7278 resultaten.
Bodytalk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 Een pijnloos eiland in een zee van blauwe lucht,
een woud van groene weelde, een strand van
golvende haren. Geef mij de sterren, een ziel,
geef mij een lichaam.…
Naamloos
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
659 geef hun weer namen
geef hun 'n gezicht
na een zee van tranen
in 't vroege schemerlicht
breng ze daar
waar men reikhalzend
op wacht
geef hun weer namen
geef hun 'n gezicht
breng de gezinnen weer samen
voor 't rode avondlicht…
Een vaarwel van hartjes
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
503 ik wierp met zand
bloemen naar de hemel
zij waaierden uit op de wind
ik ving hun blaadjes als kind
gaf ze water met zee
maar ze wilden niet bloeien
zij schuimden verdriet
en de vloed nam ze mee
heb met schelpen
een vaarwel van hartjes gelegd
en tegen mezelf gezegd morgen
ben ik er weer maar dan bij eb…
Puzzel mij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 zittend te midden van
een zee aan puzzelstukjes
die geleidelijk op hun plek
durven vallen
lijkt het gras groener
de lucht helderder
nu zuiverheid vrij ademt
voelt mijn pad meer verlicht
oogt de weerlegde waarheid
veiliger dan toen
overtuigd dat ik de zeven
zeeën aankan
vaar ik uit…
verdronken kind
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
841 het kind, zoals het daar lag, stilletjes en levenloos,
zo klein werd het zo groots dat het de wereld raakte
het tumult van, wel - of - niet, met stomheid sloeg
voor onze voeten ontblootte de zee dit kind
in haar spiegel legde zij het neer
en even hielden wij onze pas -en onze adem in…
Het vervolg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 wat is de volgende stap,
tot welke zee wendt de
vloed zich in afwachting
van opstand en berusting
tot nader tegenbericht, met
blikken van; ‘wat nu weer?’…
eb
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 de zee
bestaan in zwijgen
tijd om te verliezen
het water
trekt zich terug
in gesmoord verlangen
het verlaten
eindeloze hervertelling
waart rond in gedachtestromen
de snippers
oude en oudere vloeien
vertraagd heen en weer
het verlies
wandelt over het water
tijd om te gaan…
Een Hemels wonder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 duikt in schoonheid onder
met diamant getinte stralen
smelt langzaam de horizon
in alle poëzie talen
troost ze mij
door haar verleidelijk lonken
met een lichtstreep
van tintelend verlangen
wil de zee
een laatste glimp ontvangen
deze dag brengt geen nacht
immers de maan loopt wacht…
Collageen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 stel je zou buiten het kader treden
van de kaart verdwijnen
naar een tongbrekend oord en in het water
van mond en glimlach zou een zee
van ruimte galmen tussen onze wangen
konden we dan nog kusten verleggen,
lijmen desnoods, om afstand te slechten
en samen te binden
zonder klef te worden?…
lente
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
504 ook al klinken woorden
nergens naar, dit
ochtendlicht blijft onderhuids
gedragen, meerstemmig
en zacht herinnerbaar
pastelgeuren,
met ons verbonden
in een zee aan golven
met vredig water
gelijkgericht, onder
prille kleuren bedolven
als magnetische polen
zo innig blij
eindelijk, de zon is
de evenaar voorbij…
Ontwaren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
552 ik kleed me uit
maar voel me
geen veder lichter
ik dans
ik dans door de waan
van alle dag
die van pijn
en verdriet
vooral verdriet
ik dans
ik dans door de zee
van alle dag
laat
mijn vragen varen
koester alleen wat is
en dans
dans door de dag
die eindelijk lente wordt…
Bouwen...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
615 Bouwen
willen ze
in de stad Nijmegen
alleen zondags ligt ze stil
De bouw
van een zee
aan huizen
waar mensen kunnen wonen
De bouwtyconen
lijken koud
zelfs kil....
wind en regen hun trawant
De maandagkrant
meldt vertraging
en crisis in de bouw
....op til?…
Costa del Sol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 Achter het gebergte
van zonneschermen
moet de zee liggen, wellicht.
In de verte ogen
de ontbolsterde heuvels.
Verkreukt ontvouwen zij zich
om evenmin de honger te stillen.…
Toveren
snelsonnet
1.5 met 2 stemmen
719 Waarom in zee gegaan met goeroe Jetten.
Zijn mantra dreunt maar door: oomm..laag oomm..laag.
