Alle inzendingen over lente

4186 resultaten.

Sorteren op:

Rozenverscheidenheden

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
Ik heb me niet gedrukt de haagjes en de randpalm de grasbanden alles wacht alles wacht op de zon om lente neer te zetten. Ik heb mijn handen aan de tijd toevertrouwd.…

in het hoogtij van het licht

netgedicht
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 675
wanneer woorden tijdloos lijken zich warm weken op witte rotsgrond lente als oogst wordt binnengehaald met helderblauw en hoog plafond dichtbij en in de vertevloed van de ochtendmeeuw die zilver, haast als licht, uit mijn ziel tevoorschijn komt begraaf me dan en alleen dan in het geluid van de zee hoorbaar tot in vele andere levens…

Weer en wind voorbij

netgedicht
5.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 654
Je liet mij vallen of het herfst was -als een blad aan de boom draaide je je om- maar het werd lente, dat ik je nachtmerrie in mijn armen droeg.…

Wekker

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 559
In de lente komt de IPhone5 op de markt.…
trawant2 januari 2011Lees meer >

Winterlied

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 613
Maar als na herfst en winter lente lacht, dan zit er toch een kring in 's levens lijn. Dus leef, m'n lief, naar dat wat je verwacht. Ons wonderkind groeit in je moederschoot: een aanstaand mens,het is zo kwetsbaar klein. Dus leef, m'n lief, naar dat wat je verwacht.…
Steven17 januari 2011Lees meer >

Ik heb lief

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Waar de zware stormen tijd en lente storen waar het ontwaken kwelt in mijn slapen waar de herinnering voelt oprukt en terugwijkt waar de koude ogen van de straat met de adverteerders doodslagen uitdelen onder de makken waar een televisie nog maar honderd euro kost grootbeeld met gratis iedere dag nog grotere schrikbeelden waar geen droom…
Hein Pierik22 februari 2011Lees meer >

Draaiend in tweestrijd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
Wil ook niet terug naar backflashdijken waar mijn ziel huilde in kolkende waterstromen ook niet naar verdroogde en gebroken grond mijn nagels mogen breken laat mij barsten stoppen met het stof onder mijn voeten dat het weer- wisselvallig een geheel wordt zoals toentertijd lente nog zo jong was niet naar mijn veel te sterke zonnewens…

VERZEGELDE FONTEIN

poëzie
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.221
Hóor de lente, Zoet als 't lief in Kedars tente, Loof- en vogelstemmen mengelen. Moet uw hof nog langer wachten? Breek het zegel voor de noen: Stort de pijn der donkere nachten In de drift van 't lustseizoen.…
P.N. van Eyck22 september 2011Lees meer >

Met dichterlijke vleugel

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 578
Een handvol akkoorden drijft neerwaarts als de muze haar lente lispelt Het is alsof er woorden missen in de grootte van tegenpolen Ik herken de eeuwig vallende traan als nabijheid van seizoen wisselt en de verte wenkt in kraters en zwarte holen Met een dichterlijke vleugel dek ik graf en kerker toe Niet zichtbaar voor een oude…

MIJN ABRIKOOS

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 603
je bent mijn abrikoos ontsproten uit een boom, die in de lente uitbundig bloeit in een oogverblindende pracht.…
apollo29 november 2011Lees meer >

EIGEN WIJS

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 723
kunnen houden er komt geen einde aan de valsheid in geschrifte de strijkers nog aan zet laat ik als spechten tokkelen hun beeltenis mijn rust boomschors houd ik mij voor tot aan de generale de dirigent een kikvorsman zijn poel een uitgedroogde zijn grondtoon craquelé ik leg het blad terzijde speel eigen do-re-mi en zwijgend deel ik lente…
JELOU25 maart 2012Lees meer >

Op het linnen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
heb mijn doeken gevuld met alle tinten groen maar de lente wilde niet ontwaken in sierlijke lijnen bloemen gestalte gegeven hoe ik probeerde zij wilden niet leven krulde in blauw grijs schuimende golven tegen het strand het water liep dood in het zand pas toen de zon ging schijnen lieten schaduw en licht op het linnen de zielen weer…

vriend

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.116
liefde aan jouw oude handen gaf een nacht in pijn wakend door mijn eigen hand en boven alles, op jouw hoofd de ander hield je vast de nacht ontlast met jouw blik gericht naar haar jouw liefste uren lang haar naam en ogen in de jouwe dansend op haar hartenklop die stervend met dit leven mee een trouwe leidraad was morgen ruik ik lente…

Habar

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 942
het sneeuwlicht neemt aarzelend afscheid als de lente losbarst het hart breekt open het wrikt zich los uit de omklemming van roestige vleugels oude woorden verdwijnen een voor een het buigzame hart geeft zich over aan het blauwe uur van de ochtend het wil glanzend leven en opgaan in de tijd totdat het geel-oranje verdwijnt…
J. Bakx25 september 2013Lees meer >

Na even wachten

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
Na even wachten valt soms alles weer waar het moest zijn: de stilte, het betrachten van de vreugde, hang naar lente of naar wijn.…
Adeleyd8 februari 2014Lees meer >

