Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

Kustdorp

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 222
felle zon vliegers als dolle zielen in een doods vacuüm zoeken de hemel die geen mens bereiken kon O eeuwig oord van rust zo roept mijn zieke geest verlangend naar een zomer die nooit sterven zal een behaaglijk visioen een goddelijk angstfeest onder een strakke hemel blind en hemelsblauw Maar ach er ligt geen oceaan achter de velden geen horizon…
mobar24 september 2026Lees meer >

De bestemming

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.237
De weg die ik bewandel is lang en zo krom, de horizon lijkt maar niet dichtbij te komen. Ik loop door, ik zie oorlogen, de misstanden, ik tel de kruizen op godverlaten kerkhoven. Ik kijk vooruit, ik kijk maar niet achterom, dan zie ik weer al die doden in mijn dromen.…
Jos Witteman18 augustus 2003Lees meer >

De Bestemming

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.283
De weg die ik bewandel is lang en zo krom, de horizon lijkt maar niet dichtbij te komen. Ik loop door, ik zie oorlogen, de misstanden, ik tel de kruizen op godverlaten kerkhoven. Ik kijk vooruit, ik kijk maar niet achterom, dan zie ik weer al die doden in mijn dromen.…
Jos Witteman12 augustus 2002Lees meer >

Herfst in de lucht

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.107
De hete, zwoele nacht verfrist zich aan de lichtwordende horizon Zon wisselt met stralen striemende regen en donkere luchten met stralende zonsondergangen Afgespoelde, diepademende bladeren flapperen Wapperen Ruis en muziek in de wind De zon wordt begeerd De zon lokt Sappen vloeien anders Zonnige warmte stroomt alleen verder in de wortels…
Chris Melsen25 augustus 2004Lees meer >

Oog om oog tand om tand

hartenkreet
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.411
stillen twee politieauto's zien wij staan het is weer zo ver om toe te slaan Onder schot door een medeagent verkrachten zij kinderen en meisjes moeders bang voor hun leven weggerend The Black Harleys achttien man sterk tot de tanden gewapend staken hun werk Nu zes agenten in tightrips en eigen boeien auto's branden rook aan de horizon…

Nieuwjaar

gedicht
2.4 met 93 stemmen aantal keer bekeken 37.134
Nieuwjaar, kom niet naar onze huizen, want wij zijn dwalers uit een schimmenrijk, verloochend door de mens De nacht ontvlucht ons, het lot heeft ons verlaten We leven als dolende zielen geen herinnering geen dromen, geen verlangens, geen hoop De horizon van onze ogen is asgrauw geworden het grijs van een bewegingloos meer zoals ons stille voorhoofd…

Betondorp

netgedicht
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.764
Maar hij wees op het gevaar van kuilen in de Nederlandse heide, die door de adem snijden als je valt trok zijn hoed van het hoofd en zei te willen wonen in een bunker zonder horizon - en zie hoe zwaar het voelt als hij beweegt op zolen zonder veerkracht, de angst ook in zijn ogen dat we hem opnieuw gaan verlaten. 3.…

Vogelbekker

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 814
sluipend deken Het hield me voor de gek, en wees me op de kermis van gebreken Ik nam toen mijn glazen ogen uit en zag de witte zandduin groeien maar blies ze weg met toverfluit De alchimist begon te stoeien: en ik verdunde mijn bloed met dromedariswimpers en gemalen kameleon en ik mengde het met roet van verbrande klinkers en rode horizon…

Stof de sterren af

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.124
de melkweg heen zij leiden de goden de weg rollen uiteindelijk hun eigen weg schuilt er soms adeldom in de woeste mens er bestaat helemaal geen sterrrengrens De vertellers van verhalen in de muziekschrift van alle talen in coupletten en refreinen de nachtwachters vertellen de geheimen Een oneindige lijn door de ruimte heen als een horizon…

