5142 resultaten.
Twee minuten, en meer
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
247 De wereld houdt even haar adem in,
alsof ze zich herinnert
dat leven breekbaar is.
Twee minuten.
Voor namen die we kennen,
en voor de ontelbaren zonder naam,
die vielen in het donker van geweld.
Maar luister -
achter die stilte klinkt meer.
Niet alleen het verleden spreekt,
maar ook het heden dat niet zwijgt.…
In mijn gedachten
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.958 samen met jou
ergens diep in mijn hart en hoofd
al kan ik je niet meer vasthouden
het vuur is nog altijd niet gedoofd
Ik vraag me wel eens hardop af
zou er ooit nog iemand komen
waar ik ook zo veel van houden kan
of blijven dat slechts vage dromen
Maar ik zal aan je blijven denken
soms klein en soms weer groot
op de dag dat ik stop met ademen…
als water in mijn lippen bijt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
811 verwachten
zo helder denk ik als
de zon wat lichter schijnt
de bomen groener dan
het gras gebladerd zijn
maar als ik takken zie
draait het hoofd de lus al in
wil mijn nek zich breken
om de wereld te vergeten
diepte lokt in vogelvlucht
momenten van geluk
een harde dood met
losse tanden in de goot
als water in mijn lippen bijt
adem…
Schaduw van onvindbaar (sonnet)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
738 Hij dompelt mij in veiligheid en zucht
zijn adem in mijn oor, ik heb geloofd
en nooit wordt deze vrede mij ontroofd.
Al blijft zijn nest onvindbaar in 't gerucht
van werelden vervuld van haast en spoed
al wordt zijn vlerkslag tuitend overstemd
ik vind mijn schuilplaats bij zijn arendvoet.…
Voor altijd de jouwe
gedicht
2.6 met 650 stemmen
128.804 wensen over
langzamerhand kwam ik tot het
verontrustende besef
dat ik mij stukken beter voelde
als er dagenlang niemand thuis kwam
want juist als jij mij heel zacht vast houdt
(en toch stevig zoals ik dat het prettigst vind)
ben ik zo bang dat je me vragen zult
nooit van je weg te gaan
ben ik bang dat je besluit me
zo grondig
de adem…
rook verdampt het beetje zicht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.589 er zitten hoeken
in de klanken van de gong
het tellen is begonnen
de gezichten zijn nog jong
ogen knipperen niet eens
ze incasseren ongevraagd
de dreunende geluiden
die het discodansen vraagt
blikken star gericht
op verten die oneindig lijken
rook verdampt het beetje zicht
laserlicht om uit te kijken
woorden rappen zonder adem…
je lichaam is nog zacht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.021 ik zie je in het lichten
van de morgen
het eerste wolkje adem
van de dag
bloemen staan
bevroren op de ruiten
je glimlach in de spiegel
verrast me dadelijk pas
je lichaam is nog zacht
van warme dromen
gedachten wat verward
het licht is gefluister
stoeit met het duister
van de nacht
onverwacht zie ik je
ontwaken uit het diepe slapen…
Slechts op bezoek
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
4.334 eerste aangetrokken
gesprongen uit bed, door schaamte gekweld
de paniek die je ontwaken heeft versneld
maakt jou niet de enige die is geschrokken
daar sta je verloren weggekropen
met een agent vlak voor je, in de gang
geen plek om je te schuilen, ben ik bang
geen ruimte om van ons weg te lopen
tegen de muur sla jij je angstige kruin
naar adem…
frisse wind
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
9.822 pas toen de “frisse wind” ging waaien
voelde zij de adem in haar nek
en nog voordat zij zich om kon draaien
zat er een ander op haar plek
bij de directie kreeg zij geen vertrouwen
van haar collega’s enkel medelij
en haar baas -geen fan van vrouwen-
draaide slijmerig rond de brij
zonder afscheid stond ze buiten
met haar spullen in een doos…
in steen gebeiteld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
2.470 de muur geschreven
hoe vind ik je in deze tijd
een hoofd vol vage beelden
een lach die om je lippen speelde
alleen de bloedlijn praat nog door
wat heeft je hand gemaakt
ik wil je weer eens voelen
maar jij hebt niets meer dat me raakt
