Alle inzendingen over adem

5142 resultaten.

Sorteren op:

Twee minuten, en meer

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 247
De wereld houdt even haar adem in, alsof ze zich herinnert dat leven breekbaar is. Twee minuten. Voor namen die we kennen, en voor de ontelbaren zonder naam, die vielen in het donker van geweld. Maar luister - achter die stilte klinkt meer. Niet alleen het verleden spreekt, maar ook het heden dat niet zwijgt.…

In mijn gedachten

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.958
samen met jou ergens diep in mijn hart en hoofd al kan ik je niet meer vasthouden het vuur is nog altijd niet gedoofd Ik vraag me wel eens hardop af zou er ooit nog iemand komen waar ik ook zo veel van houden kan of blijven dat slechts vage dromen Maar ik zal aan je blijven denken soms klein en soms weer groot op de dag dat ik stop met ademen…
lin b5 april 2005Lees meer >

als water in mijn lippen bijt

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 811
verwachten zo helder denk ik als de zon wat lichter schijnt de bomen groener dan het gras gebladerd zijn maar als ik takken zie draait het hoofd de lus al in wil mijn nek zich breken om de wereld te vergeten diepte lokt in vogelvlucht momenten van geluk een harde dood met losse tanden in de goot als water in mijn lippen bijt adem…

Schaduw van onvindbaar (sonnet)

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 738
Hij dompelt mij in veiligheid en zucht zijn adem in mijn oor, ik heb geloofd en nooit wordt deze vrede mij ontroofd. Al blijft zijn nest onvindbaar in 't gerucht van werelden vervuld van haast en spoed al wordt zijn vlerkslag tuitend overstemd ik vind mijn schuilplaats bij zijn arendvoet.…

Voor altijd de jouwe

gedicht
2.6 met 650 stemmen aantal keer bekeken 128.804
wensen over langzamerhand kwam ik tot het verontrustende besef dat ik mij stukken beter voelde als er dagenlang niemand thuis kwam want juist als jij mij heel zacht vast houdt (en toch stevig zoals ik dat het prettigst vind) ben ik zo bang dat je me vragen zult nooit van je weg te gaan ben ik bang dat je besluit me zo grondig de adem…

rook verdampt het beetje zicht

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.589
er zitten hoeken in de klanken van de gong het tellen is begonnen de gezichten zijn nog jong ogen knipperen niet eens ze incasseren ongevraagd de dreunende geluiden die het discodansen vraagt blikken star gericht op verten die oneindig lijken rook verdampt het beetje zicht laserlicht om uit te kijken woorden rappen zonder adem…
wil melker4 december 2002Lees meer >

je lichaam is nog zacht

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.021
ik zie je in het lichten van de morgen het eerste wolkje adem van de dag bloemen staan bevroren op de ruiten je glimlach in de spiegel verrast me dadelijk pas je lichaam is nog zacht van warme dromen gedachten wat verward het licht is gefluister stoeit met het duister van de nacht onverwacht zie ik je ontwaken uit het diepe slapen…
wil melker11 januari 2003Lees meer >

Slechts op bezoek

netgedicht
2.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.334
eerste aangetrokken gesprongen uit bed, door schaamte gekweld de paniek die je ontwaken heeft versneld maakt jou niet de enige die is geschrokken daar sta je verloren weggekropen met een agent vlak voor je, in de gang geen plek om je te schuilen, ben ik bang geen ruimte om van ons weg te lopen tegen de muur sla jij je angstige kruin naar adem…
oepsie14 januari 2003Lees meer >

frisse wind

netgedicht
3.3 met 40 stemmen aantal keer bekeken 9.822
pas toen de “frisse wind” ging waaien voelde zij de adem in haar nek en nog voordat zij zich om kon draaien zat er een ander op haar plek bij de directie kreeg zij geen vertrouwen van haar collega’s enkel medelij en haar baas -geen fan van vrouwen- draaide slijmerig rond de brij zonder afscheid stond ze buiten met haar spullen in een doos…
Jeroen Swaan2 september 2002Lees meer >

in steen gebeiteld

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.470
de muur geschreven hoe vind ik je in deze tijd een hoofd vol vage beelden een lach die om je lippen speelde alleen de bloedlijn praat nog door wat heeft je hand gemaakt ik wil je weer eens voelen maar jij hebt niets meer dat me raakt alleen dat wat je wilde de energie die je aan mij verspilde om me te laten worden die ik ben nog adem…
wil melker5 november 2004Lees meer >

