4653 resultaten.
De zin van wandelen
gedicht
4.8 met 4 stemmen
3.490 je voelde het zweet op je wenkbrauwen
rusten, je keek waar je liep en het leek
alsof de aarde terugkeek, de stenen
de bladeren van vorig jaar wenkten
je eerst en weken dan weer, ze maakten
je dronken, je struikelde maar je bleef
overeind, je leefde gewaarschuwd
en je gedachten zweefden niet langer
maar ze bezonken
tegen een veld violetblauwe…
zin in het leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 onder het grijs van jaren
sluipt in mijn hoofd
een minuscuul propje
dat stil en even maar
mijn tijd en leven stopt
in diepe slaap gevallen
word ik langzaam wakker
in een kamer die ik niet ken
met rondom mij geschaard
vreemde gezichten aan bed
doctoren verrichten wonderen
met aandacht en medicijnen
slopen zij wat mij verlamd
het…
De zin van het leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Geen dag en geen nacht
alleen adem van natuur
het eeuwige nu
Hoe ik me steeds weer laat meereizen op de golven
van het leven waar onverwacht en verrassend hoogtij vieren
Menig stroming met een voortgaande beweging waarin jij ook even kan
stilstaan bij iets uit het verleden zo ver weg maar toch zo dichtbij in een zee van nu.
Tevens is…
STUIVENDE ZIN
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
425 Onder het boompje zit een man
te kniezen; in de hand een vel papier.
Welke kunst baart zijn gedachtenvertier?
Tekening of dichterswerk? Niets daarvan!
Wat bloesem daarboven voor raad geven kan?
Kijken, snuiven en dubben helpt geen zier.
Kunstenaarsogen zijn vol troebel zeewier.
Hard en gesloten blijft de hersenpan...
Opeens een rilling!…
De zin van het leven
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
558 Golven dragen mij
herinnering vervliegt zacht
stil ademt het licht
Hoe ik me laat dragen op
golven van het leven, waar onverwachte
stromingen mij meenemen en het verleden zich zachtjes
roert in het nu – een open zee waarin tijd en herinnering samenvloeien.
Vroeg in de morgen ontwaak
ik langzaam, proef de omliggende natuur
met alle zintuigen…
Het laboratorium van de zin
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
223 Wij staan op de rand van de afgrond
en in plaats van te vallen,
tekenen wij een brug in de lucht.
Niet God schiep de betekenis,
wij hieuwen hem zelf uit de harde rotsen
van een zwijgend universum.
Er is geen blauwdruk vooraf,
geen kosmische hand die ons opvangt.
De hemel is een leeg canvas
dat angst aanjaagt tot het glanst.
Kijk hoe wij…
queeste
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
466 in het onmetelijke
universum laveert
een samenspel van
atomen en moleculen
de mens
een druppel bewustzijn
in de oceaan
gewikkeld in een
dun laagje ratio
balanceert hij op
het koord van
verbreken en verbinden
heen en weer
slingerend tussen
verheffen en verlagen
bang voor
de leegte alles
waait immers
weer weg
het smeulende…
1,2,3 NS Directie word volwassen!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 40.000 treinreizigers claimen 25 euro bij NS
kopt het AD op de voorpagina van woensdag 11 juni 2025
laat ik dan na 2 beroerde vervoersdagen
de 40.000 (veertigduizendste) en 1 (eerste) zijn
ik ben niet van de heb
ook niet van het krijgen
geef liever dan ontvangen
en dan duid ik op geld
daarin voel ik mij ook verwant
met de Here Jezus in…
Passion
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.103 Spreek de waarheid en alles stopt:
spreek. Twee ogen vol
mystieke berusting en onbreekbaar geduld
musiceren als samenvallende scherven,
leven voort als stralend gebroken en
gelukkig licht. En toch, hiervoor weerklonk
geen stukstuitend startschot.
