4186 resultaten.
Rozenverscheidenheden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
545 Ik heb me niet gedrukt
de haagjes en de randpalm de grasbanden alles wacht
alles wacht op de zon om lente neer te zetten.
Ik heb mijn handen aan de tijd toevertrouwd.…
in het hoogtij van het licht
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
675 wanneer woorden tijdloos lijken
zich warm weken op
witte rotsgrond
lente als oogst
wordt binnengehaald
met helderblauw en hoog plafond
dichtbij
en in de vertevloed van de ochtendmeeuw
die zilver, haast als licht, uit mijn ziel
tevoorschijn komt
begraaf me dan
en alleen dan in het geluid van de zee
hoorbaar tot in vele andere levens…
Weer en wind voorbij
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
654 Je liet mij vallen
of het herfst was
-als een blad aan de boom
draaide je je om-
maar het werd lente,
dat ik je nachtmerrie
in mijn armen droeg.…
Wekker
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
559 In de lente komt de IPhone5 op de markt.…
Winterlied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
613 Maar als na herfst en winter lente lacht,
dan zit er toch een kring in 's levens lijn.
Dus leef, m'n lief, naar dat wat je verwacht.
Ons wonderkind groeit in je moederschoot:
een aanstaand mens,het is zo kwetsbaar klein.
Dus leef, m'n lief, naar dat wat je verwacht.…
Ik heb lief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 Waar de zware stormen
tijd en lente storen
waar het ontwaken kwelt
in mijn slapen
waar de herinnering voelt
oprukt en terugwijkt
waar de koude ogen van de straat
met de adverteerders
doodslagen uitdelen onder de makken
waar een televisie
nog maar honderd euro kost
grootbeeld met gratis
iedere dag nog grotere schrikbeelden
waar geen droom…
Draaiend in tweestrijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 Wil ook niet terug naar backflashdijken
waar mijn ziel huilde
in kolkende waterstromen
ook niet naar verdroogde en gebroken grond
mijn nagels mogen breken
laat mij barsten stoppen met het stof
onder mijn voeten
dat het weer- wisselvallig een geheel wordt
zoals toentertijd lente nog zo jong was
niet naar mijn veel te sterke zonnewens…
VERZEGELDE FONTEIN
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.221 Hóor de lente,
Zoet als 't lief in Kedars tente,
Loof- en vogelstemmen mengelen.
Moet uw hof nog langer wachten?
Breek het zegel voor de noen:
Stort de pijn der donkere nachten
In de drift van 't lustseizoen.…
Met dichterlijke vleugel
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
578 Een handvol akkoorden
drijft neerwaarts
als de muze haar lente lispelt
Het is alsof er woorden missen
in de grootte van tegenpolen
Ik herken de eeuwig vallende traan
als nabijheid van seizoen wisselt
en de verte wenkt
in kraters en zwarte holen
Met een dichterlijke vleugel
dek ik graf en kerker toe
Niet zichtbaar voor een oude…
MIJN ABRIKOOS
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
603 je bent mijn abrikoos
ontsproten uit een boom,
die in de lente uitbundig bloeit
in een oogverblindende pracht.…
EIGEN WIJS
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
723 kunnen houden
er komt geen einde aan
de valsheid in geschrifte
de strijkers nog aan zet
laat ik als spechten tokkelen
hun beeltenis mijn rust
boomschors houd ik mij voor
tot aan de generale
de dirigent een kikvorsman
zijn poel een uitgedroogde
zijn grondtoon craquelé
ik leg het blad terzijde
speel eigen do-re-mi
en zwijgend deel ik lente…
Op het linnen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
602 heb mijn doeken
gevuld met alle tinten groen
maar de lente wilde niet ontwaken
in sierlijke lijnen
bloemen gestalte gegeven
hoe ik probeerde zij wilden niet leven
krulde in blauw grijs
schuimende golven tegen het strand
het water liep dood in het zand
pas toen de zon ging schijnen
lieten schaduw en licht
op het linnen de zielen weer…
vriend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.116 liefde
aan jouw oude handen gaf
een nacht in pijn
wakend door mijn eigen hand en
boven alles, op jouw hoofd
de ander hield je vast
de nacht ontlast
met jouw blik gericht naar haar
jouw liefste
uren lang haar naam en ogen
in de jouwe
dansend op haar hartenklop die stervend
met dit leven mee
een trouwe leidraad was
morgen
ruik ik lente…
Habar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
942 het sneeuwlicht neemt
aarzelend afscheid
als de lente losbarst
het hart breekt open
het wrikt zich los
uit de omklemming
van roestige vleugels
oude woorden verdwijnen
een voor een
het buigzame hart geeft zich over
aan het blauwe uur van de ochtend
het wil glanzend leven
en opgaan in de tijd
totdat het geel-oranje
verdwijnt…
Na even wachten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
556 Na even wachten valt soms alles weer
waar het moest zijn: de stilte, het betrachten
van de vreugde, hang naar lente of naar wijn.…
Haaks water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 De glunderende namiddag plaats
februari haaks in het vergezicht
alle beloften van de winter
waaien gebroken weg
in de eerste zucht van de lente
de ijle dijk tracht tevergeefs
