5005 resultaten.
oud papier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
833 De dag loopt naar haar einde
Woorden reflecteren op de wand
Het kleed beroert de letters
van de uitgelezen krant
Die oud en moe is van het nieuws
en veel te gul verslonden
Ik pak het dagblad van de vloer
en zwijg met al mijn monden
De rode gloed van de avondzon
slaat een bres in mijn gedachten
Een borrel staat al koud en
vol geduld op…
MEIDAG
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.992 Te winter was zijn schoonheid als
een beeltenis
des levens; koud en ijdel, zo
de schaduwe is.
Geen schaduwbeeld en is hij nu,
geen schijn, maar al
dat schoon is, al dat levende, en
dat liefgetal.…
Delfzijl
gedicht
3.8 met 5 stemmen
3.672 Hier komt een fietser koud voorbij.
Hier heerst een stille regen
------------------------------------
uit: 'Hollands Maandbad', 6 1965.…
de rilling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
537 denkend aan de stilte
en de rust in m'n hoofd
ervaar ik soms wat kilte
zoals een slang langs m 'n ruggengraat
in een korte koude voorbij schiet
de rilling doet me bewegen
onwillekeurige bewegingen
waarvan er geen een herkenbaar is
als zijnde een eigen gemotiveerde
wel doordachte daad
zie 't als een ongevraagde gunst
of een stille hint…
wanneer kom jij ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 De winter maakt een koude
start.
*
Wanneer, oh wanneer kom jij en
verjaagt de kilte uit mijn
hart?…
Ze is twee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 ze is twee, bijna drie
voor haar geen pretlichtjes dansend op een vensterbank
geen troetelbeer die mijmerend naast haar schommelt
geen vlokjes tellen in de lucht
de sneeuw die kraakt wat heeft ze daar nu aan
ze is het kwetsbare kind
op de dool in een land van horen zeggen
haar blik is ijzig koud
angst cirkelt knarsetandend om haar heen…
Sneeuwman
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
724 Je moet denken als de winter
om de vorst te zien en de takken
van de pijnbomen volgeladen met sneeuw
En koud geweest zijn, al zo lang
om de jeneverbessen te aanschouwen, ingepakt door ijs
De sparren ruw in de verre schittering
Van de januari zon; en dan niet te denken
aan welke ellende dan ook in het geluid van de wind,
in het geluid van…
Winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 Een stille deken
Bedekt mijn gezicht
Koud tot op het been
Het laatste gericht
Is aangebroken
Dit lege landschap
Heeft geen erbarmen
Ik ben een wrak
Aangespoeld op een helse kust
Verlaten van een ieder
Bitterkou doortrekt mijn lijf
Maar, zie de bespieder
Scherpt mij aan
Zoals ijzer met ijzer
Knerpend en sinterend
Het land kleurt grijzer…
Spichtige spreeuw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
592 Spichtige spreeuw,
Het graatmagere, kalende
Mannetje dat in zichzelf
Gevangen door de gangen
Van het gebouw zwerft,
Schichtig bewegend over
Het kale, koude beton
Waaruit alle leven verdwenen is,
Maar waar hij geacht wordt
Het zijne weer op te pakken -
Op weg naar die ene deur
Waar zijn Vriend de behandelaar
Kantoor houdt, en…
Stem
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
567 Toch heb je nooit die stem gevonden
die sprak namens de onderdrukten
er was een menigte die riep
om een zo koud mogelijke oorlog
er werden voedselbanken opgericht.
Schrijvers schreven over liefdadigheid
en vorm en inhoud van de kunsten
maar niemand raapte jouw ziel
uit de goot, waar die zo lang
had gelegen.…
Ziekenrust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 In de buitenwereld heerst koude drukte.
In dit huis is het bijna hoorbaar stil.
Hier regeert voelbaar vrede.
