6883 resultaten.
Het zingen dat niet overgaat.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 Toen kwam hij bij een ijskoud meer, hoorde sirenen zingen,
ze vroegen hem heel lieflijk om in het diep te springen..
Nu ligt hij in de aarde, nog steeds wordt hij bezongen,
een droeve merel is geroerd en zingt uit volle longen.…
Palmar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Reiderwolderpolder
bij varkensboerderij
Knorrenburg opzij
naar de Dollarddijk
vandaar naar het noorden
tot de rand van de kwelder
niet verder
daar was het ongeveer
Norbertijner monniken
hebben gesmeekt, gebeden
tevergeefs gezwoegd, gedijkt
tegen het water gestreden
tot alles weer bezwijkt
het baatte niet meer
de Dollard was sterker
en kwam…
Winterzon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 Talloze kleuren kwamen
in een zeer korte tijd
voorbij.
Indrukwekkend, dat is
zeker.
De prachtige
zonsondergang voltrok
zich een uur eerder
logisch, want het is nu
eenmaal wintertijd.
Foto Dick Voogd…
The last dance
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
746 enkele fout prijs
ik volgde
zoals altijd als
jij leidde en figuren
opfleurde uit grijs
mijn dansen met
jou kende subtiliteiten
zoals de steun in je rug
een versnelling bij vlucht
ook onze plaats
in de ruimte bij het
bewegen is er door
de muziek ingeweven
in alles straalde
het paren ook toen
ik jou voor the last
dance kwam…
Wonen in het bos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 meteen familie
want ze wonen ook in het bos
Verder woont daar niemand
misschien kabouters, onzichtbaar
omdat ze achter de bomen blijven
Ik kom graag in het grote bos
de bomen staan op mij te wachten
en ze lopen altijd met me mee
totdat ik het bos uit ben
Dan blijven ze weer staan
en ze kijken me na --
sinds ik zeven werd
Toen kwamen…
Nieuwe stenen
netgedicht
4.6 met 100 stemmen
402 aanrakingen mijn
jeugd geschonken had
waar wij in samen
de onuitwisbare
close harmony
vergaarden die
niet alleen op
genen stoelden maar
ook de zielsverbanden
van de eeuwigheid
bedoelden in de
oneindig grote databank
alles lijkt
op te lossen in
de wegen van
bestaan die wij nog
hebben te gaan
van passeren
genoten wij maar
er kwamen…
soms
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
508 maakt akoestiek
de kleintjes waren
Zij staat voor me
vaker staat zij daar
misschien al ver voor deze zomer
soms
mag ik op haar handdoek passen
soms
weet zij mijn naam
ik pas op
dat is alles wat zij vraagt
Zomerdagdromen
lang ging het goed
wij leken elke dag
dezelfde
jij
mooier werd het niet
En natuurlijk zoals beloofd
kwamen…
ALS DE ZON IS VERDWENEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
501 scheurt de zon dan toch de wolken door
het lijkt of de winter plots is geweken
de duistere dood zijn kracht verloor
kwam de zon ’t nieuwe licht opsteken!…
De ontlading
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 was
het was haar
huid die bij raken
incidenteel
ontlading gaf
deze zijn boodschap
tot ontspanning
verder bracht
zoals geleiden
ook neuraal kan
nemen emoties
vaak een andere
baan in het
bestrijken van
grotere gebieden
maar op jouw huid
schreef ik mijn
liefde voluit in het
grensgebied tussen
licht en schaduw
de ontspanning kwam…
WOORDEN, MIJN WERELD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
627 Afstanden onverwachte waarheden schiepen,
visueel en verbaal beelden tot stand kwamen.
Ik kon voelen zonder een tastbare aanraking.…
Eerste liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
616 Eerste liefde, het bloed bruiste in mijn aders,
wat was ze lieflijk, zo zonder pracht en praal
Wij raakten stilaan los van onze vaders,
Ik kwam van de stad, haar dorp was pastoraal.
