Alle inzendingen over zee-

7278 resultaten.

Sorteren op:

Mijn soort

gedicht
4.3 met 136 stemmen aantal keer bekeken 13.313
.' ------------------------------------------------ uit: 'De groene zee is mijn vriendin', 1987.…
J.B. Charles17 augustus 2021Lees meer >

Woorden als glas

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.209
Woorden als glas, als licht, als schaduw, ze wiegen op wolken, ze drijven naar zee; wat brengt een mens naar dit leven mee: een glimlach, wat goedheid, een lach en een traan, maar voor we het weten is alles gedaan en blijft van dit leven - het duurt maar heel even - slechts liefde bestaan.…
Adeleyd7 februari 2010Lees meer >

Met elke stap

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 856
Met elke stap van mijn wandeling komt schoonheid mij tegemoet en verdwijnt in één grote zee. Met elke stap van mijn wandeling wordt mijn pad, een pad van de glimlach en wordt mijn hart één groen veld.…

Beladen

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 460
in de vooravond lijkt het alsof de maan de voetstappen volgen zou, raakt zij toch uit het zicht daar de oranje gekleurde lucht een beladen nacht verraadt verminderd het zicht evident kraakt iedere stap helder in het witte paradijs dat schittert gelijk een zee aan diamanten…
LadyLove19 december 2010Lees meer >

Zielsverwant

netgedicht
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 534
Een heimelijke hartenkreet onloochenbaar en puur De meedogenloze hartenpijn door zelfopgelegd censuur Het woud van mijn emoties overwoekerd door pure angst Als visser op de open zee huiswaarts kerend zonder vangst Met een mokerslag moet ik breken door de sterke rotsenwand Om de liefde te verklaren aan mijn tersluikse zielsverwant…
J. Oker23 februari 2011Lees meer >

Leven is

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.280
Als de hemel wil luisteren een hand vol aandacht schenkt aan ieder kind de misthoorn zwijgt dartelend zonlicht liefde brengt de zee zijn slaap bevecht klop ik wroeging uit m'n gemoed blijheid valt ten deel ik jij.…

De brakheid van bestaan

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
ze brengen mij een handvol water uit de zee om me heen ik die kwistig strooi met gebeden uit het flakkeren van een kerkkaars als vloeibaar goud voor hen die dorsten met het water aan de lippen maar in de brakheid van bestaan moeten wij voor zuiver gaan de lijnen naar het paradijslijk groen mogen geen afvaluitstoot hebben…

De woorden in het zand.

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 593
Ik schrijf met mijn tenen, letters in het zand, de letters vormen woorden, daar op dat warme strand, de woorden die verdwijnen zodra de zee weer aanrolt. Ik schreef de woorden in het warme zand, alleen bestemd voor mijn ogen, daar aan de kust, in dat langzaam verdwijnende zand, in het water.…
Johanna24 september 2011Lees meer >

Stilte uit een droom

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.869
Als een dichter niet meer bij de mensen is geen persoonlijke haven kent in ’t geweten dan gaat er niemand zonder heimwee naar zee en als je ademt zonder innerlijke lente weet je nooit of er een ochtend komt is verlangen een metafoor zonder gevoel maar bij de boom is er bekeerde stilte wordt het niemandsland in een droom bewaard.…

Ook niet een klein beetje?

snelsonnet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 696
’t Is iets wat je maar zelden zal gebeuren Je komt uit Spanje terug, relaxed en chill Ineens zet de piloot het vliegtuig stil En moet je Johans posters helpen scheuren Voor vijven graag – het lijkt een Lanting-klucht Te land, ter zee en nét nog in de lucht…

Nu

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
vergeet de dalen en kraters die zijn gebrand in je kern gekerft tot diep in de lijnen van jouw krijsend bestaan leef naar paarse hoogtes als de laatste minuten van lachen en tranen vier je ademen met het stromen van de wind vraag de zee te zingen tot de morgen komt…
Bas korpadi26 oktober 2012Lees meer >

Regen uit buien

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
ik verzamel bossen om oerwoud te maken wolken die de tornado laat draaien regen uit buien rivieren die water in zee zullen spuien zonlicht dat leven gaat scheppen door groei en bloei op te wekken dankgebeden van hen voor het zijn hier op aarde in menselijke waarde…
wil melker22 november 2012Lees meer >

Iedere nieuwe dag

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 428
een golf klapt vol op het schelpen bed dat in glinstering wordt geschoond de meeuw krijst kort vliegt gelaten vele kilometers naar zijn stek eeuwenlang strandt zee al brekend aan de voet der duinen en toch is er die lach in het herkennen van de schepping iedere nieuwe dag…
wil melker18 augustus 2013Lees meer >

bij deze foto

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
op dit gezicht is alles te vinden de glimlach heel vaag en de houding om alles te begrijpen, alles op zijn plaats met in de achtergrond het bos met de eiken nimfen dartelen gevleugeld kwinkelerend voorbij hand in hand als libellen, in elkaar geklonken de wind van zee fladdert in vlagen met hen mee…

Stilte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 984
Dwalend loop ik rond door deze drukte De zee hoort mij niet meer Het zand voelt mij niet meer Ik ben niet meer Dagelijks kom ik bij je kijken Vraag me af hoe het met je is Stilte is jouw naam F is de mijne Jij zegt ik ken U niet Ik zeg ik ken U goed U bent daar Waar ik zometeen ook zal zijn…
Ferdinand5 oktober 2013Lees meer >