Cello

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 916
ik geef het toe, dit is cliché, hoe jij teder de snaren streelt van je cello, zo liefdevol, je ontlokt tonen die zich laten vergelijken, zegt men, met de menselijke stem ik sta geleund tegen de deurpost en hoor de hartstocht zingen van de metalen snaren, ik hoor hoe jouw adem tel na tel versnelt, je mond verstrakt, je lichaam schokt, je…
Tjoke13 augustus 2007Lees meer >

Ooit zal ik je breken

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 819
vloed geen kant meer heen trok me terug op kleine stranden om daar in eb zacht aan te landen murmel stilte in dat tropisch paradijs mijn passaat kon in blauwgroen voor het eerst weer haar agressie kwijt maar ooit zal ik je breken dan is basalt vergeten en vergruisd tot kleine stukjes niet meer weten want alleen mijn lange adem…
wil melker2 september 2007Lees meer >

HERFST

netgedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 954
Te grijze wolken, met hun scherpe, gouden randen, benemen mij geraffineerd de adem van de zomer, als dode vlinders vallen bruingele bladeren, dwarrelend weggeblazen door een stoere noordenwind Elk jaar opnieuw weet ik dat dit moment komt, het moment dat de zon zijn kracht verliest, dat het noordelijk halfrond gaat verkillen en elke hartstocht…
Tjoke8 september 2007Lees meer >

Koude grond

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.783
jou werd leven simpel bestaan langs lange dagen en door donkere nachten raakte duister zelfs het laatste licht kwijt de winter komt steeds nader en kou, slechts onderhuids verwarmt door af en toe een zachte glimlach van herinneren, bevriest zelfs de laatste dagen springend van wak naar wak snijden dagen geen sterren meer in ademen…
metha27 september 2005Lees meer >

hijgende vlucht

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 781
als stilte overgaat in doelloos zwijgen en dagen zich van licht naar schaduw naar nacht aan elkander rijgen dan sterven bladeren aan de huid bevriest het levenssap rond de ziel stokt de adem in een wezenloos geluid zo beschrijft zich de uitgeholde lach nog slechts verkrampt waar te nemen naast diepe kassen een…

Even

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Tien minuten, mijn vader komt zo terug - hij fluistert dank en kucht Hoeveel kan een mens verdragen traag haar adem, huid en haren grauw haar volle lippen haast ijzig blauw Een lichte zucht: dus je bent gekomen mijn dochter weet ervan - van bijna alles dan ze zegt nog meer met weinig woorden hij luistert slechts, herdenkt hun dromen Plots…

Het afscheid

hartenkreet
4.2 met 36 stemmen aantal keer bekeken 3.832
bed ze was benauwd, en ademde zwaar en wanneer ze afscheid moesten nemen dan vond ze dat zo vreselijk naar Ze was bang alleen te blijven in zo'n kille kamer zo alleen maar elke dag bij het bezoekuur stond iedereen weer om haar heen Ze heeft een zware strijd gestreden en met slechts twee kinderen aan haar zij heeft zij haar laatste adem…
Moeke19 november 2005Lees meer >

de klank van mijn hart

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.469
kwetsbaar voor de openheid deze weg voert naar oneindigheid ver van wat ik nu nog weten kan zelfs geen echo begeleidt mijn passen weerkaatst in het niets ga ik verloren zonder de woorden die ik spreek als een mantra tegen vergetelheid herinnering bestrijdt de eenzaamheid luisterend naar de klank van mijn hart doch stilte beneemt mij de adem…

Ach, ik mis je zo

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.544
Nacht ik zit gebogen, mijn kronkels reflecteren jou 't is net of 'k jou hoor roepen, het duizelt in mijn hoofd Uit de rilling, die mij opwarmt vang ik restjes kracht, die ik meega ombuig, tot een straaltje zon ach, ik mis je zo Vol je Bordelaise kelder, leeg, je holle mond soms voel ik je adem(t), lik je aan mijn wond…

Adieu

netgedicht
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.521
door kan knippen ik merk de diepe rimpel die om je mond verscheen Kunnen we niets meer verzinnen dit voelt zo oneindig leeg vanbinnen ik puur dat vertrouwde uit ons samenzijn toch lijkt het onafwendbaar ik ben de hemel dankbaar maar het doet verdomd zo'n pijn Te vroeg te veel te vaak dat ongewisse mijn God, wat zal ik je missen mijn adem…

