5489 resultaten.
Vandaag heeft ze...
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.250 Vandaag heeft ze
haar verwachtingen
en verlangens
teruggegeven
aan de verwekker,
de prijs was te hoog
onverwachtse vreugde
leek te komen
veel te kort,
wat haar leven
had mogen duren
de pijn is vertrokken
enkele reis,niet
uitgezwaaid
gemis en verlangen
wieken als schaduwen
voor de wind
ongrijpbaar, afgedankt
als het gerafelde…
die andere?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
803 het lijkt het beste in dit land
voor inwoners en ook de vreemden
een jas rond de schouders te hebben
wat zware stof tegen wind te veel
bespoten met andere stof of nevel
om de regen van het lijf te weren
en met knoopjes of iets anders
teneinde zichzelf te onttrekken
aan te nieuwsgierig geblik
laat dan enkel het gelaat
met het rood van schaamte…
SPIEGHEL HISTOREAL
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
672 Een slijper werd zo’n vijfendertig jaar
In Idar-Oberstein’s verre verleden
De edelstenenstad kent in het heden
Enkel nog ingevoerde handelswaar
Een bergkristal, duizenden kilo’s zwaar
Een diamant volgens de wet geslepen
Je wordt door bodemschat en berg gegrepen
Zelfs in je pijnappel een exemplaar
Je wordt omhoog gehesen naar het slot
Als…
Levenslust
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.399 Soms moet je afscheid nemen,
Onverwachts en veel te vroeg,
En in alle troost die wordt geboden,
Is dan geen enkel woord genoeg.
Het leven bestaat slechts uit momenten,
Samengesmolten tot een lengte van tijd,
Sommige mogen voor altijd duren,
Anderen ben je liever nu nog kwijt.…
hongerig
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
624 hijg me, liefste
laat me bereiken
wat je beloofde
een hemelse extase
misschien ook de hel
mocht ik niet meer komen
beroer me, ontroer me
ontvoer me tot vervoering
ja, leid me daarheen
waarheen ik nog niet ging
doch enkel kon bevroeden
wat mijn doel zou zijn
ik zweer je de trouw
dat doe ik, alweer voor jou
mijn berouw staat er reeds…
Oma
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.517 maar ze leeft niet
haar niet meer kunnen spreken
te lang niet echt iets gezegd
haar niet meer kunnen voelen
wat ik nu voel is niet echt
in gedachten in haar armen
in gedachten bij haar zijn
in gedachten haar verwarmen
maar gedachten doen soms pijn
pijn die niet lijkt te verzachten
door geloof of door de tijd
verdriet, gemis en enkel…
Echelle*
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
810 Op dat moment stopte ik
Leunde tegen de balustrade
Haast dodelijk vermoeid
Terwijl muziek mijn
Ademhaling stroomde
Boven de blauw-zwarte fjord
Hingen de wolken rood als bloed en
Tongen van vuur
't Vermoeden dat ik
Slechts en enkel droomde
Mijn vrienden hadden mij
Verlaten en alleen
Trillend van verdriet
Mijn gedachte die
Heel irritant…
Tentamen Mondeling
netgedicht
4.3 met 39 stemmen
2.945 plotseling zit je er en ik voel me betrapt
bij mijn stille, heimelijke gevoelens,
door het donkere vuur dat smeulend oplicht
in de blauwe spiegels van je ogen,
terwijl ik de lastige vragen stel,
dansen grillige vlekken schaamteloos
langs de ronding van je mooie borsten,
je weet geen enkel antwoord, je stamelt,
je bloost en zwijgt, je witte…
uit vrijheid
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.304 volmaakte komen
als leesrozen
tussen woorden groeien, verlangen
zichtbaar wordt in het lettertasten van
schoonheid (zachtgelijnd)
hoe dicht
zal ik je vinden wanneer je
in mijn denken ligt, touwtje springt
met ieder seizoenslicht
in oceanen van papier duikt
-golvend- en poppenscheepjes uit
een notendop wrijft
om liefde
enkel…
Hoor, ganzen trekken over in de nacht
gedicht
3.3 met 34 stemmen
12.927 Ze hebben weet van de winter en haten
de vrieskou met enkel wakken als gaten
leefgenot in hun uitgestrekte machts-
gebied. Terwijl geen medicijnen baten,
hoor, ganzen trekken over in de nacht.
