3338 resultaten.
Is het einde al nabij
hartenkreet
5.0 met 89 stemmen
492 is een proces dat zich elke keer er tussenuit weet te wurmen
Het gebeurt keer op keer en we doen alsof we ervan leren maar stiekem kan het ons niets deren,
We zijn stom en roekeloos en laten het weer gebeuren wat ons pijn doet en ons hart beetje bij beetje laat scheuren
Wat een groot gebrek is aan ons mens zijn moeten we het dan door de vingers…
Schoonheid van de maan
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
518 Hoe ik haar steeds weer probeer te volgen maar ook verdwaal
in mijn hoofd waar op hetzelfde moment mijn denken op de vlucht slaat
Met schrijvende vingers veeg ik haar nog even weg van het canvas met donkere
achtergrond en geef haar de ruimte waar wij samen zijn tot diep in een volgende morgen.…
Ik zal altijd van je houden
hartenkreet
2.8 met 33 stemmen
719 Op het moment dat wind vermoeidheid en vergeetachtig
begint te waaien zullen zijn rillingen zich hechten aan een jeugdige
hartstocht tegelijk voel ik stijve vingers waar verkrampte ideeën vloeien uit
Losse puzzelstukjes van dromen en wensen zwerven ergens hier ver vandaan rond.…
Zomerhemel
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
471 Hoe veranderlijk en wisselvallig canvas wel kan
zijn waar je ook onzichtbare vingers van een kunstenaar tegen
zal komen die zich amuseert met schetsen van panorama's en portretten voor
een aanschouwelijk meesterwerk van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Portret van een vlinder
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
540 Strelende vingers raken het zachte in onverwacht waar
men ook luistert naar een stem van woorden die steeds dichterbij
komt, ogen spreken terwijl eerste gaatjes en scheuren beginnen te breken
Gedicht met nieuwe ervaringen, een aangrijpend moment om nooit meer te vergeten.…
Ik zal altijd van je houden
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
495 Op het moment dat wind vermoeidheid en vergeetachtig
begint te waaien zullen zijn rillingen zich hechten aan een jeugdige
hartstocht tegelijk voel ik stijve vingers waar verkrampte ideeën vloeien uit
Losse puzzelstukjes van dromen en wensen zwerven ergens hier ver vandaan rond.…
In de wolken zijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
506 Hoe veranderlijk en wisselvallig canvas wel kan
zijn waar je ook onzichtbare vingers van een kunstenaar tegen
zal komen die zich amuseert met schetsen van panorama's en portretten voor
een aanschouwelijk meesterwerk van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Altijd aanwezig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Een herfstig blad valt
biedt haar schoonheid en troost aan
een graf zonder naam
Wind strijkt langs de namen in steen, een fluistering van wat was,
mijn vingers volgen haar letters, koud en stil, maar nog altijd haar.…
VEEL MINDER MAAKT MEER!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
728 transpiratie 7 T shirts
Maar gelukkig nog één dag antibiotica
daarna afkicken en proberen op te krikken
Weken zal ik moeten en willen uitzieken
moeheid overheerst maar geen pessimisme
Al 5 jaar van de alcohol af en nu ook van
de nicotine werkelijk en wezenlijk verbannen (was 5 stuks, na 18 uur)
