23350 resultaten.
Voorheen en Thans
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.987 Look here, upon this picture and on this.
Hoe minzaam speelt in 't herfstseizoen
Door 't ruisend woud het licht der maan.
Hier zag ik Olga sidd'rend staan.
Zacht lei ze 't korfje neer in 't groen
En snikte en vlood... Haar argloos wicht
Is thans apteker te Maastricht.
De torenspits, met mos omkleed,
Die 't nesteke van 't…
Hollandse eenheidsprijzen maatschappij Amsterdam
gedicht
2.2 met 43 stemmen
1.953 Zo Hollands als de erwtensoep met spek.
Het volk is één, al zitten er scholieren
te sms'en, kletsen met z'n vieren.
Een kind sproeit roze Fristi in mijn nek.
Bejaarden hebben hier hun vaste stek
voor stamppot, boerenkool met worst, papieren
servetjes in hun bord tegen het klieren.
Ook havermout met basterd is in trek.
Het restaurant heet…
Een lichtschijn
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.270 En droevig zit ik, in mijn eenzaamheid,
in hooploos nietsdoen. Al mijn uren dood ik
in ijdel snakken naar het eindlijk einde
des lange, droeve dags, naar 't eindlijk einde
des lange, droeve Winters, zelfs naar 't einde
des lange, veel te lange levens, dat,
zwaarder dan lood, zwaar als de smarten zelf,
weegt op mijn hoofd....
En onbeweeglijk…
Stappenteller
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
806 Opgaand in het landschap
en in het ritme van de muziek
zetten we in vloeiende cadans
onze voetstappen in vruchtbare grond
We wisselen gedachten uit
elkaar behoedend
voor al te grote sprongen
Vanuit het oude vergezicht
stijgt de mist langzaam op
en in de warmte van de zon
boven het kronkelend pad
wordt het voor ons helder
vinden we…
Stappenteller 2
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
685 drang naar het verkennen
en naar een ruime horizon
Waagt nu weer een zoektocht
naar verloren momenten
en een schaduw van geluk
De wind ruist de stemmen weg
die haar terugroepen
naar voorbije oorden
Zó moet zij de teller verzetten
en het verstand op nul
het zicht op oneindig
Naar de hoogte van de zon
meet zij de kansen
en telt de tijd…
leeftijd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.217 Ouder en hopelijk een beetje wijzer
in ieder geval wel wat grijzer
en een grimpelde huid
het is niet erg wat maakt dat uit
je zit niet meer zo strak in je vel
je lichaam heeft meer tijd nodig voor herstel
tja, de jaartjes ze gaan nu toch wel tellen
ach, je hebt ook leuke oudere modellen
gelukkig ben ik geen ijdeltuit
en neem ik ook niet de…
schrikbeeld
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
794 de tijd bleef even haperen
voor de alledaagse vitrine
met de aanblik op dreigend somber
en aan de overzijde een helder licht
uitnodigend geestdriftig naar een speelse uitstalling
versierd met een dynamisch leven
waarop hij zichzelf over een andere steven wende
en werd meegesleurd door een ontroering van bloeiend geluk
verlangend vluchtte…
Vergeten?
