7289 resultaten.
Mijn liefste, de afgrond
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.225 Staande aan de rand
kijk ik langs de punt van
mijn schoenen
naar de afgrond
onder mij
In het zwart dat
mijn gedachten
nadert,
een oase van rust
wil ik niets liever
dan me storten in
het onbekende
Liefste,
vaarwel
treur niet
treur wel
Staande aan de rand
schuifel ik dichterbij
ik kon het niet
want de ware afgrond
dat ben…
Rode loper
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.179 Verschoppeling van de schavuit
die mij om een gunst komt vragen
ik rol de rode loper uit
in het licht van zwarte dagen
praat me moed in met een knipoog
recht mijn rug in barre tijden
ontwijk mij nimmer in de boog
die ons naar elkaar zal leiden
ik leef in de verdroogde bron
waar onze liefde is gescheurd
gestoken door een felle zon
alsof…
Blauw
gedicht
3.0 met 20 stemmen
7.468 zwarte vrucht van droefheid
in de regen, zoet en koud
roept en raast, verdwaasd en teder.
koude duinen, wolkenblauw
bewaasd, omringen de verdwaalde
droefheid, stervend haast,
die in al haar kleinheid
roept en raast.
----------------------
uit: 'Aurora', 1987.…
Schreeuw
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
695 De pijn viel als een
natte deken
zwaar en koud
de ogen waren gesloten
de roze bril werd zwart
Tussen de lakens van
het verdriet
denderde de gedachte:
een groot stuk van mij
zal ik vaak moeten missen
een schreeuw ontsnapt
van binnen…
pianosolo
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
763 Ademloos
luister ik naar
zijn betoverende klanken
als hij met dansende vingers
de witte en zwarte
toetsen bespeelt
m'n hart zacht streelt
vertelt hij het leven
in hemelse tonen
met z'n virtuoze spel
zo subtiel en
word ik meegenomen
naar het diepste
van m'n ziel
Ode aan Ludovico Einaudi die in Carre een soloconcert
gaf op 7 december…
Hoe dor ook nu nog alles is...
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
559 Hoe dor ook nu nog alles is,
de lente zal toch eens gaan komen;
je voelt aan het groot gemis
en ziet het aan de zwarte bomen.
Er is geen dood zonder herleven,
geen hunkering die enkel wacht;
want alles is met al verweven:
het voorjaar met de winternacht.…
Vrees
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
843 Soms als het nacht is
de straten verlaten
Alle lichten gedoofd
niemand om te praten
Dan vrees ik wel eens
dat er geen morgen is
De lucht zwart blijft
gehuld in droefenis
Mensen blijven slapen
en vogels sterven uit
Blauwe wolken verdwenen
in een stad zonder geluid
Planten staken hun zuurstof
geen passie meer geen lust
Een Spookstad…
De nacht is onpartijdig
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
506 hoe kwaadaardig spreidt
de avond zijn zwarte lokken
en besmeurt de deurmat
met oud belegen woorden
de nacht onpartijdig van geest
toch aanwezig met voorbereide zetten
die mat maar wel opmerkend zijn
want geen duisternis kent zijn gelijke
onzedig en samenzwerend scharniert
de slaap op lustige momenten, het laken
herkent de melodie en figureert…
een glas om te breken
gedicht
2.5 met 13 stemmen
7.481 Liggend in zwart in de helderste kamer
bevat men volmaakt wat het afschrift onteigent
vult men gedwee zijn inhoud met leegte
omdat vlees moet geschreven verhongert de hemel
omdat taal doet ontleven moet men ontbinden
lidwoorden longen lipletters speeksel
niets dat hier klopt is meer dan een stilte
uren herhalen zich zonder beginnen
het ogenblik…
DE KUS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
709 Ik wist niet wat er gebeurde,
kreeg ineens een raar gevoel,
alles werd zwart en alles kleurde.
Ik voelde slechts iets zachts en zoets
en begon verbaasd lichtjes te zweven.
Was dit een bezigebijensteek,
die jij en ik niet zouden overleven?…
rudiment
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Een ufo aan mijn zolderraam
zijn krans kleurt in neon blauw
mijn dagen
zwarte stralen omringen
beep beep signalen
bespringen mijn wangen,
betasten mijn oren
en maken mij tot was
Mijn slaap willen ze wissen
en alle beelden in mijn hoofd
gedaantes uit het verleden
en het reeds gekiemde zaad
maar vooral mijn zondes
en de afdruk van jouw…
Onderweg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
587 overal onderweg
laat ik woorden na
als een uitgedund gedicht
als een blik in jou richting
en hier en daar zweeft
er een zin - tussenin
de schoongelikte alinea’s
zacht uitgedrukt
tussen alles wat zwart is
overal onderweg
wring ik me in letters
drop ik souvenirs
als kleine tableaus
op zoek naar
juist dat woord
dat vertelt – waarom…
weelde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
665 er is vrede in mijn tuin
de boom kleurt rood, in waaieringen
langs kristal
avond zucht al, zacht en ongelovig
want de zon zweeft immer nog als nimphen
door mijn hart
zwarte rimpelingen rond het einde
van mijn dag
vertellen me van rouw
maar altijd is er dan die kleine vrouw
haar handen en haar kracht
ze lacht van witte wolken
van…
Rusteloos
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
558 Tussen rusteloze spinsels
dwaalt de slaap verloren rond
kan geen ruimte vinden
voor een echte eigen plek
In de luwte van de chaos
waar geen maanlicht valt
probeert het schaduwbeest
de nacht te overleven
Met zware zwarte vleugels
vliegt het dwars door de tijd
naar het land van bloemenhoning
waar een zoete rust zal wachten
met de morgen…
Fragment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 tijd tussen tijdingen in
de noordwesterstorm zwijgt
westenwind is geweest
in het oog van de tijd
schijnbare rust
maar aan de grenzen van de cirkel
beloeren ons roeringen
klaar om toe te slaan
als wij na laten…
ondertussen dans ik
de victorie als overlevende,
aandeelhouder van het leven
ik kan
ik mag
de zwarte omlijsting is even ver…
Voorbode
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
703 een Poolse vrieslucht
waait binnen
de tijd vertraagt
wanneer een kale boom
driehoog
mij oud aankijkt
zijn takken zijn dofgrijs
en zwart
aan de randen
alsof hij treurt
en me wil waarschuwen
voor wat komen zal
ik ril
om reeds gevallen schaduwen
en knik hem toe
hij heeft het koud
in zijn marmeren huid
vol huiver
ik ween…
Doorkijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 Over dit papier
ligt meer dan ik dragen kan
een belofte tussen zwart
en wit.