----------------------------
uit: 'Groeiringen', 2002.…
Snoevedorus
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
668 Geen enkel brokje blorus,
ik ben echt overstuur.
Mijn lekk're snoevedorus...
dan eet ik hem wel puur!
(uit "Blauwbilgorgel 65 jaar", Uitgeverij Liverse, 2007 -
gezongen versie te beluisteren op mijn weblog)…
Zo de steen bedoeld is
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
949 Wat deze dag betekent, hier en nu,
is enkel het deelbare deel in deze kamer
vol pagina’s.
Ook jij kunt me niet bevrijden
van vergankelijkheid of van de steen die geen echo’s
wil herhalen. Niet zonder toeschouwers of minder schaduw.
Dat weet ik,
antwoordde je.…
Deze nacht is naakt
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
708 gelang het getijde dat zonder
voorwendsels gelegen is
tot zeer diep en aan het hart
zodat het spreken mijn taal
zal wezen totdat
de vroege schemer
mij de weg zal wijzen
vanwaar ik kwam tot
aan het eind van mijn vaarwel
‘k wil niet hopen dat vrees
mijn gids zal wezen, in
nachten waar ik mijn ontrouw
heb afgezworen
en moge die enkeling…
Het einde van de wereld
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
910 Als we niets meer om elkaar geven
en leed en armoe ons ontgaan,
als ons hart niet meer kan spreken
en we enkel voor onszelf leven,
als liefde en meelij niet meer bestaan,
dan..., pas dan zal de wereld vergaan!…
Jachten en jagen
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
820 De geuren van ontbinding en verrotting zijn
niet pijnlijk, ze vullen enkel de verbeelding
die niet kan luisteren naar het leven.
Kon ik maar stilstaan, hier en nu, heel even.…
Theo
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
565 ongenuanceerd populistisch braken
Theater concurrentie geen Oude Diva zal hem verstoten
Van zijn publiekelijk verkregen niet altijd even fijnzinnige troon
Aangehoord met gefronste wenkbrauwen door menigeen
Zodat het verplichte theater glimlachen alras verdween
Een troost is hem te geven
Hij staat hierin niet alleen
Minzaamheid is slechts enkelen…
Obstakels
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
447 of u en iets dat anderszins mij schaadt
van water heb ik mij een baar gemaakt
geslapen in een uitgebeende zee
het land gelaten dat in laatste wee
tot kaken in het eigen bloeden staat
waar woeste hoogten tot mijn navel reiken
ontwaken woorden uit een winterslaap
ik zal van wat ik dichten wil niet wijken
ofschoon er wolven zijn een enkel…
Duizenden malen weer en weer incarneren
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
764 Toen ik jong was
geen irissen verwelkten
in mijn ogen
dacht ik enkel
langs het schrale loof lopend
al wat men leed
behoeft men morgen
mogelijk niet meer te lijden.
Niet weder te ervaren
ook bloemen verwelken,
gaan weer bloeien als ogentroost
kindje op moedersschoot of vetplant
op de juiste momenten geuren.…
Oorlogstoerisme
gedicht
2.9 met 24 stemmen
11.818 Wij rijden met een boemel door de Knin
Waar enkel nog verlaten huizen staan,
Gedeeltelijk in vlammen opgegaan
Ofwel kapotgeschoten zonder zin.