Maar met een glimlach tovert Mark een haasje
uit zijn spreekwoordelijk geworden vaasje.…
opening
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 over een zee
van daken
zeilt een
kwetterende
zwaluw
alleen dat
wat hij vorm
kan geven
brengt hij
naar buiten
achter de
loodzware
deur sterft het
verzwegen
verhaal
ik geef je
de sleutels
bewonder
onder de
witte dakrand
het nest van
de zwaluw
woordloos toont
hij je zijn huis
vol verhalen…
Fietsen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
707 Ik ben dol op fietsen
als mijn wielen flitsen
en gensters schieten
in de zon
iedereen moet fietsen
naar de zon
en naar de zee
want een fietser
is tevree
ik ben dol op fietsen
vrij van lage listen
en
mijn rotteevee
geen vrouw kan mij nog klissen
want ik wil mijn fiets niet missen
voor een zoen
of voor wat rozengeur
ik ben een…
Moeder natuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Dat mooie
Kunstwerk
Iedere dag
Weer in de
Lucht
De kleuren pracht
Die de natuur
Ons laat zien
De afwisseling
In kleur en beweging
Van de lucht
De wind
De warmte
De koude
De zon
Het bos
De zee
De aarde
Moeder natuur
Laat zich
In alle pracht
Zien…
Sierlijk springend boven de golven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
588 Door de zee met zoveel kracht.
Sierlijk springend boven de golven.
Dan weer spelend zonder zorgen.
Zo intelligent als jij bent,
is de wens van elk mens.
Je kunt communiceren o zo fijn.
Je vindt het dol en zo ontzettend fijn.
om een dolfijn te zijn.…
De ochtend
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
602 Luisterend naar de zee die gelijk ruist met je ademhaling
Met je lichaam dicht tegen me aan
Gaan wij de ochtend tegemoet.
Waar de zon ons wakker kust.…
Mis je
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
576 Vergetend in de tijd met mijn blik oneindig naar de zee
gedachten meevoerend in de wind.
Over de golven van verlangen
Neem ik je mee
Hand in hand, ziel in ziel
Wij samensmelten als één
De dag dat je terug bent
Laat ik je zien hoeveel…
Zomereinde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
639 Stranden zijn verlaten
geluiden verstomd
geur van zee en zonnebrand ebt nog na
badpak, zonnebril en bikini kunnen
weer terug in de la
normale temperaturen keren terug
groen wordt weer het gras
zo glijden we vanzelf
de herfst weer in
met paraplu en regenjas…
ijsvrije randen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 Groenland 2022
het ijs smelt
de gletsjer dooft
alles verandert
in een zee van wachten
leven aan ijsvrije wanden…
Lampion
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
453 Je weet
net als ik
dat het rijmt
op de zee
het lied
van de einde
loze dei
ning van de golven
en als de zon
straks wordt bedolven
dan licht één
een lampion
van duizend
kleurig vermiljoen
maar niemand weet
wat al die tinten
met een ziel
kunnen gaan doen…
LAIS CCLVII
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
578 De zee is weg, het woord is leeg getij.…
Nederland eerst!
snelsonnet
3.8 met 12 stemmen
684 Dus teken een decreet, met ferme hand:
De Noordzee wordt de Zee van Nederland!…
kristallijne groeten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
472 de korrel zand en
de eerste sneeuwvlok
lachen elkaar uit
in een snel
ontmoeten komt
de vlok niet verder
dan wat
wat vluchtige
kristallijne groeten
want het zand
heeft hem uiterst
snel weer weggebrand
nog is het
strand een
zomers relikwie
omspoeld met
een heerlijk wit
gekuifde zingende zee…
Als in dromen.........
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
877 Iedere avond samen aan zee wachten
kijkend hoe de maan in de zee schijnt
schittering als een pad tot aan de horizon
en dan..verdwijnt..
Ik voel me zo fijn in jouw armen
hoe wij elkaar zo intens kunnen verwarmen.
Op dit prachtige eiland vraag jij mij eeuwige trouw..
woorden schieten tekort, ik hou zoveel van jou.....…
DE LAATSTE STORM
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.609 Buldrend speelt de zee met 't splijtend vaartuig.
Kalm, manhaftig bidt de grijze zeeman
de armen rond een mast. Zo lange reisden
schip en zeeman samen door de stormen;
grijs is 't hoofd geworden van de zeeman,
krakend en versleten 't machtig vaartuig...
O de wind, de zee, de laatste storrem!…
Zonsopgang
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.493 en de oceáán wordt vúúr en ogenblíklijk verstilt
De wind en de ontroering der zee zwicht
Die in teerdere ritmen rilt;
En het hart wordt kalm als de zee,
En de stem der driften zwijgt,
En de heugnis van weedom en wee; -
Dan het stillere hart ontstijgt
Zijn innigste, opperste toon:
‘O leven, leven,
Gij zijt goed, gij zijt schoon!’…
Mannen met baarden op de woelige baren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
850 Mannen met baarden vinden hun huis
op zee, onder het sint Andrea's kruis.
Zij bevaren de zeven wilde baren;
om de Kaap heen zijn zij niet te evenaren.
Hela, hola, hijs de zeilen. Wij weten
van wanten, wij weten van het reilen.
Wij zetten koers om de Goede Hoop.
Ons hart ligt op zee en klopt sneller
op wereld's zilte bloedsomloop.…