3682 resultaten.
Help de wuppies zijn op!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.398 oh Heer van MegaWup
Bonus en Luchtkasteel
uw wuppies zijn op
kinderharten staan op breken
zo teer nog in de knop
gelukkig is er nieuwe kans tot dokken
blijft vooral onze kinderen lokken
voor één spankaart
het wuppie stickervel
wij kunnen ze nu zelf plakken
met karton en wollen draad
gekleurd voor pluiseffect
met oogjes uit de knutselshop…
Turbotrauma
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
706 Van kikkerbad naar half diep ging nog wel
Maar dan dat onheilspellend enge diepe
Badmeesters die van alles naar je riepen
En van de hoge springen...Wat 'n hèl!
Versneld of niet, het blijft zich vele malen
Als in slow motion in je hoofd herhalen…
de drempel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
360 Op school ben je echt een karakter,
de leraar zweert, je bent een sieraad.
Maar bij de voordeur breek de meter,
alles stoort en de sfeer wordt kwaad.
Die paardenbloem was wild geplukt
beveiligd tussen de tassen en de stress.
Nu mist er één blaadje en je bent gespannen,
dit is verschrikkelijk , niks minder dan dat.
Je kijkt niet zomaar…
Groeien
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.062 Ze zocht de warmte bij haar ouders.
Zo jong en kwetsbaar, maar oneindig mooi.
Twee maanden oud, en nog een lange weg te gaan.
Daar liep ze, vol trots en enthousiasme.
Zo klein in de wereld, maar groot in haar ontdekkingstocht.
Stapje na stapje liet ze zien hoe groot ze was.…
Hoe zeg je dat
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
7.536 Ik weet echt niet hoe ik het zeggen moet
je verwinterde getrimde baard is misschien
te nà, mij voor taal te dichtbij, te kiezelgrijs
ik weet werkelijk niet hoe ik je ouder wordende lijf moet weergeven
zonder de woorden 'verlies' of 'fataal'.…
16 en 19
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.515 Ouders staken
achterdochtig
uit voelsprieten
van zuivere liefde,
maar in die jaren
voelden wij alleen,
en vrijden rijkelijk.
We rookten, wierookten
in dat dubbel bovenhuis,
draaiden oudjes een loer,
want wij waren ware
liefde, konden zingen:
We can work it out,
Beatles, Fab Four.…
klapt vuur uit stoere hoeven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
827 schoonden zij
in pij de dichtbegroeide sloten
nog voor de zee kwam
Egmond aan de Hoef
daar waar die andere oma
ooit mijn vader droeg
konijnen in de schuur
stilte duurde daar een uur
wij werden uitgeladen
als een karrevracht plezier
nog kilometers duinen
toen gaf de zee ons zijn vertier
op de uitgestrekte stranden hadden
mijn ouders…
Verjaardag
hartenkreet
3.5 met 30 stemmen
15.073 weer te gaan slapen,
maar gedachten spelen op
Vandaag is het bijzonder
vandaag niet zomaar dag
Het jaar is omgevlogen
het is vandaag
mijn dag
Deze dag zet aan tot denken,
nog voor hij is gestart
over vreugde, liefde, weemoed
en geliefden in mijn hart
Tijd en geluk dat zijn momenten
dat is wat ik me realiseer
Toch mijn jaartjes ouder…
Mijn kind verbrandt...
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
1.745 Snel naar het ziekhuis geraced
daar lag hij toen zes weken
Om beurten sliepen we bij hem
en zagen hem steeds verbleken
Hij was toen nog zo jong, zes jaar
Zijn ouders zouden scheiden
Wat voelden wij ons schuldig toen
Ons kind lag zo te lijden...
Nu wordt hij tweeëntwintig jaar
De wonden zijn genezen
De littekens zijn haast weg...…
De nachtzaai
gedicht
3.4 met 9 stemmen
5.319 Hij brouwt er aan zijn vunzig voer
en voedt zijn voze leden
met doem en diepe duisternis -
als éér zijn ouders deden.
