21823 resultaten.
on the rocks
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
476 ik hou van de nacht
en draai met een rietje de
sterren in mijn glas.…
Donker valt de nacht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
529 Mezelf een beetje
niet helemaal die komiek
of die zonderling van vroeger
nog in korte broek op weg
in de straattaal van mijn schaduw
vermoei ik mijn nachten
nabij de trotse pruimenboom
geef ik mezelf een beetje leven
in mijn wolvengehuil.
*…
Nachtelijke overval
poëzie
4.0 met 9 stemmen
3.321 Toen zijt gij verraderlijk zacht
In ’t duister naar binnen geslopen,
Gelijk een dief in de nacht!
Ik sliep; en toen ik ontwaakte,
Hoe breng ik mijn hart weer tot rust!
Toen hadden die stoute gedachten
Mijn liefde wakker gekust.…
Avondrood richting ochtendgloed
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
702 Totdat ik wolken droom
En ik de regen niet meer hoor
De dag bijna voorbij geraasd
Totdat niets meer weet
En gisteren rond was
Zoals de maan van laatst
De nacht verglijdt onhoorbaar haast
De Poolster maakt een kanteling
Om morgen…
Het leven in coupletten
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
575 't is weer nacht.…
Nachtelijk gefluister
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
573 in de nacht…
Fluisterwind en morgenstond
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
626 Fluisterwind
brengt zwaargewichten
waar zonnewarmte
mee jongleert
terwijl maanlicht
bijna bezwijkt
onder loden last
van gevallen sterren
Breng de horizon
maar dichterbij
wellicht valt het tij
nog te keren
als oude angsten
weer verwaaien
in de frisse wind
van verse morgenstond…
nachtwacht
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
710 bij de overburen is het licht uit.
bij mij ook wel zo'n beetje,
ik groet ze, maar voor de grap.
bij de overburen is geen geluid
bij mij nog wel maar zachtjes
ik groet ze maar voor de grap.
ik ken ze niet, alleen van
gezicht, en dan alleen nog
van afstand. 'welterusten.'
ik doe de gordijnen dicht,
zing zacht een rustgevend
liedje…
Drenkeling in de binnenzee
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
968 De nacht verzwaart
wat de dag niet verwerkte
verdronken in de grote zee
der alledaagse dingen
terwijl de boot
langzaam verder vaart
blijft de drenkeling
navelstarend achter
geheel omringd door
bovendrijvende gedachten
zwemt hij richtingloos rond
klemt zich dan vast
aan zijn levenstaak
lijkt niet te beseffen
dat ook dit een gril…
Nocturne VI
gedicht
2.8 met 10 stemmen
6.607 de slaap die zich vannacht iets van mij aantrok
liet me vallen. of een ander me nog oppikt
wat je niet zien kunt in een donkere kamer, wie je niet ziet
ergens meet cirkels
eens maar nooit is nu, het vergelijkt weer
het ruisen in de bloedbaan met het ruisen daarbuiten
--------------------------------
uit: 'Zuurstofschuld', 2008.…
lieve Anna
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.348 heb jij ook soms nachten
dat de slaap niet wil komen
dat alles, zo onbelangrijk voorbij
blijft spoken
alles blijft malen in schaduwen
op het behang
heb jij dat ook Anna en ben je
ook bang
dat er geen vrede valt te ontdekken
in de vlekken op het plafond
hoor jij het zuchten
treden kraken
lieve Anna soms is een ochtend
niet eens meer…
Op de thuisreis
poëzie
3.0 met 21 stemmen
4.758 Eer een tweede zon zal stijgen,
Nacht de komst der maan vermoedt,
De eerste ster door 't donker bloedt,
Zien mijn ogen weer ziels eigen
Vaste zon, uw oog doorgloed
Van het licht dat ebt noch vloedt!…
Uw eenzaamheid
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.612 ‘En in de nacht heeft niemand haar gezien,
en geen geluid is in de nacht van haar.
Zij ligt. Zij beeft. Traag likt ze hare wond.
