7304 resultaten.
Overvaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Als dijken hoog boven water staan
verbreedt de rivier zich tot zee.
Schepen komen en gaan
maar nemen niemand meer mee.…
OPLEVEND EN RUSTEND GETIJ
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 De maïs bloeit hoog,
ofschoon vast omslingerd door
dichte haagwinde.
De kale akker
is vol damp, die zacht voort schuift
naar natte bomen.
De kastanje valt...
Zal hij wintervoorraad zijn
of een nieuwe boom?…
Zielendroogte
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
746 Opgetild vanuit de diepte
klommen wij naar grote hoogte
als een zweep die slagen zwiepte
om een tol van zielendroogte
ons liefdesleven nam een vlucht
die geen vleugel meer kon dragen
wij tuimelden uit ijle lucht
wegduikend in hoge kragen
nu de boorden zijn gestreken
en de stoom is afgeblazen
zijn we weer op wie wij leken
opgedroogd in…
Garantie verlopen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 Nog maar net was ik gebaard
Of de garantie was verlopen
Dus moet ik maar lijdzaam hopen
Dat mij ellende blijft bespaard
Ik heb het nog wel aangekaart
Maar men zei ben jij bezopen
Daar staan wij hier niet voor open
Al is het je nog zoveel waard
Nee garantie op het leven
Wordt door ons nooit afgegeven
Zelfs niet bij heel hoge nood
Hier…
De straatstenen spreken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
486 Wij zijn gezien door vele ogen en
Niet gezien, haast-ogen
Hoog en haastig.
Wij bevelen in lijnen,
In onderdanigheid.…
droomvlucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 vannacht gedroomd dat ik kon vliegen
ik overwon de zwaartekracht
en liet mezelf een stukje wiegen
en voor ik 't wist had ik de macht
vannacht gedroomd dat ik kon zweven
als een engel op een wolk
maar wel zó dat ik nog leefde
hoog boven het gewone volk
maar al dat zweven en het vliegen
was in de morgen weer vervlogen
heel even heb ik overwogen…
bij het vallen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 De zon zakt
de nacht valt
je moet alweer
op pad
De maan staat hoog
de muziek roept
je was al zolang
je richting zoek
Niemand weet waar
wij heen gaan
niemand weet waar
wij zijn
Maar wij behoren
tot de stad
Wij behoren tot
de nacht
lopen in het duister
tot de zon weer naar
ons lacht…
Vogelvrij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
765 Het oude hoofd, de draden losser
spoken van vroeger scherper in beeld
De benauwde tuin, onwetend struikgewas
Als getuigen van een bevroren tijd
de hoge drempel, een blok van hout
met ogen die het niet zien
de namen allemaal verhaspeld
bordjes van zinloos verlangen
vlakbij is de eeuwige muziek
tien meter verder is de wereld
vrij…
onmogelijk heden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
676 mijn moeder riep
de fluitketel fluit,
zet hem lager
of zet hem uit
mijn moeder zei
de kachel staat te hoog,
zet hem lager
en ik antwoordde,
hij staat al op de vloer
het rijmt soms
behalve om half twaalf
hoewel ik door een ongeluk
belandde op zaal F
fluitketel en kachel
bestaan niet meer
humor op een laag pitje,
de kool is gestoofd…
Een gouden glans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
693 hoog vloog een vogel
langzaam wiekend
op de koude wind
soms een gouden glans
als de zon scheen
op een schuine vleugelkam
een verre schreeuw
markeerde nog gebied
een mededinger was er niet
wit in blauwe lucht
oranje rood het licht
op stille vlucht na drukke dagen
nooit meer die
verantwoordelijkheden dragen
in de eindelijk ondergaande…
er is altijd een overkant
