7277 resultaten.
Mijn soort
gedicht
4.3 met 136 stemmen
13.313 .'
------------------------------------------------
uit: 'De groene zee is mijn vriendin', 1987.…
Woorden als glas
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.209 Woorden als glas,
als licht, als schaduw,
ze wiegen op wolken,
ze drijven naar zee;
wat brengt een mens
naar dit leven mee:
een glimlach, wat goedheid,
een lach en een traan,
maar voor we het weten
is alles gedaan
en blijft van dit leven
- het duurt maar heel even -
slechts liefde bestaan.…
Met elke stap
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
856 Met elke stap van mijn wandeling
komt schoonheid mij tegemoet en
verdwijnt in één grote zee.
Met elke stap van mijn wandeling
wordt mijn pad, een pad van de glimlach en
wordt mijn hart één groen veld.…
Beladen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
460 in de vooravond lijkt het
alsof de maan de voetstappen
volgen zou, raakt zij toch uit het zicht
daar de oranje gekleurde lucht
een beladen nacht verraadt
verminderd het zicht evident
kraakt iedere stap helder
in het witte paradijs dat schittert
gelijk een zee aan diamanten…
Zielsverwant
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
534 Een heimelijke hartenkreet onloochenbaar en puur
De meedogenloze hartenpijn door zelfopgelegd censuur
Het woud van mijn emoties overwoekerd door pure angst
Als visser op de open zee huiswaarts kerend zonder vangst
Met een mokerslag moet ik breken door de sterke rotsenwand
Om de liefde te verklaren aan mijn tersluikse zielsverwant…
Leven is
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.280 Als de hemel wil luisteren
een hand vol aandacht schenkt
aan ieder kind
de misthoorn zwijgt
dartelend zonlicht liefde brengt
de zee zijn slaap bevecht
klop ik wroeging uit m'n gemoed
blijheid valt ten deel
ik
jij.…
De brakheid van bestaan
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 ze brengen mij
een handvol water
uit de zee om me heen
ik die kwistig strooi
met gebeden uit het
flakkeren van een kerkkaars
als vloeibaar goud
voor hen die dorsten
met het water aan de lippen
maar in de brakheid
van bestaan moeten wij
voor zuiver gaan
de lijnen naar het
paradijslijk groen mogen
geen afvaluitstoot hebben…
De woorden in het zand.
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
593 Ik schrijf met mijn tenen,
letters in het zand,
de letters vormen woorden,
daar op dat warme strand,
de woorden die verdwijnen
zodra de zee weer aanrolt.
Ik schreef de woorden
in het warme zand,
alleen bestemd voor mijn ogen,
daar aan de kust,
in dat langzaam verdwijnende zand,
in het water.…
Stilte uit een droom
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
2.869 Als een dichter niet meer bij de mensen is
geen persoonlijke haven kent in ’t geweten
dan gaat er niemand zonder heimwee naar zee
en als je ademt zonder innerlijke lente
weet je nooit of er een ochtend komt
is verlangen een metafoor zonder gevoel
maar bij de boom is er bekeerde stilte
wordt het niemandsland in een droom bewaard.…
Ook niet een klein beetje?
snelsonnet
2.5 met 2 stemmen
696 ’t Is iets wat je maar zelden zal gebeuren
Je komt uit Spanje terug, relaxed en chill
Ineens zet de piloot het vliegtuig stil
En moet je Johans posters helpen scheuren
Voor vijven graag – het lijkt een Lanting-klucht
Te land, ter zee en nét nog in de lucht…
Nu
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 vergeet de dalen en kraters
die zijn gebrand in je kern
gekerft tot diep in de lijnen
van jouw krijsend bestaan
leef naar paarse hoogtes
als de laatste minuten
van lachen en tranen
vier je ademen
met het stromen
van de wind
vraag de zee
te zingen
tot de morgen komt…
Regen uit buien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
563 ik verzamel
bossen om
oerwoud te maken
wolken
die de tornado
laat draaien
regen uit buien
rivieren die water
in zee zullen spuien
zonlicht dat leven
gaat scheppen door
groei en bloei op te wekken
dankgebeden van hen
voor het zijn hier op aarde
in menselijke waarde…
Iedere nieuwe dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
428 een golf
klapt vol
op het schelpen bed
dat in glinstering
wordt geschoond
de meeuw
krijst kort
vliegt gelaten
vele kilometers
naar zijn stek
eeuwenlang
strandt zee
al brekend
aan de voet
der duinen
en toch
is er die lach
in het herkennen
van de schepping
iedere nieuwe dag…
bij deze foto
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
622 op dit gezicht is alles te vinden
de glimlach heel vaag en de houding
om alles te begrijpen, alles op zijn plaats
met in de achtergrond het bos met de eiken
nimfen dartelen gevleugeld kwinkelerend voorbij
hand in hand als libellen, in elkaar geklonken
de wind van zee fladdert in vlagen met hen mee…
Stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
984 Dwalend loop ik rond door deze drukte
De zee hoort mij niet meer
Het zand voelt mij niet meer
Ik ben niet meer
Dagelijks kom ik bij je kijken
Vraag me af hoe het met je is
Stilte is jouw naam
F is de mijne
Jij zegt ik ken U niet
Ik zeg ik ken U goed
U bent daar
Waar ik zometeen ook zal zijn…
Soms
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
550 Toch was er altijd die ene
grote zee, die bleef trekken.