alleen dat wat je wilde
de energie die je aan mij verspilde
om me te laten worden die ik ben
nog adem…
Cello
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
916 ik geef het toe, dit is cliché,
hoe jij teder de snaren streelt
van je cello, zo liefdevol,
je ontlokt tonen die zich
laten vergelijken, zegt men,
met de menselijke stem
ik sta geleund tegen de deurpost
en hoor de hartstocht zingen
van de metalen snaren, ik hoor
hoe jouw adem tel na tel versnelt,
je mond verstrakt, je lichaam
schokt, je…
Ooit zal ik je breken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
819 vloed
geen kant meer heen
trok me terug
op kleine stranden
om daar in eb
zacht aan te landen
murmel stilte in
dat tropisch paradijs
mijn passaat kon
in blauwgroen
voor het eerst weer
haar agressie kwijt
maar ooit
zal ik je breken
dan is basalt
vergeten en vergruisd
tot kleine stukjes
niet meer weten
want alleen mijn
lange adem…
HERFST
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
954 Te grijze wolken, met hun scherpe, gouden randen,
benemen mij geraffineerd de adem van de zomer,
als dode vlinders vallen bruingele bladeren,
dwarrelend weggeblazen door een stoere noordenwind
Elk jaar opnieuw weet ik dat dit moment komt,
het moment dat de zon zijn kracht verliest,
dat het noordelijk halfrond gaat verkillen en
elke hartstocht…
Koude grond
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.783 jou werd
leven simpel bestaan
langs lange dagen en
door donkere nachten
raakte duister zelfs
het laatste licht kwijt
de winter komt steeds
nader en kou, slechts
onderhuids verwarmt
door af en toe een
zachte glimlach van
herinneren, bevriest
zelfs de laatste dagen
springend van wak naar
wak snijden dagen geen
sterren meer in ademen…
hijgende vlucht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
781 als stilte overgaat
in doelloos zwijgen
en dagen zich van
licht naar
schaduw naar nacht
aan elkander rijgen
dan sterven bladeren
aan de huid
bevriest het levenssap
rond de ziel
stokt de adem
in een wezenloos geluid
zo beschrijft zich
de uitgeholde lach
nog slechts verkrampt
waar te nemen
naast diepe kassen
een…
Even
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.062 Tien minuten, mijn vader komt zo terug
- hij fluistert dank en kucht
Hoeveel kan een mens verdragen
traag haar adem, huid en haren grauw
haar volle lippen haast ijzig blauw
Een lichte zucht: dus je bent gekomen
mijn dochter weet ervan - van bijna alles dan
ze zegt nog meer met weinig woorden
hij luistert slechts, herdenkt hun dromen
Plots…
Het afscheid
hartenkreet
4.2 met 36 stemmen
3.832 bed
ze was benauwd, en ademde zwaar
en wanneer ze afscheid moesten nemen
dan vond ze dat zo vreselijk naar
Ze was bang alleen te blijven
in zo'n kille kamer zo alleen
maar elke dag bij het bezoekuur
stond iedereen weer om haar heen
Ze heeft een zware strijd gestreden
en met slechts twee kinderen aan haar zij
heeft zij haar laatste adem…
de klank van mijn hart
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.469 kwetsbaar voor de openheid
deze weg voert naar oneindigheid
ver van wat ik nu nog weten kan
zelfs geen echo begeleidt mijn passen
weerkaatst in het niets ga ik verloren
zonder de woorden die ik spreek
als een mantra tegen vergetelheid
herinnering bestrijdt de eenzaamheid
luisterend naar de klank van mijn hart
doch stilte beneemt mij de adem…
Ach, ik mis je zo
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.544 Nacht
ik zit gebogen,
mijn kronkels reflecteren jou
't is net of 'k jou hoor roepen,
het duizelt in mijn hoofd
Uit de rilling,
die mij opwarmt
vang ik restjes kracht,
die ik meega ombuig,
tot een straaltje zon
ach, ik mis je zo
Vol
je Bordelaise kelder,
leeg, je holle mond
soms voel ik je adem(t),
lik je aan mijn wond…
Adieu
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
2.521 door kan knippen ik merk de
diepe rimpel die om je mond verscheen
Kunnen we niets meer verzinnen
dit voelt zo oneindig leeg vanbinnen
ik puur dat vertrouwde uit ons samenzijn
toch lijkt het onafwendbaar ik ben de hemel
