5489 resultaten.
Sarah
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.231 danst op blote voeten naar het licht
niets laat haar nog onbewogen
sinds zij voor Sarah is gezwicht
steen voor steen heeft zij aangeraakt
elke plek schrijft haar eigen verhaal
van het huis ooit een thuis gemaakt
muren geslecht, soms met kabaal
haar toekomst begint juist vandaag
al is zij nooit meer zonder zorgen
soms heeft ze nog een enkele…
Het dodenlied
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
691 Herkende het dodenlied niet
aan het vallen van de bladeren
was voor mij iets tijdloos verbonden
een gevoel zonder heen gaan van dromen
ik dacht ook niet aan jouw stem
toen ik iets hoorde in de wildernis
was er heel ver weg liefde
een echo van stilte in een droom
herinnerde mij geen enkele noot
of muzikaal verlangen
toen je nog naast me…
Gemis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.033 's Avonds bij het schemerlicht
zie ik je in gedachten staan,
je blik enkel en alleen op mij gericht.…
Afscheid
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.897 Denk zo nu en dan aan mij terug,
maar laat geen enkele traan.
Wat ik nu heb gewonnen hier,
is een leven zonder verdriet en pijn.
En mijn hart boordevol herinneringen,
die voor mij zo dierbaar zijn.
Ik kijk af en toe naar jullie,
met op mijn lippen een grote lach.
Want als ik jullie gelukkig zie,
zeg ik met een gerust hart dag.
Dag…
Hollandse duinen
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
1.286 Een enkel spoor verdwenen
waar de elementen schaven en schuren
aan de voortdurende verandering
dat waait over dit onherbergzaam zand.
Geen helm kan bescherming geven
aan de kaalslag op haar flanken,
de schoonheid met wind bedekken
houdt haar aanblik in stand.…
HEEL DICHTBIJ
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.569 Ik weet zeker, dat je terugkomt
het is geen droom maar werkelijkheid
hoe ver je ook weg bent
ik voel je heel dichtbij
zou het woensdag of zaterdag zijn
zal de zon schijnen of de regen plenzen
bij jouw terugkeer doet dat er niets toe
dan jubelt alles en branden er veel kaarsen
het mag dus ook ´s nachts zijn
geen enkel probleem, ik zal niet…
Mijn jurk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Mijn jurk is een stuk
van de Aarde
om Haar enkel
te beminnnen.
Mijn jurk staat me tegenwoordig mooi:
zó ik ben geworden...
Mijn jurk draagt de gratie
van een goed geweten:
mijn grote goed !…
Regen over de graven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
715 De liefde
die gegeven werd of ontvangen, die verder
gaat dan enkel maar dit korte bestaan.
Er is treurnis, eindeloze rouw om hen
die gingen, spoorloos zijn of opgegaan
in een grijs verleden, een bestaan dat
niet licht doorlatend is, niet sprankelend
maar schreit zoals nu de lucht doet.…
De sneeuw dekt alle woorden toe
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
659 De sneeuw kent eenvoud en vertrouwen
want durft te vallen zonder vrees
terwijl de bange mensen aarzelen
om nu hun weg te gaan in wit
dat enkel schittert en kristallen
sterren schept waar wij niet kijken.…
verborgen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
628 ik aanvaard de reis
naar winter, er is maar één richting
en misschien alles wat ik wens
de kamer blijft binnen terwijl daken
voorbijtrekken, uit ieder huis een adem ruist
en dan de slaap hervat
welke naam zal ik geven aan het kind dat aan iedere deur
vragen stelt, over spiegels glijdt, half in het huis en enkele seconden later, half in vlokken…
memoriam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
4.223 ik had erom gevraagd
een kleine bloem in groot vertrouwen
geplukt vanuit een twintigjarig strandgebied
zuiver, slank en wit
nu slechts nog een koestering
heel stil rond virtuele blaadjes, uitgegroeid
tot enkel nog herinneren
waar moet ik beginnen?…
Krokussen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
628 Een mens kan enkel bloeien in het licht wanneer
de warmte van de liefde hem omringt en doet
ontluiken, zonder haast, in stil verlangen. Als
de krokussen in ’t gras, heel stil, verbaasd.…
Moed
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 Niemand wist wat er gaande was,
Enkel degene wiens innerste de les niet meer las.
