4186 resultaten.
Overlevering
gedicht
3.4 met 22 stemmen
10.352 Hoe je in mijn hand ging liggen
om te vertrekken naar de lente.
Zo is overlevering altijd het maken van
herinnering.…
liefste
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.260 ik berij je, bevrij je, bevlei je
jij vlijt je om me heen
verroer me in het ontdaan
van je adem, je boeit me
stelt vragen aan ons die ik
ontdek in jou en mij
lente komt, zomer, herfst
winter opnieuw ons lijntje
in de tijd, aan anderen
gaan we voorbij
je boekt mij in je houding
je staaft me in je slaap
in de dromen
breekt het dorre…
nu gaat de beuk erin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 alles op een rij
nu gaat de beuk erin
ik heb geen zin meer
me te conformeren
het is genoeg geweest
ik kap wat overtollig is
loodzwaar van jaren groeien
de takken buigen door
maar in het oerwoudgroen
kan niets meer bloeien
ik heb de grond gezocht
in humusachtig duister
de lucht rook al verrot
ik wortel in opnieuw beginnen
en laat de lente…
de ééndagsbloei te vangen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.425 nadat ik met de regen
de woestijn bezoek probeer
ik op mijn schildersdoek
de ééndagsbloei te vangen
het zal er weer om spannen
of ik alle kleuren krijg die
de natuur voorhanden heeft
omdat ze vier seizoenen geeft
slechts uren zal een jaar
gaan duren waarin de lente
zomert en de herfst oogst, de
lange winter alles weer verdroogt…
Mei
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
2.522 Als de koe koekt in de bomen
En de nachte gaalt weer blij,
Is de lente weer gekomen,
Is het weer eens mei in mij.
Als de wiele weer gaat walen,
Als de tor weer vrolijk telt,
Vrij ik weer op grote schaal en
Vaart de ooie boven 't veld.
Alle goud vinkt, elke mé relt,
Elke mei kevert weer fit.…
De horizon verlicht !
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.200 chaotisch en vertwijfeld
zoekend naar houvast
dolend in de kelders van
mijn onbegrensde geest
speur ik naar ankers
voor inzicht en begrip
om het drijfzand
te kunnen trotseren
wat mijn leven beheerst
voorzichtig tastend en afwegend
bepaal ik de nieuwe koers
mijn vertroebelde vergezicht
zal zich weer kunnen vormen
tot die ontluikende lente…
winterkinderen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.318 wat weten jonge dichters van de kou
ze zijn nog in de lente van hun leven
ik zie het prille dons nog aan ze kleven
ze gissen slechts naar wanhoop en berouw
hun winter is een heerlijk sleetjerijden
een zweven op de gladgeschaafde noren
de pijn beperkt tot tintelende oren
geen flauw benul van ongeneeslijk lijden
toch zullen jonge dichters…
Laat ik nu leggen lichte dingen
poëzie
3.3 met 22 stemmen
2.408 Laat ik nu leggen lichte dingen
op haren lijf en gauw verganke-
lijke, laat het zijn rozeranken
en bloemen andere en trosseringen
en wiekevlokken van grote bleke
vlinders en blanke dauw geregen
aan herfstrag, alles wat van de vege
lente nog is, die gauw verstreken;
en iets van zonlicht, nu ik het kuis
en koel…
wilde vaart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
608 in volle vaart
links bleef de thuishaven liggen
ogen bijna toegeknepen
tegen de lage ochtendzon
tuurt hij gespannen naar de kade
waar de stuurmansvrouw
verstek laat gaan
winter al weer
ook haar hart te koud
na 't eenzaam wachten
langzaam ademt hij haar warm
tot druppels vergaat het ijs
eindelijk samen weer versmolten
breekt de lente…
twijgt in soepel samenzijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
853 je dacht dat
dood hout was gevallen
twijgt in soepel samenzijn
die buigzaamheid is niet bevallen
jij wortelde een nieuwe lente
zomert al seizoenen lang
jouw loten hebben zich vermeerderd
gaan hun volwassen gang
hij wette bijl en snoeide
eindelijk de helft van zijn leven
helaas wat over bleef was ook
aan anderen niet weg te geven…
Ik droom van sneeuw
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.141 Groen was mijn gras
Jong en smakelijk
Bont kleurde ik de bloemen in de lente
Ik was zo ongelooflijk aanrakelijk
Heet de zomer, in de stad
