8933 resultaten.
PETER
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.983 De plant die zich voor groei had aangeboden
Werd wervelloos in slechte grond gekneld.
God weet wat Hij vertelt en liegt over de lieve goden,
God weet dat Hij verliezen kan want God is Spel.…
Hoor de stilte
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
816 Hoor de stilte, zo stil
het ritselen van de bladeren
de wind die zachtjes spreekt
in een taal die je enkel voelt
de grond weet wat ik bedoel
als ik erop val, en mij geen raad weet
met de stilte, zo stil
die niemand hoort
omgeven met een stilte
een echo, die telkens terug komt
en enkel de stilte kent,
geef mij gehoor, stilte, zo stil, zo stil…
Maggie belt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 je stem, buiten bereik, net als de smaak van
je lippen, overstemd door het lied van de man
die niet meer op jouw boerderij wil werken
ze kusten ooit de grond waar ik op liep
je ogen, toen gevuld met vurig verlangen
daarna kwaad ontstoken van jaloezie
nu vol van de liefde die wij toen bedreven
eenzame uren worden zo draaglijk. je…
L' amphitheatre romain
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.054 fraaie oude muren glimmen in 't licht
van goudgele zonnestralen
schaduwen van door de zon belichte
vensters werpen zich op de
met bloed, zweet en tranen
bedekte grond van het
Romeinse amfitheater dat
onwillekeurig mijn
diepste gedachten doet terug voeren
naar reeds lang vervlogen tijden
van gladiatoren, gevechten, martelingen…
Een herfstig gedichtje.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.066 hoog reikende hoofden schudden rond
in een bekoorlijke symfonie van zacht geruis
twijgen laten hun zomerlast vallen of
liggen reeds stuiptrekkend
voor dood op de grond
kleurende bladeren tonen
gedragen door de wind terstond
in bruin, geel en groen aan afhangende takken
vogels vliegen weg in het besef dat
er weer een seizoen aan zijn einde…
Maggie belt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 je stem, buiten bereik, net als de smaak van
je lippen, overstemd door het lied van de man
die niet meer op jouw boerderij wil werken
ze kusten ooit de grond waar ik op liep
je ogen, toen gevuld met vurig verlangen
daarna kwaad ontstoken van jaloezie
nu vol van de liefde die wij toen bedreven
eenzame uren worden zo draaglijk. je
hebt me…
De eerste stap.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.411 Op de kruisweg van het leven
Is zo licht een valse tred,
Vrienden, in de grond gezet,
Die er nooit wordt uitgewreven;
Is zo licht een stap gedaan,
Die ons nooit terug laat gaan.…
DE PROFEET EN ZIJN OPVOLGER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
935 Wij moeten worden als de bomen,
Die luistren in de diepe Grond.
Dan, zal een ruisen door ons stromen,
En alle blaadren worden mond.…
Sterfuur
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
726 wie weet hoeveel de aarde torst
op de aangestampte hei
palen met mokerslagen geïmplanteerd
in haar uitgemolken borst
wie weet hoeveel gewapend
beton de hoogte in geschoten
haar grond verduisterend
waarop handel in drijfzand floreert
wie weet hoeveel schotsen
schuren boven laaiende vlammen
die aan haar longen likken, er
stervuren zaaiend…
Door de ogen van Hanna Arendt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
768 In ons handelen
mogen we uitdrukking geven
aan veelvormigheid en vrijheid
beslissingen nemen
op grond van gelijkheid
niet krachtens dwang of geweld
daarom is handelen
een werk van de hoogste
menselijke activiteit
niet te verwarren met arbeid
waar we ons zelf en anderen
letterlijk slaven van maken
van wat wij werk noemen
zij…
Tussen hemel en aarde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 Het duurde lang voordat ze grondde
Omdat ze in de hemel aardde
Ze niet de duisternis aanvaardde
Die in de Lichtrivier uitmondde
Ze wist niet van ‘de zwarte zonde’
En hoe of die zich openbaarde
Toen ze die eindelijk ontwaarde
Was dat juist voor haar laatste ronde
Daar ze alsnog haar taak aanvaardde
Gelukte het haar zich te hechten
Aan water…
De kus van verraad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Een vals vertrouwen dat
niet berust op goede gronden.
