4314 resultaten.
Haar tijd gaat zo ongemerkt voorbij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Alleen op mijzelf verlaten
heeft februari in mij moeite
met zijn eigen gezicht. Doet zij
dagdienst onder haar fletse
winterschijnsel, kort en kleurloos
is haar winterplicht.
Haar tijd gaat zo ongemerkt voorbij,
en in haar dagen vind ik geen onderscheid.
Breekt zij slechts met carnaval vrij, uit
haar wankele zwaarmoedigheid.…
Vriendin
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
893 Ik denk aan je
dat doe ik veel de laatste tijd
meer zelfs dan voorheen
Je bent mijn beste vriendin
mijn belangrijkste familie
de zus die ik niet heb
En ik smeek je
verlaat me niet
ik maak me zoveel zorgen
ik hou zoveel van je
Zonder jou is er geen wereld
zonder jou is er geen mij
jij bent mijn wederhelft
je bent alles wat ik niet…
het zondag gevoel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
630 de kerk luidt mijn ontwaken
in met klok-geschrei, hoe luider
de klanken de toren verlaten huist
den angst in ogen die zoekend hun god
nimmer zullen vinden
god is als lego, een bouwsel van steen
een puzzel die deze raadsel ontrafelt in
oorlogen, doch net als het plastic slijt ook god
en is zijn woord de mist die ik doorklief
doch mijn…
Morgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Morgen is voor ons mensen verborgen
Maar laten we hopen op een goede dag
Dat ieder die in vrede beleven mag
Zonder verdriet, moeite, pijn en zorgen,
Morgen, we zien wel wat het ons brengt
Als we maar weten dat God met ons gaat
Hij zal er zijn, Hij die ons nooit verlaat
En ons altijd Zijn trouw en liefde schenkt.…
Morgen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
496 Morgen is voor ons mensen verborgen
Maar laten we hopen op een goede dag
Dat ieder die in vrede doorbrengen mag
Zonder verdriet, moeite, pijn en zorgen,
Morgen, we zien wel wat het ons brengt
Als we maar weten dat God met ons gaat
Hij zal er zijn, Hij die ons nooit verlaat
En ons altijd Zijn trouw en liefde schenkt.…
Een vaste burcht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
567 Hij is onze sterkte , een hulp in verdriet
Daarom hoeven we nooit bang te zijn
Want Hij is bij ons in vreugde en pijn
Hij wil ons nabij zijn en verlaat ons niet.
Een vast burcht is God de Heer
Op Hem kunnen we bouwen
En ons aan Hem toevertrouwen
Dat wij mogen leven tot Zijn eer.
( Woorden uit Psalm 46)…
Blijf bij mij Heer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
472 Blijf bij mij Heer in vreugde en verdriet
Dat ik U elke nieuwe dag mag loven
En in Uw trouw mag blijven geloven
Heer, ik wil U vragen, verlaat mij niet.
Heer, blijf ook alle mensen nabij
Die het moeilijk hebben in dit leven
Wilt U hen troost en bijstand geven
Ik bid U, ga ook aan hen niet voorbij.
Amen…
Naaste omgeving
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.602 Scherpte verlaat een
krom geslagen spijker. Dat wel.
Het veranderende omgeeft je zo
teruggetrokken, dat het je ontgaat,
er bijna niet is. Wat ga je doen
als je hier even weg bent.