dankbaar maar het doet verdomd zo'n pijn
Te vroeg te veel te vaak dat ongewisse
mijn God, wat zal ik je missen
mijn adem…
Op eigen kracht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
665 op verende turfpaden
steun aan de wallekant
en aan elkaar
Laten we nat van de regen
tot de enkels wegzakken
in een zompig land
bij een schraler wordende zon
in de stilte van de namiddag
met alle poriën open
en je zintuigen op scherp
niets anders ervaren
dan de ruimte en de elementen
Dan houden de vogels zich even stil
en wij ademen…
Door andere ogen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.275 op ongeschoren velden wuift het riet
langs poldersloten en koeienogen
levenslust gonst door gans het gebied
dat groen ziet van haar tiervermogen
papavers bloeien wild en vurig rood
twee kontjes hoog is het golvend gras
jij en ik vrijen de zevende hemel bloot
woorden ruisen ongehoord door het gewas
ik voel jouw adem op mijn verhitte lijf…
De kim gepasseerd
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
1.599 begrijp
raak ik daar ooit aan gewend
het lijkt doelloos vissen
met aas zonder hengel
en een onbekende
mijn gedachten ment
het is dolen in gewelven,
overvol of door
leegte uitgeput
ik word gedwongen
duisternis te delven
*
achter tralies
van overmacht
hoor ik het orakel spreken
"ken je zelve"
och, kon ik maar ademen…
Zwarte humor
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.759 verdriet
Stort geen valse nodeloze droge tranen
Ik ben tot uw genoegen gekist zoals u ziet
Het aanschouwen van uw opgepoetst leed
Doet mij pijn in het verschroeide kille hart
Hoor de gescheurde doodsklokken luiden
En het gif verstijft in mijn gesprongen aderen
En voor u de hof verlaat gehuld in passende kledij
Voelt de warmte van mijn adem…
Cocon
gedicht
2.2 met 42 stemmen
15.943 Wat er blijven
zijn spikkels, stof dat warrend wolk moet worden,
vlokkenpilaar die in de wind zal stijven,
groevend nog de lucht die mij omgordde,
krassend nog naar adem die niet bleef
maar verder, langer kwam dan aders waren,
opgeheven boven handgestreef,
uitgegaan waar bot niet zal bezwaren,
wakken latend - wonden uitgeleefd
door wat…
Ik wil je vangen...
hartenkreet
3.2 met 23 stemmen
6.012 Ik wil je buigen
als een wis,
je kneden als klei,
in een woord
dat om je glijdt
als zijde,
een klank
als water
om je heen,
een o
met vochtige lippen
en mijn weke adem,
die je drinken moet,
eindeloos.…
Haar armen omhelzen
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.621 streelt
haar ogen wakker
als een zachte kus
de dageraad ontrolt zich
vol gouden belofte
aan haar voeten
ze laat zich bekoren
een warme glimlach
krult haar lippen
terwijl de wind
speelt met
koningwinter en de lente melodie
die beiden een duet fluisteren
alle twee aanlokkelijk
sneeuwvlokken
en roodblozende wangen
witte wolkjes adem…
ik ben als mens geweest
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.658 ik voelde hoe
het landschap mij verliet
de aarde zo genadig was
me terug te geven aan de
ruimte die ik in me had
de lucht werd ijler in
het ademen van mijn geest
handen kenden geen verlangen
mijn lichaam voelde
hoe ik vroeger was geweest
materie loste op
in stilte die zacht
fluisterde van eeuwigheid
aan randen van de tijd
ik was…
Ver van huis
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
883 Ik staar zonder ogen,
adem nauwelijks een zucht
mijn lippen gillen stille klanken,
zelfs de eenzaamheid schuwt
verlaten stadsbanken.
Ik spreek zonder mond,
mijn stem draagt geen naam
de nacht valt uit de hoogte,
bedekt me met gestolde lucht,
in duisternis probeer ik verder te gaan.…
de buitenkant van binnen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
990 in alle wolken zie ik hemel
kiert de kans op wat geluk
zon weet dat ik om wat liefde bedel
mijn optimisme kan gewoon niet stuk
je pakt me in met warme woorden
geeft me een deken tegen kou
maar onze adem zal bevriezen
in het slapen zonder man of vrouw
ik streel je huid, de buitenkant
van binnen, je kijkt me aan
voelt passie in je zinnen…