No stress. Okerpoederen camera’s cirkelen
scherp en koelbloedig, toekomstvoorspellende
aasgieren…
Dichtersgraf
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.107 Nimmer werd hij echt een dichter
want hij hing zijn schrijverij
na twee versjes aan de wilgen
en zichzelf er nog bij…
Johannesbroodboom
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.264 Nu de tijd gekomen was
om gouden ringen af te dragen
nam ik plaats
daar waar de koopman
ooit zijn vlinderzaden bond
en ze verkocht - met hart en ziel
als eerlijk goud aan handelaren
die ze later doorverkochten
en met wisselgeld betaalden
voor een zon die hen verdorstte
meer dan honger hen verstond
in die verstikkende woestijn
waarin geen…
Dromenvanger
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
541 De zon laat me uit bed opstaan
Mijn koelkast doet mij vullen
Het vrouwenlijf verwarmt mij
Mijn werk mag veel beloven
Dag in dag uit adem ik in
Ik leef zowaar een droom pur sang
Ik heb alleen geen flauw benul
Waarvoor ik het in godsnaam doe…
Zwerfkat
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
529 Hij hakte zijn hart van steen
in een aantal delen, dat moest
wat meer, lucht, ruimte geven
maar dat lukte natuurlijk niet,
en zijn steen was droog en ver-
kruimelde in zoveel delen!
Altijd alleen en meestal ook
zo willen leven, het leven
met anderen viel zwaar en
tegen. Tot hij wist wat hij
wilde, een kluizenaar worden
die alleen…
De gedempte put
gedicht
2.5 met 4 stemmen
3.582 Voor Sacha Anderson
Bodemloos. De wereld wordt ontdekt. Ik lees
weer, word kwetsbaar en hard, kan reizen zoveel
ik wil, bedacht geluk, streek over de schedel:
zon die minder heet, wijn die minder wreed was
wanneer ik op mijn gemak het maanlandschap vergat.
Ik dempte, dempte niet. Zand en stof. Geen grein
verstand. Hoezo risico? Maar mijn gang…
Liefde is.....
gedicht
5.0 met 1 stemmen
17.398 Ach! Hoeveel kopjes trok ik van dit zakje thee?
In hoeveel verzen heb ik jouw gezicht bezongen?
Ja, hoeveel maal verdween de zon in zee?
En hoeveel teer bleef achter in mijn longen?
Op hoeveel fietsen reed ik daaglijks naar je toe?
En hoeveel smoesjes zijn er in je opgerezen?
Zó veel, dat thans statistisch is bewezen:
'De liefde is toch…
Triomf.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
624 Parijs, de Eifel
Vurig brandende Liefde
Passie heerst regeert.…
Gehandicapten en "lief te hebben"
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
671 Gehandicapte kinderen, volwassenen
ze komen, ze zijn hier, ze gaan weer
maar dan komen ze ook weer
ze zijn hier voor de norm in hun vorm
gezonde mensen te leren vooral lief te hebben
ze zijn doorgaans veel verder ontwikkelde zielen
als ze ogenschijnlijk tonen, uiten in dit leven
ze offeren hun leven, dit leven op
om ons vooral te leren…
De roos kent geen waarom (Angelus Silesius)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.037 Hoe geurt de zomer nu
in rozen zonder tal;
de vlierstruik draagt
al groene bessen.
Verdwaald zoek ik een weg
maar zonder vrezen;
ik hoef toch niet
van elke pijn
te zijn genezen.
Heel hoopvol leer
ik lessen
van overgave
en van laten gaan.…
Doordenker
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 de dromer droomt
de zomer
bloot
de denker denkt
om aardkloot
en uitstoot
de doener doet
gewoon wat moet
rebelleren, demonstreren
als de dromer
doet zal de doener
denken
aanstoot, opstoot
maar wie er nou iets
mee opschoot?…
Zeepsop voor mondspoelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
486 Hielp het ooit, het spoelen van de mond
en een kernachtige kreet
zeepsop in een kom en spoelen
tot je niks anders meer proeven kon?
Hielp ‘t tegen nare uitspraken
tegen haat, nijd jaloezie en meer
spoelen met zeepsop zodat:
je ‘t wel naliet de volgende keer?