---------------------------------------
uit: 'Garderobe, kleine zaal', 2017.…
Herschepping
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
465 De wind huilt door de kale bomen
Als zingt het klaaglijk een luguber lied
Een lied vol verlangen en vol dromen
In stemming verlatenheid en verdriet
Een lied over hoe de tijden waren
Reeds bij het krieken van de ochtendzon
Als zachte bries door kruinen en bláren
De nieuwe lentedag weer begon
En doods staan de bomen stil te dromen
Terwijl…
Nooit alleen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Jezus, Hij begrijpt mij als ik mij alleen voel
Wanneer mensen mij soms in de steek laten
Dan weet ik dat Hij mij nooit zal verlaten
Hij kent mij en Hij alleen weet wat ik bedoel
Zoals mijn schaduw altijd bij mij is
Zo weet ik, is Jezus ook steeds bij mij
In mijn hart voel ik mij dan rijk en blij
En ben ik veilig bij Hem, zeker en gewis.…
Warmen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
466 Waar is gevoel dat hem verlaten heeft
hij kent geen tederheid bij dag of nacht
wellicht is er geen mens die op hem wacht
zelfs geen sterveling die hem liefde geeft?…
een pijnlijk ontwaken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 muziek uit vele kanalen mengen
zich tot een band die vol
overtuiging mij in banale
dromen vind
geshockeerd door wonderen
verlaat de slaap mijn verfijnd
geweten dat door alle mazen
van een normaal bestaan mij
als een enkeling plaatst
in het kader van een vreemd individu
vaak prijs ik me dat ik geen
standaard belofte van mijn ouders…
de plek die ik nog niet ken
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
511 plek iedere ochtend gekust
waarna ik haar dan intens omarmde
en in gelukzaligheid onstuimig verwarmde
de plek verdween, een woontoren verscheen
de zon kwam niet meer binnen
langdurig klaagde ik steen en been
er viel weer een thuis te winnen
een nieuwe plek ga ik zeker vinden
dé plek voor mij en mijn beminde
gaan wij die plek ooit nog verlaten…
HOE ZOUDEN ZE HETEN
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
442 gekke gedachte dat we
ooit zullen vervagen
dat we sneller dan gewild
er niet meer zullen zijn geweest
enerzijds de aarde zullen verlaten
en dat anderzijds de aarde
ons zal omarmen
met diverse lagen
dat we uit niets anders
meer zullen bestaan dan geest
zo zal het moeten gaan
men moet ons ook vergeten
er moet ruimte voor
nieuwe generaties…
wandelen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
511 woont
vaak met een rijk verleden
waar herinneringen op huizen plakken
naargelang gecultiveerde
historie wordt beleden
in die sfeer kijk ik rond
teken ik dromen, opgeroepen
door passanten, soms kleurrijk
flanerend, mij even rakend
in het heden
ofwel ervaar ik de melancholie
van overjarige stoepen
langs geschaduwde muren;
toch verlaat…
Meikever
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
649 Al middag,
de startbaan verlaten.
Gered? Helaas.
Hij ligt,
de haakpootjes in de lucht,
op de gladde tegels
van terras,
de eerste meikever
die ik dit jaar zag.…
leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 verworpen zijn de jaren
die mij heben verlaten, al
zijn de seizoenen nog
bij vrucht der kennis
bruinrood van het verdorvene
en het blauw van het
zeer dat nu uitgestorven blijkt, al
liggen er duizenden zomers
te koelen aldaar waar het smeltwater
de hemelen deed treuren
niets ontzeggende redeneringen
dansten als zijde glansende
klanken…
Het is heden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
677 niet meer gaat
Om het gaan maar het hachje hij zit
Overspannen te rillen met krampachtig lachje
‘Echt even op’
Met de wallen als dijken rond vochtige ogen
Te ver van zichzelf weg bewogen
‘Houd je taai ik kom snel bij je langs’
Ik hang op en ga rokend naar buiten
Wolken zijn stil in de bodem gegleden
Vogels stampijloos hun nesten verlaten…
VURIGE TONG
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 Het wil nu langzaam uit de woorden treden,
verlaten deze schelp, spiraal van het bestaan.
Het geeft haar taaie spieren, hart en ziel.
zijn steelse vingers worden wandeling, besluit.
