6780 resultaten.
Mij te heet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
535 de hemel jankt boven het zand
met valse felle schorpioenen
laat mij betijen in mijn eigen huis
en tuin beneden waterspiegel aan de dijk
waaraan ik woon want als ik toch
verdrogen of verdrinken moet dan
liever in mijn eigen hitte, thuis.…
Wat een prachtig weer
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.108 Kom, laat ons dansen
fluisterde je midden op het drukke plein
waar bosjes lokte
achterover duwend in dorre bladeren
welke er nog lagen toetertijd de herfst
toezag hoe de winter voorbij verlangde
sneeuw als stille getuigen
op dikke witte wollen deken
het deerde ons niet
jij stond boven mij: klampte je vast
aan lentegroenetakken in de…
In rood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 Het lentegevoel doet denken aan jou
vol van ingehouden kracht verstild
niet vanwege het groen maar het wit
van verdwenen sneeuw en ijs op de sloten
Jouw gezicht omkranst met rood goud
krullend omlaag vallend en omhoog eruit
sproeten, gekuste schoonheidsvlekken
op een geurende, gekarnde zachte huid
Hoog boven het plein sikkeneuren
de statige…
Het meer in mij
gedicht
2.2 met 9 stemmen
6.838 Alles stroomt
ook naar boven, want wateren zijn van hun bron
al evenzeer de bron. Begin dat nooit begon.
Eeuwig is er een rivier,niets blijvends, tussenin.
Mijn meer is niet beneden. Beneden reflecteert
de zon, de schittering van het verleden.…
Wenken
poëzie
2.6 met 5 stemmen
1.364 Witte wolkjes met doorgloeide randen,
boven zee,
wenken als een zacht paar blanke handen
Kom toch mee!
Blauwe plekken, in de blaadrenbogen
van 't prieël,
wenken als een zacht paar vriendlijke oogen
Min haar veel!
Reuzenletters, in de kristallijnen
schaatsenbaan,
wenken als een beeldspraak door haar lijnen:
Wil toch gaan!…
DE KEIZER
poëzie
4.6 met 58 stemmen
2.369 Hoog en stil, in 't glinsterend ijzer,
Boven volksgril - die hij haat -
Rijdt, als droomde hij, de Keizer
Dwars de davering door der straat.
Maar de spotschelm, eng ter slinker,
Schampert: "ken uw waarheid, dwaas!…
Zo morgen...
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.772 Geen macht, die déze macht verwint,
Die, wat de Liefde wil, kan keren;
Zelfs als het hart vergeefs begeren
Moet wat het mint,
Zelfs dán nog is het, daar het heeft
Vergeefs verlangen, te benijden
Boven het hart, dat zonder lijden
En liefde leeft.…
Met opgetrokken jurkjes
gedicht
1.8 met 271 stemmen
28.797 -
even, zeer onvermoed en opgetrokken jurkjes
bedenk: bij aardrijkskunde mocht ik boven
de branding zweven
(de leraar droeg zijn riem niet
door de lusjes van zijn broek)
Alles komt goed, vrij naar het leven.
-----------------------------------
uit: Verzamelde gedichten, 2000…
Zomerse herfstdag
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
532 De zon glinstert op de kabbelende watergolfjes
en de geuren van het hooi doen de herinneringen
aan vroeger weer naar boven komen.
