3181 resultaten.
petrarca sonnet 126 vertaald in blank verse
poëzie
3.5 met 2 stemmen
5.565 woedende zon scheurt watervlak
binnenwater overzijde wacht op
avondlicht voor oeverbloem
een bejaarde engel slechts
vergund een avondmist in wie-
rooklucht eist het hart een
bedelend oog om een bedauwde
vrucht ter voeding van de smart
bij het laatste woord
gezuiverd lot het hemeldek ge-
sloten, een klagende geloken blik
dankt de herrijzenis…
DE ZELFMOORDENAAR
poëzie
4.2 met 96 stemmen
20.025 Och, zijn oog zag zo dof!
En zijn goed zat zo slof!
En hij tandknerste, als was hij aan 't malen.
"Ha!" dus riep hij verwoed,
"'k Heb een adder gebroed,
Neen, erger, een draak aan mijn borst hier!"
En hij sloeg op zijn jas,
En hij trapte in een plas;
't Spattend slik had zijn boordjes bemorst schier.…
Zierikzee.........monumentenstad
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
806 En plots wordt dan het oog bekoord,
Daar ginds door de Zuidhavenpoort,
Bouwkunstjuweel uit vroeger eeuw,
Met recht de trots van elke Zeeuw.
Loop ook eens door de nauwe straten,
't Is, of ze zachtjes tot U praten.
Vertellen van het wel en wee,
Hetgeen geschiedd' in Zierikzee.…
De Crisis onzer Dagen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.880 Verbond en vredeknopen,
Maar toch een oog in ’t zeil,
En voor getrokken lopen
Een halve schatkist veil.
Het woord van diplomaten
Verkondigd wijd en zijd;
De letter der tractaten —
Een wisselbrief op tijd.
Door hulp van reuzenkrachten
Hervorming overal,
Vereeuwde kroongeslachten
Met één en houw ten val.…
De overgang
netgedicht
4.5 met 50 stemmen
2.382 Maar hij ziet enkel rupsen en heeft geen oog voor mij.
Zo gaat hij penopauzend mijn vlinderzijn voorbij.
Onzeker ga ik verder en trek mijn harde leer:
één zekerheid die rest mij: ik heb geen keuze meer!
En niets kan het nog keren, al doe ik zo mijn best.
De tijd zal het me leren wat mij aan aandacht rest.…
DE WIJSGEER EN HET KIND
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.417 - ‘Ik graaf een kuil hier aan mijn voeten,
En schep er straks de zee in uit:
Ik wil het zien – ik wil het weten,
Wat zich daar wegschuilt voor mijn oog;
Ik wil die diepe zeekolk meten
En hoos de bodem daarom droog.’…
Woeste zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.010 Zwaar teisteren de zwarte zwepende golven mijn schip
Dalend en steigend, honend en deinend, met het gevaar van een klip
Met kommer en kwel door het donderdend geraas
Er schijnt geen eind te komen aan dit helse relaas
Maar wat valt er op mijn oog
Licht sterker dan de zon doch het staat niet hoog
Het is geen boze bliksem of duistere donder
Wat…
HET WINTERSPOOK
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.519 Gij ook, voor eeuwig, gaat gij, oog
des Hemels, nu verdwijnen?
Gaat ‘t duister worden, altijd voort,
en donker, overal?
Gaan sterrenlicht en manelicht,
in ‘t levenloze dal,
daar ‘t koud en altijd winter is,
allene nu nog schijnen?…
Economy cruise
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.593 Nog nimmer had-ie zich zo gauw
met 't oog op minnespel ontkleed.
Verdomd, wat mooi was deze vrouw!
Hij had zich bij de stoot gevoegd.
Ze voelden reeds elkanders monden.
Op dat moment riep zij misnoegd:
'Zeg viezerik, verlaat m'n sponde!'
Hoe gaarne was-ie toch verwend
door die verduiveld mooie slet.…
eigenwijs
hartenkreet
4.0 met 39 stemmen
4.839 Die ander is een en al oog voor mijn geschrijf
Mijn man weet er van daarover geen gekijf
Op de chat begrijpen we elkaar zo goed
Het houdt ons dagelijks uren zoet.
