7715 resultaten.
De schaduwen van het leven
hartenkreet
2.5 met 20 stemmen
2.456 De schaduwen van het leven
namen mij gevangen
De schim van onzekerheid
boeide twijfels als ketens
De leegheid als reisgenoot
en het spoor bijster
Gebroken en geslagen
door de realiteit
MAAR
Jouw licht aan de horizon
gaf me kracht om te breken
Het was een gids om
het juiste pad te bewandelen
Nu loop ik je langs je mee
en…
de zevende dag
gedicht
4.2 met 85 stemmen
10.444 Bagdad brandt en blijft maar branden,
vreemde namen op mijn tong
Basra, Najaf, Karbala,
angstzweet parelt in mijn handen.
hoger kolkt de brandhaardhaat
doorvechtend in adempauzes
terwijl moeders van soldaten
bidden dat het overgaat.…
niets zeggen
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
1.969 als mijn woorden
niets meer zeggen
en mijn leugens
niets weerleggen
dan verlies ik
als mijn tranen
niet meer stromen
en mijn ogen
niet meer dromen
dan verkies ik
mijn woorden te vergeten
mijn naam niet meer te weten
mijzelf niet meer te geven
niet verder meer te leven
als mijn zinnen
niets meer plaatsen
en mijn tonen
niets…
Vervulling
gedicht
4.5 met 26 stemmen
27.911 Blijf zo maar liggen, zeg ik, en ik noem je naam.
Alles wat antwoord is gaat van mij uit.
Je wordt vervuld van de oneindigheid.
-------------------------------
uit: Existentie (1946)…
Schone lei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.642 En toen ging de telefoon
op een hele gewone dag
maar de stem die ik hoorde
nam mijn hart in beslag
Verrukt, verrast en intens blij
onverwachts maakte jij je rentree
ik luisterde met mijn ogen dicht
en toch had ik er moeite mee
Alles wat jij ooit had verwoest
stond gebrand in mijn ziel
moet ik geloven in jouw schone lei
omdat die ander…
He jij
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
889 zie je vloeiend bloed
als geruststelling
voor de beelden
in je hoofd
of
voel je
-net als ik- woede
omdat waar jij
voor staat
met bloed wordt
weggevaagd
he jij
jouw haat
mijn woede
hoe moeten wij
-in Gods of Allah's naam-
hoe moeten
wij samen verder
gaan?…
Iemand verliezen
hartenkreet
3.6 met 31 stemmen
4.362 En als jullie me nodig hebben fluister
mijn naam in jullie hart
ik zal er zijn....…
mijmering
hartenkreet
4.0 met 22 stemmen
1.908 verscholen tussen
oude bomen
staat nog
die verweerde bank
we waren jong
met prille dromen
vele jaren liepen mank
gekerfde strepen
vergroeide harten
leesbaar is nog net
jouw naam
starend naar
mijn eigen schaduw
verbergt mijn rug
een stille traan
in het besef dat
kostbare jaren
zomaar verloren
zijn gegaan…
Richting later ...
