de zwanen, omdat het zwijgen verstilde
in pasteltinten kleurde jouw hart
omdat mijn ziel geen stem had
wie kon ik zijn, zo hier alleen
een lief konijn, een derde been
een beeltenis van serene vrede…
Morgen krieken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
629 de grijze
grafstenen tussen
de bomenrij
geen vrolijk
aangezicht maar
hoe het
ook zij
hoor toch
een behoorlijk
aantal zangvogeltjes
schattig ogend
wie van
hen zingt
het mooiste
lied
volg met
de ogen
de kraaien
duiven/meeuwen/
zwanen vergeet
hen niet
straks heel
apart kraait
de haan
vanuit de
kinderboederij
toch een…
Lied van de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
353 Langzaam zak ik weg, de diepzee in
de volzee: het duizelt me van scholen
visjes schieten weg en zijn er nog
In het licht boven mij glijdt het witte
schip van een zwaan over
de bellen uit mijn mond
Ik hoor krekelzang in het hoge gras
een meeuw vliegt over, waarschuwt
en wijkt, golven rollen zich op
tuimelen over elkaar heen
en breken…
Ademnood...
hartenkreet
4.5 met 75 stemmen
1.603 Slaap maar zacht,mijn
lieve zwaan...
verlangde,
dat ik bij je was...
mijn vleugels om
je lijfje heen,
mijn hoofd heel zacht
tegen je borsten aan...
Droom maar fijn,mijn
madelief...
voel je warmte door
mijn lichaam heen,
en na vannacht,
zeer intensief,
kwamen emoties
veel overeen...…
De tijd staat even stil
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.389 Ze langs zich heen zien glijden
als zwanen op dat meer,
gevolgd door 'n spoor van schitteringen,
getrokken langs hun zijden.
wie wil dat niet een keer?
Waarom nog langer kniezen,
blij wordt ieder die dat wil,
omdat hij zoveel mooie dingen
beleven mocht en kiezen,
de tijd valt daarvan stil.…
Licht in oude dromen
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
556 Wat in tegenstelling tot
heldere beken in boeren
sloten te zien, kroos
verbindt voorbijgaande
oevers, spiegelend om de
aardse adem te beliegen,
stromend met troebel water
mee, waar stilte vleugels
krijgt van witte zwanen
over de ruggen van de wind,
zijn het mensen die betalen
wat bijgeloof verzwijgt, een
vanzelfsprekende maan…
Geluk bij een ongeluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
523 Ik voel me een verliefde haan
Het mikpunt van mijn adoreren
Valt dit keer weer eens onder heren
Het is, het is, het is een - zwaan
Het is geleidelijk gegaan
Ik had mij weten te bezeren
Ik moest opnieuw het zwemmen leren
Mijn mannetje weer kunnen staan
Dat alles lukte wonderwel
Ik zit weer lekker in mijn vel
Hoe smaken mij weer kroos en…
Wake
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.615 er drijft een vogel in de sloot
een witte zwaan, haar vleugels beven
zij werd in opgeschrikte dreven
getroffen door verboden lood
haar veren kleuren langzaam rood
dan roept ze met haar hals geheven
en landt de vogel in de sloot
die innig met haar is verweven
hij blijft haar in haar ademnood
voortdurend porren om te leven
en is de hele…
Nieuw begin
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
1.557 nieuw begin
ontdoe je van de kerven
negeren heeft soms zin
Vergeet de slechte zaken
doe of ze zijn vergeeld
vergeet je druk te maken
als 't spel is uitgespeeld
Begin de lei onschuldig
geschoond van alle kwaad
begin vrij en geduldig
nu is het niet te laat
Dan… buig je naar de ander
dat is de beste start
als zwanen…
Therapie
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.242 Zoals een zwaan een v trekt
over water
zal ik schrijven,
in trage cadans, beetje zen.
Met woorden nog aangevroren in mijn pen.
Om langzaam van jou te genezen
moet ik je lezen.…
Zomeravond- verlangen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
596 De oranje gloed achter de bomen
kondigt de avond aan
door geruisloos zachte schemer
is geen donker of licht
Witte zwanen statig
vergrijzen in het niets
het water met lange stroom
vloeit naar de einder
De kelken dichten hun hart
wat blijft is de geur
stemmend geroezemoes
verstomt, de stilte valt
de schakering regenboog
tinten, als…
Mimosa
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
495 Bloesems, bomen, toen mimosa's
ballerina’s stervende zwanen werden.