het praten gaat nog slecht maar mijn vingers…
De tijd die vliegt
netgedicht
2.5 met 22 stemmen
533 Tijd vliegt zonder rust
de klok tikt, maar mijn adem
vindt zijn eigen ritme
Tijd stroomt als een rivier die onvermoeid haar weg zoekt,
snel voortgedreven door de drukte die elke dag in zich draagt,
en terwijl de uren zich aaneenrijgen, blijft het een eeuwig zoeken
naar momenten van rust, die zich telkens weer uit de vingers glijden.…
Het schermsyndroom
netgedicht
4.9 met 20 stemmen
422 zijn
onvast
ter been
door gebrek
aan coordinatie
in evenwichtige
krachtverdeling
hologig kijken
zij met lege blik
in een gestoorde
balans proberen
zij te dealen
met hun vrijwel
geblokkeerde ik
door een te kleine
woordenschat die
te weinig sociale
vaardigheden omvat
om communicatief
goed om te gaan met
leeftijdsgenoten
vingers…
Verdwaald in de bibliotheek
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
501 Vingers glijden, zoekend langs titels.
Hier in de stilte vermengen verleden
en toekomst zich moeiteloos. Elk woord dat ooit werd
geschreven, wacht geduldig op nieuwe ogen. Een pagina omslaan:
de wereld kantelt. Wat ver was, komt dichterbij; wat onmogelijk leek, krijgt vorm.…
denkend aan grasland
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
371 vrijheid om bloemen te laten
bloeien in de bekeken woorden
beken glorieus gloren in de zon
achter reusachtige drakenwolken
als stalkers van de sprankjes hoop
als duivelse stroop op verlichting
waar bovenal E’s giftig en driftig
insectengekrioel op af zal komen
stromen als de waggelende regen-
druppels langs ongewassen ramen
uit vaste vingers…
Zware enveloppen, lichte waarheid
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
381 Ik vul de leegte
met aanbiedingen in fietstassen,
te veel eten in pannen en vriezers,
kruimels chocola op mijn vingers
en een vergeten tandenborstel.
‘s Nachts waakt zijn foto
op het kastje naast mijn bed,
vijf jaar,
buttons op zijn shirt,
“DOE MAAR”
alsof alles nog beginnen moet.…
ode aan de schaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
236 Knipt linten in stukken, als een chef in de weer,
maar pas op je vingers, dat doet echt zeer!
De schaar, een vriend in de creativiteit,
haar knipgeluid geeft ons zoveel tijd.
Knipt door stof alsof het boter is,
maar als je haar laat vallen, dan is het mis.…
Berouw over de beet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
179 We zagen het bloed aan onze vingers.
Niet als een wolf die zwijgend verslindt,
maar als een wezen dat schrikt,
het leed van de ander beseft.
Een hand tekent grenzen,
elders graaft men loopgraven.
De blinde drift pulseert onder de huid,
de oorlog van allen tegen allen.…
Het geschenk
poëzie
4.2 met 72 stemmen
19.598 '
En zijn lange vingeren streelden
Des knaapjes krullend haar.
Hij nam het zilvren uurwerk,
En de zware keten er bij,
En lei ze in de gretige handjes:
''t Komt nog van uw vader,' sprak hij.
II
Daar was een grafje gedolven;
De scholieren stonden er rond,
En een oude man boog met moeite
Nog ene knie naar de grond.…
Sexy-Slaapkamer-Stemmen Sophie
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.370 .'
Sexy-Slaapkamer-Stemmen Sophie
Oorverdovend zacht
zij glijdt sluw speelse vingers
De muziek stemt in
zij weeft steels woordenslingers
Zo vederlicht dansen
heb je zo onder de knie
Zij gaapt : 'Wil jij slapen ?'
Hij grapt : 'Ja, maar met wie?…
het meisje met het muurtje
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
3.016 Onhoorbaar, maar ze voelt het, zucht hij
Terwijl ze met haar vingers een spoor in zijn huid brandt.
Zachtjes dwingend met zijn heupen,
Duwt hij haar laatste restje schaamte aan de kant.
Hij legt haar bloot en breekt haar open
Verzetten kan ze zich niet meer.
Ze wil huilen en in hem kruipen
Zoveel intimiteit doet haar bijna zeer.…
Een Majeboom*
poëzie
4.2 met 5 stemmen
3.830 Aan de Joffren* Anne en Tesselschae Roemer Visschers gesonden naer* haar vertreck vanden huijse te Muiden, in 't jaer 1621, spreekt
Orpheus* met sijn stem en vinger
Maeckte eertijdts den* boomen voeten,
Datse* bij gekroonde* stoeten
Liepen nae* den soeten singer.…
Die dag...