Onder mijn aandacht
verwelkt jouw bloem
nooit.…
Droomzwanen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
572 het schuine zolderraam
waaronder de slaap
op ruime afstand blijft
tot uiteindelijk
een maanverlichte zomernacht
twee zwanen laat horen
die klapwiekend neerstrijken
in een verkoelend meer
waar ze elkaar
hernieuwd verliefd benaderen
hun soepele halzen
zich warm verstrengelen
tot ze hartstochtelijk
de volle witte maan
in de zwarte…
Wolken donkeren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
560 de wind
fluistert niet meer
maar vlaagt de bomen kaal
wolken donkeren
tot het diepste zwart
regenen leeg uit een vol hart
en ik trotseer
de dovende kleuren
van de herfstgloed
accepteer
verrotting en de dood
met hoop op verder leven
laat de witte deken
van de schepping
mij met rust en stilte dekken
ik zal wachten
tot een nieuwe…
Zaad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 De zuiderburen zijn ten einde raad
De vraag naar zwangerschappen blijft maar stijgen
Toch kun je in dat land geen donor krijgen
Ze zitten daar qua sperma op zwart zaad
Dus laten wij de Belgen assisteren
En voor dit doel massaal ejaculeren.
België kampt met een groot tekort aan spermadonoren.…
er zaten meeuwen op dit papier
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
569 of ik wolken ben, transparant voor het oog,
van nog minder dan een gezicht
golven ruisen door elkaar heen, harder dan ooit
tot ze het antwoord zijn geweest
ik plaats -straks- op de tijdlijn
terwijl de dag in stukken breekt
wellicht ben ik het
die niet meer kan vliegen
of het verlangen nog langer in handen houd
de wind maskeert
zwart…
liefdesgedicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
616 haar kussen, zwarte missen.
haar lachje is het hoofdkenmerk.
alles weet zij af van vruchtgebruik.
zij kweekt geschiedenissen.
zelf stamt ze uit het Bloemtijdperk.…
duizend kamers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 In het huis met
duizend kamers
hoort men alleen
de doffe blaf van
de zwarte hond
de zangeres verloor
haar stem en
zwijgt in alle talen
de poëet vangt
tevergeefs de
vervlogen woorden
de beeldenstormer zit
onthand vastgenageld
aan de grond
de gekooide vogel zwijgt
gelaten en kijkt niet
meer naar boven
alles is een gerucht…
Van lieverlee
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.071 De stenen letters spreken
over eeuwig en zacht rusten
maar voor de overlevenden
van de pijnlijke scheiding
voelt het eeuwig maar niet zacht
Doch al lijkt de pijn nog vers
de bloemen zijn reeds lang verwelkt
er bloeien nieuwe planten
die hoop en warmte vragen
Dicht daarom van lieverlee
het zwarte gat van het verleden
open de zware binnendeur…
- Opslagruimte -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
705 Mooi antiek, glanst de massief houten
zwart gelakte koffer..…
Spelenderwijs
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
462 ze kent
het verschil tussen
donker en licht
maar wat
zij echt wil
staat in de schaduw
heeft met lichtende
vingers getracht dat
leven zacht te bewegen
maar het zwart
bleef ijs en gaf geen
enkele emotie prijs
waar actie faalde
konden zonnestralen hun
warmte en koestering kwijt
spelenderwijs dansen
nu schaduw en licht als
eenheid…
Opent deuren in verschil
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 in een machtig waaien
jagen witte wolken
vol mystiek voorbij
de zwarte zijn
veel aardser en brengen
de magie nabij
het is de oude strijd
tussen goed en kwaad die nu
naar licht en donker overslaat
heksen en het hellevuur
tegen roependen in de woestijn
zal dit elixer ooit de hemel zijn
zelfs het verscheiden
opent deuren in verschil…
Bijvoeglijk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
532 ongeremde omlijsting
naamwoorden zonder object
van interpretatie
nee, rauwe willekeur
wit, zwart, ansjovis
instinctmatig zelfs
in dier voege…
Schapen drijven.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
938 ze staat in diepe
gedachten verzonken
te kijken, in 't gras
op de heuvel
blik gericht op kudde
schapen en een rappe
zwart witte hond die
de schapen kundig bijeendrijft
terwijl regendruppels
haar stilaan doorweken
haren plakkerig kleven
aan haar hoofd
blijft ze in de regen staan
als verdoofd
raakt kennelijk op 't tafereel…
Op de achtergrond
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
527 Op de achtergrond reis ik met je mee
in zwart-wit als jouw schaduw
een silhouet met fluisterende toon.
Mijn gedachte die jij openbaart
kleurrijk op de voorgrond
zo vaart ons levenspad synchroon.
Op de achtergrond beleef ik mee
in jouw illustrerend landschap
waarin jij uitdrukkelijk domineert.…