6892 resultaten.
Gladheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Voor al die mensen die juist dachten: mij niet gezien,
was de verwarming binnen en de pracht buiten.
Een genot om te zien...…
Kleine violist
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
596 Iedere snaar binnen
menig kwartmaats tel.
Kleine violist tussen de
voorjaarsdromen.
Laat wat tussen het groen
zal ontwaken opnieuw zijn
dromen dromen.
Kleine violist tussen het
bladergroen.
Keer weer naar ons en laat
ons opnieuw ons leven doen.…
woede
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Als haar vader haar nadert
om haar daar zogezegd te plagen
laat ze hem maar stil begaan
tot hij op de rand staat
van haar veilige kring, ze blaast
hij wankelt op z'n benen
draait om zijn smalle as, en valt
hij rolt naar binnen, raakt haar benen aan
een moment is heel het huis en heel de aarde
vol van haar boze adem vol adrenaline stampend…
raamblindheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 het verhaal gaat dat we de kamer in
betreedbare vlakken hebben verdeeld
om iedereen welkom te heten
geboortedagen af te strepen
met Sport in Beeld en bord op schoot
er zijn nog blinde vlekken (min of meer)
de onzichtbare poten van de kast wijzen
naar beneden, naar binnen als een
luchtledige vulkaan, de muur
vreest nog steeds de
spijker…
Ramptoerisme
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
855 Loop niet door
Kom binnen
Wees niet bang
Ik laat je zien
Hoe mijn dagen
Vaak beginnen
Na het opstaan
Zonder zinnen
In een flits
Van nul naar tien
Maak eens mee
Wat ik vaak meemaak
Voel de wanhoop
In een dag
Zoek naar houvast
En naar orde
Zonder handgreep
Aan de slag
Hallo
Wees welkom
In mijn wereld
Beleef een tijd
Van geen…
dirk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
751 deze handen reikten en grepen het leven vast
alleen de herinneringen aan jou zal blijven leven
we hebben inmiddels geleerd om jou los te laten
want van binnen weten wij, jij komt niet terug
daarom zeg ik zacht, laat mijn handen maar
zij geeft mij dan een zoen en droogt mijn tranen
ik kijk verliefd en dankbaar in haar mooie ogen
dan zegt zij,…
Witte nachten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
541 Met een Affligem tripel
binnen handbereik is dat geen straf,
maar een ongekend genot, want het
sterkt de menselijke verbondenheid,
die tegenwoordig door zoveel ruis
en stoornis wordt bedreigd. Top
hoe die jongeren zich inzetten voor
een goed doel en daar slapeloze
nachten voor over hebben.…
Adieu
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.593 Regen regent en de bomen lopen
bij mij binnen, op mijn hand die schrijft
groeit het gras. Adieu. Mijn hart verstijft.…
O jongens, zeg je prevelementjes
gedicht
3.5 met 4 stemmen
5.098 O jongens, zeg je prevelementjes,
de geschiedenisleraar komt binnen.
Op de mutor is slecht nieuws voor doven en horenden.
'Er is een schuchtere rede die wij afschaffen.'
De realiteit sloopt de mogelijkheden.
Met de strekking naar de speelvelden;
welk gevoel roept het product op?…
(T)huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 (T)HUIS
Nog één keer wil ik gaan
bij schemering
als het donkert tussen de bomen
want ik mag daar
niet meer binnen
de spleten tussen de muren
bewaren gestold
de echo's
van mijn vroegste uren
nog één keer
als een onbekende
de weg gaan vragen
aan de voordeur
met vers vernis
nog één keer gaan
bij schemering
als het donkert tussen…
Een kwestie van geloof
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.148 Wat devotie betreft was er geen verschil
tussen binnen en buiten.
-------------------------------------------
Uit: 'Vandaag', nr 11, 1965.…
Het volmaakt later
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 zij wiegen zon
waaien warmte in
alle kleuren rondom
een stukje paradijs
in twee daagse reis
niet ver van het ijs
onder dezelfde lucht
dromen ook zij
het volmaakt later
zien wolken
als golven water
in blauw hoge zee
nemen
in samen bestaan
verbinden mee
hun cirkel is
in het groene beginnen
ook rond van binnen
wil melker…
Transporteurs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Al is het een comfortabele dag
ik treed niet binnen,
laat deze voorbijgaan.
Mijn denkvermogen
rammelt vandaag,
beweegt mijn tong en oor.
Alles over vrouwen komt voor.