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.914 Wij hebben, leek het, uren voor het hek gestaan
en 'k voel nog wat onze vingers met elkander deden.
Wij waren veel te laat weer thuis. Je ouders ongerust
en mopperig. Het eten koud; het vet stond stijf in 't bord.
Vanmiddag blijf je maar in huis, zei Moeder kort.
Wat kon het schelen! Wij hadden toch, heel schuw, gekust?!…
Berekende Gok
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.682 Hoog tijd voor klare taal
Al mijn troeven uitgespeeld
Zoek ik naar wat rest
De traan
Nog gekluisterd in de klier
En de pen die me drijft
Dus moet ik wel gokken op dat ene paard
Dat stampt van onmacht in zijn stal
In jouw vingers is de weelde samengebald
Om van jouw vel nog maar te zwijgen
Alleen, het weigert mijn blos en zweet
Dus heb…
De nacht-trein
poëzie
3.2 met 8 stemmen
4.784 De gloeiende veeg van mijn vinger,
fosforisch op de blauwe glaswand van een nacht;
het grauw geraas van een levenslot
aan de duistere bocht
van een dennenbos waar God mij wacht.…
Een weekendje thuis
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.645 Swiebertje en Bromsnor toonden hun streken
vader tikt zijn verrukking met stijve vingers
op de lauwe gashaard de koffie pruttelt nog na
de sjoelbak komt op tafel een glaasje sherry
een borrel en een glaasje bier voor mij erbij
moeder schuift bedachtzaam de stenen waar
ze ze hebben wil.…
liefde
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
2.277 bij me bent
Op terras, bioscoop of restaurant,
En dat je dan dicht bij mij zit
Samen hand in hand
Uren kijk ik in je ogen
Een kleine knuffel of een streel
Met mijn hand omklem ik soms je dijen
Plus wat kussen die ik steel
En staan we in de rij
Voor theater of de trein
Dan sta ik vlak achter je
Want ik wil dicht bij je zijn
Mijn vingers…
Zin in jou.
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
885 Dan, na een trappist of twee, heerlijk opgewarmd,
zo samen in jouw sponde, wachtte je op wat komen zou en
deden mijn vingers weer de ronde langs alle lijnen van je prachtfiguur.…
OP HET STUK.
poëzie
2.8 met 5 stemmen
2.111 Mijn vinger blaart.
We druipen van 't zweet en de zonne steekt felder.
We beulen ons dood om wat pap en een pelder.
Dzing-rusch... Alhier, alhier!
Dzing-rusch... Een zeupe bier!
't Is koelder in de kelder!
Dzing-rusch... 't Is in akkoord.
Dzing-rusch... Gevierig voort.
En neerstig maar, zonder te morren of mikken.…
In het twee en dertigste jaar
gedicht
2.2 met 25 stemmen
24.170 Ik ben een vinger,
die alles verkeerd doet zodat hij kan schrijven.
Schrijven en weer schijven. Ik wilde mijn ogen
wel sluiten en slapen als een schip aan je huid.
Mijn redenen ken ik niet. Heb ik mij gekozen
toen ik nog licht was, een vergeetachtig soort
latere engel? Woorden zijn vals,
woorden zijn katten die krols zijn van wijsheid.…
Het land van geheimen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
936 met leegte
Zover als je kan zien
Ergens een stenen huisje
Een kindje met een hond
De weg blijft maar doorgaan
door het eindeloze niets
Ik verplaats mij naar de andere kant van het raam
Naar de aarde van het geheim
Het kind in mij laat ik vrij
Ik laat haar rennen over de vlaktes
Haar haren in de wind
Haar ogen wijd gesperd
Mijn vingers…
Overvloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.388 't Ontbijtbord bij het toetsenbord,
een kopje thee op 't hart van hout,
mijn vingers op de toetsen,
en op reflex punten mijn voeten,
zo niet koud.
De kunstkaart van mijn dochter
waarop een mooie vrouw
die bellen blaast van universa
prijkt onder 't beeldscherm.…