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.392 In het zand schrijf ik
letters van gefluisterde
woorden in de wind
waar in de verte een
zilvermeeuw jouw
naam schreeuwt
over zilte golven op
vleugels van verlangen
schrijf ik de dagen
vooruit en adem
weken in en uit
langs het laatste vel
dat zacht ruist in
die ene schelp,
ooit gevonden
tussen zandstappen
van gelijke passen
richting…
zomaar: een toekomstdroom
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
4.063 ik liep eens in de stad
zomaar voor de grap
daar liep ik dan te zingen
en wat op en neer te springen
ik was zo blij
want ik wist
onbetwist
hij geeft om mij
hij was een knappe man
die mij als zijn verloofde nam
wij raakten met elkaar vertrouwd
zijn een jaar later al getrouwd
kleuters kwamen er geen bij
geen voor hem en geen voor mij…
levenstaak
netgedicht
3.1 met 43 stemmen
2.265 denk niet dat een gekko
met miljarden trilharen plakt
aan het glazen plafond
wat jij doet met gebroken nagels
ingescheurd tot op het bot
met hetzelfde effect
harpoenen van weerhaken voorzien
je noemt cactus dus
de naalden prikken in de huid
zou willen dat ik zonder je kan
de zon komt op, de maan gaat onder
in jouw naam, uit mijn vlees…
Valkenburg
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.869 waar Nederland ophoudt
en Bourgondië begint
en bronsgroen hout
zachte heuvelruggen tint
waar de Geul zich schuurde
door het mergelmassief
en men bokkeriejers hellevuurde
om hun vermeende brandbrief
waar Neanderthalers
vuurstenen houwden
en vroege feodalers
het betere bier brouwden
daar kerfde ik haar naam
in de gele mergelrots
en gaf eeuwige…
Tranen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
583 De tranen in mijn hart zijn opgedroogd
De wind nam de verhalen mee
En soms dan komt een kleine bries
En brengt ze weer terug
De diepe onbeweeglijkheid
Waarin ik woon en ben
Laat golven golven daar omhoog
Terwijl de diepte stilte blijft
Het stille diepe water
daar ben ik van gemaakt
Het is hetzelfde water
als traan en golf en golf en…
Korenbloemde blauw
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
824 jij was
geen paradijs
maar kwam zo zacht
in breekbaarheid
ik riep
jij keerde om
de hel van afstand
gloeide voor je voeten
nam je hand
richtingde de
grote stad maar
jij koos platteland
niet vlak je heuvelde
in eerst contact
glooide ook in zacht
dijklange lijnen
je korenbloemde blauw
ik met mijn waterschap
wat molens en de…
hora est
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
873 bij dag begint het:
de dood noemt zichzelf
het licht
alle andere namen
geven nog meer, verleiden
als ontelbare vingers
ik schrei tegen wind in; rood
met het wimperloze van liefde
verderop
laat onvervulde dromen
uit gedichten waaien, ook je stem
en alle stilte, zoveel trager
tijd verstrijkt
in de richting van het raam…
Valkenburg
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.616 Waar Nederland ophoudt
en Bourgondië begint
en bronsgroen hout
zachte heuvelruggen tint,
waar de Geul zich schuurde
door het mergelmassief
en men bokkeriejers hellevuurde
om hun vermeende brandbrief,
waar Neanderthalers
vuurstenen houwden
en vroege feodalers
het betere bier brouwden,
daar kerfde ik haar naam
in de gele mergelrots…
mijn vader haatte mijn moeder
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.144 dat besluiteloze van haar
hij was zo direct
kreeg kanker waar hij
vrijwel direct dood aan ging
en zij bleef maar griepen
twee-en-twintig lange jaren
voordat zij ook
het hoekje om ging
ze zijn nu alle controverses
voorbij, ma ligt bij pa
liefdevol nam zij terug
wat haar verweten werd
ik heb zo het idee
dat die twee
in een deuk liggen…
Koningen
gedicht
2.3 met 21 stemmen
6.159 Koningen
lieten hun portretten hakken
in stenen wanden van tempels
in het licht van de sterren
herleefden hun hoofden
koningen past eeuwigheid net als goden
Wij krassen onze namen in basten
van bomen, op toiletten, hangen foto's
op om koste wat het kost te blijven
blinde vlekken op blinde muren
------------------------------------
uit…
Schuim in overslag
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
744 ik nam het water
golfde je zacht toe
je spatte schuim
in overslag en gaf
toen langzaam toe
je liet je gaan
en drijven op het
zout van vele tranen
we bleven samen toen
vloed het eb liet staan
hebben zon genoten
zagen boten buitengaats in
alle richtingen verdwijnen
stuurloos voelde ik
je helemaal de mijne…
Hout
gedicht
2.8 met 17 stemmen
8.465 alle kruinen met mijn oren
alle takken met mijn ogen
alle bomen met mijn voorhoofd
alle stammen met mijn namen
alle bladeren met mijn adem
alle wortels met mijn haren
alle bijlen in mijn handen
alle scherp geslepen messen
alle schoon-gezaagde planken
alle zware houten kisten
------------------------------------------------
uit: '…
Domoren en dromers
gedicht
3.0 met 61 stemmen
18.069 Maar wie met onvervalste wijsheid van een ongeschoolde
en van droom en drift doortrilde hand
de hemel aansnijdt om zijn naam te kerven
in de regenbogen -
die beschouwt de gangster aan het roer als vijand.
