5695 resultaten.
VERGEEFS VERLANGEN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
910 Ik wil hierover schrijven
maar kan het niet
ergens
tussen de hoge dijk
en de brede rivier
op zacht glooiend zand
vol verkruimelde kracht
karig begroeid
met weerbarstig gras
en eenzelvige bloemen
staat een kleine groep
lage kromme bomen
door beeldhouwende wind beknot
bij een donkergroen huisje
wiens dak en vensterranden
felrood glanzen…
roeien
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
708 -03-2006)
mijn visserman, mijn roots
je schoeit de voet van dit bestaan
meegenomen langs de waterloop
van waar we ooit ons welzijn voerden
drijvend, tot jouw aanschijn zonlicht kaatste
over knikkend riet
de kievit ziet nog steeds hoe klare lucht
naamloos boven alles blonk
nu weet ik dat jouw naamroep klonk
op hemelsblauwe bloemen…
In de nacht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
979 Ik zie de uilen en
de andere vogels in de bomen,
ik ruik de bloemen
en alleen jouw naam
wil ik nog noemen
alleen jou wil ik nog kennen
en mezelf in jouw ogen
en tedere stem herkennen:
tot jou, zou ik zo graag
willen komen,
in die duistere nacht
met helder licht
bij jou blijven, totdat ik
in je verdwijn.…
De kruisbestuiving alleraardigst
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
589 ik was een lenteknop
heb vorst en sneeuw doorstaan
het geëffend rozen pad is mij voorbij gegaan
barstte uit een goede tak
reikhoogte voor de plukkers
als ik ooit vruchten had gehad
zij visten naast het net
dat ongebruikt
tussen de stammen lag
heb gebloeid tot bloem met bij
stuifmeel ruim voorradig
de kruisbestuiving alleraardigst…
een bed vol onkruid
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
829 zaad was
te schraal om te ontkiemen
zij, die zo verlangend was
naar morgendauw, welke
haar vruchtbaarheid zou geven
onhoorbaar liep de leugen mee
verstopte zich in de lentebloem, hij
slingerde zich om de tere roos
vertrapte de onschuld, en vulde
het bed met distels en netelblad
overwoekerde de liefde
nooit zal zij haar arm
vol met bloemen…
raamvers
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
620 doen we met de pijn
generfd tot in de muren van dit huis
het lijkt alsof wij nooit bestonden
en misschien moeten wij het maar zo laten
of zal ik langs de ramen gaan
en dichters vragen
maar vragen zijn
vervelend en dichters houden niet
antwoorden
waarin dromen zinloos ijlen omdat moeder of vader
enkel in steen sprak
en nooit een bloem…
O wintersschilderij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
762 bekoorlijke gestalte
de wandel van mijn lief
in het feeërieke landschap
het wijsje van de wind
melodietje in het vroege uur
wanneer de velden nog dromen
plots wakkergeschud
door het kraa-kraa-kraa
van zwarte vleugeljassen
in slingerende takkenbomen
warmhartig
volg ik de koude pluisjes
het groeien van de witte sprei
afgestorven bloemen…
leven komt en leven gaat
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.388 je kunt bloemen brengen naar de graven
en as verstrooien op het veld
schepen varen in en uit de haven
een oude man telt traag zijn geld
hoge bomen buigen niet
voor kleine struikjes aan hun voet
er is geen wedstrijd in verdriet
voor wie elke traan oprecht begroet
leven komt en leven gaat
de kosmos doet haar ding
zij botst en deint, kent…
Diep aan de schrijftafel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Zo'n zomer
Meer dan zomaar een feest aan het kanaal
Koninklijke bloemen van de maand
Een schoonheid ontwaakt
Terwijl anderzijds de ongerepte wilde natuur nooit ver weg is
Waarom genoegen nemen met goed
Eeuwige kunst, algauw versteld van het ritme
De vurige verleidster
De verleiding is groot om je te laten meeslepen
Met elk hun eigen karakter…
dansen op scherven
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
476 een breekbare bloem
ontluikt voorzichtig, kleiner nog dan ik
er hangen spiegels in mijn ogen
ze dragen zachte beelden en de glimlach
van een kind
heel voorzichtig noem ik namen
als een heldendaad uit ooit, toen één plus één
slechts simpel uitkomst zocht
nu draag ik mee, als nooit tevoren
en mijn lied verhaalt van meer
vertaald in zoete…
Vierdaagse
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
620 De ouders blaren,
de kinderen een kruisje,
een snoepje een bloem,
het is allemaal alleen maar
om het saamhorigheidsgevoel
te doen en zo hoort het!…
Engelse dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Alles kortgewiekt vliegen
de laatste zonneresten
als gefnuikte bloemen
verstrooid in het rond.