Werelden zal het in haar lijf vernietigen,
goden vergrijzen in de krullen van heur haar.…
verlangen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
345 en als de avond komt
de donkerblauwe avond komt
zijn regen
blauw glimmend
op de stenen valt
troostend
op de blauwe stenen valt
daalt hij af
langs zijn blauwe hemelkoord
daalt hij af
naar haar verlaten stad
hoe hij dan
verlangend
door haar blauw beschenen lanen dwaalt
en zij
vanuit haar donkere koele kamer
door de kieren van haar luiken…
OPEN ZUYLEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
120 Op schone, nimmer te betwisten wijs,
zeilt het denken naar het verlaten van d' Aard':
hier begint ieders laatste, grootste reis.…
houdoe
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
164 bedankt en houdoe, zei zij
bij het verlaten van de zaal
dat doet zij altijd en oogt dan erg blij
het zal haar ziel zijn die ik vertaal
tijdens die gangbare momenten
in klanken die haar welzijn raken
.…
Ambivalente waarheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
3.361 veel meer om het lijf
dan gedachten aan schone kleren
eindelijk neemt hij plaats naast mijn stilte
een oprechte waarheid vol dwaze dromen
we verwarren onze ejaculaties met toverkunst
zo blijven we allebei met het gras groeien
om de broze werkelijkheid te benaderen
lezen we samen een opzienbarend hoofdstuk
over de hoofdstad van een verlaten…
Droomstad
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.720 - De starren straalden
Klaarder dan ooit, ook kalmer, toen ik daalde
Naar de stad leeg en de verlaten pleinen.…
Respect
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.312 Aandachtig beklim ik haar rimpels
die ontelbare jaren van wisselend gemoed
hebben fijngesneden in haar van
zon verhitte en regen gekletterd gelaat
druppels van onmetelijk respect
verlaten haar voorhoofd en strijken neer
op haar lappenschoot om te verpulveren
tot onbeholpen zweetwater
sinds ik haar ken laveert zij door de menigte
kleurrijke…
Vrij spel ....
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
954 vrij spel,
raakt zacht elke letter aan
tilt deze op, neemt haar mee
in een golvend verhaal
als een waaier vliegen
zij richting horizon
ontmoeten elkaar net
niet, alvorens zij, licht
dwarrelend, verdwijnen
in het duister van hoog
opspattende golven,
schuimkoppen slikken
lachend elke letter in
rollen verder naar dat
andere verlaten…
Titus Brandsma
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.470 kwam je vandaag bij toeval tegen
je foto’s en verhaal op een verlaten site
een strijder voor het vrije woord
in weerwil van een duist’re macht
ontvang hierbij postuum mijn eerbetoon
niet slechts de levens die je redde
de richting die je velen bood
in een op drift geraakte tijd
noch dat wat je ons naliet
als onbedoelde held die
droom aan…
Zwichten Vanaf Hier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
743 Verlaat het bed en kijk niet om,
kijk niet om naar onverleden.
Ruimte blijft nu over, hoe groot
de plek die open ligt. Regels
die onze liefde beschreven
zijn tastbaar uitgewist.
Chaos uitgebroken, zwichten.
Begin vanaf hier.…
Ver gaan
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
977 Geef die laatste ster ruimte
eer de ochtend de warme nacht
verlaat en jij lichtvoetig in
opkomende nevel verdwijnt
ademloos probeert jouw schaduw
je te bereiken helaas is elke
pas een stap te laat in tijd
waas mist reeds gelopen uren
waar dauw het vochtige gras
laat glanzen met kleine parels
geregen aan een lang ontluikend
snoer keelt…
Zijn elfendroom
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.704 magische teint
en zij drinkt
uit de bron van leven
druppels helder als kristal
parelen langs lippen naar beneden
zij lacht tevreden
zo'n ongekend gevoel
hij versnelt zijn pas
wil zijn elfje vangen
voelt een ongekend verlangen
als hij naar haar kijkt
tijd verstrijkt
en hij wordt wakker uit zijn droom
voelt zich ongewoon
leeg en verlaten…