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.034 Vergeten op de dag des oordeels
Leef ik nu nog steeds
Lopend op mijn blote voeten
God waar ben ik toch geweest
Hier wat voeten in de aarde
Daar wat water bij de wijn
Wacht ik op dat ene oordeel
Dat het leven ook heel mooi kan zijn…
De nieuwe klok
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
835 Fraai opgetuigd verschijnt op tv
een nieuwe ster, ze is een hype
al gauw zien we haar niet meer
in stilte afgetuigd en afgevoerd
Als we haar weer tegen komen
verbaasd ons haar veroudering
snelheid en erosie van de tijd
beseffen weer dat de tijd vliegt
Hoeveel we zelf ouder werden
lezen we af van haar gezicht…
sleutel van je hart
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.032 De deur van je hart zit nog op slot
Ik kan niet naar binnen
De sleutel zit aan de binnenkant
Ik heb aangeklopt maar je hebt nog niet opengedaan…
Zal Obama haar polsen?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
605 Al honderd jaar geldt in West-Europa als voorwaarde
dat je tijd bij eerste oogopslag moet kunnen meten
zoals velen ongetwijfeld ook in Amerika weten
voor het behoud van vast contact met de aarde
Gaat montre à Paris nu door voor klokje aan de hand
na de slinger kwam eerst een veer met Gruet's snek
die krachten gelijk in maten spreidde over een…
Vier maanden.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
864 Je hebt je ogen
aan de zon gegeven
je schonk je lach aan de wind
als was het je laatste wens
In mijn herinneringen
voel ik weer je huid, zo zacht
en in mijn dromen
raak ik je aan
Je schaterlacht,
maakt me weer verliefd
die lieve blik
herken ik nu nog in je kind
Vier maanden zonder jou
hebben mij veranderd
ik ben een ander…
dorp van mijn jeugd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 als de storm zonder waarschuwing aanwakkert
wolken angstig op hol slaan
schuim de dijken martelt
geluid weer fundamenteel wordt
schepen zwoegen tegen de stroom
kale bomen hun ware aard laten zien
onverwoestbaar sterk
de taal van een generatie
wars van betonrot
dan neemt de tijd mij mee
terug naar de kuil in de modder
moeizaam…
Aderlating
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
637 Meander tussen spier en vlees
ik verken herken zijn sporen
zelf versmolten
met de tikken van het hart
met de morgen veel te gauw
met de avond lang nog niet
te onrustig klopt hij
bij me binnen
ik weet hem volg zijn weg
gedwongen met de vinger
in het ritme van de stroming
is mijn bloed aan het bloeien
is de tijd aan het krommen.…
Zomernamiddag
poëzie
3.2 met 8 stemmen
1.856 Mijn lieveke, zeg, herinnert ge ‘t u?
Het was een zonnige zomernamiddag:
geen windje dat ruiste, geen blad dat bewoog;
een hemel zo blauw als ‘t azuur van uw oog, -
o zonnige zomernamiddag.
En velden en weiden, en ‘t eindloos verschiet,
o heerlijke, zonnige zomernamiddag, -
ze lagen in diepe, gezegende vree,
die vrede, wij leefden betoverd…
Strofe
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.454 Bloemen en jeugd zijn opgenomen
In een wit glanzen; ons hart is ontdaan.
Zij moeten tot het grote rijpen komen,
In wijde stilte wezen, en voortaan
Zwaarder leven, en schielijk verloren
Gaan aan zichzelf, aan alles vergaan.
Bloemen en jeugd ... een kort rood gloren
Zien wij langs onze tranen slaan.
God, als zij U niet toebehoren,
Waarom blaast…
CURRICULUM VITAE
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
812 Toen ik werd geboren
was het hoog seizoen voorbij
maar op de zolder lag het graan
in korrels bij elkaar
zo weet ik dat het ooit bestond
het koren.
Wat van papavers overbleef
werd gloed bij avond,
vroeg ging ik houden van rood
nog eer ik wist
dat deze kleur zou kleven
aan mij zoals ze kleeft
aan vuur en dood.
Want allen zijn gegaan…
Eén hoog achter
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
692 tijdloosheid treedt in
in weekend èn doordeweek
namen der dagen
verdwijnen
de dag en de nacht
linten van licht en donker
die aan m'n venster
verschijnen…
'Schijn bedriegt niet altijd'
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
537 De Mexicaanse hond
z'n potporie bezingt,
verwondt niet alleen
de oren,pijn onderstreept
de schijn, lijkt een
gedrogeerde waarheid om
in bedrog van te genieten,
heerlijk maakt niet
immer eerlijk,
gewoon valt niet
altijd uit de toon,
is slechts een idee-fixe
van verbeelding
van vlijt en tijd.…
Momentopname Rome, 50 na Chr.