Aangestoken start mijn
overbuur zijn machine
met vermanende vinger
de laatste droge dag.
Een mens moet daarvan
profiteren.
Zijn wijsheid doet me
binnen vluchten met
mijn bereide gin-tonic
ik nip nog even
zonder smaak…
warda
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 hij is ver van haar
geluk huilt in zijn
dromen
toekomst ligt in het
verschiet
nog even geduld
het wolkendek trekt dicht
donker, dreigend…
de jonge man deert het
niet
hij denkt aan haar
voordat de regenbui hem
zal doorweken
schrijft hij woorden van
liefde, herhaalt ze
telkens weer
ontroerd is hij
hij zal haar bloemen…
De diepste afgronden heb ik gezien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 koos
Er niet meer
Te zijn, op te
Gaan in je eigen
Luchtledigheid
Waar je onvermoed
Al zo lang in
Was opgegaan
Bleef ik alleen
Achter met de
Beide kinderen
Die we samen kregen -
De diepste afgronden
Heb ik gezien in
Dit laatste halfjaar
Ben langs de smalste
Richels gegaan
En toch, en toch,
Zie ik de mooiste
Bloemen…
Gedegradeerd tot... ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
414 Blind gehandschoeid om deze
herhaald te plukken, mededogen
verstikt in het avondrood van
nectar en ambrozijn, maar als
slechts die ene bloem zijn ogen sluit,
is dan het hele aanzien van het
perk gedoemd te mislukken?
Wordt de wijn gedegradeerd tot azijn
in een simpele beweging en met het
stinkend bloemwater weggegooid?…
nu ik sterf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 mijn leven eindigt nu, ik ga
maar keer terug in wat de bloemen je vertellen
hun blaadjes zwellen in het
morgenlicht
de nacht is al gezwicht voor
zoete druppels dauw
ik zie je gauw
terug
laat me niet alleen - nu ik ga -
raak me aan en streel mijn rug maar
strijk niet tegen haren in
de lamp dooft zacht aan dit begin
van etmalen vol…
vadersnaam
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
957 het is alsof de vlinders
langer dan ooit slapen
de bij haar weg niet weet
in een treurig zoemen
zoekt naar de bloemen
haar vleugeltjes verzwaard
ik slinger me nog
als een meander door de tijd
met de stroming mee
een naam rust in de zon
dierbaar wiegt de wind
een laatste groet op een lint…
dankwoord
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
549 en dan nu mijn lief,
moet ik gaan
in dit aardse staan de bloemen
binnen tinten paars en wit
een gouden hart noemt zeven slagen
waar geen enkele toon in zit
ze dragen nog het leed
van kille winterdagen
daar tel ik vijf- plus één,
als kleine klokjes licht, ze zuchten niet
ze zingen als ik blijf
en spelen met het overzicht
dat altijd…
Verjaardag
gedicht
4.4 met 11 stemmen
15.339 Bloemen krijg je natuurlijk, we schikken ze
voor je in vazen terwijl we over je
praten: toen, nu zou hij, hij zou - maar
ten slotte staan we daar met
lege handen en armen
--------------------------------------------------
uit: 'De buigzaamheid van steen', 2005.…
Niets bijzonders
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
577 Er gebeurt niets bijzonders
Het regent geen liefde
De Maas glinstert
Vandaag zo rustig
De oever vol met bloemen
Het gras is warm
Aan de andere kant van de rivier
Ook een gewoon beeld
De schapen eten gras
En de avond kietelt me
Ik weet zelf
Dat het niets bijzonders is
Maar God waarom
Het was zo zalig gisteren en
Zo heerlijk vandaag?…
blikveld
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
474 ze spert haar ogen wijd
om meer te zien dan duizendvoudig
bloemen tellen
alle motten in het licht verkleuren niet
in enkel maar een mager uur
ze ziet de vlinders in hun dans naar
voren hellen,
