5913 resultaten.
Rupsje Nooitgenoeg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.192 Van dat hupsend en vinnig venijn
dat als vraatzuchtig rupsje nooitgenoeg
haar cocon beklemmend om mij sloeg
lijkt de honger nooit gestild te zijn.
Verstand nipt weer van appetijtelijk azijn
als een groen blaadje slaat het zich voor de kop
verdoofd als ik alles gelaten verkrop
het verlangen krijgt men toch niet klein.…
Duizenden regendruppels
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.496 De mist is over
en de regen is gekomen
Ik ben op de vlucht
voor de grote regendrup
en echt niet bang om te schuilen,
een nat gezicht, lijkt net of ik sta te huilen
Nu het ontwijken van duizenden vraagzinnen
want nog meer schuilenden willen een gesprek beginnen
Om die duizenden regendruppels terug te verzinnen
thuis aangekomen eerst…
alo alo
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.592 alo alo
ben je daar nog
ik kijk even om de hoek
zie je zitten
je was een open boek
maar was je nabij vergeten
het beeld was in de verte
danig versleten
je lijkt nog enigszins
als voorheen
de haren wat aangetopt
uiterlijk in een
andere kleur gesopt
wat langzaam zakkende
delen
(die mij voorheen nimmer
deden vervelen)
voor…
met/zonder jou
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
3.322 het raam is bevroren
je kan de harde wind binnen horen
niemand is nog buiten
iedereen kijkt uit het raam
een harde dreun verstoort de stilte
en de langdurige kilte
een zwarte veer komt naar beneden
maar dat is nu verleden
het is een hele tijd geleden
maar het lijkt of jullie net zijn overleden
het voelt nog steeds zo warm aan
alsof jullie…
depressie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
728 in een land van groot verdriet
regent het meer dan goed voor je is
chagrijn gedijt op drassige grond
geluk daarentegen is gebaat bij warmte
'de regering treedt af na een motie
van wantrouwen over het weer'
met de moed der wanhoop zoeken mensen
naar een streepje blauwe lucht
een straaltje zon en iets
dat in de verte op geluk lijkt..…
Lerares
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.389 Mijn gevoelens voor jou,
pijnlijk, een pure kwelling
verliefd
dat lijkt me het juiste woord
waarom geef ik zoveel om jou
als ik voor jou slechts een van je leerlingen ben
ik heb het geprobeerd te negeren
zie je de pijn in mijn ogen?…
Nooit gepest
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.039 Nooit ben ik om mijn uiterlijk gepest,
Nu lijkt het alsof iedereen blijft kijken,
En ik doe vreselijk mijn best,
Alle blikken te ontwijken,
Lang is het gelukt.. om alles te verbergen,
Mijn woede, mijn verdriet,
Op mijn gezicht verschijnen echter bergen,
En iedereen die het ziet!!…
terwijl de hartstocht laaide
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.801 papier
gekwetst ben je
door zinnen die je
raakten diep van binnen
je wilt alleen herinnering
aan onze grote liefde
verder in een nieuw begin
als vrienden uit elkaar
terwijl de hartstocht laaide
bleek slechts een loos gebaar
je zocht een reden om mij
ongewenst te maken, zelfs
vriendschap kon je mij niet laten
je eerlijkheid lijkt…
Mailen met God
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.296 Ons finale lot,
de beslissing over dood en leven
is niet ons gegeven,
maar lijkt te liggen in de hand van God.…
NOG NIET VERLOREN...
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
3.243 zij heeft een ongekend vertrouwen
in God, haar hoop, waar ze op kan bouwen
het lijkt, dat we haar nog mogen "houwen"
Hij is haar schild en haar betrouwen…
HET KIND.
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.101 Ogen kijken zonder glans
zo wezenloos de wereld in
niets lijkt meer op dat kind van toen
het leven heeft voor haar geen zin.