Wat een boeket van kleuren op de achtergrond
waar de bladeren toch met een zekere regelmaat
loslaten en dwarrelen in de zonnestralen om
even daarna te gaan liggen, zonder verweer.…
Herfstpad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
504 Waar witte wol
op blauwe velden weidde
zeilde door zachte bries
gekleed met gouden tressen
en vlammende zomen
boven rood en gele ets
hier en daar zilveren aderen
omzoomd met wuivende halm
langs rimpelend glazen vlak
doorkruist met banen goud
loop ik huiswaarts
over klimmend pad
met eindigend leven
dat voor toekomst borg staat
als…
De moderne slavernij (OCCUPY)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
637 slavernij
artsen die hun
dokters eed verkrachten
door te snijden in gezonde huid
mensen die geen
ouderdom belijden maar
hun nekken strakker laten trekken
geld uitgeven dat
gedeeld zou moeten worden
met hen die vechten voor wat eten
weg met de terreur
van geld en macht
deel middelen van bestaan
iedereen heeft recht
op een dak boven…
Warm Duinlijf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.258 Jij ligt daar rond in de herfststilte
bruin grijs in je volle rust
schoonheid straal je uit
Jij slokt me op in je paardenpad
koestert me in je beschutting
je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries
Ik treed in je wijdsheid licht
verwarmd openend naar je rondingen
inademend je lucht
Jij gestreeld door de lodige wolken
opduikend boven…
De dagen van mijn leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 bestaan,
nog voor ik werd geboren
gaf U de richting aan,
ik ben in U geborgen,
uw trouw, uw Vaderhand;
ze zijn er elke morgen
als dauw op dorstig land,
uw zon zal mij omgeven
in zorg, verdriet en pijn,
uw adem doet mij leven,
uw oog zal op mij zijn,
leer mij uw liefde loven
en zingen het refrein:
een kind van U te zijn
gaat alles ver te boven…
roeien
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
708 (papa, + 09-03-2006)
mijn visserman, mijn roots
je schoeit de voet van dit bestaan
meegenomen langs de waterloop
van waar we ooit ons welzijn voerden
drijvend, tot jouw aanschijn zonlicht kaatste
over knikkend riet
de kievit ziet nog steeds hoe klare lucht
naamloos boven alles blonk
nu weet ik dat jouw naamroep klonk
op hemelsblauwe…
Dichters
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
532 Soms zelfs
een vroege dood
de hang naar boven
en het bederf van hier
is dan
ondraaglijk groot
zij haken aan het leven
als een windvlaag
aan een blad
in ijle nevels
zweven violette woorden
als de geur
van hemels brood
anderen vinden hier
hun hemelstad
en vouwen bootjes
van papier
die drijvend op het water
hun tochtjes maken
over…
Opgebrande liefde
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.615 Telkens moest het meer
altijd net boven mijn kunnen
geen tijd voor mijzelf gunnen.
Hoe jij me leeg zoog
hoe mijn ziel zich ook
ooit
vanuit zichzelf naar jou toe bewoog.
Uiteindelijk voelde ik mij machteloos,
deze weg waar jij heel bewust voor koos.…
Huis en tuin
gedicht
3.0 met 12 stemmen
11.569 Het gras groeit boven de rozen uit.
Heel voorzichtig gaan de bomen
liggen om in slaap te komen.
Uit hun rompen rijst een woud.
En het huis wordt niet herbouwd.
MORAAL
Ach wat groeit het leven goed
als het niet van mensen moet.
---------------------------------------
uit: ' Alle malen zal ik wenen', 2007.…
seconde
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
545 nu de zon heel even kijkt
of alles wel is, in mijn tuin
tel ik kristallen, alle zeven en
hun licht
dat doorgeslagen dwars door regen prijkt
een hartsmoment in koude dagen
binnen is het warm en vraagt de kat
om aandacht, boven kaarslicht
kleurt haar lach mijn hele leven lang
ik ben niet bang
om weg te gaan
want overal is zij, ze laat…
Enige oneffenheden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
475 De weg is vlak gebleven
en, tot nu toe althans,
boven rotsvaste twijfel verheven.
Mijn weg is op schrift gesteld
als vermaak doch ook lering,
zo staat ergens vermeld.
Een deviatie van een planetaire twist,
meer stelt mijn weg niet voor, bovendien
in een oogwenk uit eeuwigheid gewist.…
In het bos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
647 Zou ik dromen dat mijn lome
voetstap gladde schedelkap
boven hoge wenkbrauwbogen
nog geen tel te vroeg verjoeg?
