6208 resultaten.
Herfstwandeling
gedicht
3.0 met 49 stemmen
27.900 Wat is dat toch ontzettend met
relaties die hun einde kregen;
al was je ze ook zeer genegen,
je hebt er jaren van gezwegen
en dan opeens kom je ze tegen
terwijl je op iets anders let.
--------------------------------------------------
uit: 'Wij hebben alles nog te goed', 2001.…
Mist gein
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
991 Er zit mist in mijn hoofd
De vangrail dwingt me
Hij vangt me niet op
Maar duwt me
Loodrecht de verkeerde kant op
De zon schijnt weer
Schijnt
Om vervolgens
De regen weer op te zuigen
En de wolken uit te spuwen
Wacht op een afslag
Het einde van de tunnel
Nadert niet
Als je stilstaat
Niet links
Niet rechts
Niet rechtdoor
Recht…
Uterus
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
870 grotesk halfduister gevangen,
een verdronken metamorfose,
vechtend en rollend in patronen van onderaards geluid
Deze warme holte, als een slangenhuid om mij gegroeid,
een microcosmisch perpetuum mobile, immer krimpend,
als was ik in de poten van een logge reus,
sterk en onbehouden
Wachtend op de dag dat mijn vrees een weg baant door het einde…
je bent van glas
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
803 je bent van glas
mijn hoekigheid
wordt ronder als ik
in je spiegelen mag
je kaatst in lijnen
die geen einde kennen
mijn handen warm ik
aan jouw oppervlak
ik zoek naar je begin
een naad, een draad
die ik kan volgen
open maar, ik wil erin
versmelten met jouw beeld
je transparantie proeven
maar je bent gaaf, geen
barst of kleine groeven…
Het tuinpad van mijn vader.
netgedicht
1.9 met 18 stemmen
1.157 Maar ik moet mijn vaders tuinpad gaan:
begin en eind van mijn bestaan.…
Zondagskind
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.474 Toen ik in mijn lente
werd geboren
was het zondag
zondagskind
Mijn zomer was warm
en meer dan een paar
en kort misschien
maar tegen het einde
kreeg ik haar
Herfst kwam maar
winter diende zich al aan
daarom wil ik u nu bedanken
en u en u en u
en jij en jij en jullie ook
en zij en hij en haar
Ja, haar wil ik bedanken
die mij huilen…
Waar kan ik jou toch vinden
hartenkreet
4.2 met 31 stemmen
1.185 Minuten tikt de klok steeds weg
Er lijkt geen einde aan te komen
Ik zit te wachten op bericht
Zal het ooit nog komen
Uren tikt de klok steeds weg
En de uren gaan steeds sneller
Ik wacht nog steeds waarop ?…
Schaduw
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.078 Verdrongen door een vale schaduw
Schuifel ik langs kale muren,
Besmeurd door vertwijfeling,
Uitgeput door gekwetste uren
Aan het eind van de dag,
Zo beklemmend zwaar,
Hoor ik alleen nog maar stemmen,
Zo verward en ondraagbaar
Ik beweeg als een vreemde,
Rusteloos in de tijd,
Gebonden door een cirkel
Neemt mijn falende adem afscheid…
Een laatste afscheidsgroet
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
7.613 bloemen sieren je houten kist
de kleur past ongenoemd bij jou
zacht speelt klassieke muziek
en ik hoor, je neuriet mee
het besef dat het goed is zo
wordt in mooie woorden geschetst
waarna de laatste melodie begint
een enkele traan valt gelaten
even strelen handen zacht
over het hout dat je omhult
een nieuw begin, voor ons een einde
dit…
Liefde
hartenkreet
4.8 met 21 stemmen
1.946 Zij kent geen begin en einde,
geeft vreugde in elk leven.
Liefde is vergeven,
hier komt alles uit voort.
Zij zal blijven groeien,
wordt overal gehoord.
Liefde kent geen grenzen,
zal nooit ondergaan.
Zij is kostbaar in ons leven,
zonder liefde kunnen wij niet bestaan.…
Monoloog
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
771 steeds vaker
ben ik de schaduw
van iedere dag
onder bomen
en wolken
dicht gewaaid
krom ik mijn handen
rond het eenzame lied
over druppeldiepe
stenen en
rauwe monden
schuurt het zand
de hese zinnen
van vogels die
ik niet herken maar
stroomafwaarts huilen
achter de schaduw
van mijn stilte
bouwen muren
de ruimte
voor einde…
Douchen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
845 Het boort een gat van licht;
dat zoete licht aan 't eind van de tunnel.
Ik wiebel en schommel
en zing én gons én brom én mummel
en tril.
Kristallen parels
strelen mijn huid
en kleven van liefde.
Vrijen met 't stromend water.
Samen smelten
en de handen vouwen.
Duizend seconden,
een eeuwigheid.…
Licht uit verleden
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
1.911 ze tekende mijn beeld
op haar verweerd behang
dat vertederde mij onverdeeld
plots was ik niet meer bindensbang
wij werden vrienden voor het leven
minnaars vol geluk in harmonie
tot het na veel gepieker en geworstel
voorbij was, einde van de symfonie
nog onlangs ontmoette ik haar
ze kwam langs op Internet
was naar Amerika gegaan
en was nu…
vrijgezel, feest dat ooit eindigt
hartenkreet
1.3 met 20 stemmen
5.776 de laatste vrijgezel roept
zijn vrienden op het feest
volgen zijn geest onvoorzien
op het einde van zijn dag
de enigen nog half overeind
het vocht heeft gevloeid
overvloeiende beken vergetelheid
ter ere van de nieuwe sensatie
uit twee voortaan te bestaan
niet langer hij en zij
maar zij gebei
de flarden linten aan de tafels
lijken verscheurd…
Verboden dans
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
958 De regen ruikt z'n kans
De zomer sloopt zichzelf
Als een dronken gokker
Als een fiets die zichzelf
de gracht in rijdt
Kunnen we nog licht zien
in een donker eind?…
Snelwegen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.806 Het moment van jezelf vrijwillig laten vallen
Denkend aan duizend kussen
Die hun waarde verliezen in gewone getallen
...De grens tussen donkerzwart en zwart
Er is geen weg terug naar morgen
Alleen het einde van alle zorgen
En een plaats vrij voor een ander hart…
Tijd
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.678 Op 't eind van 't jaar, altijd weer,
ben ik niet blij, doet het weer zeer.