Ze loopt door plassen langs de straten
verdriet vult nu haar hele leven
het kind zijn heeft te kort geduurd
haar onschuld heeft ze moeten geven.…
Als de mist optrekt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.206 Als de mist optrekt
kun je alles weer helder zien
de zon en hemel worden gewekt
het lijkt ineens zuiver en clean
Als de mist optrekt
krijg je wellicht weer hoop
het uitzicht niet langer bevlekt
een meer doorzichtige levensloop
Als de mist optrekt
verschijnt optimisme op het toneel
vleugjes plezier die je ontdekt
een onontbeerlijk…
Moe
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.870 raakt leeg
De zinnen worden korter
Ik slijp nog wel de geest
Maar ’t gaat niet vlotter
De wil me te verzetten
wil niet opstaan uit de luie stoel
Toch ga ik het nog eens weer proberen
‘t stellen van een doel
Die moeheid
en droefgeestigheid
die twijfel aan de zin
sluipen bij mij in
Gelatenheid wordt regelmaat
De tijd tikt voort
Het lijkt…
interactie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.938 de stilte onder gedichten
verwoord slechts een amen
het kleuren van gezichten
geluk zonder voeren van reclame
zuiver lijkt het in de zomer
in de winter is het koud
Ik ben vaak een dromer
en soms toch wel wat stout
weet dan dat mijn gedachten
speels verwijzen naar het leven
waar nog veel valt te verzachten
om ook even een glimlach te geven…
ijle bloem op hoge wind
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
802 geluiden waaien aan
de wind verdraagt de tonen
ze vertellen hoe het ons vergaat
in werken en met wonen
soms lijkt het een orkest
waarin de haast het ritme pakt
dan zijn de trommels op zijn best
de rest is even weggezakt
ineens is er die aria.…
Mijn vagebonden.
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
3.632 Als ik eventjes ben weggeweest
en ik kom dan weer naar huis,
dan lijkt het wel een heel groot feest,
en denk ik: ik ben weer thuis!
Er wordt geknuffeld en gelikt,
de één geeft mij een poot,
de ander 'óf het mij nu schikt',
die kruipt op mijn schoot.
Ze voelen altijd met mij mee,
in vreugde en verdriet.…
Scherpe randen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.958 Verdwaald in eigen cryptogram
gewond door de scherpe randen
van de chaotische puzzelstukken
die het leven ons soms voorzet
kun je slechts blijven zoeken
naar de zin die cryptisch lijkt
of praktische oplossingen
van kleine eeltige stappen
naar een zinvoller geheel
maar soms gehuld in harnas
vechtend tegen windmolens
die raadselachtig…
Gouden glimlach, zee van licht
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.659 Haar gouden stem maant me haar te vergeten
en haast te maken een ander lief te vinden
haar glimlach lijkt er geen doekjes om te winden
ik weet nog hoe ik naast haar heb gezeten.…
ik proef je in de bedden
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.197 totaal verlatenzijn
toch ben ik bij je maar
mijn woorden zijn zo klein
ik vlucht over de route
de wegen lijken eindeloos
maar altijd vind ik het hotel
waar jij toen voor mij koos
de kamers zijn nog identiek
ik proef je in de bedden
kijk naar een eenzaam schilderij
weet je ogen en jouw lach te redden
juist hier waar alles open lijkt…
Ontoerekeningsvatbaar
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.008 Alsjeblieft ga
Luister niet naar mij
wanneer die tijd zich voordoet
negeer gewoon mij woorden
Want het komt heus goed
Sla niet op de vlucht
mijn liefde spreekt verkeerde taal
Ga niet bij me weg
al eis ik dat helemaal
Volledig ontoerekeningsvatbaar
wanneer ik je daarom vraag
niet goed bij mijn hoofd
depressief en vaag
Sta me bij
zo lijkt…
Muzikale omlijstering
gedicht
4.0 met 31 stemmen
14.587 toonladders veroveren de nacht
een lijster staakt verbaasd zijn lied
luistert nieuwsgierig en bespiedt
haar, die zijn repertoire verkracht