Is zij een zebrapad,
het ketelhuis van bestaan
zonder hen te vergruizen
de eeuwigdurende vertolker,
architect van onze huizen.…
Cafe Le Bonheur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
587 Zondagochtend lente bries
De rand van de luifel klapt om
Binnen is er een kaartspel gaande
Met Frans en Geert en Jo
Oude Frenk tapt het bier tegen een deuntje
De meidoorn bloeit
De magnolia is al op retour
De appel wacht nog op
Volle teugen zon
Wat is er beter dan
Op zo’n dag
Achterin het café
Op een schaakbord
Een zet te doen…
Dood gewoon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
542 langzaam sijpelt
dagelijkse sleur
uit zinnen zonder punt
oren in het boek kleuren dieper
ondanks zonlicht dat door
vale gordijnen naar binnen wil gluren
ongeopende vraagstukken
liggen her en der
in vergeten stapels
zij verbloemen inzicht, dat ooit
daar was, maar nu verloren
is gewaaid
vertwijfeling kreeg ruim baan
zo koos je…
de facto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 ouderdom
over wegen die niet meer
volgens oorspronkelijke paden gaan
ik schets een schaduwrijk beeld
dat het alledaagse verkleint
het is ook hier de onbekende tijd
die wel heelt op een vlek die blijft
maar waarop regen droefenis lekt
ik beschrijf met uiterlijke zinnen
hetgeen in omvang onzichtbaar is;
het ongrijpbare zit derhalve van binnen…
nachtzoen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
606 Wanneer ik op de grens
van slaap en waken
over het lege kussen strijk
zie ik enkel een streepje maanlicht
alsof zij haar gordijn doet openschuiven
en miljoenen sterren strooit
zo valt het allerlaatste licht nog
binnen handbereik
dan plooit mijn mond een glimlach
sluit mijn ogen
in gedachten zie ik je wuiven
kust me goede nacht
in dit…
pas op de plaats
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 wat is de beste plek
om een datum vast te leggen
waar spreken we af
om te zwijgen
bestaat er wel een tijdstip
is er een hoogte in ruime zin
waarop zwaartekracht
en gewicht samenvallen
kijk uit, deze horizon is
met linten afgezet
dit landschap valt binnen
grenzen van luchtledig
soms houdt voortgang even in
en lijkt deze op weerzien…
bij haar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 gemeten
vlaktemaat , te lang reisde
deze reis met als doel
het niemandsland
het licht was schaars doch
priemend op mijn toen nog
onbevlekt vermogen om te
zien of er welkom op het
cocos deurmat stond te lezen
slechts de ruwte van het
kleed schampten mijn
knieën, net zoals toen
in de auto waar ik
voor het eerst
bij haar naar
binnen…
De vroegere ziel
netgedicht
4.4 met 139 stemmen
467 maakte in mensen
emoties wakker die
lang hadden gerust
er was al
een lach uit het
diep onbewust
waar verbondenheid
specie voegde uit
een andere tijd
waarin samen iedereen
nog kon beamen
toen wilden
de woorden weer
komen die vergeten
waren ontstegen
door ze heel vaak
dromend te zingen
op de melodie uit het
hart diep van binnen…
De kleine krul
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
402 ze keek me aan
ik voelde haar blik
zacht tastend
naar binnen gaan
in grijs blauw
beschreef zij de
subtiele horizonnen
van verre zeegezichten
toch herkende ik
in de kleine krul
van witte golven
haar aanstekelijke lach
die met zijn
zachte mantra een
delende eeuwigheid
aan het strand gaf
heb me totaal
opengesteld in het
ervaren…
Dag mam
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
547 Ik zag je in het grote ledikant
Een teer schijnsel kroop voorzichtig binnen
Gezonden licht van hemels tinne
Halverwege de kamer gestrand
In de fronsen van het beddengoed
Zocht ik naarstig jouw gezicht
Je scheen zo bleek en ook zo licht
Doorschijnend haast, voorbij de gloed
Dan plotser nog, het dagen van de zon
Zeilen schaduwen door dromen…
verboden toegang
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
523 hoort hem niet in
de loopgraven onder
de begane grond
gestaag en ongezien
druppelt het gif naar
binnen om in de
kinderziel de donkerte
te bundelen
een oorlog is nooit
voorbij hij woekert
en plundert door
tot de dood hem
doet verdwijnen…
Lente
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 het lijf
Dat fris opgewekt wordt
Uit zijn winterslaap
Dat de zang van vogels
Blijft weerkaatsen
Tegen de wanden
In het hoofd
Dat fluit
Een overweldigende
Energie maakt zich los
Vanuit mijn onderlijf
Het wil naar buiten
Kolkt door mijn buik
Wil vrij zijn
Het lichaam danst
Ademt uit en in
In volle teugen
Verse lucht naar binnen…
Begin van iets
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
517 Ik verzamel moed, baan mijn weg
Naar de oppervlakte
Door angstzweet, schaamte
Die mij stom geslagen
Gevangen heeft gehouden en
Veroordeeld klein te leven
Buiten druppelde langzaam binnen
Heb mij zelf leren kennen
Stap nu de vrijheid in.…
hemels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
517 een terras is slechts
wat stoeltjes
met een tafeltje ertussen
een kaart met getypte lekkernij
hier en daar een asbak
hier en daar een bloempje
hier en daar een kaarsje
uitzicht als een schilderij
of stoeprand
baksteen en gevel
whatever, het glas is leeg
en moet halfvol
niet thuis
niet binnen
niet alleen
maar de zon op onze bol…
IK HEET …
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 Als in een luchtbel gevangen
hermetisch afgesloten
daarbuiten
stemmen en geluiden
ze horen je niet
volumeloos
jouw uitgestoten klanken
binnen geluiddichte wanden
malen ze rond
de witte jassen in de ruimte
de veel te strakke blikken
drie-, viermaal prikken
in vaten veel te broos
ik heet, ik heet
weet je hoe ik heet
en wat er omgaat…
Kloppen...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
675 De kruk zit namelijk van binnen.
U laat me er niet in.
Zachtjes klop ik op het deurtje,
totdat U open doet.
U zegt misschien: “Wat kom je doen?”
Voor mij is dat heel goed.
Het klonk misschien niet aardig.
Zo bot en niet zo waardig.
Toch ben ik blij…
Maar wat verheugt mij nog het meest?
Dat U het weet…
Dat ik hier ben geweest.…
Herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 Het bos laat alles los,
keert zich stil naar binnen
voor een verkwikkende winterslaap
waarin wortels van sapstromen dromen,
knoppen van openknappen
en ik van bokbier.…
Stad en land af
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
538 lichtstralen werden
gemorst
over de doorzichtige vleugels
gevlogen in 't zilver blauwe
glinsterde
het
spinrag als
een schoon kunstwerk
het is voldoende
om naar de gevangen zwarte
stippen te kijken
met ogen van de ochtend
vandaag schilder ik
opnieuw
een zelfportret
met kromme
vingers
en afgestroopt vel
helend binnen…