Het schouwspel dat wij zwijgend gadeslaan
Is treurig om te zien, maar niettemin
Laat blijkbaar de Kroatische boerin
Bij ons in de coupé hierom geen traan.…
En face
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
852 mijn ezel is van hout
opgerekt tot ooghoogte
wel zittend
immers staande ziet men
over het naakte linnen doek
herkent men niet de eigen droogte
om blinde vlekken te kunnen verven
spiegelt men zich aan een wit vlak
in deze ootmoedige pose
kan men enkel inzicht
uit schaduwrijke vergezichten
verwerven
ze huizen namelijk onder eigen…
Harde waarheid
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.361 ik bij je stil te staan
Gek toch, dat ik ben blijven weten
Hoe ik je miste na onze split
Ik kan de pijn maar niet vergeten
Zodat ik er nog steeds mee zit
Ik stel me nu en dan die vragen
Was jij gelukkig, toen met mij
Gaf ik jou redenen tot klagen
Was je voldaan, bevredigd, blij
Ik moet soms aandacht aan je schenken
Heel vaak goed
Een enkele…
In memoriam
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.112 Weer schieten de herinneringen
Massaal als losse vlodders in mijn hoofd
Ik klauw nog ongeoefend, half verdoofd
In het ondiepe waar de zalmen springen
Reeds vallen bij de eerste tintelingen
En masse de lome vlinders in het loof
Ik raap ze op en prik ze, onverdoofd
Met een punaise bij de dode dingen
Bestaat mijn moeder enkel en alleen
Als…
Dansen naar de zon
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
922 Samen dansend
naar een beminnende plek
Vol tederheid en smacht
Hier in deze vermoeide wereld
Ergens
tussen de ruimte en tijd van vannacht
Dansend naar de zon
Geen donker, geen vrees
enkel licht en puurheid wacht op ons
Dans
en beweeg naar de zon…
COENACULUM (2) Voor B. (1944-2001)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
537 Ons goddelijke lichaam was de taart
Wat waren we speciaal en uitverkoren
Gezegend en omringd door engelenkoren
Wij waren slagroom in Gods witte baard
Wat kan ik anders dan je te gedenken
Eens schuif ik in een hemel bij je aan
Een lust was het dat ik je kennen mocht
Versvoeten badend dwarsboom ik je wenken
Tussen ons tweeën komt geen enkele…
Eigen wil?
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
707 Ik heb mijn leven niet
in eigen wil gezocht, het
beleefde zich in wat ik
wilde of niet kon zien,
bedrog van regenbogen,
prisma’s van de ziel, waren
alleen maar enkel ogen,
dat wat ik wilde zien,
werd in verbeelding
even vaak bedrogen,
bij gratie van de tijd
die hun maat opneemt,
zou anders willen zien
dan aanschouwen, verder
dan…
- Het leven door het oog van een lens -
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
617 ontleend aan een middeleeuws raam
zonder bril door het leven willen gaan,
enkel aan je hand,
de realiteit of werkelijkheid
volgend door het donker
bij gebrek aan visueel vermogen
waardoor het zachte licht waziger wordt
en jij in verre zicht gaat staan, vergeten
zijn alle onverklaarbaarheden
het verheerlijkt gevoel van emotie.…
Giraffen
gedicht
2.3 met 41 stemmen
11.318 Zij leven enkel door het doodstil oog.
waarmee zij van de wereld weg geraken.
- Het blijft een ogenblik aan 't zonlicht haken. -
Even bewegen zich de dunne kaken
Maar niemand hoort hun broze monoloog.
-----------------------
uit: 'Loreley', 1952.…
Gebed
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.179 Pesten tot ‘t uiterst is bereikt
tot weer mijn tranen stromen
En naarmate de dag verstrijkt
gaan die enkel sneller komen
Schelden, dat doen ze steeds
Dat doet geen pijn, zeggen zij
Doch almaar begint het reeds
als ik nog vroeg in bed schrei
Snikken voor het spiegelglas
als ik mij de lange haren kam
Strakjes zit ik weer in de klas
dan…
De achterkant van de schaduw
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
798 ik zie mijn schaduwkant
zo duidelijk terug
in woorden van
duistere figuren
zij wonen aan de leugenkant
spelen in het brein
bejubelen daar hun kuren
afdwalend van de rechte lijn
hun spiegelreflex herkent enkel zwart
dat lijkt op een hemelse troon
echter de balk in de ogen speelt hen part
genoeg om de waarheid te bedekken;
het geweten…
onderweg
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
480 snavels leken scherper
nu ze zacht met bomen spraken
het voorjaar had veel kou begraven, maar
op de grond viel nog een grauwe waas en
waar de autoweg voorbij kwam riepen raven
dat vandaag al over was
we reden sneller, toen een stormkraai
wind verwachtte
thuis
in de zachte overgang naar warmer licht
hielden we ons kind gevangen
enkel…