‘k Zeg je, ‘t helpt geen barst, niks niemandal
ijdele hoop is ‘t gebleken
want…
rakelings
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
448 wie heeft bemoeienis met
vragen en antwoorden
wie weet hoe laat het morgen rond deze tijd zal zijn
wie weet waar aanwezigheid zal plaatsvinden
zo ongeveer hier of ergens, hoe nauw
zal dit luisteren
of waar lichaam en liefde zich manifesteren
in gedachte, beleving en tijd
wie weet welk woord nog waarheid omvat
en waar taal in tekens eindigt…
Stefanie
hartenkreet
4.6 met 30 stemmen
2.121 Zo klein als je bent, kun je toch al begrijpen
de dingen die ik je verbied,
en als je geen zin hebt om naar me te luist'ren
zing jij je eigen onverstaanbare lied.
Maar meestal ben je eigenlijk heel gehoorzaam
en luisteren kun je best goed,
je begint ook niet meteen te huilen
wanneer je naar je bedje toe moet.…
de boekenvlinder
netgedicht
4.4 met 57 stemmen
2.090 Bladzij voor bladzij woorden tot één zin vormend
viel er op mijn licht beslagen bril een spetter.
Een zuchtje wind deed de vlinder rustig vluchten.
Het boek viel en lag daar zacht opengeslagen.…
Scheldpartij (Borderline)
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.647 Ik heb geen zin meer dit te achterhalen!
Ik kots van mijn gevoel, mijn zijn!
Ik kots op eenieder die mij wil wreken
Ik verwond mezelf en doe mezelf pijn,
om deze gevoelens te doorbreken
Ik weet niet meer wat echt en onecht is
Dingen die daadwerkelijk kunnen gebeuren
Is er dan iets dat ik in mijn hersenen mis?…
misère
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
871 de makers van misère
zijn meesters van de daad
ze wonen riant buiten
zitten nooit op zwart zaad
de makers van misère
gaan te kust en te keur
reizen rond de wereld
zorgen voor malheur
de makers van misère
krijgen altijd hun zin
treinen botsen ontsporen
gebouwen storten in
de makers van misère
zijn lang niet levensmoe
verbranding verminking…
De laatste modernist
gedicht
3.4 met 44 stemmen
21.540 Hij zocht wat hij vond: het kleinste detail en het grote gebaar,
een zin die versmolt, een beeld dat bevroor -
Elk woord lag volmaakt in de mond
maar verkleumd zocht een hand naar de hand van een vrouw.
O, dat er een eind aan kwam!…
Aan ene jonge dichter
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.847 En 'k vond het droevig leég van zin,
Maar opgepropt van ijdle wind;
En is er nog wat draaglijks in,
Dat hebt ge, weinig uitgezonderd,
Aan andren schaamtloos afgeplonderd.…
Waar gaat het heen?
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.286 Is mijn vraag,
Kinderen zo disrespectvol
Gebruiken alles om hun zin te krijgen
Een stoot, een grote bek , of een pistool,
Ouders kijk toch naar jouw eigen kind
Leer ze normen en waarden
Want dat is waar het begint,…
Aan iedereen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.327 Geef nimmer, zonder zin of slot,
Geluid!
En snoer, beleefd maar vrij, de zot
De snuit
Zeg, wat gij meent, waar plicht gebiedt
Recht uit!
De dwaas alleen verschiet om niet
Zijn kruit.
En zo uw proza rolt en staat,
Hoezee!
Maar zo gij straks in ‘t Rijm vergaat
O, wee
Wees met uw stijl, zo flink, zo vrij
Tevree!…
Bestemming
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.133 Plotseling verschijnt de zon weer in volle gloren; warmte overspoelt mijn hart en doordrenkt mijn geest
Een groots gevoel en in combinatie met de geuren van gemaaid gras en bermbloemen, ben ik op de hoogste toppen geweest
Het is als wandelen, zonder het achterlaten van je voetstappen, want je wordt gedragen
Het doet mijn hart pijn als mensen naar de zin…