Ten onrechte blijkt de goede
overtuiging een wang te hebben
toegekeerd en pas later met
een beschadigd vertrouwen op
zijn schreden te zijn weergekeerd.…
Papaplant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
921 Het is al goed
Bedacht mijn hoofd
Toen de blaadjes bruin verkleurden
Ik geef het water en wat zon
Tot de wortels beter zijn
En in de dagen die er volgden
Grepen de wortels om zich heen
Pogend tot houvast of zo
Maar de grond liet zich niet pakken
"Dit ben jij", zei papa ooit
"En dat ben ik", die grote plant
En ze bloeiden, groeiden…
Wijze
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
527 wil meegaan
op de juichende tonen
de echo bij me dragen
diep van binnen
als een tere wens
op mijn lippen leggen
doodstil zijn
nog één keer tranen
-
morgen, ja, morgen
zal ik warmte schrijven
spreid ik het licht
over de schaduwtijd
kleur een nieuwe dag
over de langdradige wond
mijn voeten huppelen
wederom op vaste grond…
tiny grass is dreaming
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 don't disturb
tiny grass is dreaming
zelden kreeg het verbod
om op het gras te lopen
zo'n zoete invulling
na de kiemrust vinden
de graszaadjes warme
vochtige grond om in
het licht een zacht
groen tapijt te weven
teder danst de poëzie over
de wachtende aarde
don't disturb
tiny grass is dreaming
zelden was ik zo ontroerd…
beroofd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
576 rovers slopen
's nachts het
pakhuis binnen
dat tot de nok
toe gevuld was
met herinnerigen
meedogenloos
maakten ze het
interieur met de
grond gelijk
een beroofde man
zoekt in het puin
vergeefs zijn
verweesde zelf
hij slaat met
een hand op
het onttakelde
hoofd: help
houd de dief
het wankele
gelijk aan ziijn…
Doorzichtig
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
399 jij droeg
doorzichtig
transparant
viel in lange
plooien tot
op de grond
elan
begeleidde
jouw bewegen
waarin kracht
en souplesse
eenheid vond
jij hebt dat
losgelaten
waarvan je dacht
nooit zonder
te kunnen leven
vrijheid is je gegeven
verdwenen zijn de
onzekerheidsangsten
onafhankelijk zonder
echte handenbinders
ga jij…
de vogels hebben gezworen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
464 ze leven door
na wekenlang geweld
al is er geen stukje grond
dat geen littekens
van de oorlog draagt
ze hebben de angst
achter zich gelaten
en durven weer
te rolschaatsen
in het park
kortstondig déjà vu
alsof oorlog en vrede
van Lev Tolstoj zich
weer openvouwt
eind goed al goed?…
Op de rand van de afgrond
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
504 loopt
op de rand
kijkt angstvallig niet
in de afgrond
voorzichtig
stap voor stap
krampachtig kijkend
naar het moment
de depressie
diep beneden
grijnzend
hopend
dat ze valt
ze wankelt
de depressie houdt
haar adem in
hoopvol loerend
maar ze vindt
haar evenwicht terug
rechtdoor
steeds rechtdoor
dan voelt ze
vaste grond…
Koning winter
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
728 Ik heb zo'n zin in speenkruid
Maar dat duurt nog een eeuw:
De grond is een bevroren kluit
En daar bovenop ligt sneeuw
Ik heb zo'n zin in speenkruid
In de buurt van anemoon
Ik opper dat... dag in dag uit
Maar de vorst blijft op zijn troon
Ik…
De stille beuk
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
258 Mijn wortels raken anderen,
Zoekend naar warmte in de grond,
Maar als het stormt,
Stop ik met praten,
En houd ik mijn mond.
Ik ben een kale beuk,
Die haar bladeren,
Vol warme tinten,
Heeft losgelaten.
Kleuren die ooit zongen,
En waarbij reanimatie,
Niet meer kon baten.…
Etalages
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
162 Op het middenplein stromen
mensen met liften uit de grond
of ze landen uit de lucht
Ze kiezen een van de poorten
openen een deur en nog een deur
en kijken rond.…
verzoenbaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
228 verzoenbaar is de nabijheid
dus omarm het heden
zonder angst
en houd de verbinding met jezelf
hoog boven
de vaste grond van instemming
derhalve
als hij droge ogen houdt
alle haattaal inslikken kan
vergeet hij graag haar kille stem
die bovenal
zijn welzijn vergalde
zonder iets wat zij niet kwijt is
of al hij gaf
omdat het…
Moeder Aarde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
127 is van bordkarton, een decor-
stuk voor de eerstgeborene
Hij zegt niets
Hij wordt vermoord
en Kaïn ploetert voort
zoals geboden is
bij de verdrijving uit het paradijs:
de mens is geschapen om
de aarde te bewerken
en zich zo te voeden
Zij is onze eerste moeder
Laat haar niet bloeden
want als wij haar verkrachten
zullen we te gronde…
Travaalse Winter
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
119 O laat de vaste grond niet
onder haar voeten wegvallen
zij herkende de liefde aan het afscheid.
Toen zij sliep was alles wit.…
Kronkel
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
968 Juist die onbegrepen éénvoud
door het ijle van het ontstaan
maakt de gedachte niet warm of koud
is er geen grens tussen zicht en waan
De hunkering blijkt niet tastbaar
en een oogwenk niet te meten
ook de gouden gloed van een korenaar
blijft vast gehecht, nooit te vergeten
Gekooid in de kringloop van de uren
vervagen de deuren in de muren…
taal uit ongenaakbaar staal
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
776 je glansde en
polijstte niet
maar brak en
hakte stukken
overbodig tot
een vuur
Je smeedde
woorden tot
een taal uit
ongenaakbaar staal
door het vlechten
van metaal
koud en hard
of gloeiend heet
uitgewalst tot
strofen met
het rood gevoel
van diepe warmte
je zinnen
kaalgeslagen
en gewet door
het verleden
snijdt heden
door…
Nooit kippenvel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.176 Jij bent die vrouw in al mijn dromen
Ik besef het enkel zelf niet
Anderen hebben het allang voorspeld
`Dat jij dat nou niet zelf ziet`
Ik weet niet hoe het komt
Een beetje stiekem wel
Eigenlijk is het overduidelijk
Bij jou nooit kippenvel
Bij jou geen angst
Geen twijfel
Geen onzekerheid
Bij jou geen koude rillingen
Enkel warmte en,
genegenheid…
de zee
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
736 (sissend in het ijswater dalend)
zo kussen wij boven het koude duinzand.
de dag ligt op de rug
de mensen gaan de nacht in.
in hun verlicht knusse tenten.
paal 16: niets...…
In Vrede
hartenkreet
4.2 met 33 stemmen
5.362 Vandaag op de sterfdag van Mam
Iedereen heeft vrij en is gekomen
Met zijn allen naar het kerkhof
Lievelingsbloemen meegenomen
Een mooie koude maar zonnige dag
We zijn niet verdrietig of bedrukt
Zijn Pap en Mam nog altijd dankbaar
Dat niets ons uit elkaar heeft gerukt
Daarna aanschuiven aan de eettafel
En maar praten over Pap en Mam
Herinneringen…