Dan laat ik een bestandje met een foto los
Die ene daar kijk ik zo vrolijk op in het bos
Ik krijg een portret terug gestuurd
Hij moet even wachten tot ik ben uitgetuurd.…
De tocht naar de ster
poëzie
3.3 met 10 stemmen
4.275 Roep het alarm in 't hart dat verzwakte,
Of laf zich in wanhoop verschanst, -
In uw oog sta de vlam van uw schone ontroering.
Tot de lucht met het vuur uwer hete vervoering
Uw rustige morgenster kranst: -
Tot haar licht in lichter dag vergaat,
Tot gij staat in de dageraad -
Voort! voort!…
Heus geen reus
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
796 Een beetje vervormd, aan één oog blind -
Kijk dan hoe lief hij lacht,
‘t is net een groot kind.
Zoekend kijkt hij om zich heen,
mensen ontwijken of bekijken hem van top tot teen.
Hij zelf ontwijkt de blikken niet
want wat mensen denken, dat weet hij heus.
Zo groot en lelijk lijkt hij op een reus.…
FANTASIE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.466 Zijn 't velden daar ginds, zich ontvouwend voor 't oog?
Maar neen! het zijn bergen!... Zij leven:
Hun sneeuwtoppen deinzen en stijgen omhoog,
Nu herwaarts, dan derwaarts gedreven.
Zijn 't wolken misschien, nu gezweept naar de hel,
Dan vliegend ten hemel gestegen?
Neen! neen! 't is de Zee!…
Op de roos
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.267 Als Venus uit de azuren golven steeg
Der zee, die voor haar oog zich stilde, en zweeg,
En scheen te slapen;
Wanneer Minerve uit 's Vaders edel hoofd,
Door 't diamant van Mulciber gekloofd,
Met speer en schild, wier glans de glans verdooft
Van Mavors wapen,
Te voorschijn kwam; toen is de nieuwe plant
Der Roos, gevormd door de alleswijze…
Lied van Gelderland.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.563 Kent gij dat land, waar, op het welig veld,
De gouden vrucht van Ceres golvend zwelt;
Pomona's ooft met keur van verwen gloort,
En door zijn waas 't verlangend oog bekoort?
Kent gij dat land? - Daarheen - daarheen -
Daar trekt mij 't hart, o mijn geliefde, heen.…
DE CRISIS ONZER DAGEN.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.077 Verbond en vredeknopen,
Maar toch een oog in 't zeil,
En voor getrokken lopen
Een halve schatkist veil.
Het woord van diplomaten
Verkondigd wijd en zijd;
De letter der traktaten -
Een wisselbrief op tijd.
Door hulp van reuzenkrachten
Hervorming overal,
Vereeuwde kroongeslachten
Met éne houw ten val.…
Heimwee.
poëzie
4.4 met 5 stemmen
2.043 Ik speelde vrolijk daar als kind,
Langs beek en bloemenwei,
En met mij speelde menig vrind
Door 's levens bonte mei,
O, mocht mijn oog nog eens u zien,
Die mij zo dierbaar zijt,
En u de trouwen handslag biên,
Gelijk in vroeger tijd!
Thans dwalen velen, ach!…
Frits- van niks!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
539 Zo werd ie ouder en ouder, onze Frits
nog steeds, deed ie helemaal niks
we zijn hem uit het oog verloren
da's niet zo vreemd, want: je kon je aan hem niet storen!
Dus zie je iemand op straat, die doet helemaal niks,
is het vast en zeker bekende Frits.
Hij doet geen kwaad, laat hem maar gaan
zo zal hij namelijk door het leven blijven gaan!…
Pedagogisch-didactisch concept
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
811 als ware het heden -
Van buiten de muren van mediatheek
en computerlokalen zijn intree gedaan
In de hoofden van scholen -bestuur en rectoren -
en is, op advies van externe actoren
('deskundig op onderwijskundig gebied')
Met voorlichting, powerpoints en wat al niet,
aan docenten geëxpliciteerd en mentoren
Om, zonder het doel uit het oog…
De bijen op de boekweit
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.158 Hoe rijk ligt haar gewaad ontplooid
De velden, breed en uitgestrekt,
Staan in hun zomerdos gedekt:
Een prachtig kleed van bont fluweel;
En 't oog, waarheen 't zich wende of keer',
Poost zacht als op een glanzend meer
Van geel en groen en groen en geel!
