Alle inzendingen over zee

7277 resultaten.

Sorteren op:

Nacht

gedicht
2.3 met 108 stemmen aantal keer bekeken 30.497
nacht lig naast me de zee spoelt in lange zwarte golven verzet zich tegen het verhaal het onweer trekt landinwaarts het strand is breed en stil lig naast me raak de zuilen aan leg wat je zegt tegen me aan als ik je ken en je verzamel als ik naar je terugga ---------------------------------------------- uit: 'De liefde verwildert niet'…
Ankie Peypers24 december 2024Lees meer >

Kerend tij....

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 847
Een zee zal altijd stromen, met wisselend getij een vuur zal altijd branden, de wind maakt het zo vrij! Maar winden kunnen keren, en vuur geblust door water. en daarom blijf ik hopen, voor nu en ook voor later. dat het zal overwinnen, respect weer hoogtij viert wanneer de mens een mens, met naastenliefde siert!…
Gerda15 januari 2010Lees meer >

werk in uitvoering

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
hier slaapt een dichter dromen woorden verzen verzuchten regels stilte buiten jakkeren de beelden daar gutsen buien ideeën stormen emoties aan zee gieren zenuwen het land hier rust een dichter lijmen gedachten zinnen bindt poëzie het papier…

verloren

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 573
het scharlakenrood, de zee kaatst terug het avondrood en valt terug in donkere dagen koppend grijze golven, de wind beukt in vlagen op het strand een man loopt de vloedlijn en stormvogels pikken de oogst een man loopt verloren waar ging het fout ?…
Fred15 april 2010Lees meer >

vlucht

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.292
vogels vliegen voorbij in een liefdevolle lucht laten ze mijn adem wiegen als een kalme zee hun zilveren vlucht neemt mijn verdriet om liefde mee wie zou niet geloven in de hemel die ze beloven ach, kijk toch goed zie je dan niet in jouw hemelse ruimte vliegen deze vogels niet…
i22 april 2010Lees meer >

Verwaaid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
als zand in de wind ben ik hoog opstuivend met het schuim van de zee bij volle maan ik dwarrel in het rond tot aan de luchtgevulde wolken onbewust van tijd ongekend de vrees voor vallen ik buitel en draai zweef als een korrel door de lucht zie jou beneden als een obelisk die niet als zand verwaaide…

wat opgeworpen aarde

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 597
de wierde op het lage land weerkaatst mijn trots en hemelt het boegbeeld van de horizon dichterbij dan ik kan kijken een avontuur of een vallende wind temeer daar de zee is ingetoomd en haar wallen nu rusten tegen het moderne leven toch, misschien ook doch beleef ik het verleden al was ik nog geen mens en kon ik de gloed verstaan die…
elze25 mei 2010Lees meer >

GELOVEND VOORTGAAN

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Voor een leefbare wereld en een goede toekomst zetten veel mensen zich met beloonde moiete in wellicht is hun werkend gemoed daarbij een stormende zee een grillige springbron of een statig gaande stroom doch een gedachte vol zegen: bij al ons streven zijn en blijven we in Gods ogen NIETIG…

hoe de nacht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
hoe de nacht stil verdwijnt in de lucht helblauw onder hier is het rustig gebleven nog steeds in leven vol op zoek naar de geesten waar wij ons zo aan vast houden geen vloek kan dat nog breken geen hek of binnen- zee houdt ons nog tegen het is nu rustig hier waar alles begon en opnieuw begint in chaos…

Ik sla een hoek om.

gedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 6.459
Zo hijgt een zaag en ik zie de zee. Zo word ik oud. Houd ik mijn hart vast? Denk ik aan wierook? Zo huivert een hamer, kantelt een stad. ---------------------------- uit: Gedichten (1980)…
Hans Faverey18 december 2025Lees meer >

Watersnood

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 748
het wassende water stijgt tot ongekende hoogtes doet boten uitrukken voor dingen van alledag overledenen ontkomen niet aan natte voeten nietsontziend de stroom die hen overweldigt dagelijks peilen zij de grond hopend dat de zee haar armen opent daar zij niet met zeebenen werden geboren…
LadyLove8 december 2010Lees meer >

Het meest exquis

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 611
heb je overladen met de mooiste parfums kristal verpakt een goud geschepte orchidee uit het hooggebergte nam ik mee het amazone woud gaf mij voor jou het zeldzaam lotusblauw maar het meest exquis is als jij opduikt naast mij uit zee de zilte geur die zonnebrandend kleurt als in het paradijs…
wil melker21 december 2010Lees meer >

Havengezicht

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 798
Als de blauwe boot over een vlakke groene zee in blauwgroen water staart en alle ogen van de witte huizen azuur luiken vist de kademuur eeuwen lang verhalen de boom zo sappig in blad grillig zijn handen uitstrekt hoor je een lach op Olympus.…

Een relikwie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
slechts oude foto’s geven aan hoe ver het zicht was toentertijd nog tornen kerk en kloostermuren op tegen de westenwind groeven geladen met zout van zee en stof van de aarde in gebed met onvervuld verlangen gedragen door de wind een relikwie die aan het heilig roomse snoer is blijven hangen…