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
592 zie de zwemmer
hij is daar en wacht op vloed
dagen om te begrijpen
wat hem doet drijven
duinen krabben
het lichaam zonder water
heeft hij dan niet gevoeld
niets dat als een rivier begon
spiernaakt
de brug is hoog, hoger
dan de honderd nerven
in het zand
een laatste ark
kokhalst splinters uit het stof
nog van de tijd over…
Mijn golven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
564 De golven van mijn tijd
In regelmaat
Van mij af
Op mij af
Golven
Pieken
Dalen
Zonder mij geen mens
Die ziet wat komt
Wat gaat
Wat stijgt
Wat daalt
Zonder mij
geen vloedlijn
Geen eb geen vloed
Geen piek geen dal
Ik bepaal wat hoog is
Wat laag is
Ik vorm de golven
De golven van mijn tijd
In regelmaat
Op mij af
Van mij…
Sint en Piet: de rollen omgedraaid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.277 Zie ze daar nu gaan
die twee weer op pad
in de grijze dagen
voor het aloude feest
Piet kijkt fier om zich heen
hoog op zijn zwarte hengst
Sint hijgend ernaast
achter zijn rollator
vol met cadeautjes
Dat ik dit nog
mee mag maken
op mijn oude dag
fluistert de oude baas
wie zegt toch dat ik
niet mee ga met de tijd…
Als kleuren sterven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
705 ik was gegrepen
door het orgelspel
liet me zweven
op donkere bassen
langs pilaren
waar heiligen al
decennia lang sokkelden
in vrome gebaren
klom met hoge tonen
naar boven waar
licht en lucht elkaar raakten
in gebrandschilderde ramen
als kleuren sterven
vult muziek de gewelven
gaat het finalegeluid al
voor het zingen de kerk uit…
Koude
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 Bij het snoeien van hoge bomen
wordt veel rottigheid geconstateerd.
Maar de rivieren blijven stromen,
niets bevroren, geen tij gekeerd.
Alles stroomt nog in één richting
wanneer houdt dat nu eens op?
Ja, inderdaad, misschien niet eerder
dan met de hele wereld op zijn kop!…
Onkruid wieden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 Het groeit vanzelf,
Zo maar, in je gedachten
Schiet het zo maar de lucht in
Zonder dat er iets aan gedaan
Hoeft te worden -
En als je dan een tijdje
De boel de boel hebt gelaten,
En je de ongewenste gedachten
Hebt laten woekeren, dan wordt
Het gangpad in je bovenkamer
Weldra onbegaanbaar -
Hoog tijd om afscheid van ze
Te nemen…
Tafelblad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
621 Je scheefgetrokken smoel,
De uitgezakte kin die
Met slappe lijnen als
Vanzelf in het vooronder
Van de tijd verdwijnen,
Hoog opgetrokken wenkbrauwen
Die louter onbenul uitstralen,
Noesten die je scheve ogen
Zo levend verbeelden
Kijken mij spottend aan
Als je ziet dat ik,
Met de rug van mijn
Rechterhand het schuim
Van mijn…
De strelende pijn
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
522 ik zag tonen
van de kleine melodie
al komen in je ogen
vingers speelden
met akkoorden door
het strelen over huid
in het teder raken
lieten zij heel lief het
warme voelen ontwaken
jij lachte in het lichte
klateren van hoge tonen
wist mijn illuster bedoelen
maar ook de eerste viool
kent de strelende pijn van
onderdanig aan de strijkstok…
tweeduizend drie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 toen ik jou te grave droeg
mijn handen wit
mijn schouders blauw door
onvoorzien
één mondhoek hoog
een mondhoek laag
geen schraag voor jou waarop
de stille kist, ik
wilde warmte onder lichte planken
de banken van het hof
vol zomerzon
bloemen rond te zware voeten, wuivend gras
en in mijn lijf slechts de herinnering
van wie je was…
Op de vlucht..