Opgeslokt door het leven
Bleef daar zijn hart beven.
Het spel in zijn hoofd werd langzaam
Uitgespeeld en schade werd ongedaan.
Zijn hoofd naar zijn hart,
Zijn leven naar smart.…
HET HEILIGE LICHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
842 Om wie zou onze aarde draaien
om zelfs nog enkel te overleven
Allen met elkaar naar de haaien;
tot ‘t doek valt duurt maar even
Om wat zou ‘t nu allemaal gaan
om ons eigen egoïsme wellicht?
Door aan de mens bloot te staan
stierf op de aarde ’t heilige licht…
OBJECT
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.214 Je kijkt enkel naar mijn voeten en mijn schoenen
Gluiperig en geniepig, om veel te verbloemen.
Nooit voel ik me 'vrouw'
Vernedering, afschuw, pijnlijk...waauw.
Geborgenheid en ware liefde zijn mijn innige wens
Ben jij een dier of een 'mens'?
Eng als voorwerp te fungeren
Zal ik dan nooit de waarheid leren?…
de nevelgrijze mantel van het raadsel
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
555 men mocht hem niet storen
en immer ging hij moe naar huis
hij liep verkeerde kamers binnen
zei zelden doodgewone dingen
het was ook nooit vandaag
in de sporen van zijn vinden
de deur alweer naar buiten
vergeten vrouw en kind
hij liet geen enkele schaduw achter
en over uitgezongen stromen
spande hij met grote bogen
de beweging van de wind…
Hoofdstuk van geluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
919 Het huis raakt leeg
Kale muren fluisteren zacht
Nog over liefde en geheimen
Op enkele plaatsen verdriet verborgen
onder gedroogde tranen op de vloer
Liefde en warmte waaien weg door de ramen
Spiegels waarin wij glimlachten krijgen
een nieuw gezicht
De dozen staan hier zwijgend
Materialen van onze levens verpakt
De deur mag dicht
Ga je mee…
SONNET 28
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
653 haar gelaat voltrok zich een glimlach
als een geboortemoeder droeg zij mij
zachtjes wiegend in veilige armen
geheel met liefde wist te verwarmen
oorspronkelijk bloeit zij alleen in mei
besefte wel dat het een droom betrof
tussen fantasie en werkelijkheid
het najaar transformeerde in lusthof
ontluisterend wakkerde een afscheid
dat geen enkel…
Vriend Hein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
807 De een krijgt uren, de ander jaren,
een enkeling slechts viert een eeuw,
doch ook voor hem bepaalt de zeis
uiteindelijk de laatste geeuw.
Wie denkt ‘ik neem een kortere weg’,
nadat hij zin en hoop verliest,
die heeft het mis, ‘t is niet de afstand
doch de afrit die hij kiest.
