4766 resultaten.
ALLEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
931 Neen, ik voel de gloed in allen.…
De bladeren
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.096 Maar nauw gevoelt het bladervolk,
het slappe, natbetraande,
Verloren volk de warmte van
de gouden zonnegroet,
Of knisperend en knetterend
begint het doodgewaande
Te leven en te krullen in
den koesterende gloed.…
Zwijgen in de ovt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 hervertelling van ons lot
Waar Jupiter de oppergod
diens Saturnalia ten hemel
spreidt met donderend geweld
en bliksems schicht uit het gewelf
Achter een horizon van tijd
keert Iris van haar regenboog
als Dionysos' bosverrassing
waar zijn hospikken nooit zwijgen
Met vader tijd als gunfactor
voor engelen in Maerlants wereld
verschijnt een gloed…
Voor altijd
netgedicht
2.5 met 82 stemmen
5.550 Soms praat ik zacht in een lege
kamer, alsof mijn stem jou nog steeds kan
bereiken, alsof jij ergens bent waar stilte nog antwoorden
draagt, en ik je herken in geur, in schaduw, in de gloed die blijft hangen.…
Tikje ouderwets
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
312 ouderwets
in kleding en zich
onder de mensen
begevend gedateerd
uit vroeger tijd
zo ook hun
opvattingen en
de commentaren
die zij gaven over
het landschap der
poëzie dat zij
aantroffen met
tal voorschriften
en eisen
niet het pad van
gekleurde oogst in
de nog volle zon
van een geweldig
opbrengst die
narijpte in de
warme gloed…
Herfstkleuren
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
279 Ik voel hoe haar warmte
zich mengt met mijn bloed, een stille
gloed die langs mijn aders stroomt. Het raakt iets ouds,
iets onuitgesproken zachts, dat zich opent ondanks de broosheid van bestaan.…
Wolkentapijt
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
125 De warmte blijft onder dit weefsel hangen als een
lichte gloed die mijn aandacht verzacht en mij lichter laat ademen.
Tussen de vele vlokjes
glanst een helderheid die ruimte laat.
De hemel vertraagt tot een kalme ademhaling
waarin elke gedachte milder wordt en zonder haast voorbijdrijft.…
Waar stilte kleur krijgt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
519 Haar vleugels bewaren een
gloed die pas zichtbaar wordt wanneer
ze zich langzaam beweegt, alsof natuur de mooiste
kleuren alleen prijsgeeft aan wie zonder haast durft te kijken.…
Zomerbloemen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
260 Aan het einde van de dag
waar schaduw en kleur elkaar zacht raken,
blijft een trilling achter in het veld dat langzaam sluit
en draagt elke bloem een gloed die nog even in mijn aandacht blijft.…
de vijf sterren van hoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
248 Ster 2
De nacht wordt helder door haar gloed,
ze fluistert zacht: "Het komt wel goed."
Door donkere wolken wijst zij de weg,
als een vriend die zegt wat je nog niet zegt.
Ster 3
Vijf sterren dansen in de lucht,
vrij als vogels in hun vlucht.
Ze stralen samen, groot en klein,
en laten zien hoe mooi vriendschap kan zijn.…
Zwanenzang
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
76 Alleen de tederheid van wat ooit heeft geleefd,
en een verre gloed die de slapen nog heel even verwarmt.…
De Maan droeg haar huid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
16 vlinder streek neer op
haar hoofd
en noemde haar een naam die
niemand had geloofd
in haar ogen zwommen vissen door
de tijd
hun vinnen droegen tekens van een
vroegere werkelijkheid
een oceaan vloeide langzaam door
haar heen
terwijl de maan haar aankeek
zonderling alleen
haar huid werd dunner in het
ochtendlicht
een vreemde gloed…
Het eerste gouden blad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
48 misschien lag daar onder het
bladerdak,
dat verloren blad, die eerste
echte gloed
verborgen, immers daar klonk het gouden gefluister,
vind het oorspronkelijke terug,
uit het duister.…
Avondgoud
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
8 En wanneer morgen het eerste
ochtendlicht weer opstaat, blijft ergens diep
vanbinnen deze gloed bewaard, een zachte herinnering
aan hoe de dag zich neerlegde, in vrede met alles wat was en nog komt.…
D•e•c•e•m•b•e•r
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
724 Dreigend dreunden donker de djembé's
Evennachtslijn evennaderend
Corrumpeerde Coen de Compagnie,
Eerloos ergerlijke eigenrechter,
Maluku tot muskaatnooteilanden
Bracht barbaars beschaving, bovenbaas
Eilandvolken, etnisch en endemisch
Rechter roverhoofdman... christenhond…
Kolder
snelsonnet
4.0 met 163 stemmen
1.038 Dit keer 2 snelsonnetten: 1 "serieus" en 1 geintje.
zijn grensverleggend kapsel krijst slechts haat
zijn Indo afkomst zit hem heftig dwars
zijn ‘eigen land als eerste’ is een farce
zijn heftig brallen vreten voor ‘de straat’
zijn tropenkolder is niet elegant
zijn plannen stinken als een vieze krant
(Deze voldoet aan alle eisen van het…
VURIGE OPSTAND
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
721 De dolle keizer Nero geeft opdracht
eigen stad Rome in brand te steken.
Mensen krioelen wanhopig, breken
hun huizen af, bestrijden de vuurmacht.
