9787 resultaten.
zacht pulseert de dood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
644 druppels kleuren
licht het regent
duizend rozen
harten scheuren
warmrood en zacht
pulseert de dood
handen breken
in verleden tijd
vrijen weer vandaag
kom ook morgen
want de uren
gaan zo traag
keer het leven om
neem een andere horizon
verlaat de dromen
ontwaak toch
uit de slaap en laat
de dag maar komen…
Loze Beloftes
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.283 De Haagse karavaan
trekt met veel tamtam
al dagen door het land
met rode rozen
groene folders
blijven bij mensen staan
verkondigen hun plannen
schudden hier en daar 'n hand
om stemmen te winnen
halen ze alles uit de kast
als ze zijn gekozen
de verkiezingsstrijd voorbij
gaan ze in 't pluche verloren
en zullen wij
van de mooie woorden…
Koude morgen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
696 de morgendauw hangt nog in de straat,
en de ochtendzon probeert door te breken en laat een
roze gloed achter in de lucht.
Gedachten spoken door mijn hoofd,
mischien word het toch nog een mooie dag…
Zacht pulseert de dood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
476 druppels kleuren
licht het regent
duizend rozen
harten scheuren
warmrood en zacht
pulseert de dood
handen breken
in verleden tijd
vrijen weer vandaag
kom ook morgen
want de uren
gaan zo traag
keer het leven om
neem een andere horizon
verlaat de dromen
ontwaak toch
uit de slaap en laat
de dag maar komen…
rozentuin
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
1.199 De oh zo kleine rupsen worden alsmaar mooier
Door een fel gekleurde zon
Die de ware schoonheid laat zien
Met donker rode rozen
En blauwe,gele en rode vlinders
Vliegend om ons heen…
Aan mijn Valentijn
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
627 daar ik je niet ken
droom ik je levend
bemin je, adoreer je
verwen je met gedichten
vanwaaruit mijn liefde
jou omarmt en je meeneemt
op verre reizen
hoog over roze wolken
die ons voeden met passie
schrijven we elkander
liefdesbrieven waarin
je mij liefhebt als nooit te voren
het liefdeblijk doet ons
versmelten en we dansen
tot…
dan is het
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
651 hij kiest het tuinpad
achterom
weer langs de wilde rozen
zijn blik schaart over land
waar paarden ongejaagd
zoals de stilgevallen vogels
niet laten blijken
dat er wordt gewacht
haar roep die ver
draagt over drassig veen
en stil zwart water
verstomd
nee, als hij komt
is het om stilte
van verloren heimwee
* duogedicht II…
Herinnering aan de es.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
890 Korenbloemen suikerbieten
Karresporen in het zand
Leeuwebekjes langs de rand
Violen en vergeetmijnieten
Akkerwindes wilde rozen
Zwaluwen in snelle vlucht
Leeuweriken in de lucht
Boterbloemen en frambozen
Er resten nog vage contouren
van een haast verdwenen land
in de nevels van mijn geest
die mij stil langs paden voeren
aan een oud…
Fladderen vlinders met lief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 op roze muziek
wiegen ballonnen
fladderen vlinders met lief
wind waait verkoeling
langs gezichten die zwichten
voor lendenen vol lust
maar eenmaal buiten
in het staccato van stilte
is het gedaan met de rust
dreigende blikken
verstikken de liefde
die doodbloedt op straat
tussen stenen
groeien weer bloemen
die bloeien in haat…
Gewone nuchterheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 Ik heb gereikt naar de sterren
om die te plukken voor jou
’t maanlicht wilde ik stelen
en strooien boven ons bed
ik zocht rozen zonder doornen
een hart dat nooit breken zou.…
Lentelief
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
780 als de kostbare lente zweef jij
telkens weer mijn wereld binnen
jouw bloesemlieve woorden
wijzen een weg van minnen
ik waan mij in een laan
vol voorbeeldige roze bomen
in een historie, een vooruitzicht
van vrije, doch wijze dromen
om in teerheid van de tijd
weer opnieuw te ontwaken
het is als een delend doel
harten die in ontroering…
tranen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.081 Veeg mijn tranen niet van me af
Laat ze zitten, laat ze lopen
Ze moeten blijven bestaan
Ze moeten laten zien
Dat ik je nog steeds mis
Dat je me nog steeds raakt
Zelfs na al die jaren
Veeg ze niet weg
Laat ze lopen, wegzakken in de grond
Laat ze leven, in mijn bloemen zichtbaar
Rode rozen waar jij zoveel van hield.…
Mijn streepjescode
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 heb mijn streepjescode
gekregen van hogerhand
lichtjes veranderd
het leven in zwart-witte
blokjes en lijntjes
is heel fijntjes opgepimpt
met roze en rood
geef ik mijn warme liefde
aan iedereen bloot
in blauw en groen
draait de wereld
ieder seizoen vol hoop
heb de houdbaarheid
flink opgerekt en neergezet
in alle kleuren van de…
Woning
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 zijn liefde
voor rozen
die zijn woning
zelfs binnen klimmen.…
Bah wat mooi
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
629 Is het niet wonderlijk
hoe appels eerst roze bloeien,
een tikkeltje beschaamd
hun pracht bloesemen.
