4787 resultaten.
Het kan mij niet schelen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
439 Mijn ervaring heeft mij geleerd
te leven van de zon en van de regen.
Van nood wordt wel beweerd
kan men morgen beter leven.
Het kan mij niet schelen
dat ik vandaag de zon niet zal zien.
Als er morgen maar een zon schijnt;
voor mij heel misschien.…
Müntschi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Donderslag en regen
maar de lakens strelen mij
Het is nog lang geen dag
Jij blaast kusjes in mijn oor
Word wakker, ik wil geuren
in jouw bloed
Raak me aan, maak me mooier
dan ik ben, draai je om, kus me
begeer me en maak me fijn
Laat in mij, op mij, om mij
fluwelen hommels zoemen
laat me glanzen en zweven
Laat jouw kusmondjes
wegdrijven…
mobieltje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
426 het klinkt het hoort
wie zal het zijn wie is het
hallo met mij, ongehoord
en toch gehoord
de tijd heeft het begrepen
en antwoordt met wederzijds respect
er hangt een stilte, even geen corona
of racisme, even een woordeloos
gesprek dat gaat over hoe warm
het is en of er regen aan de
horizon verschijnt
een verticale regenbui
wel te…
Tollende blaadjes
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
461 Ze hingen, het hele seizoen
hielden stand tijdens de hitte
net als hun takken dat wel deden
maar nu, zonder te uit te wijden
is daar de herfst, met vallend gebladerte
zelfs de regen komt eraan
maar wat me toch het meeste boeit is:
om hun as draaiend, vallen ze neer.…
Epifanie.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
622 En later op de dag opkijkend van mijn boek
staat hij daar, onveranderlijk in zijn blauwe kiel
vraagt hij met ijle stem hoe het nu gaat
met de kinderen en of de merels nog
patrouilleren op regen- en zondagen.…
gevangen zomerdagen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
554 Gevangen zomerdagen
Ze weckt verhalen, moezend
Appels, bramen, de geur van regen
De kleur van zon en stille zomerwind
De smaak van warme dagen
Wandelend langs vergeten klanken
Romans gestapeld onder het gebint
Moes, in zwierig handschrift
Ze roert, vangt de zomers in kleuren
En wekt het seizoen in bleke winters
Ik open haar verhalen…
Wintervirus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 Tijd kan versnellen, stilstaan, kruipen
Dat merkt zij goed in januari
Haar lijf lijkt wel een Kalahari
Zweet blijft uit klier en porie druipen
Ook haar kon het te pakken krijgen
Het zonlicht wordt niet toegelaten
De regen teistert tuin en straten
Zij ligt te kreunen, kuchen,, hijgen
Het nieuwe jaar is slecht begonnen
Zo nat en koud…
Jubelzang over de wijn
gedicht
3.3 met 3 stemmen
948 van het glas op,
prijst een merel het lot van alweer
een dichter nakend op het trottoir met
grijze lokken golvend in de regen.…
bewogen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
512 toen de bomen zacht bewogen
in de plooien van de tijd
verdween je lichaam onder
zwarte aarde
verborgen voor het ruisen van de dag
toen de wind aria’s zong
met regen en nevel door de heuvels trok
werd het zoveel stiller
je naam bevrijd van zijn letters
vleugels die niet uitslaan
nu de bomen zacht bewegen
voor het huis zonder hart…
Doden droeg naar later
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
416 jouw
verhalen dwarrelen
in het gaan
van het ene huis
naar het andere land
in talloze talen
van ijzig dun
tot dampig warm
beklampend op de borst
tot siberische vorst
ben meegevoerd
door chaotisch
golvend water dat
doden droeg naar later
met de vlucht van storm
naar orkaan en tyfoon
langs imploderende
winkels en huizen
waar regen…
Te voorzien
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
407 Extreme hitte, regen, rampspoed
En dood en grond die scheurt en beeft
Moeder Natuur siddert en stampvoet
Puin, stof, wie heeft het overleefd?…
Het gevoel zit veel te diep van binnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Het gevoel zit veel te diep van binnen
Wanneer kan ik weer gelukkig zijn
Dit is de enige wedstrijd die ik niet kan winnen
De sleutel heb ik nog niet gevonden in het leven
Het gevoel zit veel te diep van binnen
Ik moet opnieuw gaan beginnen
Zoveel leed is aangedaan in je nog jonge leven
Je hoopt op de zon maar nu is er alleen nog maar regen…
Holland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
224 Het oude gezegde, na regen
kom je zonneschijn tegen,
is een waarheid als een koe,
dat geeft ieder ruiterlijk toe.