elk bloemblad vangt er één
haar linkerbeen staat vast,
het rechter hinkt een rechte weg
en sleept de ander mee
een keer of twee nog, kijkt ze…
novemberblues
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
592 waarin mijn tafel nog gevuld met allerhande was
de vrolijkheid sprak stukken uit een boek
dat nu gesloten, bovenop
de stapel ligt
maar als ik blader, zie ik hun momenten
goedlachs langs mijn ogen strijken
tussen bladen prijken weer de beelden
uit een tijd die
nimmer slijt
er brandt een kaars
ik zing
en breng van bovenaf
mijn bloemen…
Het mes er in gezet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 er waren takjes
die niet wilden groeien
bloemen die wel knopten
maar niet gingen bloeien
ondanks zijn trotse stam
kreeg de bast veel te verdragen
liep kwetsuren op die
levenslange tekeningen gaven
hij heeft de pijn gedragen
in het steeds hoger schragen
van de hemel en bewaken
van zijn eigen veilige plek
eindelijk het mes er in gezet…
Plaza de Toros
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
661 Als een hond in een kegelspel
loop ik de zonnige arena in
niets vermoedend welk onheil
mij te wachten staat
groen, zon, licht, bloemen
geuren van dauw op het gras
dit is niet meer ...…
De lentefee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
834 En zie al gauw,
komen er bloemen uit de grond.
Alle kleuren van de regenboog,
je weet niet wat je ziet.
En in de blauwe lucht,
zingen vogels het hoogste lied.
En zo ontstaan die tovertuinen,
die heerlijke bloemengroet.
Je mag het wel verklappen,
dat de lentefee dit doet.…
Metamorfose
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
688 Schraal verschijnt in de toppen
de schijf die de dag ontmaagdt
tussen opgetrokken graskragen
doezelt glimmend en naakt
een gestreept plaveisel
kruinen op stam ontwaken
nog geen tint aangetrokken
bloemen komen in bedden bij
half dromend de ranke halmen
uit de wetering staan wolken op
een lichte bries wuift ze op wegen
van heden tot…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.354 Door 't open venster hoor 'k de donzen val
van klamme bloemen in kristallen schale...
- En 'k weet niet of ik haar beminnen zal,
in 't stil en licht bewegen harer leden,
en hare goedheid in mijn vreemd bestaan...
'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan,
en haar zacht neuren, in de tuin, beneden.…
slapen of wakker
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
914 de dood sloft onzeker achter me aan
draagt bloemen in zijn hand
en op zijn rug een zak vol aarde
zijn schred lijkt onzeker
in zijn kielzog volgen de huizen
waarin ik heb gewoond, geslapen, geneukt
en gegeten ze lijken kleiner dan toen
de voordeuren staan allen open
als ik zou dromen, zou ik nu slapen, maar
' k voel een erectie in mijn…
Overgeplant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Nee geen dode gedachten
over ons kind
dat is zo fout en verkeerd
hij is als een levende bloem
die is overgeplant
door een goddelijke hand
bloeien zal hij
in hemelse kleuren
als ons huilen weer begint
verdriet ons wil verscheuren
spreken we samen af
noem steeds zijn naam want
die zullen we nooit vergeten
hoezeer ons hart…
Verjaardag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.442 Vanochtend verjaardagsontbijt op bed
Door onze dochter neergezet
Heerlijk tennissen in de hal
Lekker slaan tegen die bal
Vanmiddag met manlief naar Maastricht
Gehuld in het kerstlicht
Zoveel bloemen, telefoon, berichtjes, kaarten en dikke kussen
Voel me heel erg jarig ondertussen
Super bedankt allemaal
Vanavond zit ik in een volle theaterzaal…