3890 resultaten.
klompenkots en prikkeldraad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
839 weidsheid in benauwde kommen
klompenkots en prikkeldraad
koeien moeten molken worden
door de boer die hen verstaat
dorps achterhaalde wereld
altijd kippenneuken over land
grijze resten zijn gebleven
zonder jeugd met landverstand
je woorden zijn grootsteeds
maar ruiken mestig naar
gewauwel in roodbont dat kiert
door scheef gehangen deuren…
Zoek jouw eigen weg
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
917 Ga maar, vlieg weg
laat maar dagen
wereld vriendelijk
door het deinzend
deuren dragen, vragen
in kleine alledaagse dingen
hoor ik soms de liefde zingen
maar, stonden wij niet samen
toen je naar mijn levensadem vroeg
achter de bomen uit het nachtwoud
mijn lijf weer naar bekisting droeg
kom je bij me met die hand
maak je mij nog wakker…
openheid
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
981 De mens het vriendelijke gebaar
Die laat het afweten
Ik zou het niet weten
Ik ben open
Een open deur
En wat er gebeurt
De mensen gaan lopen
Je hebt even contact
Gehad
Een leuk gesprek
Maar voor de rest verrek
Ze zijn bang
Hebben geen tijd
Tot mijn spijt
Zijn het echter alleen
Hele oude mensen alleen
Die verrast zijn bij een brief
Een…
Zolang zij waakt
gedicht
2.2 met 58 stemmen
27.137 Handicap
voor wie bouwt aan een deur voor de dieren.
Zwart om ze te leren vliegen in de nacht,
wit om ze tweehoog hoog te doen vergeten. En
het dak, ach dat valt niet zolang zij ontwaakt.
--------------------------------------
uit: 'In duizend stukken', 1995.…
Nachtvlinder
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.372 als de schaduw mijn voeten nadert
mij aanreikt de donkere verholenheid
van mijn diepere bestaan
wordt de deur naar het licht geopend
en met geweld verbreken harde zonnestralen
mijn verbond met het duister
het is geen vlucht in de nacht
dat tasten naar wat licht verhult
scherpe schoonheid
snijdt mijn blikken af
van een weg in de verte…
op vakantie
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.234 je hebt je blouse uitgedaan
en opgehangen aan de deur,
de deurknop kijkt je dreigend aan,
je wil weg hier, weg, hier vandaan
maar je weet niet waar naartoe,
waar zou je heen kunnen gaan?…
Ja
gedicht
2.5 met 70 stemmen
17.737 Niets te maken met wie ik tien jaar
geleden was, laat het vergelijken, zoek
geen metafoor voor een cel waarvan
men de deur dichtslaat. En vraag ook
nooit hoe het kan dat IK binnen zit.
Want het zij zo, en het is zo, en zo is het. Ja.
----------------------
uit: 'De ander', 2004.…
Zuster Lieve
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.983 De wereld ging hem uit
toen hij de uitkomst niet kon velen
en dus suste hij de schade
met een vinger op haar mond
Toe - zeg maar niets mijn liefste Lieve
zuster die hem wat kon schelen
en hij trok gehaast de deur dicht
met een sleepspoor op de grond
Het was gebeurd - niets aan te doen
wat zand erover - liefst kastelen
al wat overbleef was…
Weerzien
gedicht
2.7 met 26 stemmen
14.857 Dat ligt aan de ogen;
genadig wrikt tovenaar geheugen
aan de deur van de tijd; ontzien
in het zien (weggeblazen heupen,
dood haar). Die daar staan ont-
staan voor elkaar bedrieglijkerwijs
in vijvers van vroeger. Zij bieden
elkaar een diep water, hier.
Zo zien een man en een vrouw na
jaren elkaar of niet of anders.…
Bang voor wat ze zeggen
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.506 Bang voor wat ze zeggen
De deur blijft dicht, de bel afgesloten net als haar hart
Voor een ander is zij het gekke mens krijgt soms de bijnaam
Hard, maar ze is zo bang wat mensen zeggen dat ze zich afsluit
Voor ieder commentaar
En niemand die haar begrijpt, als er eentje maar
Verder zou kijken dan zijn neus lang was,
Zou men zien dat ze…
HOOGTE......