Rijken, bedelaars vluchten in eendracht
naar de stadsmuur, waarbuiten omstreken
heil beloven; gevecht doet hoop verbleken.
Plots voelen duizenden slaven wonderkracht.
Een lijfeigene grijpt naar…
INSULA FLE
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
836 Vlieland kende gure tijden
Die van wind, water en vuur
Die van drenckeldood, natuur
Die van pure armoe lijden
Die van schuimbekkende baren
Die een kwetsbaar dorp verslonden
Likkebaardend naar de blonde
Duinen loerden, een strak staren
Als een roofdier naar zijn prooi
Naaldbos, helmgras en fazanten
Meeuwen, ganzen, vis en vee
Maken Vlie…
Terug naar huis...
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.324 Terug reizend in een lege trein
Laat ik mijn gedachten vrij
Ik proef nog je zachte tong
Van onze zalige vrijpartij…
Vannacht was ik van jou
Je liefde was zo puur
Ik voel nog je vingers
Brandend als vuur…
Terug reizend in een lege trein
Beleef ik opnieuw deze nacht
Mijn hele lichaam tintelt
En voel je weer in mij...zo zacht…
Vanmorgen…
Godin van de nacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.075 granaten
en sluiten zich brandend verlegen
lippen welven in perfecte pracht
als een bloedrode stempel gelaten
vochtig als de prille ochtendregen
Het lichaam wervelt in slangentaal
trekt onweerstaanbaar blikken staar
brengt harten acuut in levensgevaar
en bindt de zwakken aan haar moraal
Zij brengt gemoederen uit balans
en wakkert vuur…
Net als water
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.456 Net als water heb ik je nodig
Je lest mijn dorsten
Je blust mijn vuren
Je lijkt soms wel mijn instructeur
Je helpt met remmen
En af en toe met sturen
Bent als de zon voor mij onmisbaar
Je laat me stralen
Van binnen gloeien
Je bent de lucht die ik adem
Helpt me overleven
Te bewegen zonder boeien
Je bent de ogen waardoor ik kijk
De wereld…
letters uit je spiegelbeeld
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.368 ik koester je hoofd
zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden vuur
en wierook voor elkaar
als een intiem gebaar
je woorden schrijven
over mij in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me woorden
en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld…
Wij
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.462 en zal er altijd wat achteraan komen
iets kleins, iets groots, iets liefs, iets stouts
geen van beiden weet nog wat
maar branden blijft het vuur.…
Herfst
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.080 Buiten is het guur en koud, hier binnen is het lekker
warm, bij een vuur van knappend hout.
Regen en wind geselen de ruiten, ik ben blij
dat wij hier binnen zijn en niet daar buiten.
Met jou samen op de bank, zachte muziek een boek
en een warme drank.
Dat is pas een heerlijk leven en zo vergeet je
deze koude herfstdag even.…
ster
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.542 Daar kom je aangevaren klievend door het water
Groot en wit als een grote parel
Je legt je geluiden stil je komt tot rust
je staat nog in vuur en vlam
tonnen water zal je als stoom verlaten
Een knal een stalen ros rent naar beneden
Iedereen opzij ik moet naar beneden
Je boort je in de boden met je plomp gewicht
Vast klampend en vol vertrouwen…
de magie van het samen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.167 ik zou iedere
vonk in je ogen
aanwakkeren tot vuur
met je laaien en woeden
tot onze binnenbrand
uitslaat en niemand
de vlammen meer
meester kan worden
wij zijn elkaars slaven
vrijheid tot passie verteerd
zinnen gericht op behagen
de haast is verleerd
alleen handen spelen
het spel van beminnen
lippen verwennen
het zachte van binnen…
Slag bij een meer
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.088 van het Trasimeense meer
waar Hannibal voor het eerst
de hoogmoedige Romeinen versloeg
ingegraven in hun stellingen zo´n
tweehonderd jaar voor de geboorte
van de zoon van god de heer
Dacht aan jou toen jij daar liep
tweeduizend en tweehonderd jaar na dato
Hoe ik je nog niet verteld had
dat Hannibal de overwinning behaalde
met vee en vuur…
het hart op de tong
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
996 met het hart op de tong
en de angst in de maag
zie ik je komen en
spreek ik je aan
met het woord in de mond
en de brief in mijn hand
kijk ik je
verwachtingsvol aan
met een hart dat hard slaat
en mijn knieen die knikken
denk ik: mijn hemel
wat heb ik gedaan
met het vuur in de sloffen
en de tong op de grond
ben ik heel hard
naar…
De avond valt
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.496 was ik die krachtige vrouw
Geestig, verassend, gelukkig en blij
Totdat ik in jouw doolhof ben beland
Het begon allemaal in het begin van mei
Mijn liefde groeide met de dag
Zo hevig en ongekend puur
Vlinders dwarrelden door mijn lijf
Zorgden voor het liefdesvuur
Mijn liefde was zo groot
De jouwe uiteindelijk te klein
Ik hoop dat het vuur…
Brandende akker
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.006 We waren gelukkig in die tijden
nog nooit hadden we oorlog gekend
we waren kinderen zonder lijden
zelf waren we koning, keizer of regent
De sloten waren onze zeeën
we verloren geen enkele slag
pepermunt braken we in tweeën
veroverden de wereld met een lach
Nu de helmen door de halmen glijden
de korenbloemen sterven in het vuur
en het bloed…