Ruisen koel door bomenhuizen
hun gewaden? Nauw verraden
blâren met trage gebaren
een bewegen, zó verzwegen
dat pas als 't verdwenen was
ik met zekerheid en spijt
wist dat wat ik had gegist
had bestaan en was gegaan.…
Thuis
gedicht
2.7 met 3 stemmen
3.220 Boven een glas bier
Hou ik de boel in de gaten.
Ik word gezocht, een etmaal lang,
In en rond de dampkring.
De mist trekt op,
En de deur van het café gaat open.
Ik trek de kraag van mijn leren jas omhoog,
En zie de vlag wapperen.
Nog even en een harige folkie zingt
Over huizen, haringen en hakmessen.…
Vooruitgang, God, Diepgang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Vooruitgang
Technische gemakken
routine, vieze lucht, extinctie
positief geduid
geloof in eigen kunnen
ondanks alles rust
God
Het eerste denken
roept nog vragen op
overtuiging van de twijfel
kerk, gebod, valse vrijheid
staat losjes op een voetstuk
Diepgang
Als op drooggevallen
rottend boven grondwater
palen, zwak en niet…
Grote en kleine schoenen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 De wolken schoven boven ons voorbij.
De aarde is inmiddels wat gedraaid,
wolken die wij zagen, zijn vervlogen.
We vergaten wat ons heeft bewogen.
Andere wolken zijn weer aangewaaid.
Wees nu stil en ga liggen in het gras;
je kijkt naar de hemel die toen bestond.
De schaduwen strijken over de grond.…
open
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 daar
bij de poorten van de zee
ontmoet ik lucht in water
aan de grens van zout en zand neem jij
me mee naar zoete golfslag, rollend als een schelp
naar later
mijn linkerwang is warm
rechts als uitgehouwen steen
waar jij me brengt, gaat niemand heen
slechts ik
in dromen boven omgewaaide bomen
leeft de hooggeheven maan
we moeten…
de kunstenaar en zijn berg
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
815 een berg is gestolde wijsheid
van een millennium en meer
inspiratie van eeuwen
de berg draagt de kunstenaar in zich
met onverzettelijke kracht
rijst hij waardig boven ons uit
met al wat wij nastreven
en zouden willen bezitten
daarom beklimmen wij hem
trachten wij hem te bedwingen
daagt hij ons uit om zijn top te bereiken
om daar te…
Voorjaarsgeluid
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
642 Rekkend, strekkend
als geweien in de verte,
kleurig groeit de lente
boven doodgewaand roodbruin.
Gapend van de winterslaap
reiken ze naar het licht,
buigend in tegenwicht
roepen ze lokkend:
Groei en zweef,
stuif en geef,
spring uit je bast,
bloei en verras,
verspreid je geur
en leef!…
Zondag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
792 Dan gaat de bel… apostelen voor de deur,
ze vertellen mij in geur en kleur,
dat ik de lieve Heer moet loven,
- de zegen druipt nog steeds van boven -
Maar ik, ik stel ze zeer teleur,
met een vriendelijke groet sluit ik de deur,
zij gaan, één loopt wat zachter,
zijn voet bleef eenzaam achter.…
Haar laatste minnaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Zo is zij altijd dus geweest
passie met vuur
Bloem boven wolk
Zij hield en houdt van niemand
Verdriet de haar omringende
wereld met geconserveerde leugens
Onbegrijpelijk.…
vroegte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
443 en links
het ochtendgloren…
in flarden nacht verscheen
-voorzichtig al- wat licht; ’t werd roze
en de nacht verdween
zijn hoogtepunt droeg niets dan blauw
met vogels her en der en nevels, boven grauw
en bloedend
kwam de zon
haar schuilplaats openbreken
onderweg op snelbewogen preken
rolde tijd diens voortgang in
een goed begin…
waterweefsels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
450 buiten valt het zonlicht zachter
een oude wilg staat als een wachter naast
het wit geweven gras
nu pas speelt de wind met kinderen van nu
hij vindt een zeepbel boven blonde haren
en de wens een lied te scharen
tussen alles door
- hoe zingt een hart?…