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
670 Fier boven alles
reiken HOOGTEpunten
Luisterrijk en prachtig
door heuvels omringd
De DUOMO en CAMPANILE
SANTA CROCE met standbeeld
van Dante
SANTA MARIA NOVELLA
met koor dat zingt
PONTE VECCHIO
het BAPTISTERIUM
Van bronzen deuren van
Ghiberti voorzien
Handel, verkoop kunst, vanalles
Prachtige luchten.…
Hoe waaien de wimpels
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
2.388 Buurman die ik steels weg zag lopen
na Zwarte Piet op de voordeur sloeg
en mijn vader gekscherend vroeg:
“doen wij zo laat de deur nog open?”…
Watervaste vuren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
846 durven ze
de leugens
niet verder te trotseren
dan een vlugge wisseling
van blik,
deze watervaste vuren
Ik wil je bellen
je laten vertellen
hoe je dag is geweest
Ik wil de gedachte aan jou
niet langer vertrappen
die ik zo vrees
in deze watervaste vuren
Ik wil je horen zeggen
dat de dingen
wederzijds zijn
dat ze kloppen
op de deur…
Een liefdes affaire
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.568 Herken de mooie vrouw in de deur en stotter: ‘geen dag ouder
en mooier als ooit’. Achter haar staat een onbekende vrouw
met bekende stem: ‘Henry, mag ik je je dochter voorstellen’.…
De ganzen roepen me
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
603 Zie de dag ligt aan mijn voeten
de ganzen roepen me
langs de schemer van mijn adem
zoek ik zorgen langs de kade wei
de ritssluiting van de deur staat open
hij drenkt het weten in de wijn
zo knevelt hij de stad
maalt zijn engelen klein
hangt het vocht aan het plafond
en druppels vallen
in lege handen van een volle maan
tastend…
Maîtresse
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
912 Je kwam vloekend over de drempel,
smeet je paraplu in de badkamer,
sloeg met je blote vuisten tegen
de eikehouten deur, vloekte nog
harder en je knokkels bloedden.
'Wat is er gebeurd?', vroeg ik,
terwijl mijn hart bonkte als een
oude treinwagon. Zeer langzaam
liet je me je gezicht zien, vol
tranen en pijn.…
Sterfbed
poëzie
3.6 met 9 stemmen
4.427 schrei niet, ik zal u nazien totdat gij
de deur volkomen achter u zult hebben afgesloten
en mij alleen gelaten met de dood;
ik heb een leven lang in lafheden verdaan, en groot
zal het ook in het eind niet zijn,
maar ik wil in het enige gevecht
dat er op aan komt, trachten geen knecht te zijn.…
welkom
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
679 ik kom slechts
om te gaan, mag even op de drempel zitten,
leven in iedere taal, misschien één tel
een glimp of een glinster
van die ene oceaan die ik niet
in de werkelijkheid kan thuisbrengen
maar die een anker uitwerpt
rondom huizen, wolken, bomen,
verleiding en schuimende geschenken
soms vervaagt
de deur tot een onbereikbaar eiland, hoor…
Jij bent een wereld op zich
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.455 Nog draag jij de kleur van jouw moeder
als de schalen van onsterfelijkheid
zich ongemoeid laten
Het gemis wordt zwaar gewogen
sinds het blad de boom los mocht laten
en de wind het heeft weggedragen
Een moment van samen zijn
heeft zijn deuren voorgoed gesloten
en in ieder beeld dat jij van haar schept
leeft zij onverstoorbaar voort…
Einde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
641 is niet te harden
muizen knagen aan de vloeren
luizen bijten in mijn kop
ik zie de ratten stiekem naar me loeren
want de poes is bijna op
mijn haren reiken tot het kleed
mijn nagels groeien door mijn schoenen heen
een ooglid beeft
wie weet dat ik nog leef
wie denkt mij al in 't graf
niemand belt, niemand roept
niemand klopt op mijn deur…
Hetzelfde gebleven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