Getreind

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 669
De geur in de ochtend, van shampoo en koffie En 's avonds van bier en van zweet Een krantje, 't is gratis, 't is dat je 't maar weet een poster met een vriendelijk verzoek Om alles gedwee te ondergaan zonder vloek Het verdwijnpunt aan de horizon, Daar waar het spoor tot een punt wordt...…
Wouter16 november 2009Lees meer >

Over zilveren golven

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 719
geballast (nu weet ik ‘t) de grote diepe Noordzee bruist van leven dat “min” ik, en “lief” ik de zee krijgt me klein, heel klein waar ik ben en ga veilig voel ik over mij Gods pracht en kracht als de zon doorbreekt zonder geluid verdwijnen achter mij witte dampen over het wateroppervlak ‘k heb weer een wijds uitzicht langs wegen aan de horizon…

Afscheid..

hartenkreet
4.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.072
Ik weet nog hoe alles toen mooi begon, in elkaars armen, reikend tot de horizon, liefde met passie in zeldzame overvloed, herwonnen onvermoeide levensmoed. Maar we wisten beidden, er komt een tijd, moeilijk en zwaar, een harde tweestrijd, vlinders stierven langzaam in mijn buik, ik verloor al mijn zorgenloos kleurgebruik.…
Vos Andrea13 september 2011Lees meer >

Septembermiddag

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.009
bestemd, zijn ingang vond in wat we later verdwalen noemden en niet meer konden herstellen de reden dat het universum bestond middels communicatie, was ver te zoeken en niet alleen monologen, die jij uit je duim had gezogen, kierden tochtig achter nutteloosheid van weinig geluid en onbestemde herinneringen, die onze aandacht achter een horizon…
mobar17 september 2011Lees meer >

dageraad

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 543
haar gezicht met gouden platen beslagen zwaar beladen schudt ze de dauw uit de bomen de druppels vallen plenzend op de opgetrokken dijen van de bloemen hun rokken vallen druipend open een deining van kleuren valt in de lucht en spreidt zich trillend lossen de strikken om de einder de grassen ontvouwen zich tot vers gesteven weiden En de horizon…

Ubuntu

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 715
Onder de gele maan schuifelt een trage lange rivier, over het spiegelende water schuift moede de gele maan, onder de gele maan op de trage lange rivier, schuift een kristallen kano met een man, onverstoord naar de horizon langs landen met vluchtig zand, langs lage streken drijft de kano naar zee.…
Pama24 november 2018Lees meer >

Zandloper?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
kloppend hart van het leven bloot terwijl emoties door zandlopers stromen het kneedt en polijst de wijzers van gedachten daarin te krimpen of te worden uitvergroot in de spiegeling in het uurwerk van vragen waarvoor we de tol moeten betalen, het beschrijft een beter oord waarvan we de naam niet kennen maar ergens aan de horizon…
Pama31 december 2018Lees meer >

Steen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Onze talen splitsen zich, eigenlijk versta ik je niet meer, komt jouw stem alleen nog als klank voorbij de horizon, grens tussen onze pijn, voorbij de waarneming van elkaar en weet ik dat ik je moet laten leven waar jij nu bent en ik niet kan ademen.…

onstuimig is de zee

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 527
missen de zeebenen vrezen alles wat deint en golft kunnen niet staan noch liggen omdat zij zieker dan ziek zijn waar wij samen reizen moeten rust op ieder van ons de plicht de reddende gordel te werpen naar veiliger en rustiger havens een peddel of riem misschien kan wellicht al voldoende zijn om anderen op weg te helpen naar aan horizon…

Portret van een vogel

hartenkreet
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 469
De landelijke omgeving met glooiende heuvels slingerende landweggetjes of strakke vlakte met prachtig geschulpte wolkenpartijen reflecterend op het rustig kabbelend water komen allemaal tevoorschijn die achteraf met een horizon weer zullen verdwijnen.…
CB7 februari 2021Lees meer >