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
513 Over bergen en door dalen
wordt de grond bewogen
door hen die niet meer stralen
maar wanhoop in betraande ogen
Hij heeft de deur gesloten
waar het veilig was
zo vaart men nu op boten
en hoop is hun kompas
Toen 't gezin voor hem verdween
greep hij angstig om zich heen
naar de hoge golven
die hoop hebben verzwolgen
Mijn geweten klaagt…
Wisselval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 De hemel lijkt hoog
maar alleszins bereikbaar
de vlucht geruisloos
als een gladde vogel
op weg naar ultiem geluk
Tot de eerste twijfelwolk
opdoemt in het tegenlicht
zich oneindig vermenigvuldigt
tot een somber schaduwdek
dat elk zonlicht tegenhoudt
de vlucht een vlucht wordt
weg van alle schaduwen
Weer trap je
in de uitersten
van…
Echo van een verloren lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
690 Het is stil
maar dan
verbreekt jouw lach
de ijzige kilte
Ik zie jou
herinner jou
en hoor jou weer
Het geluid weerkaatst
van links naar rechts
En even
lijk ik tussen
hoog en laag
te zweven
Maar het wordt steeds stiller
steeds stiller
stiller
stil
doodstil
Tot ik de stilte erken
Tot ik besef
dat je er echt niet meer bent…
Leeft van lucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
466 je draait
en kolkt
spiraalt wolkend
hoog in de lucht
demoniseert
de zon met
regenbogen water
door brekend licht
jaagt cumulus in
zwart naar een
nog heldere einder
hoost daar alles plat
doezelt in zomer
verspilt tijd van
de dromer met
warme landerigheid
jij bent mijn
heerlijke windekind
leeft van lucht
lacht in iedere vlucht…
Kleine dingen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
572 Op de versleten, leren zetel zitten-liggen wij
blazen gezamenlijk rook uit, de kamer in
lurken aan een waterpijp, inhaleren
houden vast en binnen ons speelt muziek
Ook hier schuilt geluk in kleine dingen
genieten van jouw aanwezigheid en die van mij
Door het open raam zingen de pimpelmezen
hun hoge, zilveren tonen, begeleiden
ons lied van…
Kus de regen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 zij schrijft zinnen in de wolken
in alle kleuren net zo lang
niet dat iemand ze kan lezen
gaan woorden geruisloos over in gezang
zo vervreemd zijn van het daar
kust zij de regen in de zoektocht
naar hetgeen zij ontbeert
hopend dat zij vinden zal wat ze zocht
springend tegen vuurrode muren
vliegt ze met hoge snelheid door ’t geluid
tot…
Gegroet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
619 Ineens was daar die vrolijke zwaan,
die mij met een hoge stem
vriendelijk groette.
Het was menselijker dan menselijk
en het leek wel een sprookje.
Nu weet ik zeker dat reïncarnatie
inclusief het dierenrijk is.…
verwensing
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
508 goed beschouwd komt dit neer op
een stukje contact zoeken her en der
een weerbarstige dag tegen
de haren in strijken
het diep koesteren van hoge verwachtingen
een schone stoep in Singapore
het aanlengen
van wijn als tijdelijk
een blauwe reiger op ‘t vuur
aap, noot, Mies Bouwman
een wens voor elk uur
om al wat schuurt maar nooit…
De grot
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
690 's Avonds op kantoor
Het raam staat hoog
Langsdenderende treinen
waaien koelere lucht binnen
Mijn collega denkt
Ik ruim de mappen op
De tijd zou hier stil staan
als er geen licht door de kamer reed
Ik trek het raam dicht
en het rolgordijn
Hij doet het licht uit
We gaan
Zonder iets te zeggen
sluit hij af
Tot morgen
weer…
Parelduiker
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
510 Oesters kunnen parels maken
Niemand, niemand die het ziet
En de ziel, de ziel geniet
Schreeuw het niet van hoge daken
Dit is heilig en mystiek
Dit betreft occulte zaken
Oesters kunnen parels maken
Niemand, niemand die het ziet
Tot aan het verbaasd ontwaken
Om wat binnen is geschied
Introvert, kosmopoliet
Laat de alchemie u raken
Niemand,…
Schemert traag licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 waar vaag
contouren
spannend maakte
verloor focus
woordloos
zeggingskracht
omdat zuivere
waarheid die hem
ontnomen had
zacht schemert
traag licht zijn
spanningsboog
oplossend
in de lichte
veelheid hoog
aarde rakend
vallen gaten in
fundamenten
waar controle
al eeuwen het
zicht heeft gemist
op het vaag
dat ook heden…