---------------------------------
uit: 'Eeuwige vlam', 2003.…
Transeamus
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.152 Het bleke laken gaf
de dood een naam
kleine lijntjes
op jouw handen
kronkelden blauw
langs onbegrensde pijn
toen gisteren sprak
met twee monden
liet ik besef
achter mij
en bracht
morgen dichter
nu de storm is
gaan rusten
zijn falende adem
oude bomen laat staan
kun je zelfs die
niet meer verplanten…
Ontmoeting
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.052 Binnen het afgebakende zwijgen
verraadt elk geluid, hoe miniem
een daad van verstoring
het struikelt binnen
vraagt welke dag het is
maar in de woestijn hebben
dagen geen namen
we spreken in gebarentaal
over de doorwaakte nachten
het vergeten doen we in de ban
het hunkert naar de contouren
van het verlaten landschap
naar de verdwenen delen…
slechts schijn
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
625 Tot in een heldere morgen
scheiden wij in schijn
een pleister op de wonden
gehecht voor al de pijn
zijn we geborgen
in ritmische golven
van een onmetelijke oceaan
krijgt dat gevoel
steeds een andere naam.…
Gedicht met grote woorden
gedicht
2.7 met 13 stemmen
10.425 Ademend in een fragment van tijd,
om wat ik verneder tot geloof
zo ontsta je langzaam
uit je naam.
Een hoogvlieger wordt neergehaald
binnen de kralen van het licht.
De herinnering is een holte
die woont in de holte
van mijn geheugen.
-------------------------------------------
Uit: 'De droom van een robot', 1976.…
vrijde met je schaduw
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 keek je na
je blik verdween
in vele ogen
ik riep je naam
ruggen bleven blind
hoofden stil gebogen
ik mocht je schimmig
kussen tot de wellust kwam
dan ging je weer je eigen gang
ik vrijde met je schaduw
tot licht onze naaktheid
bedekte en zon liefde scheen
ik zocht je en wachtte
verloren jaren, ongezien
ben je er altijd…
Pasen 2006
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
972 Een tuinman, bezig aan de heg
groet onverwacht, en weet een naam te noemen.
De steen al weggerold, de engelen gezeten.
Wie had dit uit geloof geweten
of zijn het beelden uit een droom?
Reeds bloeit de levensboom
en welt het licht uit waterbronnen.
Dit einde is het einde niet,
de wereld niet genezen,
maar Jezus is verrezen.…
gevouwen handen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.130 in de kiezeltuin
bleven verkreukeld op de grond
davidssterren liggen
de dromenman verborg ze nooit
's avonds voor het slapengaan
noemde hij al hun namen
bracht de punten
naar zijn mond
maar altijd kwam
in elke nacht
prikkeldraad terug
rond zijn hart
de man vlocht naaldgras
door hun haren
herdacht het lichaam
dat geen meisje werd…
Maagdenvlies
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
756 breek lucht en wolken
achter strand en water
in een overgevoelig
zwijgen
geef wind en regen
een onverbloemde naam
over het lichte veld
van doodse
droefheid
hemel maagden
met weergalmende onschuld
in ongemerkte pijn
van de aarde
sterf aan het eind
van ieder woord
tussen de duinen
van mijn melaatse buik
maar wuif me geen…
Maan
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.144 's nachts in mijn verstijfd bestaan
is hij mijn enige bron van hoop en licht
hij houdt de balans in evenwicht
en roept telkens weer mijn naam
hij wil mij met zijn schijnen
beschermen tegen sombere gedachten
die ontstaan in duistere nachten
mij in mijzelf laten verdwijnen
hij beschermt mij met zijn stralen
tegen kobolten, trollen en geesten…