Natuurlijk was het stil in het oog van de orkaan.…
Wanhoop
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
603 in haar ogen
zie ik verbittering,
in haar gedrag
zie ik ontkenning,
in haar 'theater'
zie ik de
'gestorven' zwaan.
in het verdriet van
de nacht,
in de kilte van de
noordenwind,
in de dans
van enkelvoud,
in een
gebroken spiegel
van onschuld in
verdrongen tijd.…
voor Michaela
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 trotseert
stoffige woestijnwinden
hagelstenen hameren op
het kleine weerloze lijf
zo vaak verwond
maar niet verslagen
droomt ze van
de dansende fee
trappelend slaat ze
haar krachtige veren uit
moeizaam en vastberaden
ontstijgt ze de zwaartekracht
in de vlucht strijkt
de wind langs
haar vleugels
en doet hen zingen
zwevende zwaan…
Een zomers liedje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
639 blote voeten bruine benen
jurken rokjes korte broek
bonte hoedjes hoge hakken
slippers en een omslagdoek
jonge eendjes witte zwanen
bomen vol met vers groen blad
weilanden met boterbloemen
blauwe lucht wie doet je wat
fluiten zingen zomerliedjes
koffie op een groot terras
zonnebril en mensen kijken
ik wou dat het nog zomer was…
Zwanenzang
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
759 muren, de geest uit de fles
vervreemding een winnaar
in dit fatale spel
de rust is dood
mijn hart is dood
waar is mijn dorp
waar is mijn taal
waar is de liefde
voor dit kleine plekje onder de zon
godzijdank een zon die blijft
een laatste troost
in dit stervende
zonder spiegelbeeld
de klank van zingende zwanen…
Mantelvriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
609 Waar ik leef
ben ik rijk
zonder gezeik
als een oude eik
heb ik gezien
hoe liefde
een man gek heeft gemaakt
ik heb gehoord
hoe een gekke man
door liefde werd geraakt
vlinders vliegen
naar zijn gelijkenis
een zalm die terugkeert
uit de oceaan naar de rivier
die er ligt om te sterven
onhoorbare zucht
een opstijgende zwaan…
Aan het meer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
477 ik kijk naar de weerspiegeling
van de bomen in het water
in de verte hoor ik eenden
met hun vrolijk gesnater
er gleden net twee zwanen
statig en sierlijk voorbij
ik groette ze hoffelijk
ze keken even naar mij
in het water zie ik
stukjes blauwe lucht
en soms een rimpeling
als de wind eventjes zucht
ik voel me vredig
en kom helemaal…
ik vlucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.002 ik vlucht mee met witte zwanen
over wel zeven heuveltoppen
naar het vergelegen zilveren meer
alwaar ze op het water glijdend stoppen
kennelijk niet voor de eerste keer
gevangen in een sluier van regen
drijf ik langzaam met hen voort
zij bepalen voortaan mijn wegen
hartentranen hebben mij verstoord
zij vloeien door een diepe ader
van aangeslagen…
tussen oostkerke en lapscheure
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
640 hoe staat gij, schaars gekleed
te wapperen op d'n krinkeldijk
leunend op de straffe wind
uw dijen omhelsd met flarden
er keren groepen zwanen terug
van de grote kreek nabij
zij buigen in hun verenpak
gracieus valt wit op grijs
mijn achterland verpietert
sterft in lagen blad en loof
ik wuif u toe mee mijn klak
gij blijft in mijn winterkloof…
Kling
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
840 Donkere wolken jagen de aarde beeft
Zwanen storten neder niets meer leeft
Stormen benemen oerbossen het leven
De natuur verziekt kon niet meer geven
Vuurhaarden verzengend ongeremd
Door niets belemmerd of getemd
Overspoeld door woeste golven
Zijn de continenten bedolven
Maagdelijk sluimert dan de brakke aarde
In eeuwen van rust en ongemoeid…
ik spreek tot de vijver
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
1.492 ik hou de leuning vast
van de parkbrug
hij geeft mij
zijn roest
een eend zwemt en vraagt
om wat brood
hij klaagt
omdat ik niets heb
twee witte zwanen glijden
weg in late zon
zij zoeken
warmte
de lantaarn spreekt mij toe
in woorden van licht
maar verdomd
het helpt niks
Ik spreek tot de vijver
die rimpelloos luistert
mij zijn…
Duistere Kempen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 het klagend ruisen
van eeuwenoude verhalen
uit zure zavel gezogen
over soortgenoten al lang vervlogen
die nog spraken van doksalen
in verzonken kloostergezang
het vreemde licht boven kruisende banen
met de lokroep van heidense nazang
wijdste nachten met zilte tranen
over verloren schoonheid, zo wrang
vernielde nesten als verlaten zwanen…
zoiets
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 langs twee vingers
er wordt iets
gezegd en echt
filosofisch zeker
o jee iets filosofisch
terwijl de renners
van het peloton in Limburg
krachtig de heuvel beklimmen
en wij als dichters zogenaamd ook
maar is waar wij hebben tijd
voor jaloezie en dikke tranen
schat, kom terug bij mij of anders
citeer ik een Romein of Witte Zwanen…
Territoriumtwist
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
545 die passeren
Zo ook de koopmanskaravaan
Avonturiers ten overstaan
Van dreigen en intimideren
Moesten manhaftig zich verweren
Om overbruggingen te slaan
Vaak werden regels afgesproken
Was Niemandsland van iedereen
Krachtdadig klonk het woordje neen
Tirannen niet van haat verstoken
Ontkenden vredesduif en zwaan…
zwanen brengen opsteker
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
523 is je humeur
zo verschraald
dat je geen zwanen meer
kunt zien
dans je naar mijn uitweg
spring achter op mijn fiets
klem je vast aan mijn revers
kijk onderweg vooral in de natte kant
van de Nieuwe Waterweg
waar we vlak langs
in oeverlang in lengte passeren
er drijven er duizenden
op tal van rijtjes
allemaal kop onder water
ook prikken…