‘Maar in een verre wijdte, de einders rond,
op elke hoeve snuift, aan 't eigen hok
geketend - en ze snokt haar kele toe -,
snuift teef aan teef de geur dier moeder op.…
Het dorp
poëzie
3.3 met 14 stemmen
7.576 Een vleermuis aan de nacht
hangt niet uw adem aan een vreemde adem
zo gij dit beseft het dorp
en de mensen nacht'lik huis aan huis
één licht - wellicht bij de pastoor -
en langs uw weg een late koe
In de wig van weg en stroom
is van de leegte zo het dorp
alsof 't een boot was die maar voor korte tijd
op anker ligt
Om het staketsel kletst…
ontwaken
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
527 de nacht prikt
nog in je ogen
als de dag
al kleur bekent…
Twist en tweedracht zaaiend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
552 kousenvoetend
kom je
uit de stilte
als de mens
zijn schaduw
nog niet heeft gekleed
twist en tweedracht
zaaiend uit de
halfnacht donker paaiend
terwijl de dag
zich met zijn
kwetsbaarheid omgeeft
nog is jouw
zwaard tweesnijdend
in het eerste ochtendlicht
maar de doodslag
heeft vandaag
het leven weer gemist…
Zijn bleke blikken
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
675 weer schijnt
maan zijn
bleke blikken
vol in het gezicht
donkers gangbaar
wordt nu opgelicht
duister flipt in
overvloedig argwaan
waar stilte loerde
dreigen ongemoduleerde
klanken met
een naderend paniek
het volle maanslied
klinkt en op het scherpst
van de snede vieren jager
en de prooi het lichtend heden…
Nachtegalen
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.172 Ik leef in nacht, maar mane-schijn is buiten,
Die leeft in twinkelende vogelen-slag,
Ik zie hem schijnen door de onzichtbre ruiten,
Ik wacht, maar ik verlang niet naar de dag
Ondergedompeld wezend ganslijk, ach!…
Middernachternaar
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
853 Rugliggend wakker te dromen
staar in het duister naar
dingen die toch niet komen
de vlek op het hoge plafond is
overdag een smet, in de donkernacht
een schaduw die vormt jouw mond
met een licht geopende lach
de lamp hangt gelijk Damocles’ zwaard
een figuur makend op de witte muur
‘t lijkt sprekend op mijn gitaar
licht lichtvallend door het…
Zomer op komst
hartenkreet
4.5 met 26 stemmen
773 En de regen mag wel stromen,
maar dan alleen maar in de nacht!…
ongehoord
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
560 als de nacht, gezwicht,
verplicht de zon toestaat
mijn duistere woorden te verbleken
dan blijkt dat daglicht is bezweken
en de nachtschrijver vermoord…
Flonkernacht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
732 niet licht; niet donker
maar klein fijn licht geflonker
al zie je 't niet…
Nachtrust
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
578 De donkere nacht is gekomen....
Het is stil in de straat.
Niemand die er meer door gaat.
De dag is voorbij.....
De lantaarns branden in een lange rij.
De schaduw van de bomen
glijdt door de wind, over de straatstenen.
Ik sluit het raam en ga me te ruste begeven.
De dag is weer voorbij.....…
Winter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 Adem
IJzige adem, noorderwind
Kronkelt zich als ’n sneeuwwit lint
Tussen de kale bomen
IJs
Zwart en wit, snijdende kou
Kraaien in de lucht, zo blauw
Winter is gekomen
Nacht
Eeuwig en eenzaam, duister en donker
De donzige sneeuw onder ’t sterrengeflonker
Droom je winterdromen…
Toen gij zijt heengegaan
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.391 Toen Gij zijt heengegaan die nacht,
- o, 'k weet het nog als was 't van gister nauw, -
lag over huis en straat de sneeuwen vacht,
de wind blies rauw, heel fel en rauw.…
toe maar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 net nog voor het slapen gaan
vlak voor een sluimerend bestaan
stuur ik u, het is donker, uit het zicht
nog even heel snel een gedicht
er rijmt niets op twaalf
ik lig hier op zaal F
ik kijk om mij heen, zo moe
maar mijn ogen doen er niet meer toe
ik weet niet of ze luistert
mijn mond fluistert
zuster, goedenacht
een licht gaat uit en wacht…
Veergeld 1
gedicht
2.1 met 237 stemmen
28.196 Liggen we 's nachts met de doden die op ons gaan zitten
ons strelen met handen van talk bergamot en citroen
bij elke beweging levender: Han met de tanden
Mentja met puilende ogen, iets in ons haalt ze over
door te gaan, toe dan, aderen zwellen op
vellen als gedroogd bloemblad, een schrift van verwarring
verwijzing: nu wil ik mijn oma…
uitdagend
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
1.849 de warmte valt
schijnend uit de nacht
de ochtend daagt uit want
de zon is er weer
maar keer op keer
struikelt zij
over de drempel
van de zee
de kim stoomt haar klaar
de dag is gedaan…
wederzijds verlangen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
635 Wederzijds verlangen
Kom en deel met mij
het wederzijds verlangen
jouw zachte rondingen
mijn harde drift
warme huid gestreeld
door gladde vingers
jouw zoekende lippen
mijn soepele tong
kom mijn lief
waar wachten we nog op
het leven is kort
de nacht nog lang…
Een holte in haar diepe schoot
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
568 De nacht, huiddiep en rimpelloos gelegd
met sterrenspikkels op zijn tulen kleed
baant zijn pad met staal van scherp geslecht
door tunnels mensenpassen breed
De dag van buiten rijmloos opgezegd
draagt hoornhuid als een dure eed
snijdt zich een weg door boeg en plecht
als horizon het licht betreedt
De avond neemt terloops de weg omhoog
schurkt…