Frivoleerde ik het terras
De zon die ik aanbad
Ik wist dat ik er was
Zelfs vallende bladeren
Konden mij niet verkalkend veraderen
Mijn leven, een en al kleur
De herfst sublimeerde mijn geur
Uiteindelijk…
strakken groen van de cypressen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
928 helling zindert zomer
druiven bollen zon
loof wordt geel en slomer
takken bruinen houtig krom
ranken hadden lente vastgezet
in het bloeien tot een vrucht
hun werk is al neergelegd
de wijngaard oogst in rust
licht maakt nu een schilderij
met wolken als een schaduw
bomen staan er wat verlaten bij
in de lucht een boerenzwaluw…
De lach die nooit mocht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
716 ik zie weer de foto's
uit het huis van verleden
ze staan er goed op
in toenmalig zwartwit
pas later konden kleuren
dat podium ook weer betreden
het waren nuances
overheersend in grijs
de lach die nooit mocht
een jeugd die een snelle
volwassenheid zocht en zicht
op een plaats met gewicht
nu zomert lente het
winterse grijs snel voorbij…
DE PERS ER... "ALS DE KIPPEN BIJ"
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
843 Een nieuwe lente
nieuw geluid
Sinds
'BOER ZOEKT VROUW'
Staan wij
weer: op de kaart
De boer wordt
weer gevraagd
Hoe het met...…
Penseelde jij de knop
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
696 samen hebben we
een roos geschapen
lieten eerst de
achtergrond ontwaken
ik lijnde steel
jij groende fris
de jonge bladeren in
de lente van ons leven
zacht penseelde
jij de knop die voor
het eerst weer kleur aan
onze liefde heeft gegeven
we bloeiden op
een oude stam en
enten in bestemmen konden
onze wortels niet ontkennen
soms…
vrijheid
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
1.675 hoe kan ik zeggen
dat vrijheid bestaat
als de nacht nog vaak
mij in zweet doet leggen
en de vroege angst
mij in het donker
geenszins verlaat
ik zie kinderen
spelen op het puin
van mijn jeugd
immers een deel
van de zwarte aarde
vind ik nog steeds in mijn tuin
ook al herhaalt de lente
zich telkenmale
ja,
hoe lang al in jaren…
Seizoenen
hartenkreet
2.3 met 18 stemmen
1.786 Lente
De bomen groen, en fris
En jij kruiste mijn pad
Ik zag jou, jij zag mij
Zo vonden wij elkaar
Zomer
De felle zon, lange dagen
Ik bestond niet meer,
Jij bestond niet meer,
Jij en ik werd wij
Herfst
De bomen langzaam kaal
De warmte die verdween
Met de bladeren van de bomen,
verdwenen wij ook langzaam
Winter
De bomen kaal en…
Lentebries en koeienmest
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.387 Nog even en het is weer lente
de tijd van het jaar
dat bladeren de boomtakken
weer groen inkleuren...…
vlinderzoenenzacht
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.048 hoor
hoe stilte jouw lied zingt
in het glimlachen van de lente
tussen zijn en dromen
het daglicht geeft
aan de wolken op ons gelaat
hoe ogen sluiten
door een ver vergeten voelen
wanneer witte vlinders het veld
bloesemen als kleine scheepjes
met bolle zeilen
hoe de wind slaperig
haar vleugels legt op mijn lippen
wanneer…
Gaan voor het paradijs
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
938 je hand
voelde hartslag
zag de ringen om
je pols die tekenend
het leven vingen
juist de kleine dingen
jouw patronen in het
schonen van de dag
het knellen van de ringen
liefdevol je lijf
dat alles heeft gegeven
in warmen mocht jij niet
eens een ander zo omarmen
wij gaan voor het paradijs
dat nooit is gekomen
mag ik jou de lente…
Morgenland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
814 zacht beminnend een watermot
zwem maar pluisjes voor je leven
de muskus is op jacht
niet door honger wordt zij gedreven
maar het jong dat op haar wacht
sprietjes groen omhels de kilte
het kind zal weer gaan zingen
van lammetjes in avondstilte
een aap met gouden ringen
weelderig zal leven danken
zij oogt weer florissant
dansend op de lente…
4-seizoenen-bril
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.067 Het is simpelweg zo bedoeld:
soms lijkt alles fleurig en zonneklaar…
Net als lente en zomer,
dat zal duidelijk zijn.