Zo van kijk mij hier eens
aanlokkelijk wuiven.
Opscheppers.
En dan het loslaten
hebben verheven
tot kunst.
Sneeuwstormend zachte blaadjes
het gras en de straat bedekken,
de wereld mooier maken.…
Geen krassen in het goud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Roest van vergane rozen
in vuile vazen, stof
op de tafel, ooit met liefde
gemaakt van de botten
van een beukenreus
naast de oude brieven
handgeschreven schetsen
van twee zielen, eeuwig
jong zonder beslommeringen
geen krassen in het goud
van de beloofde trouw
geen onbestemde vragen
of dubbele twijfel
die wroet en woelt
tussen…
Ode aan de liefde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
386 uit een
heldere rivier
jouw lied
veranderd de wereld
en verslaat
de onderdrukkers
jouw stem
doet de doden
schrikken in het
ochtendgloren
om het onschuldig
veroordeelde bloed
jouw liefde
heft het glas
omarmt zijn wederhelft
zingt een
kristalhelder lied
en strooit het
brood van de hoop
in hun tuin bloeien de rozen…
OP DE JEUGD
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
682 ja, dans maar door
door de straten naar het vuurwerk
op eeltloze voetjes van roze hoop
je appt, dus je leeft
je accu is nog boordevol
geef een - Like - aan het leven,
voordat je het niet meer terug
kan vinden
je hebt zoveel tijd
te verspillen aan lange omwegen,
en er is geen haast bij
en dan gaan we alles anders doen
als het op jou…
Goddelijk zijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
407 Vuurwerk van extatisch genot,
Naar euforische hemelse hoogten,
In roze wolken van liefdesrituelen,
Culminerend, uiteenspattend
In een dans van symbiotisch
Versmeltende eenheid,
Waar het ik verdwijnt in wij,
Van twee geliefden, die zich
Hecht verbinden,
Tot een goddelijk eeuwig zijn.…
Vlinder
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
369 Ik liep door mijn tuin
tussen bloemen en rozen
een merel zong in eikenkruin
een vlinder had een plek
op mijn schouder gekozen.
De nachtegaal sloot
bij de merel aan
een duet wie 't mooist floot
even ben ik hierbij
stil blijven staan.…
kostbaar
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
26 Alhoewel ten dode opgeschreven
klampen uitgebloeide rozen zich
aan de vale schutting vast.
Op deze doodlopende weg verjaagt
de gure onwetende wind rozenblad
en vage bloemige geuren.
Temidden van het verval
de onvermijdelijke loop van de tijd
die eenmalig bloeiende roos.…
Weg om de noord
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.077 Voorbij de boomgrens
tussen mosgroen
toch een berk
reikend naar omhoog
tot nauwelijks mijn knieën
strijdend met de kilte
en het daglicht
voorbij het mos
alleen maar rotsen
dan de zee tot aan de horizon
daarachter ijs
met al zijn stormen
rijk aan sneeuw en bittere kou
tot er weer zee
dan kale rotsen
weer een boomgrens
berken…
Engel
netgedicht
4.1 met 69 stemmen
16.240 een zee van angst
en zie
jij redde me.....…
op een zondagmorgen
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
845 vlucht
en ingebonden borsten
ik heb de zee gezien
en herinnerde de dood
in haar lijf…
achter ramen en wind
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
722 over tafels droegen
naar handen
en nevel uit zee
naar het podium
op gelijnde golven
van rust…
Zon zee golven mist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.101 hij wordt ineens door een storm bedolven
en is voorlopig in de zee beland...…
Winter 04.01
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.016 als onze heengang
en net zo min als deze zee
voor mij uit ruist.…
Zwart op wit
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
665 verschoond door de eeuwige zee van licht
in de taal van mijn hart……
Ad fundum
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
581 buiten de vier muren
verkwijnt in ’t morgenlicht de donkere nacht
tijdloze woorden die spreken en vermenigvuldigen zich
naar de moedertaal getolkt
Ad fundum
zingt je hart als Pachelbel's muziek
op eigen vleugels van de geest
van zee tot zee
reinigt wat er zweeft voor het wijde zicht
boven de grond van "Friesland"…
Afscheid van Japan
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.484 —
naar het land dat mijn hart heeft bemind
en de zee die zijn kusten omdruist ...
nu is het er zomer; nog in de herfst ben ik thuis. —…