Haaks water

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
De glunderende namiddag plaats februari haaks in het vergezicht alle beloften van de winter waaien gebroken weg in de eerste zucht van de lente de ijle dijk tracht tevergeefs dwalende geruchten te keren de jonge dagen van het prille jaar worden als hoofdkussens opgeschud de nooit gekomen winter verdrijvend een zachte 'g' wankelt noordwaarts…
Kees Keizer25 februari 2014Lees meer >

Mijn hart kent, went

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 603
een ongeoefend lied mijn hand penseelt dromen nachtelijke werkelijkheid een wonderster, zo mooi siert mijn gesloten pad ik ben ik tot de morgentijd mijn hart kent went aan de tegenslagen hoffelijkheid wint overwint nonchalance een hunkering lispelt langs begroeide muren waar de kleine vogels werken aan een nest hoor, de lente…

Stapelwolken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 593
Even niet en ook niet nu, laat toch de lente blijven, niet weer niet nog een keer laat leven tot het eind het licht de dood verdrijven.…
Chatfant16 april 2014Lees meer >

Herfsttapijt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 667
Het bos nodigt uit Vogelzang haalt me binnen Ik geniet als de najaarszon warm tussen de bomen gluurt en kleuren van het herfstblad vurig op laat lichten Het is bijna of de lente wederom gaat beginnen Zo intens Honderden paddestoelen rijzen op uit mos en bomen En ik reis mee langs schat en zwam Een zompig stuk moeras met dam van…
Sanne4 november 2014Lees meer >

Wat rafelige trouw

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
ik zag je vlucht omhoog maar kon jou niet bereiken zwaaide schreeuwde voelde mij verlaten zonder vriend en troost jij doorleefde mijn bestaan liet mij gaan als ik dat nodig vond sprong in de bres als ik mijn slechte keuzes weer met ruzie had beslecht maar samen knopten wij bloeiden volop lente ook in de bitterste kou jij…

Over de kim

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 586
van weerstand en verlies die altijd komt maar ik niet verkies het kan de telkens kerende zandloper zijn die mij vermoeid doet raken en aan een uitgebalanceerde eeuwige berusting bindt ach, het is om het even het uitzicht verdwijnt toch als sneeuw voor de zon mij maakt het niet zo uit wat ik nu zeker weet is dat altijd weer de lente…

Vierdaagse

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 679
De eerste dag zit er op Nijmegen je bent TOP De eerste blaren zijn geprikt Een evenement waarop je kikt Het grootste wandelevenement ter wereld in ons kleine land Met zo veel toeschouwers aan de kant De Waalbrug, Elst en Lent Dat kleine meisje en die grote vent Het bier is niet aan te slepen Een rugzak vol met mueslirepen Gezelligheid…

geknot leven

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 725
genoodzaakt terug te reizen kwam de tijd in hoog tempo los: vlak landschap, luchtige lente oevers met zacht walsend riet geknotte wilgen als stille getuigen gebalde vuisten, scheve boosheid in strenge slagorde langs rustig water takken slordig vergaard en gestapeld afgesneden van de ouderlijke stam om eigenzinnig in bloei te komen tot ontelbare…

Winterrreise door Coen Honig

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
Zijn vertolking van "Die Winterreise" voelde vooral als de macht en de kracht van een lange stevige koude winter te doorstaan door vooral door te gaan en niet op te geven en door zijn vertolking voelde ik spontaan de lente, de zomer en de herfst in mij opborrelen ook mij wachtte zo´n lange barre winter maar als ik denk aan de bariton Coen…

In de lange avond

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
ook in de lente van de ouderdom, vol met babyboomers uit de vorige eeuw, rijpen nog zoete druiven al dragen ze gerimpeld vlies en lijken stram om nog tegen vele winden in te wuiven ze hebben vaak twinkelende ogen en worden harten goudgerand door zorg voor hun nageslacht; de kinderen van de kinderen, die nog niet in het moeten van…

De bruid zegt:

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 771
- Is het een lente-gloed die door me gaat? Hoe toch uw strak gelaat me rillen doet... …’k Voel me zo vreemd, – zo vreemd bevángen zijn… Uw stille stemme fleemt als zoete wijn.…

ovulatie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 496
heeft u al gezegd de winter is voorbij en dat de lente aan haar dans is begonnen in de wetenschap dat zij de baarmoeder is van iedere vrucht ? dat de zomer een vrouw is van het Rubens model, mooi gevormd en gedurfd om gepenetreerd te worden door elk exotisch wonder?…
elze15 februari 2019Lees meer >

Avond mijmering

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 532
Krokussen vormden vandaag onder het stralende licht wel een wonderbaar prachtig lente gezicht. De onzichtbare kou trekt nou in de avond op, zou er nog rijp komen op de nog kalende takken, krijgen we nog vrieskouongemakken.…

Geluk

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
bloem Met kleur-en-pracht en bij-gezoem Die dagenlang bekoring brengt Maar dan opeens, alsof verzengd Dof, droog en slap gebogen staat Haar blaadjes eenzaam vallen laat Om snel tot humus te vergaan Te wachten op een nieuwe maan Te wachten op een nieuw seizoen En alles dan weer overdoen Eerst maar die winter weer eens door De lente…

Winters hart

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
Hopelijk komt de lente weer, in ’t winters hart der mensen. Verdwijnt het roest der ziel en zullen ze elkaar vrede wensen.…