Hoe zit het met het eeuwig leven?…
geluk heeft zoveel gezichten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
638 de nacht was donker op een enkele ster na die
leken te knipogen…een nacht, zwoel en vol leven
hand in hand lieten ze de geluiden tot zich
doordringen…zittend aan de markt
van geluk zou ze luidkeels willen zingen
maar ze besefte dat geluk in stilte meer indruk
op haar innerlijk maakte
deze nacht zouden ze niet snel vergeten en ze
wist dat…
De dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
926 Plotseling zag hij een helder licht
En waar kwam die wondere wijs toch vandaan
Voor hem stond nu een spichtig kind
Een meisje, nog heel jong, was voor hem gaan staan
Zij zong hem toe over boven de wolken
Waar enkel liefde bestaat, en tederheid
Zij gaf hem het vertrouwen om los te laten
En hij hulde zich weldra in de vergetelheid
Immers,…
appart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.065 lijkt zo heel gewoon
maar vele vallen uit de toon
zo ook helaas die van mij
al vroeg werden we van elkaar gescheiden
iets waar we nu nog onder lijden
een band is net als een ring
maar het smeden is een belangrijk ding
dat is ons helaas niet gegeven
vijf kinderen uit elkaar gedreven
dat hakt er in voor het leven
zo jong al zonder elkaar
met enkel…
Vrienden zonder naam
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
706 ik heb de beats gevreten
mijn lijf heeft het geweten
halverwege was ik al kapot
met wonderpil en heel veel vocht
kwam ik er snel weer bovenop
wij dansten ver voorbij de top
tot licht en glitter braken
stilte pijn deed aan de oren
het feest voorbij de ochtend was geboren
mijn trance zag enkel armen
een lach in steeds hetzelfde gezicht…
manneke
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
592 mijn glimlach straalt
van wang tot wang voel ik verjonging
die het beste uit mijn mens-zijn haalt
en langs mijn lippen glijdt
de spijt om alle tijd die zonder jou
voorbij sloop
slaap maar
in de kom van mijn bestaan houden mijn handen
je ten doop en samen gaan we
deze weg
waar ik onweer ver terzijde leg
jouw kind zijn weet- en enkel…
Spichtige spreeuw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
592 kale, koude beton
Waaruit alle leven verdwenen is,
Maar waar hij geacht wordt
Het zijne weer op te pakken -
Op weg naar die ene deur
Waar zijn Vriend de behandelaar
Kantoor houdt, en waar hij
Verslag moet doen van zijn
Behandeling: meer dan een zin
Wil hem niet te binnen schieten:
Al die maanden dat ik hier zit
Heb ik nog geen enkele…
De sneeuw dekt alle woorden toe
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
609 De sneeuw kent eenvoud en vertrouwen
want durft te vallen zonder vrees
terwijl de bange mensen aarzelen
om nu hun weg te gaan in wit
dat enkel schittert en kristallen
sterren schept waar wij niet kijken.…
Inpandig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 (‘naar het zich laat aanzien’)
vraag niet hoe wij binnenkwamen
ergens tussen lengte en ledig
enkelen doch minder dan samen
onder voorbehoud, nergens daglicht
de kamer is met ruimte gevuld
omringd door afstand, inwendig
tot muren, verder dan afgelegen
binnen lijnen, hoeken; bestendig
overal ontbreekt ons praten
dringt luisteren…
Vol midden-oosten klanken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
447 niemand die mij richting geeft
vroeger ben ik toch
ook heel vaak hier geweest
de straat is rijkelijk
bekleed met donkere gewaden
maar er is geen mens die
het nederlands nog spreekt
geen vluchteling te zien
terwijl je mag verwachten
dat zij hun medebroeders
echt niet laten zakken
ook hun angsten zijn gebleven
omdat geloofsgenoten
enkel…
Verlangen…
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
677 Nog maar enkele weken,
tot zijn bloesempracht.
De merel wil zo graag
Zijn nestje bouwen.
Terwijl hij wacht
op zijn dichte bladervracht.
Bij het dalen van de avondzon,
weerklinkt alweer zijn prachtig lied.
Jubelend vol verlangen.
Iets mooiers is er niet.…
Onder bewust zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
691 gevoelens waaraan men niet kan raken
noch bewaken: enkel rusteloos geklater.
Net nu verliezen gladiolen
hun frisheid onder weeë pijn,
droevig lied, afscheidsvlagen van violen,
slopen een nostalgische brug tot een ravijn.
De overkant een illusie, zo verloren
zonder balsem valt het gordijn.…