Je gevoel zegt je dat je veel jonger bent.
De tijd haalt je in, iets wat nooit went.
Voel je jong, geef de tijd geen kans.
Word niet oud, ontspring de dans.…
Geen zorgen om morgen
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
970 Gabriël richt een meteoor als een
berg op de mooie blauwe aarde,
het einde van ons bestaan; opgelucht
zien we het ding op Jupiter inslaan.
Collega's overtuigen Gabriël dat de
mensheid vanzelf uitsterft door het
gedrag van hebzuchtige halve-garen;
hij kan zich de moeite besparen.…
de ontmoeting
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.316 kleumend bij ’t vuur
zij en oosterse wijzen aanbidden
‘t slapend kind in de voederbak
‘n ontmoeting tussen de mensen
onder een verre stralende komeet
de jonge madonna eenmalig bezocht
door de geest heilig en mysterieus
hemel en aarde beroerden elkaar
goddelijke nederigheid in het stro
hij wil in en tussen de mensen zijn
‘t einde…
Schreef tegendraads
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
622 leven op papier
niet groter dan a4
het was een prul
en ik de nul
die gladstreek
wat gekreukeld was
zwaar beduimeld
de ezelsoren plat
zij hebben het
heel zwaar gehad
onleesbaar is
het kinderschrift met
kroontjespen uit vele
vlekken weet ik wie ik ben
mijn linkerhand
schreef tegendraads
had niet veel praats
sloeg toe ten einde…
couvert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 Geadresseerd tot het einde
begon de reis, in als de vlucht
de route was vast gelegd
Dicht gekleefd, roerloos
lag jij daar, in de kist
onwetend van het verdriet
Volg de post de wereld rond
begraven, niet meer op te graven
verdwenen in de brievenbus
Op weg naar je laatste rustoord
waar men het zal hartelijk ontvangen
geen afscheid kent zoveel…
Schemert al herinnering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
539 gezicht is dood
maar in de lijnen
schemert al herinnering
je warmte is verschoond
en in je hand ontplooien zich
mijn tranen en jouw troost
je blik bracht leven daagde uit
om meer te geven keek en hielp
als anderen bleven steken
je stem klinkt door in onze woorden
we schrijven zinnen met jouw naam
het verhaal van leven neemt geen einde…
mijn roos
netgedicht
3.4 met 32 stemmen
1.168 o, roos jij voert strijd
tussen het einde en nieuwe begin
groeistuipen in verleden
je ziet een glimp van oude resten
allemaal zo pijnlijk
jij groeit nu naast mij terzijde
fijne draden groeien in ruimtes
waar liefde zich verborgen houdt
in de scherpte van bladeren
snijdt hoop in verandering
jij roos bloei met mij in mijn leven
waai in…
Gezocht
gedicht
3.2 met 24 stemmen
13.293 Veel gerookt mag er worden en films gekeken
waarvan ik het einde al weet.…
Het muggenkoor
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
800 Pas aan het einde
van de nieuwe dag
als je weer bij
je positieven bent
ontdek je met een
grinnikende lach:
En toch was ik een
enthousiaste dirigent.…
Verborgen kalender van de dood
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.223 genade, het lege huis zie staan
met geblindeerde ramen,
zie ik witte vogels in vertraagde
vlucht over eindeloze velden gaan
wijl kille wind waait langs de deur
waar alleen de dood nog adem
haalt en zich koud naar binnen richt
om mijn sterven te beleven
lokt mij het hemels havenlicht
en als ik dan verdwijn in armen
van genade, zal het einde…
Hebzucht in overwintering
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
726 afkomstig blijken te zijn
wel met hier en daar een knaagrandje
want de muizenbevrijder
kent geen waarde aan die dingen
die eens in de lucht wolkjes gaan kringen
zelfs de al opgeraakte stompjes
in een verzameling van pruimtabak
belandt uitgekotst in de daarvoor
bedoelde kwispedoor
misschien dat daarom de dood
telkens plaatsvindt aan het eind…
De tijd van H.Sarda
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
590 ik wachtte
tot de wijzers voorbijschreden
in kinderverhalen
aan de helling
waar vlinders werden vrijgelaten
in laatavondwind en in het carillon
van ooit gehoorde geluiden
ik zag de stenen tot rots
geweend
de eenzaamheid van mijn
verhaal, te vroeg en
zonder naam
bevestig mij, fluisterde ik
er is nog tijd
de stilte nam geen einde…
Geven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
685 Op ’t einde voelde hij zich bezwaard,
de dood deed hem beven,
hij kon ‘t leven niet geven,
geven, ‘t lag niet in zijn aard.…
Herinnering.
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.526 niets in mij
herkent de tijd
van einde nabij
in het brandend uur
binnen deze torso
jaagt het liefdesvuur
weemoedig als een traan
sluit ik mijn ogen
zie jou lachend staan
een kus die mij bemint
met jou aan mijn zij
het dagfeest begint
het lezen in de krant
ontgrendelt mijn passie
zet mijn geest in brand
ontremd in mijn denken…