Bij valavond moet hij weer uit
om deemstering te zaaien;
dan dreint hij zijn doordringend lied,
vol raven, roeken, kraaien.…
De wereld huivert
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.015 Ze doodden de ouderen, de kinderen.
Kom op jongens, schiet iedereen kapot.
En de wereld kijkt huiverend toe,
de wereld is het geweld zo moe;
Maar wie van ons houdt het tegen?
Wie van ons durft het te overwegen?
Iedereen, maar dan ook iedereen, zwijgt,
uit angst om te doen, angst om te spreken.…
Hopeloos verliefd
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.566 en hoop
Een ziel vol twijfel en chagrijn
Gevoelens volledig in de knoop
Verwarde dagen, lange nachten vol ongedurig smachten
Naar zijn aanwezigheid
Een blik, een woord, een gebaar
Betekent hemel of hel, zo onvoorstelbaar
Het mag niet en het kan niet
Toch is er het gewoon dit allesverterend verdriet
Niet meer weg te branden uit mijn ouder…
welkom
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
3.953 welkomstfeestje
met allemaal mensen, groot en klein
speciaal voor jou gekomen
iedereen vind het fijn
en jij, jij bent het middelpunt
maar jij gaat lekker je gang
maakt met iedereen plezier
en je bent helemaal niet bang
je voelt je veilig
met papa's arm om je schouders
je lacht naar iedereen, alsof je trots
wil zeggen dit zijn nu mijn ouders…
Terrasje pakken...
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.366 neer
De ober schenkt een glas
zoet en smaakt naar meer…
Mijn ogen glijden
over de kleurrijke mensen
Gesprekken over betere tijden
en wat valt er dan nog te wensen…
Aan het tafeltje voor mij
laat ik mijn ogen stilstaan
Een verliefd stel in een zoenpartij
Ik hoef niet te raden waar zij heengaan…
Mijn ogen dwalen weer
naar dertig plus ouders…
Het buitenmeisje
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.428 Toen dacht zij aan het groene veld,
En aan haar ouders hut:
Daarover waait hoog de populier,
En de vlierboom staat aan de put.
Het geitje op 't grasveld, ginds verre de kerk,
En de lucht oneindig blauw;
Haar moeder haspelt aan 't open raam,
En haar vader zit op 't getouw.
De wiedsters in 't veld en de leeuwrik omhoog.…
Misschien had ik op mijn moeder geleken
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.110 Ik wil de dochter van een moeder zijn
een kind aan een ouderlijk thuis
als in een heugenis, waar ik morgen
de herinneringen aan nog verder dan gisteren
vergeet
en daarna
zal het vader zijn
die altijd de krant las
moeder de aardappelen schilde
en iedere avond een appel
zo voor het slapen gaan
op de bank, samen
nog even tv keken…
Paddepad met schemerverleden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.087 Vanaf Terheijde de Molenslag
in de schemer licht beschonken
zakte weg en raakte bezonken
wat beetje zwaar op de lever lag
Ploeterend door het zachte zand
reikten aanloopjes net te kort
springend over kreekjes voor de sport
of doen oudere knullen dat niet meer
het houdt tenslotte op ooit een keer
Onder de spetters wel lekker nat
stond…
11 mei 06, de zwarte dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.183 we stapten
stap voor stap
alsof iedere stap
de pijn kon verminderen
alsof iedere stap
ons voerde in een land van hoop
ons zou doen begrijpen
het onbegrijpelijke
dat HAAT bezworen kon worden
stap voor stap
Stap voor stap
Door de regen
hoe schoon was die dag
als kind liep ik
gelukkig
door de regen
mijn ontstelde ouders…
Volle buik, volle maanden
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
3.614 Er zat eens op een wolkje
een kindje zo lief en klein
geheel geduldig en ontspannen
met een hartje zo heel rein
Het was zijn ouders eens verloren
en kwam daar op die wolk aan
en nu zat hij kalm te wachten
tot de tijd dat hij weer terug mocht gaan
na maanden was het dan zo ver
opnieuw werd hij verwacht
en nu woont hij weer in zijn mama…
Onaf hankelijk
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.300 Uiterlijk zelfzeker
haar frêle gestalte
slank en vlot gekleed
is ze innerlijk in vlucht
donkere ogen in
haar vaalbleke gezichtje
mat en zonder lichtje
Een jonge vrouw
al 22 zegt ze
met haar ouders
uit haar verscheurde
land gevlucht
halverwege haar
hechting
te vroeg van haar
geboortegrond gerukt
Haar man gevolgd
zoals het…
Ik zie hoe zij
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.012 Had ik nooit gedacht
dat ook ik groot worden zou
Ik werd steeds ouder
en die dingen van toen,
als met blokken spelen
kon ik niet meer doen.