Doch herfst en winter lijken somber,
soms voelt het als een vage pijn.
Maar als je het mooie van de herfst ziet;
van alle kleuren der bladeren geniet
heeft ook dit seizoen zijn charme.…
Depressie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
844 weeldebomen kleuren zwart
oevers lijken aangevreten
gulzig door cyclopen
wijn proeft grote afkeer
watervallen storten langs
gelaat en hartzeer
neplicht hangt de strot uit
de hemel krijst de sterren stuk
wandelen zwenkt doodlopen
lief woord is als de lente
ontluikend schoon smaakt zoet
kus verheft gelijk een drijfveer
als dan je ware…
Geen geluid
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
691 het raam sluit
weigerende woorden
in de kamer
gebaart van verre
kachelwarme tijden
toen ik nog dwaas liefhad
in het luchtblauw van
de zomer en dromen
voortbracht in jonglerende
schemerwijzers
niets kon verloren gaan
zelfs niet in
waterdichte winters
waar elke omhelzing
de lente bracht
in mijn donkerglanzend haar
ik zou…
het overbodig takken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
657 je hebt het blad
weer omgekeerd
het groen van lente
is verteerd
in warmte
van de zomer
nog rest het oppervlak
dat rijpen mag
naar geel en rood
zij dwarrelt straks
een trage dood op
winden van oktober
je knopt al
waar je losgelaten hebt
de bast vertraagt
de stromen en wortels
sluiten af voor de
winter die gaat komen
nog ruist…
De bruid zegt:
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.738 - Is het een lente-gloed
die dóor me gaat?
Hoe toch uw strak gelaat
me rillen doet...
...'k Voel me zo vreemd, - zo vreemd
bevángen zijn...
Uw stille stemme fleemt
als zoete wijn.…
geheimpje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
576 als een roos
verborgen in het kruis
als de lente spreekt in ruis
de zomer komt
o heilig geheim
draagt liefde en pijn
draagt duister en licht
alleen feller dan dit
hier
nu
en altijd
paarden rijden alvast vooruit
natuurlijk ben ik bang
aan het het eind van de gang
maar laat het maar komen
poorten zagen wij opengaan
nooit zijn wij overwonnen…
nooit
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.018 men kwam te vroeg
de baai
de boeg
jij riep
verhalen
voor
en achter de boeg
te vroeg
de lente
te laat
de winter
koning koud
vroeg jong
te laat oud
groot gebruik
ruik eens
aan je gevoel
nee
jij weet niet
wat men bedoelt
jij bent verneukt
een kreukel in je papier
daar zijn zij
en ik
ben maar hier
de laatste
de eerste
de laatste…
Herkansing
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
701 Een warme glimlach
tovert kuiltjes
in haar nog wat slaapdronken wangen
als ze uit Morpheus‘s armen glijdt
ze zal de nieuwe dag
gaan veroveren
wind en regendruppels ten spijt
ze lieft de herfst
boven zomer en winter
de lente is ook een zaligheid
maar de herfst
met al die dwarrelende bladeren
en kleurende klanken
die hoort bij haar hart…
De toon gezet
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.092 verleid de toetsen tot een melodie
met klanken van een sprookjessymfonie
in jubel om het vieren van de teugel
verzin ik vingervlug een lichte tune
voor ‘t gedicht en proef de tinteling
in klingelklokjes, de zindering
van zomerrokjes in ’t weidse groen
aan het venster landen kleine guiten
die op de rand van ongehoord
in alle toonaarden van lente…