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
718 zachtroze of gelig, brozen puimsteen is
alles wat nog rest van Rome's antieke stad,
maar voor wie goed luistert, het oor dicht
tegen de verweerde muren aangedrukt,
ja, die hoort het krachtig fluisterend,
sterke, soepele Latijn, gebeeldhouwde zinnen
van Cicero en diens trotse medesenatoren,
weerkaatst door de muren en stijle zuilen
van de…
Valnacht
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
722 Zo oud dat men haast niets
meer bezit dan wat ademteugen
en sleetse gedachtenpatronen
derhalve makkelijker los te laten
Zonder vleugels zweven
doelloos onderweg
herinnering terugbrengen
tot het kloppen van een hart
Een meteoor, die zich spoedt
door een donkere nacht
zelfs dan muziek van Bach
in licht van sterren verdwijnt…
Sonnet
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.946 De wereld is dezelfde; overal
De blauwe hemel en de grauwe steden,
Drijvende wolken en, daar vér beneden
De velden en de mensen; morgen zal
Deze aarde mij niet anders zijn dan heden
En dan zij gisteren was; en zonder tal,
Trekken bij zonneschijn, bij regenval
De dagen verder, als zij altijd deden.
Alleen, lief, waar wij vluchtige uren…
Met een zwaluwstaart verbonden..
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
545 Schimmig de tonen
door het zacht ruisen van de populieren
vermomd als dichterlijke klanken,
draag ze mee in het holst van de nacht.
Een zwaluw scheert er overheen
en brengt als vroege belofte
de vreugde terug van het begin
toen ik bijna niks overdacht..
naar het prille uur van dichterlijke vrijheid,
doch de taalklanken beklijven
en bezorgen…
Het Oordeel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
652 Dan,
vroeger of later
volgt voorgoed een oordeelsdag
bescherming aangetast,
koud,
allenig
en verlaten
begeerd door een heel ander slag
ontdaan
door opgebouwde schuld
verleden dreigt je in te halen,
met een eindeloos geduld
afgepeld,
de mens onthuld…
De Druk
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
796 Dat deze dagen nog lang mogen duren
Met tijden over liefde, leven, hoop en geluk.
Dus ook leuke tijden, verliefde uren
"God" wat is het leven druk.…
toen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
647 een zijpad
weg van de groep
waar loopt het heen
jij volgt
de tijd staat stil
er is alleen de rots
een lach
we klimmen
roekeloos hoog
je kust
me een regenboog
ik laat me glijden
langs wanden
van herinnering
en jeugd…
Oudjes
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
765 Bejaarden,
opgeborgen, stilletjes
brandstof bestaat uit pilletjes
het lijf al stijf en stroef
de geest bedrukt en droef.
Maar zo zijn die oudjes lang niet allemaal
wel rimpelig, soms kaal,
geest en lijf en leden nog heel vief
daarom hebben zij het leven nog zo lief.
Mooi op deze wijze oud te zijn
op het laatste stukje van je levenslijn.…
Bezinning
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
808 Een moment van bezinning laat ons weten
Dat we niet alleen bestaan
Om het leven dat we leiden
Aan ons voorbij te laten gaan
Het is ons gegeven om te leven
In de juiste zin van het woord
Zodat de mensheid kan groeien
Totdat het beloofde hen gegeven wordt…
Thans is het uur dat schaduwen neigen
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.397 Thans is het uur dat schaduwen neigen,
En de avond, als een teder lied,
Om huize’ en zielen zacht komt zijgen,
En moede durend, stil vervliet
In de open schoot van ’t schemer-zwijgen…
Thans is in al de zielen vreê,
En dank-gebed in al de huizen;
En zelfs wie wránge dagen leê
Voelt in zijn wezen kalmte suizen
Als een slaap-zware zomer-zee……
Vredig Vondelpark
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
1.119 blote voeten, lange haren
mondharmonica en
akoestische gitaren
liederen van protest
peace en vrije liefde
die dorstig werd gelest
meisjes dansten in de zon
niemand die zich stoorde
aan een nozem of een non
slapen in een geleende jas
love was all en het leven
paste in je canvas tas…