24248 resultaten.
Land over de drempel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.027 Niet uit het lichaam, maar uit de ziel geboren
reis jij in je mantel van licht met mij mee
zoals je ooit tegenover mij zat en gebaarde:
lichtgestalte, aan dood en leven ontstegen,
tunnelend door mijn tastend, hunkerend bestaan,
eeuwen ver en meer nabij dan mijn harteklop,
belofte van weleer, oerlicht en einddoel tegelijk,
mijn handen schrijven…
Er was eens...
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.506 met spinnewielen
om als mooiste weg te dromen
holde wolven achterna
met zwarte raven op haar hand
Zij trok de wacht van lange neuzen
met de elfen, de reuzen
lokte goud in witte haren
met een kater op haar schoot
en zij genoot haar stille kracht
die wij met glimlach van haar zagen
van haar zagen - zo zij zijn wou
als een antwoord op de dood…
Doodlopende weg
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
1.104 als ik weer eens over akkers stap
door de brede voren diep bevroren
zie ik kraaien onder de torenkap
de zwartjassen lijken hier te horen
als winter weer een glazen offer schenkt
aan sloten waar reigers onverdroten
naast het stille van de dood die wenkt
zweven tussen hoop en niet geschoten
weet ik, dit is geen oord voor duiven
waar kinderen…
Vaarwel mijn zoon
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
733 Vaarwel mijn zoon, leg je hoofdje neer
De nacht valt voor jou, je bent aan het einde
Van je zo korte reis, slaap nu mijn kindje
Je voorouders, die voor je waren
Ze roepen je mijn zoon, van verre oorden
Huil niet mijn kind, ga de weg die je moet gaan
Spoedig zul je hen zien, die je eens zijn voorgegaan
Charon zal je leiden naar het Zomerland…
Broze vreugde
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
552 Grafstenen, rechtop
vervreemding van de doden,
geschreven in de zon.
Slagboom van de geest,
houden dromen niet tegen,
in een vloek of zucht.
Groetings aan schoonheid
broze momenten van vreugd,
ontvreemd aan de dood.…
DOODSANGSTEN.....
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
752 Vroeger toen ik jong was
Was de dood ver verwijderd
Nu en na
Meer dan een halve eeuw
Verschijnen beelden
Van de vele
gevallen geliefden
-Zij die mij vormden
Troostten inspireerden
Onvoorwaardelijk liefhadden
Om mij
Het kind
-Nu ouder
Word ik bang
Twijfel aan mijn goedheid
Aan een Hogere macht
Ik wens niet te geloven
In een Hogere…
Nee het leven is niet eindig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
485 Nee het leven is niet eindig
er is meer dan dat je ziet
ook jouw ziel zal verder groeien
al doet verlies ons veel verdriet
zie de schepen in de verte
in de grote oceaan
straks zijn zij een vergezicht
maar zeker niet vergaan
achter de horizon
ligt het verscholen paradijs
ooit zullen we elkaar weerzien
als ik klaar ben voor die lange reis…
Donderen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
474 ogen staan koud
het gelaat verstijfd
dondert het nieuws
de wereld binnen
dat er slechts één
overlevende is
het is 'n wonder…
De kraai
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
535 Gebroken ligt hij daar in 't zand
Als een boodschap van Gods hand
Geknakte vleugels; zwart als de nacht
Is de dood zo die op ons wacht?
Achteloos wordt er aan voorbij gegaan
Als de wereld eens stopte in zijn baan
Zien we misschien de essentie in zijn ware gedaante
Het was mededogen waar hij om maande…
Zonder titel
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
665 de handpalm draagt de kin
terwijl ik zit op oud terracotta
alhoewel de zon mij beschijnt
denk ik ver vooruit in het niets
deze zwaarte heden ten dage
houdt mij als het ware klein
het drukt de last van innerlijke lagen
voorkomt het peinzen in rechte lijn
het is dromen in luchtballonnen
die vertellen dat je bent, voelt
maar hoeveel grauwe…
Schijndood
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.136 Het is hier te warm
Ik voel en lijk een oven
Hoe kan dit nou
Ik hoor toch daarboven
Ik hoor acht keer boren
Het is gebeurd
Ik leef dus echt niet meer
Gek dan dat dit mij treurt
Het licht valt uit
Ik ben de malloot want
Het valt toch niet mee
Een echte schijndood…
Vergeten, maar nooit gebeurd
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
487 het heden vergeet
het verleden dat over
de toekomst fantaseert
morgen is het leed
de grap van gisteren als het
vandaag niet meer deert
altijd die kreet
die nooit heeft geroepen
dat de dood niet meer keert…
koude zoete dood
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.396 het koude het grille van de nacht, het duister
kom ter wereld , eet en slaap
trek en sterf
leegte heerst
de nacht het grille het diepe duister
de hemel is licht geworden, de ogen zien niet
de sterren stralen
het duister beneden
boven is het licht
de mens is dood
de gevangene is vrij…
De poort der levenden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
732 koude stenen dekens
staan in eindeloze rijen
onder warme woorden
rusten geliefden zacht
verblindend geuren
blanke bloemen
in de zinderende zon
een witte vlinder fladdert
bijna onopvallend
naar een volgende
toch heerst hier
voelbaar verdriet
van veel herinneringen
in treurige berken
die eeuwig lijken
mee te wenen
zwijgt bedrukt…
macaber
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
909 mag ik deze dans van u
op weg naar het einde
vreugdevol en geil
vraag ik u in stijl
dans met mij, zwierend
de dood tegemoet…
Requiem voor een konijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
936 Dag Junior
Het was fijn, dat jij
zeven maanden lang
ook mijn vriendje wilde zijn
Elke morgen even dat snuffelen
het eten geven
een blaadje andijvie
en erna het knuffelen
Vandaag was je te moe
deed je je donkere oogjes
voor altijd toe
Ik zal je missen kleine vriend
ben blij dat ik jouw vriendschap
heb verdiend
Je maatje Cobie
Ook…
kus des doods
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 Zwart als het ravenkleed;
bezield door verlangen
te vernietigen,
ze offert haar kinderen;
voor een duister doel
nachtmerries van het bestaan.…
Giebeltje [aforisme]
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
770 zelfs in een ronde kom
ging de goudvis het hoekje om…
IM Mezelf
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
687 Ik ben vandaag een jaar dood
moet zeggen dat het went
ik heb erger meegemaakt.