Hij legt zijn blote bast te zonnen,
maar nauwelijks ermee begonnen
of de eerste druppels vallen weer
heel fris op zijn fraaie tors terneer.
Dat is Holland in een notendop,
altijd vol verrassingen, echt top.…
adem van de knopen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
252 Letters vielen als regen,
ideeën bloeiden in mijn handen,
dagen ontvouwden zich
als zonlicht door oude ramen.
De vreugde raakte zacht
elke stap,
en ik liep,
ik leefde,
ik was thuis…
Pasen Haiku
netgedicht
4.0 met 38 stemmen
1.562 De week voor Pasen
Van oudsher de Passieweek
Een week van diepgang
Passie is lijden
Tevens diepe emotie
En ook verlangen
Op weg naar Pasen
Betekenisvolle tijd
Neergaan en opstaan
Dwalen door dalen
Kou en regen laten gaan
De Lente breekt aan
Hazen in de wei
Koning Winter neemt afscheid
De wereld krijgt kleur
Ostara…
Handen en voeten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
73 Ginds is wortelen riskant
Mest en regen zijn ongewis
grond kan weggeschept worden
en uitgeput raken
en zijzelf
uitgegraven of uitgerukt
Hier is de vrije wereld
Hard en onvruchtbaar
Beton, staal en plastic, muren
om kleine kamers en dichte deuren
rollen prikkeldraad op de grenzen
en een onbarmhartige bureaucratie
Naast mij overleven armen…
Paradijsvogel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
21 Jij en ik wisten niet
dat ik je achtervolgde
door de storm en hevige regen
je voeten draalden geen tel
tromgeroffel en trompetgeschal
in mijn hoofd
jij baande je een weg naar jouw dansvloer
waar je alles had klaargezet
dit werd de belangrijkste voorstelling
op jouw muziek vloog je weg
in jouw unieke vorm
en terwijl ik je lichaam vasthield…
Ontblote zwerver
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.344 Jij kwam in mijn leven en de morgen geurde naar lavendel
Al het kille van de regen liet je me drogen aan je warmte
Met een streling van je stem kleurde je de schaduw van mijn denken
Met je lief-zijn en je openheid ontsloot je de boeien rond mijn enkels
Je sliep in mijn woelen en de nacht leek amper duister
Omdat je me met jezelf me door…
Magie
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
989 Als een zachte bries blaast vreugde door mijn leven
Geen besef dat het gevoel nog zou bestaan
Wind onder mijn vleugels doen me bewegen
Met de stroming mee laat ik me gaan
Als een zachte motregen prikkelt gevoel mijn lichaam
De druppen op mijn gezicht brengen me tot leven
Zoals de regen kruipt kan ik me laten gaan
Een gevoel alsof het door een…
Droom je op terrasjes
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
617 ons kwam storen met wat druppels
uit de lucht we zijn gevlucht
hebben gewandeld en gezwegen
er was regen en geen woord
alleen je hand en ogen
ze bewegen in gedachten
samen wachten op de woorden
die we horen maar niet spreken
omdat stemmen ons ontbreken
we hebben alles in de hand
ons hart nog in verband het heelt…
Het weermannetje te Ukkel.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Het weermannetje van Ukkel
heeft een hele grote pukkel
in het midden op zijn rug,
vol regenbogen, ijs en blauwe lucht,
met regen, sneeuw en hagel,
bliksem, wind en donderslagen,
orkanen, storm en donderbuien.