Toen was ik slank en twintig, als een halfgod zou ik schijnen,
en wat stond dat blauwe hemd me goed.…
In andermans gezicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
413 ze blokte wist haar
verworvenheden
te stapelen tot
de wijsheid van
een onneembare
muur die ook tegen
leugens en bedrog
bestand bleek te zijn
haar rechtlijnigheid
blokkeerde de groei
van rond en zacht
in belangrijke mate
juist door haar
atletisch figuur
kwam zij ook al
minder empathisch over
met haar sociale
vaardigheden…
Zeesprookje
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
507 De oester was jaren dicht geweest
Zó dicht, ze ging bijna niet open
Totdat een kreeft kwam aangelopen
Hij tikte op haar robuuste schelp
Alsof hij wist van de kostbare schat
Die binnenin verborgen zat
Voorzichtig opende zij haar veilige huis
Hij gaf haar zijn schaar
Zij liet hem binnen
Een welkom thuis
Hij is daarna niet meer…
De eyecatcher
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 ik heb jouw
beelden gezien
ze aangeraakt
in diverse posities
ze pas veel later
samengevoegd tot
constitutie
toen de affectie
van vingers en
handen zich in
tast door jou te lezen
had vastgezet
tot in het
laatste hoofdstuk
de apotheose
naar liefde heel
onverwachts
naar boven kwam
waar eerst
een dimensionale
oppervlakkigheid…
In arrogantie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 ik heb
grijze plukjes
uit de lucht
gehaald
het sombere
uit wolken die
regen en donkerte
bevolkten
er kwamen
spikkels blauw
en licht die door
zon werden gewit
tot een briljant
schitterend firmament
dat mijn geest
als klankbord kent
wij sprankelend
van energie
oplaadbaar tot
een gaaf lief genie
nooit zal aarde ons
universum…
#sui #1
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
409 maakte me wakker
Ze omhelsde me snikkend en
struikelde in mijn armen
de trap af, en ik
struikelde in haar armen
de trap af, naar papa
in de keuken, de armen om elkaar
zaten we te huilen
maar ik moest terug, zien
hoe het met me was
ademloos op bed
nog warm
alsof ik sliep, o
je bent dertien
ga niet weg, blijf
hier bij mij
Er kwamen…
Je lege maag
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 blond klauterden
lange ledematen
uit het rek
geen stormwind
en hagelregen
hield hen tegen
alleen om twaalf
uur werd er gegeten
vaste prik voor wie
er te laat zou komen
kon alleen maar
van de resten dromen
dat broodjes
overgeslagen werden
kwam zelden voor ja
tijdens het ongeluk
door alle drukte op
het onbewaakte spoor
onder…
De heks van Buchenwald
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 Je hoorde hoe zij aan kwam lopen
Haar ene schoen was rood van kleur
De ander blauw, inferieur
Zij die zich niet wou laten dopen
Met aan haar schoenen rinkelbellen
-Als was ze eerder dier dan mens-
Voldeed zij braaf aan heersers wens
Zich als een Joodse op te stellen
Geschift, de dwazen die bedachten
Hoe een bevolkingsgroep te merken
Met…
Baltimore
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
417 Manke, magere meeuw
plassen in de kuilen
van lege straten
gaten in de muren
de school gesloten, niemand
die weg kon is gebleven
na de rellen
niemand die vrij kwam
uit de cellen
Verliezen zijn genomen
koffers ingepakt
het water afgesloten
Oude stad, dode haven
waar ik thuis was en terug
had willen komen
poets je witte trappen…
De contente mens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
747 En de boer hij zaaide in het voorjaar
en maaide in augustus
met zeis en sikkel het goudgeel graan
bond de garven en zette ze op tot schoven
en de boer hij ploegde voort
niets dat hem stoort
als het angelus klepte schafte hij
met zijn makker op de akker
en de boer hij dorste ‘t graan
het kwam bij de molenaar aan
en later bij de bakker…
In memoriam matris (6)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 Het oude kerkgebouw
waar jij zovele malen kwam
in diep geloof
door weer en wind
ondanks de kinderzorg.