Mijn ogen zijn verschrompeld tot krenten
maar er is toch niets meer te zien.
Oren plakken aan mijn wangen
vangen verloren geluiden zonder toon.
In mijn mond een ranzige smaak
van zuur geworden papillen en tonsillen.…
droombeeld
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
624 akkers liggen gerooid maar voldaan
in het goudkleurend avondlicht
ik verzink in het vergankelijk beeld
van groei en vergaan
overpeins hoe mijn kleine bestaan
verlopen is
wat er na de dood van mij nog over
blijft misschien wel verder leeft
en of er ook iemand te wachten staat
in het ooit gedroomde hemels licht…
zoals Jan de dood van poes meet
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
949 zoals jan- de kleine krullenbol
de tijdsduur van haar dood in armlengtes meet
- hoe lang duurt dood eigenlijk
duurt hij zolang of zolang
en ze gaan iets verder uit elkaar,
die kleine handjes
of zolang - en weer wordt de afstand groter
tussen leven en verdwijnen
of zo zo zo zo zo lang..... -
nu spreidt hij zijn armen
wijd - heel wijd.…
Ontheemd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
795 Ik vergeet mezelf te zijn
te rusten in het weten
dat alle tijden omvat
zonder uitweg verlost
van zoveel aards streven
en nood breekt in de dood.…
Spiegeldood
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
961 Het is alsof de dood ons stilte afpakt
en de kleuren van bloemen
intenser zijn dan ooit
maar helderheid is in een waas
omdat de spiegel nooit kan liegen
en denken soms niet verder gaat
dan voelbaar beseffen dat het sterven
ons de grootste talenten heeft ontstolen
om voort te leven in gedachten.…
Niet proberen te doorgronden
hartenkreet
4.0 met 30 stemmen
1.604 Zoveel meningen, zoveel onbegrip en de massa heeft niet beseft
dat het hier niet gaat om een dip maar een levenslang gevecht
Iedere dag zoeken naar al dat moois wat het leven biedt
iedereen lijkt het te hebben gevonden maar jij vindt het niet
Jij lijkt, voelt en bent alleen in de zoektocht naar geluk
en dan tevens die verschrikkelijke angst om…
schitteringen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
638 hoe jij je hebt verstopt in zonlicht
speels langs bomen ademt en een knipoog legt
op water
in mijn dag geurt een levensbloem
opgestaan uit dood
ik zet een vogeltje op jouw graf
het zingt in blauw
jouw
kleine nachtmuziek
als het kaarsje brandt leeft alles
binnen zachte ogen en - een wereld van verschil -…
Sterven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.377 al weer snel geweest
en wat niet was kon nog steeds wat worden
zo holde je jezelf voorbij
en al die anderen die op je wachtten
je miste de kleine letters van het feest
en spijt maakte vlekken op je spreken
welaan, nu kan je eindelijk rusten
slaap nu maar
de klok staat stil
en nooit meer zal pijn je ogen breken
Zo moet het dus zijn om dood…
Het andere hart
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
583 Toen je bij me was in stil verdriet
vertelde je me, dat je ouder werd
en wat er echt was aan de liefde
omdat je doodging
en alles wat te laat kwam
hield je tegen.…
Winter
gedicht
2.1 met 89 stemmen
12.854 Ik ben gestorven zonder het te weten
want anders had ik me toch wel verzet
en als een starre wacht voor 't raam gezet
zit ik dit bodemloos bestaan te meten.
Ik heb maar een verlangen - te vergeten
maar op mijn ademtocht de nerf gewet
groeit er aan ijsvarens een rauw bouquet
en buiten ligt een toegevroren Lethe
en ik blijf wachten - meet…
Heure de la mort
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
610 als de dood
sterft
en aarde
leven erft
kent geen ziel
enige smart
dan ademt immers
een eeuwig hart
(zie ook link)…
uitnodiging
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.122 Ik dacht mij schuil te kunnen houden
in diepe duistere spelonken
om de dans te ontlopen.
Ik wilde de bomen niet horen fluisteren.
Het licht zien dansen.
Ik wilde niet doordrongen raken
van een schoonheid, een vreugde
van een liefde die niet te bevatten is.
Ik wilde niet de ruimte voelen
waarin ik vrij mag en kan dansen
op een planeet…