dwalende geruchten te keren
de jonge dagen van het prille jaar worden
als hoofdkussens opgeschud
de nooit gekomen winter verdrijvend
een zachte 'g' wankelt noordwaarts…
Mijn hart kent, went
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
603 een ongeoefend lied
mijn hand penseelt dromen
nachtelijke werkelijkheid
een wonderster, zo mooi
siert mijn gesloten pad
ik ben ik
tot de morgentijd
mijn hart kent
went aan de tegenslagen
hoffelijkheid wint
overwint nonchalance
een hunkering lispelt
langs begroeide muren
waar de kleine vogels
werken aan een nest
hoor, de lente…
Stapelwolken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
593 Even niet
en ook niet nu,
laat toch de lente blijven,
niet weer
niet nog een keer
laat leven tot het eind
het licht
de dood verdrijven.…
Herfsttapijt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 Het bos nodigt uit
Vogelzang haalt me binnen
Ik geniet
als de najaarszon
warm tussen de bomen gluurt
en kleuren van het herfstblad
vurig op laat lichten
Het is bijna of de lente
wederom gaat beginnen
Zo intens
Honderden paddestoelen
rijzen op uit mos en bomen
En ik reis mee
langs schat en zwam
Een zompig stuk moeras met
dam van…
Wat rafelige trouw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 ik zag
je vlucht omhoog
maar kon jou niet bereiken
zwaaide schreeuwde
voelde mij verlaten
zonder vriend en troost
jij doorleefde
mijn bestaan liet mij gaan
als ik dat nodig vond
sprong in de bres
als ik mijn slechte keuzes
weer met ruzie had beslecht
maar samen knopten wij
bloeiden volop lente
ook in de bitterste kou
jij…
Over de kim
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
586 van weerstand
en verlies
die altijd komt
maar ik niet verkies
het kan de telkens
kerende zandloper zijn
die mij vermoeid doet raken
en aan een uitgebalanceerde
eeuwige berusting bindt
ach, het is om het even
het uitzicht verdwijnt toch
als sneeuw voor de zon
mij maakt het niet zo uit
wat ik nu zeker weet is
dat altijd weer de lente…
Vierdaagse
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
679 De eerste dag zit er op
Nijmegen je bent TOP
De eerste blaren zijn geprikt
Een evenement waarop je kikt
Het grootste wandelevenement ter wereld in ons kleine land
Met zo veel toeschouwers aan de kant
De Waalbrug, Elst en Lent
Dat kleine meisje en die grote vent
Het bier is niet aan te slepen
Een rugzak vol met mueslirepen
Gezelligheid…
geknot leven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
725 genoodzaakt terug te reizen kwam de tijd
in hoog tempo los: vlak landschap, luchtige lente
oevers met zacht walsend riet
geknotte wilgen als stille getuigen
gebalde vuisten, scheve boosheid in
strenge slagorde langs rustig water
takken slordig vergaard en gestapeld
afgesneden van de ouderlijke stam
om eigenzinnig in bloei te komen
tot ontelbare…
Winterrreise door Coen Honig
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 Zijn vertolking van "Die Winterreise"
voelde vooral als de macht en de kracht van
een lange stevige koude winter te doorstaan
door vooral door te gaan en niet op te geven
en door zijn vertolking voelde ik spontaan
de lente, de zomer en de herfst in mij opborrelen
ook mij wachtte zo´n lange barre winter
maar als ik denk aan de bariton Coen…
In de lange avond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
546 ook in de lente
van de ouderdom,
vol met babyboomers
uit de vorige eeuw,
rijpen nog zoete druiven
al dragen ze gerimpeld vlies
en lijken stram om nog tegen
vele winden in te wuiven
ze hebben vaak twinkelende ogen
en worden harten goudgerand
door zorg voor hun nageslacht;
de kinderen van de kinderen,
die nog niet in het moeten
van…
De bruid zegt:
poëzie
4.0 met 2 stemmen
771 - Is het een lente-gloed
die door me gaat?
Hoe toch uw strak gelaat
me rillen doet...
…’k Voel me zo vreemd, – zo vreemd
bevángen zijn…
Uw stille stemme fleemt
als zoete wijn.…
ovulatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
496 heeft u al gezegd
de winter is voorbij
en dat de lente
aan haar dans is
begonnen in de wetenschap
dat zij de baarmoeder is
van iedere vrucht ?
dat de zomer een vrouw
is van het Rubens model, mooi
gevormd en gedurfd
om gepenetreerd te worden
door elk exotisch wonder?…
Avond mijmering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Krokussen vormden vandaag onder het stralende licht
wel een wonderbaar prachtig lente gezicht.
De onzichtbare kou trekt nou in de avond op,
zou er nog rijp komen op de nog kalende takken,
krijgen we nog vrieskouongemakken.…
Geluk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
507 bloem
Met kleur-en-pracht en bij-gezoem
Die dagenlang bekoring brengt
Maar dan opeens, alsof verzengd
Dof, droog en slap gebogen staat
Haar blaadjes eenzaam vallen laat
Om snel tot humus te vergaan
Te wachten op een nieuwe maan
Te wachten op een nieuw seizoen
En alles dan weer overdoen
Eerst maar die winter weer eens door
De lente…
Winters hart
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
494 Hopelijk komt de lente weer,
in ’t winters hart der mensen.
Verdwijnt het roest der ziel
en zullen ze elkaar vrede wensen.…