Verrijking

hartenkreet
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 650
O Poëzie, lieve vriendin van dromen laat me meevoeren op stroom van verlangen en liefhebben opdat ik kan varen met meewind langs kabbelend water waarop ik kan genieten van vergezichten en gezichten; horizon nabij.…
CB19 januari 2022Lees meer >

kus mijn tranen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 613
De vervagende horizon waar mijn dromen ooit zo hoopvol lagen, Mijn doel niet heeft kunnen slagen! Dan heb ik nog een laatste wens in mijn leven, Om samen met jou te beleven, Dat de neergaande zon in het verre westen de aarde kust, En zegt, slaap wel mijn lief morgen ben ik weer terug, ben gerust.…
J van Dijck26 februari 2022Lees meer >

Zomer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Bomen blijven op de horizon, de zee een eindeloos vlak. De zomer een langgerekte O. Zelfs geen geeuw ontsnapt. Licht houdt alles vast. De zomer is van witten en ik van niemand. Gelukkig zijn de nachten kort en helemaal gelukkig lukt nooit, gelukkig heeft de zon armen en zal de herfst wel beginnen. Lief en bijna plechtig zal het blad vallen.…

Zo vrij als een vogel

netgedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 485
Hoe landelijke omgeving met glooiende heuvels en slingerende landweggetjes of strakke vlakte met prachtig geschulpte wolkenpartijen weerspiegelend in het rustig kabbelend water allemaal tevoorschijn komen die achteraf met de horizon weer zullen verdwijnen.…
CB5 mei 2022Lees meer >

Je vinden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
al kijkend naar de blauwe lucht tussen de zelf gesponnen witte suiker wolken, al zoekend tussen de miljoenen regendruppels op een druilerige dag, of als de wind die de horizon aftast van de zee en verdwijnt tussen hemel en water.…

De pracht van de zee

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 452
Dat al vroeg in de morgen een in waas van mysterie ge- hulde zon verschijnt boven de horizon waar ook enig boot of schip uit de schaduw treedt van een afgelopen nacht om uiteindelijk zich te laten meestromen met deze nieuwe dag waarin men ook de eerste vogelgeluiden kan horen.…
CB30 juli 2022Lees meer >

Morgenstemming

netgedicht
2.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 585
Mystieke morgen mist blijft nog even hangen aan de horizon Hoe lichtlijnen een nieuwe dag onderstrepen waarin zij 'n doorgetrokken bestaan leiden in het kleurenparadijs van opkomende zon waar oranjegeel, parelmoerblauw, rood en wit dansen Raam bedekt met een laagje aaneengeregen dauwdruppels van afgelopen nacht.…
CB14 september 2022Lees meer >

Vrij als een vogel

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 589
Hoe landelijke omgeving met glooiende heuvels en slingerende landweggetjes of strakke vlakte met prachtig geschulpte wolkenpartijen weerspiegelend in het rustig kabbelend water allemaal tevoorschijn komen die achteraf met de horizon weer zullen verdwijnen.…
CB17 oktober 2022Lees meer >

Leven als een vogel

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
De landelijke omgeving met glooiende heuvels slingerende landweggetjes of strakke vlakte met prachtig geschulpte wolkenpartijen reflecterend op het rustig kabbelend water komen allemaal tevoorschijn die achteraf met een horizon weer zullen verdwijnen.…
CB20 februari 2023Lees meer >

The Weeping Elephant

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
Als robuuste kolos zich ontwikkelen tussen aarde en water vanaf de geboorte tot ver in de latere levensjaren, bijgestaan door uitzonderlijke kracht en schoonheid waar ik alleen maar gelukkig van word en vol respect opkijk; een Afrikaanse vrouwtjesolifant tot zij achter de horizon zal verdwijnen.…
CB24 juli 2023Lees meer >

Naar zee

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
Dat al vroeg in de morgen een in waas van mysterie ge- hulde zon verschijnt boven de horizon waar ook enig boot of schip uit de schaduw treedt van een afgelopen nacht om uiteindelijk zich te laten meestromen met deze nieuwe dag waarin men ook de eerste vogelgeluiden kan horen.…
CB27 december 2023Lees meer >