Alleen mijn handen kon ik
uitstrekken... naar Gods engelen.
Soms, deed ik iets, waaronder
een ander mens leed.
Soms, denk je iets, wenk je
alleen voor jezelf!…
Goed in grijs
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 je druppelt binnen
met in je ogen een belofte
in je haren de jaren die je koestert
en in je handen de warmte die ik zoek
je voeten dragen je nubiele lijf
het wiegt door de ruimte
als een bootje op zee
ik ben niet meer als vroeger, fluister je
ik kus je krullende lippen en zeg
je bent precies goed…
na regen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
500 nu de waslijn druppels draagt, op rij
gezet door niets meer dan
de lengte van het koord
schiet een woord door omgebogen licht,
het zicht
schiet mee
een luchtruim ver
schenkt flonkeringen door het raam
in naamloos kleine buigingen
slechts monogaam
met elke bleke zee…
Wakkerend geweld
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
462 ik zag
in de spiegel
van je ogen
het gladde
verdwijnen en
golfjes verschijnen
nog kreeg ik
de wind niet
pal van voren
maar in het
wakkerend geweld
werd storm geboren
wij deden water
in de krachtige wijn
hebben de golven bezworen
geen zee gaat ons
te hoog maar ruzie
kan ons niet meer bekoren…
Het geuzenlied
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
588 Heb het geuzenlied gehoord
in mistig ochtend dralen
kwam met geluid van zee
wierp een schaduw over daken
verbloemde duistere zaken
versnelde op weg naar de haven
van een onbewoond eiland
ijl gekrijs uit zilte lucht
het geuzenlied gehoord
kwam zonder woorden.…
Twee jonge vrouwen op het strand
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
734 ze stonden wat te turen
handen boven hun ogen
starende blikken gericht op de zee
slechts gekleed in
een fel rode bikini
en een donker blauwe boerkini
gewoon gezellig samen
hand in hand
twee jonge vrouwen
op ‘t strand…
Ik Ben
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 ik ben in ijzelmolecuul
een sneeuwvlok, regendruppel
in elke vorm die is
ik ben in wolkenjacht
daarboven en beneden
ik ben besneeuwde bergtop
ik ben de golfslag van de zee
lichtglinstering op meer
het onbetreden gras
ik ben ontladend onweer
de lava van vulkaan
de oerschreeuw van de mens
ik ben bezieling van wat is
leven en dood…
Milieuoverwinning
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
565 Het land hoeft niet meer bewerkt worden door boeren
En voedselgebrek daar zitten we straks niet mee
We verbouwen eten op schuimrubber in zee
En hoeven dan niet langer meer ouwehoeren
Het land wordt straks allemaal één nieuwe natuur
En vissen uit de oceaan worden verrekte duur.…
weerschijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 de spiegel ziet mijn zee
achter holle ogen tranen
enkel slierten zeewier
in mijn schedel ankeren
verwaterd wrakhout vermolmt
de herinnering aan uitgroei
maar kiert naar buiten
binnen rest slechts het grote geheel
en ik
ik at de dag die ziltig was…
horizon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
502 Ze had al de warmte mee
van ver over zee.
Moest ik voorbij de horizon kunnen kijken
dan kon ik mijn geest verrijken.
Maar ik ben mijn woorden kwijt
er blijft nog alleen veel spijt.…
in de wolken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 er ontbreekt
iets ik kom
nog niet echt
in de buurt
van dat wat
zo prachtig
is maar ik
ben er wel
bijna alle
wolken zijn
perfect ik niet
zei de schilder
de noordwestenwind
dreef statige
wolken vanaf
de zee naar
het land hun
schaduw dook
over dijken
bomen en
velden
boven was
alleen nog
stilte…
Vogel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
766 uit te slaan
Schreeuwend
te scheren
over golven
en stil te staan
als zee
je tot de veren komt
Met eb en vloed
op te groeien
de stand van de maan
De 'schoonsten der schepping'
in hun bijna- naaktheid
te zien staan
De handdoek...
te zien vallen
in nat zand.…
feest van herkenning
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 er zijn flarden blijven hangen
restanten mist uit een eerdere zee
er vormt zich aanwezigheid in onze wachtrij
druppelsgewijs, nummeriek
gemeenteloket, mensenheugenis
hangende het onderzoek kunnen we herleven
kaalslag met bos vullen, het bos met bomen
-wat nu volgt is toekomende tijd…
overboord
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 de schellen
vielen haar
van de ogen
toen haar hart
samen met
woorden en
klappen in het
water viel
komma's en
punten alles
viel versnipperd
overboord
niemand droeg
haar gebroken
woorden
opnieuw naar zee
onverbonden
taal valt
zelden in
goede aarde…
Wandelend
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
570 [Dit schreef ik voor lieve mensen]
Wandelend
Wandelend
bij de zee denk ik aan
een overledene.
U hebt nu rust gekregen.
De mensen zijn
blij dat ze u in het leven
gekend hebben.
Trots zijn ze hoe u was
en dat u zoveel liefde
hebt kunnen geven.
Rust zacht,
liefs,
uw man, kinderen,
kleinkinderen en
achterkleinkinderen.…