841 veranderd
Toen ik voor het eerst kwam,
De bomen waaien nog steeds dezelfde kant op
De stenen pleinen klinken nog steeds hetzelfde,
Als ik er op loop, schaduwen overvallen
Me nog steeds op dezelfde plek,
Niets is veranderd, nog steeds echoot
Mijn liefde door de straten, het hangt in vlaggen
Aan de gebouwen, geluk voel ik als
Ik op de bel druk, de deur…
Het moment..!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
879 De deur ging open
ik zag jouw gulle lach
Het wow-moment was daar
net als de 'klik'
We lachte en aten samen
speelde scrabble
Hadden elkaar lief
en je bleef om..…
Aan Godse ginder?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
521 Ik zoek toegang door de deur van
nieuwe dromen, tevergeefs
want ik word niet aangenomen
waarna ik afdaal in spelonken
waar de zon en maan hun vingers
op hebben gelegd, stromen zilveren
vonken door het duister in geluidloos
licht van kindervleugels, illustraties
van gewichtloze gedichten, verschijnt
de kleur op de lippen van de zee…
Liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.042 Voor ieder die een deur openzet.
Voor ieder die zich wil laten bevrijden.
Is ze als de witte duif
Verheft zichzelf door de ander te dragen.
Haar openheid laat zich niet gevangen zetten.
Haar vreugde laat zich niet beteugelen.
Ze komt tot ieder die haar aanbidt.
In het kleine en weerloze, is ze te vinden.…
Maskerade
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
602 kalme vervreemding
het suizen van een verkwikkende koelte
is weggestorven in vroegere zomers
nu de tijd hier anders verstrijkt
windvlagen dwalen met een glimlach
door de kamers die als graven
worden gevuld met de uitgebluste toekomst
met elke korrel verliezen kleuren
zwijgend de streken van penselen
vertrekken worden tussenstations
elke deur…
Oud?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
710 Mien zorgt ook voor zijn natje en zijn brood,
dus dorst en honger voelt hij nimmer knagen,
vandaar denkt hij: ~Ik hoef nog lang niet dood,
met Mientje rond de deur heb ik geen klagen.~
En elke avond bidt hij heel devoot
~Ach Lieve Heer toe wilt U mij ontzien
een poosje nog, dan hoort U mij niet klagen:
als ’t even kan . . . geef mij er honderdtien…
Cascais
gedicht
2.0 met 1 stemmen
4.366 Een avond met bloesemgeur,
een vleermuis, zot als ik,
mijn moeder stond in de deur,
lachend, een ogenblik,
naar alles en naar haar kind;
zij zong, ik wist waarom,
zij zong zoals graan en wind.
Moeder, ik kom, ik kom.…
Mijn oude jas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
480 gehuld in een ruim gemeten jas
om niet in eigen bloed te verdrinken,
vervaagt de verwachting
die geen hout meer snijdt
Al moeten we bekennen dat we
elkaar nog steeds niet willen
kennen, wat scheidt is ingezaaid
louter door vanzelfsprekendheid
naast de angstige gedachten om samen
door de deur te gaan, die alleen voor
verandering…
Wat blijft.
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.162 Wees welkom sprak ik zacht,
er is een woning achter deze deuren.
Zij kunnen rusten in mijn groene bed,
ik brak en viel, maar kwam geheeld naar boven.
De woorden werden tot een huis,
omzoomd door tuin met lommerrijke bomen.
Je rode roze tinten voelden zich daar thuis
en bouwden toen in mij, een nieuwe woning.…
Eenzame mensen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
576 Hij komt vroeg thuis van zijn
bezigheden buitenshuis; en sluit
dan zijn deur en alle ramen.
In zijn binnenste voelt hij zich
leeg. Maar hij is te zwak om zich
daarover bij anderen te schamen.
zij staan op in de morgen.
Zij gaan slapen in de nacht.
En zelfs niemand heeft in de
gaten dat er geen mens meer op
hem wacht.…