Soms

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
Toch was er altijd die ene grote zee, die bleef trekken. Alleen mijn handen kon ik uitstrekken... naar Gods engelen. Soms, deed ik iets, waaronder een ander mens leed. Soms, denk je iets, wenk je alleen voor jezelf!…
Petra Hermans18 augustus 2014Lees meer >

Goed in grijs

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
je druppelt binnen met in je ogen een belofte in je haren de jaren die je koestert en in je handen de warmte die ik zoek je voeten dragen je nubiele lijf het wiegt door de ruimte als een bootje op zee ik ben niet meer als vroeger, fluister je ik kus je krullende lippen en zeg je bent precies goed…
Bor Forfatter27 november 2014Lees meer >

na regen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 500
nu de waslijn druppels draagt, op rij gezet door niets meer dan de lengte van het koord schiet een woord door omgebogen licht, het zicht schiet mee een luchtruim ver schenkt flonkeringen door het raam in naamloos kleine buigingen slechts monogaam met elke bleke zee…
switi lobi9 februari 2015Lees meer >

Wakkerend geweld

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 462
ik zag in de spiegel van je ogen het gladde verdwijnen en golfjes verschijnen nog kreeg ik de wind niet pal van voren maar in het wakkerend geweld werd storm geboren wij deden water in de krachtige wijn hebben de golven bezworen geen zee gaat ons te hoog maar ruzie kan ons niet meer bekoren…
wil melker8 februari 2016Lees meer >

Het geuzenlied

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
Heb het geuzenlied gehoord in mistig ochtend dralen kwam met geluid van zee wierp een schaduw over daken verbloemde duistere zaken versnelde op weg naar de haven van een onbewoond eiland ijl gekrijs uit zilte lucht het geuzenlied gehoord kwam zonder woorden.…
mobar11 mei 2016Lees meer >

Twee jonge vrouwen op het strand

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 734
ze stonden wat te turen handen boven hun ogen starende blikken gericht op de zee slechts gekleed in een fel rode bikini en een donker blauwe boerkini gewoon gezellig samen hand in hand twee jonge vrouwen op ‘t strand…
leonardo20 september 2016Lees meer >

Ik Ben

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
ik ben in ijzelmolecuul een sneeuwvlok, regendruppel in elke vorm die is ik ben in wolkenjacht daarboven en beneden ik ben besneeuwde bergtop ik ben de golfslag van de zee lichtglinstering op meer het onbetreden gras ik ben ontladend onweer de lava van vulkaan de oerschreeuw van de mens ik ben bezieling van wat is leven en dood…

Milieuoverwinning

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 565
Het land hoeft niet meer bewerkt worden door boeren En voedselgebrek daar zitten we straks niet mee We verbouwen eten op schuimrubber in zee En hoeven dan niet langer meer ouwehoeren Het land wordt straks allemaal één nieuwe natuur En vissen uit de oceaan worden verrekte duur.…

weerschijn

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
de spiegel ziet mijn zee achter holle ogen tranen enkel slierten zeewier in mijn schedel ankeren verwaterd wrakhout vermolmt de herinnering aan uitgroei maar kiert naar buiten binnen rest slechts het grote geheel en ik ik at de dag die ziltig was…

horizon

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
Ze had al de warmte mee van ver over zee. Moest ik voorbij de horizon kunnen kijken dan kon ik mijn geest verrijken. Maar ik ben mijn woorden kwijt er blijft nog alleen veel spijt.…

in de wolken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
er ontbreekt iets ik kom nog niet echt in de buurt van dat wat zo prachtig is maar ik ben er wel bijna alle wolken zijn perfect ik niet zei de schilder de noordwestenwind dreef statige wolken vanaf de zee naar het land hun schaduw dook over dijken bomen en velden boven was alleen nog stilte…

Vogel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 766
uit te slaan Schreeuwend te scheren over golven en stil te staan als zee je tot de veren komt Met eb en vloed op te groeien de stand van de maan De 'schoonsten der schepping' in hun bijna- naaktheid te zien staan De handdoek... te zien vallen in nat zand.…

feest van herkenning

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
er zijn flarden blijven hangen restanten mist uit een eerdere zee er vormt zich aanwezigheid in onze wachtrij druppelsgewijs, nummeriek gemeenteloket, mensenheugenis hangende het onderzoek kunnen we herleven kaalslag met bos vullen, het bos met bomen -wat nu volgt is toekomende tijd…
Iniduo30 maart 2019Lees meer >

overboord

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
de schellen vielen haar van de ogen toen haar hart samen met woorden en klappen in het water viel komma's en punten alles viel versnipperd overboord niemand droeg haar gebroken woorden opnieuw naar zee onverbonden taal valt zelden in goede aarde…
J.Bakx21 april 2019Lees meer >

Wandelend

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
[Dit schreef ik voor lieve mensen] Wandelend Wandelend bij de zee denk ik aan een overledene. U hebt nu rust gekregen. De mensen zijn blij dat ze u in het leven gekend hebben. Trots zijn ze hoe u was en dat u zoveel liefde hebt kunnen geven. Rust zacht, liefs, uw man, kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen.…
Dick Voogd20 december 2019Lees meer >