En wie telt de bijen op al dat gebloemt'?…
Februari 2019, een zomerse
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
677 herfst
nivellering van de kou is ‘t adagium van Februari 2019
ook van die geachte mevrouw en meneer Het Weer
zij trekken zich echt niets aan ijzige verlangens
naar een extreem koude eenzame elf-steden-tocht
die ga je dan maar zwemmen of fietsen of lopen
spande zich graag in voor het karretje van de politiek
waar Februari 2019 het enige oog…
Jazz it up
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
698 Ik surfte, nee, ik googelde
op Jazz It Up, een schijfje, nee
een dubbelaar uit twintig acht
gewoon een analoog fysiek
object uit vederlicht
synthetisch materiaal van
in elkaar geperste muzikale klanken
een digitale compactdisc
uit lang vervlogen tijd
voordat the cloud ons oor en oog
verduisterde en met één klik
naar Spot de toverfee…
Nicolaasjournaal
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
620 waaraan kinderen
niet ontkomen
Die zwarte toverkunst
die 'm nu ontbeert
Tot een verdwijntrucje
gedegradeerd
Hij voelt zich bijkans
gedegenereerd
In zijn bestaansrecht
weggepromoveerd
Juist dàt is waar hij
zich zo voor geneert
Veel liever wijlt hij in die
Andere Wereld
Van sluipen over daken
onbetreden
Van stappen voor het oog…
WAARHEID
poëzie
3.5 met 6 stemmen
3.611 Zo zing dan, Jongling, daar gij jongling zijt,
en, wijl rondom u woelt de bonte wereld,
sta recht in 't midden met wijd open oog,
aanhoor wat elke wind u medebrengt,
en dicht, weerspieglend en weerklingend.
Geen standbeeld, neen, vervrozen koud en stom!…
VIJF EN TWINTIG JAREN
poëzie
3.6 met 28 stemmen
7.425 Ja, een stof voor mijn verzen, een grond voor mijn voeten,
vanwaar verder mijn oog in het rond moge gaan,
om aan d’ eindpaal der tijden een toekomst te ontmoeten,
die alleen van die tijden de loop leert verstaan!
(meerdere strofes zijn weggelaten)…
HEB MEELIJEN
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.468 Hoe schandelijk ontmaakselt en
ontmooit gij mij de vrome,
de vrije en blije bomen, die ‘k
zo geren tegenkome
omtrent uw huis en hof, o gij,
die God met harte en oog
heeft toegerust, om Hem te zien
in ‘t heerlijk boomvertoog.…
Driekoningen met sneeuw en de dood omkleed
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
809 Weggaand van de graven ben ik niet verbolgen enkel blij
Ging ook vandaag niet achterloos aan leven voorbij
Waar dagelijks mijn oog nog voor smeulend niet beeft
Voelen mijn handen eenstemmig ook hun leven was feest.…
De zon.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
666 De zon lijkt op het alziende Oog van God.
Maar ze is Gods Lamp op een kandelaar.
Zon, geef mij blauwe lichtjes, geef mij roze lichtjes, geef mij groene lichtjes! Zon, geef mij zwakke lichtjes, geef mij felle lichtjes, geef mij koele lichtjes!
Zon, geef mij ultraviolette lichtjes, geef mij gammalichtjes, geef mij infrarode lichtjes!…
Ter Levenszee
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.405 De kloeke maat, met glanzend oog,
aanschouwt de grootse oneindigheid,
oneindig diep, oneindig hoog,
oneindig ver in 't vlak verschiet.
Maar hij, ten drieste kamp bereid,
- want vrezen, aarzlen kent hij niet -
voert eindeloze geestdrift mee
ter wijde zee, - ter levenszee!…
BESPIEGELING BIJ ENE AVONDSTOND.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.708 Ik had een vaderland voor deze,
Dat mij zo teer aan zich verbond;
Ik zag het voor mijn oog verzinken,
En treurde op enen vreemde grond;
Mijn hart had lieve, dierbre vrienden,
Zij scheurden van mijn hart zich af;
Ik zag voor 't laatst hen op de bare,
En volgde snikkend hen naar 't graf.…