Ronddobberen

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 688
Der komt geen einde aan Althans niet in mijn zicht Geen grond waar je kunt staan Geen balans, geen evenwicht Geen reddingslijn, geen baken Zelfs geen teken aan de wand Ik verslap niet, ik moet waken Al heb het zelf niet in de hand Het valt altijd zo tegen Nooit eens een keertje mee Mijn lot is rond te dobberen Alleen op volle zee…
Hookie3 november 2011Lees meer >

De Wereld

poëzie
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.196
’t Is waar, de onwaardigste wordt vaak ten top verheven: Verdienste is ongezien, verholen of veracht: De wereld is een zee door stroom en wind gedreven, Waarin de parelschelp in diepe grond blijft kleven, Terwijl zij zich voor ’t oog met nietig wier bevracht.…

Het Huis

gedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.455
Men is verstrikt in het huis men loopt van broodkast naar muur men klopt op het beeld van een deur men schrikt van het letterlijk zicht eerst schrijft men gedwee wat er is dan leest men hoe alles ontvleest in de avond dooft men het raam men hoort nog gehoorzaam een beek dan dover in het donker de zee - --------------------------------…

Voor jou, voor jou..

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 838
laat mij de zee naar jou schrijven op de zilvermeeuwenvleugels in treffende verhalen ik zal niet dralen maar duinbosjes schetsen met bloemen, bessen kleurend als nooit tevoren o, wil je mijn woorden horen.. omvat de letters uit mijn pen het bewijs van liefde een schepping van licht voor jou, voor jou is mijn gedicht…

Plan B

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Recht door zee, gejaagd door het getijde. Te kiezen en te falen, met vallen en opstaan. Om op eigen benen van A naar B te gaan.…

zonder zorgen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 790
mijn voeten baden in de zee het water voelt als een helende balsem op mijn ziel schelpen zoeken, terwijl gedachten kalmeren zorgen drijven ver weg, wilde golven nemen ze mee terwijl witte meeuwen zweven door een staalblauwe hemel zonder zorgen…

saam

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 671
zoek woord en het wordt waar je eigen waarheid klaar je weet dat er meer is tussen het licht duisternis station Vinkenoog onderweg Ginsberg blues jazz om je oren tranen zonder scoren alles blijft onherkenbaar dit lijf voor de woeste zee niet bang alles verdwijnt en begint opnieuw…

laven

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 708
in een duinnest ligt het bedichte blad een meeuw kukt kleine wolken naar het middaguur het wordt stil en ongevlekt blauw verrassend is de wind wanneer hij met een gevederde blik letters verschuift jouw handen houden het weerzien vast sindsdien zwerft de zee in mijn navel…

22 Maart

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
Geen vogel zingt geen vlinder vliegt geen zee van kleur bedekt de grond. De lucht bedekt strooit soms dons uit grauw wolkendek of huilt van koude. Natuur is als de mens somber, terneer geslagen gedoken, wrevelig. Toon hoop in kleine dingen.…

Geen grote daden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
Meegesleurd in een zee van klinkend woord door brandend deinende golven langs klimmende rotsen roeiend met korte riemen geen angst kennend zie ik geen spook die langs mij komt maar hoor slechts; “Gooi je netten aan loefzijde uit!” en zie, het net staat op barsten.…

Paarse hemel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
De lentehemel is eenzaam als de kalme zee. Op slome golven drijft de enige zwaluw mee, die bij afgaand tij de avond trotseert. Want een hemel is zo kalm, als hij elk geruis ontbeert. De vroege avond houdt de adem in schijnbaar. Tot de nacht verblindt, in de kleur van glanzend haar.…

Golflengte

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
We zitten niet meer op dezelfde golflengte de horizon wordt vaag eenzaamheid lijkt dwangmatig herhaalt zich in het handelen zoals bij eb en vloed de zee ik ben een land zonder vader in een man zonder minnaars waar jouw boom begint te groeien jij geeft mij de woorden terug.…
mobar2 juni 2013Lees meer >

Bushalte

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 542
Je keek me zo verlegen aan terwijl we daar bij de halte in de regen bleven staan de bus zou zo wel komen maar wij stonden wat te dromen over een toekomst met ons twee zeker over een huisje aan zee daar kwam de bus en in gedachte gaf ik jou een kus de droom, die nam ik mee.…

storm

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.650
Soms zijn er zware stormen En dan vaart je levensboot Door de ruige zee En is de mens in nood Je zet de zeilen bij Het roer stevig in de hand Trotseer je de orkaan De bemanning aan je zij En tussen het wassende water Heb je nauwelijks nog zicht Maar plots verdwijnt die donderwolk En zie je weer het licht…
betty veerman1 september 2013Lees meer >

Tikje bovennatuurlijk

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
in stille mijmering is rust mijn maat stress en haast de onverlaat wij bouwen luchtkastelen met een zee van tijd als fundament scheppen licht en lucht in een ongekunsteld spel tikje bovennatuurlijk dat wel maar wij zijn geen schipper naast god vrijheid is ons enige gebod…
wil melker20 oktober 2013Lees meer >