Dat was voor de kleine
niet meer voor mij.
Een vanachter het raam
zag ik hoe zij
hoe zij met de kinderen
en het speelgoed speelde.
En net als ik toen
haar popje niet deelde.…
Kleine meid.
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
1.668 Dit hoort een kleine meid niet van ouders te leren.
Je kleine hoofdje kan er niet meer tegen.
Soms sta je op het punt het op te geven.
Want niemand die ziet dat je pijn hebt.
Je wil niet zien dat je papa mama mept.
En als de engeltjes van god jou heel misschien mogen,
Zou je bidden voor een wereld vol regenbogen.…
Na het begeerde het ontbeerde
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
935 De inkt van toen is een rustig voortkabbelend verhaal
over eens bibberende lijnen en vele oudere paladijnen
in alles tekort geschoten het begeerde en ‘t ontbeerde
over wanneer ik intens liefhad en wat ik er van leerde.
Een gedachte als heel diep steeds dieper ademhalen
hoe "niet" in onderworpen dagen te leren verdwalen.…
De Madiwoedon in de vrije zaterzon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 *De zin "Vruchten bederven immers toch niet" vergelijkt het bederven van vruchten met het afnemen van je talenten naarmate je ouder wordt.
*De zin "Water, aarde, licht." staat van de benodigdheden voor fotosynthese.…
PAPA
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
873 gelijk het kille weer vandaag
giert de storm om mijn hart
op deze dag van jouw sterven
stromen emoties over
want dit is de dag 17 jaar geleden
waarop jij vleugels kreeg
en door het venster
van ons ouderlijk huis
naar buiten vloog
herinner ik me elk jaar weer
hoe ik dicht naast je was gekropen
en jij jouw laatste woorden
tot mij sprak…
Pastorale
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
687 Zijn alle composities van een
ouder repertoire, op hol geslagen
lege vaten van materie en sentiment,
zinsbegoocheling ontsproten uit de
koperen groeven van mijn gravure.…
Ik ben het kwijt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
706 Is dit een gevolg
van ouder worden? Of ben ik langzaam mijn
principes aan het verschuiven naar een
makkelijker toekomst zonder zware discussies?
Nu dit weer.... Je loopt de marathon en plots
lig je bloedend en gewond of dood op de grond.
Moet ik nu voor of tegen de doodstraf zijn...
Ik weet het echt niet meer....…
De asielschepen in de Waalhaven
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.031 Mualec Deng Wone bleef in Sudan waar honger
groeide met gele stengels, en naar 't noorden,
naar de grijze Waal, vluchtte uit Derwenta weg
in Bosnië, Edith Poljac met haar ouders.…
Toch nog geluk!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
664 Haar ouders stierven jong
haar zusje eveneens,
maar zij bloeide op,
onder vleugels van mensen,
die een stoeltje in de hemel verdienen!…
Hulp
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
776 Eenmaal moet het toch gezegd,
ik ben aangewezen op hulp van anderen,
nou is dat niet verkeerd of slecht
want de mens wordt ouder en kan veranderen.
Eenmaal moet ik toch vertellen,
dat ik het qua hulp niet altijd goed heb weten te stellen,
meerdere malen ging het wel zo mis,
dat ik dacht, is dit nou wat het is?…