De priesters de gebeden de gezangen
die ons de troost van eeuwen schenken.
De hoop dat jij het leven hebt bereikt
dat zin geeft aan ons aards bestaan.…
Für Elise
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
631 de kleine Elise
zat voor zich uit te dromen
over wat er allemaal in
de toekomst nog zou komen
plots hoorde ze vanuit
een open raam een melodie
die ze nog niet kende
maar haar nooit meer verliet
het troostte haar bij
zorgen en verdriet
later kwam ze haar
weer tegen en herkende
vroeg de pianist hoe het heette
die zei als je ‘Für Elise…
Conclusie
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
847 Ik vind je niet meer aardig nee
En ook gewoon niet langer lief
Kwam te dichtbij naar jouw idee
Voel mij nu een verscheurde brief
We hadden wel een hele tijd
Een sterke hartsvriendinnenband
Na veertig jaar toegankelijkheid
Ben ik door schaamte overmand
Ging door de grond nadat je koos
Voor afstand en een nieuw contact
Gebroken ben ik,…
Op eigen benen vliegend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
470 ik ben
meegevlogen
naar het
duizend
takkennest
voor mij een
ratjetoe maar
voor haar
snel klaar
voor de leg
heb hun
vluchten gevolgd
achterna gezeten
door reigers en
duikende meeuwen
ontsnapt in
miraculeuze
hoeken die grote
lijnen voor
laten gaan
de schalen
braken en het
gekwetter
kwam vrij in een
drukte van belang…
Hun geborgenheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 ik wist
dat het zijn
handen waren
waarvan
de vingers
mij wenkten
om in hun
geborgenheid
te komen schuilen
zijn sterke
open handen
waren altijd een
toevluchtsoord
als ik door verdriet
moest huilen met
tranen die uit
heel diep van
binnen kwamen
ik ben op weg
naar een
transparante horizon
omdat daar licht
nog het langst
in…
Het sluitstuk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 ik zag
de aarde
scheuren
hoorde wortels
janken in
ontbossingspijn
voelde rotsen
splijten die niet meer
gebonden wilden zijn
de verwoesting
was gigantisch
in zijn omvang
universeel ik kon
mijn tranen niet
meer bedwingen
de overweldiging
kwam onverwachts
en werd mij te veel
alles viel weer
terug tot elementen
moleculen in overvloed…
OUDE SPOKEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 Uit dat verre land
over het grote water
kwam ze
met niets in haar koffer dan in
een deken van zwijgen gewikkeld
dat wat ze nooit meer
een stem wilde geven
in een nieuwe huid
speelde ze vrouw en moeder
baarde haar kinderen
en beleefde haar dromen in stilte
later, veel later
zouden de spoken terugkeren
met alle beelden van weleer…
Beslissing
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
689 Terug naar vanwaar het kwam,
het moment waarin ik de beslissing nam.
Dat je de sterren wel alleen kunt omarmen,
maar de werkelijkheid, die maakt men altijd samen.…
De remmen los
netgedicht
3.4 met 93 stemmen
389 nabij was
want haar kleine
overwinningslach
had iets opmerkelijks
dat haar rust had
gebracht wij hebben
later onze ontmoeting
tegen het licht gehouden
jouw rust tekent groen
de enige kans tot
verbinden met een
alles of niets protocol
en dus begroeten
en dan de remmen los
in totale liefdesemotie
vergaten wij zelfs de
dorpsklok kwamen…
kundigheid.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
425 er kwam een echte poëet voorbij
en vertelde over mijn gedichten
hij vrolijkte mij op door te stellen;
jij behoort tot de lichtgewichten
ik was verrukt door zijn schrijven
en respecteerde deze bemoeienis
hoe meer ik zijn woorden liet beklijven
des te verrukter ik ontsteeg
uit mijn poëtische droefenis
soms heeft men humor nodig van dien…