De zuster komt stilletjes binnen,
geeft me een glas en een witte pil.…
Niet mijn wereld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
654 jaren
In herinneringen gevat
De toekomst ligt open
Wachtend als een donker gat
Gevuld met onzekerheid en angst
Vallen en weer opstaan
Verdergaan om te overleven
Alle dagen, ook de nachten
Angstig zijn
Steeds verder weg
De onbevangenheid van toen
De onschuld van een kind
Puur en zonder zorgen
Zoekend naar balans
De samenleving koud…
Wolkte weg in dromen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
527 liefst bouwde ik
mijn zandkastelen
gevuld met fantasie
pas jaren later
ging me dat vervelen
keek ik peinzend naar de lucht
voelde me als vogel
in een vrije vlucht
wolkte weg in dromen
bevolkte mijn luchtkastelen
met kamers vol verhalen
legendes in mystieke talen
aarden was vaak een probleem
ze trokken altijd aan me
met hun eeuwig koude…
Woorden als deze
gedicht
2.2 met 4 stemmen
5.783 hoorde ik, afzijdig, tussen de wildgroei
je pathetisch geblokkeerde zilver rinkelen
ik ziende taalde het doofste, witvlinders, leven
zo licht dat geen naam het kon dragen, en jij
bestond dit onteigend moment dat ik rilde
woorden als deze staan voorgoed roerloos, ik
bewoon ze, ook nu de wind opsteekt, oude
schaduwtakken breken en je het koud…
Het duisterde traag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
498 het duisterde traag
subtiel penseelde tijd
meer donkerte in het decor
zette contrasten aan
die normaal de structuur van
bestaan wrijvingsloos aanpasten
de samenpakkende
schaduwen gaven een
koud en onbestendig gevoel
waar vroeger minuscule
stofjes dansten in tevreden
namiddaglicht tochtte het kil
in verlopend samenzijn
sloot ieder…
wat ook ik doe - vecht voor mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
656 wat ook ik fout doe
zeg het mij
maar sla mij niet
wat ook ik verkeerd doe
toon het mij
maar straf mij niet
wat ook ik gebrekkig doe
leer het mij
maar pest mij niet
wat ook ik doe
verlies mij niet
opdat ik mij koud voel
verlaten en alleen
wat ook ik doe
wees niet zo hard
dat ik mij angstig voel
bang en verlaten
wat ook ik…
Duister december
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
695 Dat goede voornemen
na een jaarlang van koude drukte.
Een apotheose van een hartverwarmend.
optimisme na al hetgeen nog niet lukte.
Dat laatste lootje van toch maar weer
doorgaan. Die vreugde om de voorpret,
die altijd zo moeilijk blijkt te verstaan.…
Jouw spoken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
516 ik zag je
verder lopen dan
je passen in het zand
hoofd gebogen
schouders hangend
in een diep verdriet
armen zwaaiend
in een traag bewegen
golven zongen droef hun lied
het koude water deed
je schrikken jij keek op
en zag me bij je staan
met tranen in
de ogen fluisterde je
nee ik zou niet verder gaan
hand in hand zijn
wij…
Nabij de einder
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
540 als de natuur haar kim vertoont
dan verdwijnt de hoop
op de oneindige duur
de verte groeit onzichtbaar groot
stof verwordt tot koud vuur
maar het ademen legt steeds meer bloot
dat nabijheid het enige doel blijkt
en als je je ogen verder opent
valt vaak het ware gevoel in je schoot
dat wat je nodig hebt als dagelijks brood
niet dat je…
Getekend
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
781 Er vlogen kogels door de tuin
de krekels en vogels zwegen
Wij waren niet bang en keken
het verleden draag je altijd mee
Als je als Indo geboren bent
oorlogsacties hebt overleefd
dan raak je er aan gewend
dat je als Indo geboren bent
Nederlands-Indië warm moederland
wat was het koud in Nederland
het weer en de koele mensen
bijna dood en…
Ik dacht dat ik kon vliegen.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
546 Een warme zoen na het koude grijs.
Helaas moet de hoogmoed vaak zijn
ongelijk bekennen. Valt een engel
vaak terug naar de aarde na een
overmatig klaroengeschal.