met vrolijke maar valse klanken
terwijl zij naar de vogel lacht
die verscholen in zijn verenvacht
de hemel lijkt te danken
voor zijn eigen heldere geluid
begint hij haar zacht te begeleiden
met zijn stemmige…
De verrijzenis
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.866 het lijkt alsof je graf wat
open gaat jij duidelijk weer
op mijn netvlies staat
niet het moment waarop ik
jouw door ziekte weggevreten
lijf de botten zwaar het
lichaam stijf omarmde zei
ik ga een stukje met je mee
op reis
-------------nee-----------
wat ik vandaag onzichtbaar zie
is die blik waarmee je daags
daarvoor een poging ondernam…
ten strijde
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
913 bereid
de zonde van zelfdoding te brengen
tot in de huiskamer der gelovigen
waar ze heilige kaarsen branden
opdat de opperchristen snel
een verzoenend Woord zou richten
tot de vertoornde andere massa
voor die haar kritieke punt bereikt
en tot ontploffen wordt gebracht
met nieuwe kruistochten uit
de assen van haar destructie
de wereld lijkt…
Verkouden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.724 Bacteriën gieren door de lucht
Iedereen piept, iedereen zucht
In alle hoekjes en in alle kiertjes
Zwerven natte snotpapiertjes
Uit neuzen lopen hele stromen
Het lijkt nooit meer goed te komen
Collega’s ogen moe en dorstig
Men roept kuchend: ‘k ben zo borstig
Doktoren staan hier machteloos
Wc-papier gaat niet per rol, maar doos
Het is voorwaar…
feetsdagen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.442 Er is alweer een jaar voorbij
het lijkt nog maar zo kort
geleden dat men zei
prettige feestdagen
en een gelukkig nieuwjaar
want dat wensen wij elkaar
deze woorden zijn oprecht
niet zomaar gezegd
wij heffen om 12 uur het glas
knallende kurken komen er aan te pas
vuurwerk spat uit elkaar
en wij roepen met zijn allen
een heel gelukkig nieuwjaar…
dood
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
2.761 Ze lijkt er niet eens op.
Het is haar omhulsel wat daar ligt.
Mijn moeder zit in mijn hart.
Ze heeft zich vast verankerd in mij
En in de harten van mijn zussen en mijn broers.
En wellicht in nog veel meer harten.
Daar zorgde zij wel voor.
Straks, hopelijk over heel veel jaren,
ga ik ook dood.…
Een dichter baart
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
560 dichten is als zielen hechten
doorbreken en de muren slechten
open maken wat gesloten lijkt
een oog dat diep in 't leven kijkt
in het dichten baart de geest
een leven dat herkenbaar leest
en telkens weet te raken
met woorden die invoelbaar maken
dichters zijn een bron van denken
zo gericht op waar bestaan om gaat
dat het warmte zal…
Soms en vaak
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
1.289 Maar vaak is het leven
een heel groot feest
vaak geniet ik van
elke dag het meest
vaak is mijn gemoed
overvol
vaak heb ik zo lijkt,
mijn leven alleen lol!
Maar tussen soms en vaak,
zit een onzichtbare grens
en die ziet niemand,
geen enkel mens!…
Een ufo
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
571 verkoeling een ijsparapluutje is
wat nog altijd meer is dan Nix
en toch vermoed ik dat hij
de minst geile bromfiets van heel
Gent is, vreemd hoe hij zijn handicappen
te kijk zet aan een schandpaal,
terwijl hij van nature zo schuw is
als een misplaatste kangoeroe,
feit is dat men loslopende gekken
mijdt als de pest en daar zal hij
niet mee zitten lijkt…
ik zou je willen houden
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
849 nu ik het dromen heb opgegeven
lijkt de wereld
eens zo luid
ik trek me terug
schik het huis naar het noorden
genoeg tot alles
en tot waanzin naast geraamtes;
het lege staren, de weg terug
het verwensen van herkenning
en de diepte binnenin
mensenvreemd
en daarna verdwenen
draag ik het gevloek op heupen
of waarin ik ga geloven…