Op eigen kracht

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 665
op verende turfpaden steun aan de wallekant en aan elkaar Laten we nat van de regen tot de enkels wegzakken in een zompig land bij een schraler wordende zon in de stilte van de namiddag met alle poriën open en je zintuigen op scherp niets anders ervaren dan de ruimte en de elementen Dan houden de vogels zich even stil en wij ademen…
annabel1 april 2008Lees meer >

Door andere ogen

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.275
op ongeschoren velden wuift het riet langs poldersloten en koeienogen levenslust gonst door gans het gebied dat groen ziet van haar tiervermogen papavers bloeien wild en vurig rood twee kontjes hoog is het golvend gras jij en ik vrijen de zevende hemel bloot woorden ruisen ongehoord door het gewas ik voel jouw adem op mijn verhitte lijf…
Hanny27 juni 2008Lees meer >

De kim gepasseerd

netgedicht
4.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.599
begrijp raak ik daar ooit aan gewend het lijkt doelloos vissen met aas zonder hengel en een onbekende mijn gedachten ment het is dolen in gewelven, overvol of door leegte uitgeput ik word gedwongen duisternis te delven * achter tralies van overmacht hoor ik het orakel spreken "ken je zelve" och, kon ik maar ademen…

Zwarte humor

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.759
verdriet Stort geen valse nodeloze droge tranen Ik ben tot uw genoegen gekist zoals u ziet Het aanschouwen van uw opgepoetst leed Doet mij pijn in het verschroeide kille hart Hoor de gescheurde doodsklokken luiden En het gif verstijft in mijn gesprongen aderen En voor u de hof verlaat gehuld in passende kledij Voelt de warmte van mijn adem…
Ivan Grud16 februari 2007Lees meer >

Cocon

gedicht
2.2 met 42 stemmen aantal keer bekeken 15.943
Wat er blijven zijn spikkels, stof dat warrend wolk moet worden, vlokkenpilaar die in de wind zal stijven, groevend nog de lucht die mij omgordde, krassend nog naar adem die niet bleef maar verder, langer kwam dan aders waren, opgeheven boven handgestreef, uitgegaan waar bot niet zal bezwaren, wakken latend - wonden uitgeleefd door wat…

Ik wil je vangen...

hartenkreet
3.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 6.012
Ik wil je buigen als een wis, je kneden als klei, in een woord dat om je glijdt als zijde, een klank als water om je heen, een o met vochtige lippen en mijn weke adem, die je drinken moet, eindeloos.…

Haar armen omhelzen

hartenkreet
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.621
streelt haar ogen wakker als een zachte kus de dageraad ontrolt zich vol gouden belofte aan haar voeten ze laat zich bekoren een warme glimlach krult haar lippen terwijl de wind speelt met koningwinter en de lente melodie die beiden een duet fluisteren alle twee aanlokkelijk sneeuwvlokken en roodblozende wangen witte wolkjes adem…
windwhisper12 februari 2008Lees meer >

ik ben als mens geweest

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.658
ik voelde hoe het landschap mij verliet de aarde zo genadig was me terug te geven aan de ruimte die ik in me had de lucht werd ijler in het ademen van mijn geest handen kenden geen verlangen mijn lichaam voelde hoe ik vroeger was geweest materie loste op in stilte die zacht fluisterde van eeuwigheid aan randen van de tijd ik was…

Ver van huis

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 883
Ik staar zonder ogen, adem nauwelijks een zucht mijn lippen gillen stille klanken, zelfs de eenzaamheid schuwt verlaten stadsbanken. Ik spreek zonder mond, mijn stem draagt geen naam de nacht valt uit de hoogte, bedekt me met gestolde lucht, in duisternis probeer ik verder te gaan.…

de buitenkant van binnen

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 990
in alle wolken zie ik hemel kiert de kans op wat geluk zon weet dat ik om wat liefde bedel mijn optimisme kan gewoon niet stuk je pakt me in met warme woorden geeft me een deken tegen kou maar onze adem zal bevriezen in het slapen zonder man of vrouw ik streel je huid, de buitenkant van binnen, je kijkt me aan voelt passie in je zinnen…