Vleugellam kan deze dan nog verder
lopen. In een verzoening met zijn
vrije val.…
Annabel
poëzie
5.0 met 4 stemmen
2.557 Mijn kleine, kleine Annabel
zij zong zo zuiver en zo schel
als fluiten op een glansrivier,
zij was geluk en leefde hier
mijn kleine, kleine Annabel
ik wist uw prille leden wel,
de trilling van die bloemenmond
wanneer een hand uw haren vond
mijn kleine, kleine Annabel
de geest is lang, maar wij gaan snel:
op 't koude laken ligt uw lijf…
cocaïne
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
560 zijn ogen waren echt verblind
van mooie vrouwen, sportwagens en zo
zijn geest was nog zoals van een kind
hij dacht ook nog aan drie bungalows
zo wou hij op een korte tijd
illegaal veel geld verdienen
startte een handeltje zonder spijt
in het dealen van bruine cocaïne
de gevolgen lieten hem vooral koud
want een geweten had hij niet
hij…
Moeders
gedicht
2.8 met 9 stemmen
14.213 Er is kalmte
die toeneemt terwijl het donker wordt en koud.
Ik zwaai als een verlatende moeder.
Zij zwaait nog harder.
--------------------------------
uit: 'Jaja de oerknal', 2013.…
't Hoeft toch niet miljarden te kosten ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Ik wil racen over banen
als een speer over wegen gaan
vliegen over bergen
als adelaar mijn vleugels uitslaan
als een vis door ’t water schieten
als leeuw op de savanne jagen
of olifant door ‘t dichte woud
misschien een ijsbeer, ook al is dat koud
in een raket naar Venus suizen
door de ruimte met een schip
heel de kosmos gaan verkennen…
Blokkade en aardbeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
658 Ik voel me volledig geblokkeerd
wegen zijn afgesloten, ook binnen-weggetjes
alle grote slagbomen zijn dicht
de grens van het toelaatbare is bereikt
ook de grens van het tolereren,
incasseren, moraliseren, beheren en archiveren
ik houd het echt langer niet meer vol
de donkere nachten zijn lang en leeg
en de gedachten zijn kil, koel, koud…
decembermaand
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
956 de maand van herfst en stille winter,
regen en koud, wie weet gaat het nog sneeuwen.
een tijd van donker en wat hinder,
december laat gapen maar ook geeuwen.
oude kerstbomen en houten tafels
mooi aangekleed, zo elegant en struis.
de geur van taart en warme wafels,
kleurig lichtjesfeest op straat en thuis.…
OM NOOIT TE VERGETEN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
426 een fraai voorjaar
met enkele zomerse weken
ach zo eentje zoals zo
vaak de laatste jaren
om nooit te vergeten
en dan toch die schaduw
van donkere sombere winterdagen
er sluipt iets rond
stil doods koud ijzig kil
wat wereldwijd is ontdooid
een zich vals noemende koning
met een zieke kroon strooit
zonder dat we het konden weten
verderf…
Hoe lang nog?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
558 Niet een omhelzing
geen kus, geen hand
zelfs geen anderhalve meter afstand
maar jij achter gesloten ramen
en binnen de betonnen muren
dondert het tikken van de uren
voelt alleen zijn meer dan verlaten
is er dat murmelen in het niets
zoveel voelbaarder dan gisteren
koud, kouder jouw huid
te lang al onaangeraakt
hunkerend naar
al was het…
Laat leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
565 Het knaagt aan fundamenten,
en maakt de wereld koud en kil,
jeugd die volop leven wil,
getroffen door onnodige regelementen.
Dit virus, wat hen nauwelijks lastig valt,
beslist over hun jonge leven,
waarom geen vrijheid geven,
geeft hen een leven zonder tweespalt.…