Soms spat alles ineens naar buiten.…
Park
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
370 vorig leven
liep hij daar tussen, spelend, roepend
Ver weg van de echte wereld
Achter de donkere glazen van zijn bril
zie ik nietszeggende ogen
Ze zijn als een spiegel
met daarachter een grijze leegte
Zijn gezicht is doortrokken
van diepe rimpels
Elke streep zijn eigen verhaal
Elke streep zijn eigen verdriet
Ondertussen valt de regen…
de vorst die jij voorspelde
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.693 ik wilde sneeuw
maar er viel regen
in de vorst die jij voorspelde
we zouden spelen in de
witte wereld van mijn helden
daar gaan waar niemand
is geweest, terugkijken
op je sporen is een feest
de eerste zijn in niemandsland
het ijs waar water strandt
het vlaagt vandaag
weer troosteloosheid
ik had me zo verheugd
op kou in winters landschap…
Woordenspel
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.296 stuif het water, druppels regen
zo spoel je soms mijn tranen weg
mijn handen raken
enkel nog visioenen
ze volgen ieder lijnenspel
ik kus nog enkel in verbeelding
en voel de huiver in mijn bloed
mijn zinnen braken
enkel nog sermoenen
ze maken soms een woordenspel
ik spreek nog enkel tegen muren
en galm mijn spreuken tegemoet
stuif…
vast wel!
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.065 ik geloof in zonneschijn na regen
na ieder dal toch weer een top
en zit het eens een keertje tegen
lossen we dat samen wel weer op
ik geloof soms tegen wil en dank
na één stap terug: twee vooruit
is er van hoop een laatste sprank
komen we er samen wel weer uit
in: we slaan ons er wel door
of: gaat vast beter volgende keer
en…
nog hooit het gras
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.000 mandenvol oogst
onder zomerse luchten
bomen verzuchten
hun takken vol vruchten
kleuren de herfst nabij
nog hooit het gras
scheren zwaluwen
in weergaloos vluchten
omlaag voor de regen
samen met muggen
opent de morgen in
rood zullen spinnen
de webben belopen
in druppels kristal
zon weerkaatst overal
dauw spant draden
tussen takken…
de ééndagsbloei te vangen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.425 nadat ik met de regen
de woestijn bezoek probeer
ik op mijn schildersdoek
de ééndagsbloei te vangen
het zal er weer om spannen
of ik alle kleuren krijg die
de natuur voorhanden heeft
omdat ze vier seizoenen geeft
slechts uren zal een jaar
gaan duren waarin de lente
zomert en de herfst oogst, de
lange winter alles weer verdroogt…
Afstand bewaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
7.711 Regen schuint langs de ruit
van jou naar mij.
Een rug ben jij,
een jas, een kraag daar boven-
uit wat haar
van jou voor mij.
Dan trekt een geur
het smalle gangpad door
en slaat een visoen
haar dunne geur
mij om het hart.…
conflicten
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.052 De zee die de rivier opvloeit zal de berg niet bedwingen
Zijn koude water blijft naar beneden stromen
Een strijd die niet gewonnen kan worden
Maar toch aanhoudt te bestaan
Vrede utopische droom
We bestaan allen uit de zelfde regen
Soms warm en soms koud
Maar we blijven in conflict
Soms voor een berg en soms voor een zee
Maar de zonen…
woordkus
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
2.073 als een zachte warme deken
voelt jouw liefde zo vertrouwd
alle rimpels gladgestreken
voelt mijn hart niet meer zo koud
door een handvol sterrenregen
zie ik eindelijk weer licht
is er zon na zoveel regen
is mijn blik opnieuw gericht
op het einde van het duister
daar waar jij nu op mij wacht
los van loden last en kluister
zwevend…