5364 resultaten.
uitpraten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.065 waarom praten we de pijn niet uit
zo kunnen we nimmer de deur
tussen heden en verleden sluiten
blijft het altijd tochten, stormen
zal de kou ons vereenzamen
in onszelf
het geluk om ons heen
is niet een met jou, met mij
de facade van de spiegel
reflecteert de pijn in ons hart
honderdduizend woorden
niet een uitspreekbaar
gedachten turbulent…
Werelden zonder jou
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
2.613 In de eerste wereld
zouden dromen bedriegen
schuwden schaduwen zichzelf
begon haar waarheid te liegen
In de tweede wereld
daar straalde de zwarte zon
bleef haar leeftijd eeuwig elf
omdat ze niet ontsnappen kon
In de derde wereld
raakte het verleden nooit af
steeds herhaald in dieper zelf
ontkenden rozen jouw stille graf
In de huidige…
Op kousevoeten
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
2.159 onzichtbaar brood
sensueel verlangen nestelt warm
en zichtbaar voelbaar in mijn schoot
Trefzeker en gevoelig juist
de snaar die wordt geraakt
subtiel gericht op het effect
speciaal voor jouw publiek gemaakt
Onpeilbare diepten verborgen
in alomvattend groen
vervuld door slechts een simpele wens
aan zelfbevredigen te doen
Geen omzien naar verleden…
Waarom?
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.417 Waarom kan ik niet genieten van het leven,
niet langer kijkend naar het verleden.
Er wordt me zo veel moois gegeven.
hier en nu in het heden.
Waarom kraak ik mezelf steeds af,
vind ik alles fout en lelijk aan mij?
Ben ik dan echt helemaal maf,
of zal ik ooit weer zijn blij?…
Schoolplein in de winter
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
5.101 En klein
dalen vanuit de hoogte meeuwen
neer op je handen die het brood verdelen
Dan laat eindelijk over de eeuwen
heen een stem zich uit een verte horen:
"Een vrouw, een man, een paradijs verloren"
en loop ik door de wereld wit en wijd
terwijl ik weet dat slechts voor werkwoorden
bestaat een onvoltooid en niet verleden tijd.…
Liever begraven in eenzaamheid
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.222 begraven onder dikke aarde
verstikkend en bang, woel
jij jouw onderaardse gang
naar boven, aanvaardde
het leven zoals ik jouw weer
deed geloven, greep mijn
handen en rukte je los
uit het verleden, weg naar boven
dagen werden helder, verlichtten
het nieuwe pad, ingeslagen
vol verwachting en gedreven
totdat,
je teruggleed in spiralen…
De verdronken...
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.097 Verdwaald in het labyrint van
doodgehoopte toekomstdromen
uit het verleden.
Niemand hoort haar.
Zelfs zij zelf niet.
Ze leeft in het morgen
van gisteren
terwijl vandaag
langs haar heen glijdt
als een donkere schaduw.
Het onbegrensde van wat komt
gekneveld met luchtkastelen
van wat was of zou zijn.…
Al weer een jaar geleden..
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.722 Alweer een jaar geleden,
lopend naast de kist,
bloemen met linten,
Het ligt allemaal weer in het verleden..
En weer sta ik aan uw graf,
voor de zoveelste keer,
Alweer een jaar geleden,
toch doet het nog heel zeer..…
OMA
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.563 Haar hoofd is een web vol gedachten
In haar ogen
Die altijd lachten
Zweeft wijsheid
Maar danst verwarring
Haar eigen dromensprong
Naar een ver verleden
Dan fluistert ze
Een wazig wolkje warmte
Opa’s naam
Ze kijkt me verbaasd aan
In de hoek van haar oog een traan
Ik ken haar gedachten niet
Maar ik weet dat het enkel mij…
Bijna wit .....
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.896 Met langzame streken
strijk ik het verleden
van de muren en fluister
zachte woorden van liefde
weerkaatst door het felle
zonlicht, ontvang ik die
éne straal en lach heel
stil de dagen voorbij
elke lijn of rimpel zoekt
in het leven haar weg naar
gehuilde tranen, sneeuw veegt
wit in de vroege ochtend jouw
naam in ijspegels langs…
Verjaren
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
10.638 Schudt losse haren uit je vacht
het is weer tijd om te verharen
herfst meldt telkens weer de jaren
waar je zelf niet eens aan dacht
de vier seizoenen zijn vergaan
zij zullen in ‘t verleden dringen
als jij je wolvenlied laat zingen
in ‘t schijnsel van je nieuwe maan
en langs de jouw gelopen sporen
op het gladde levenspad
- gelaten... of…
kerstmijmering
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
2.682 onder de oude
middeleeuwse toren
sta ik even stil
als de bejaarde slag
het angelus laat horen
hij is een roepende
over de winterse velden
kijkt statig uit zonder
dat men hem nog hoort
of ziet als hemelse bruid
hij draagt slechts
een stenen verleden
en echoënde psalmen
naar verluidt
laten we ons
nog verwonderen
door eenvoud…
Nieuwjaar
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.020 binnenin mij
Dit jaar mocht ik jou tegenkomen
zo onverwacht op mijn pad
Het antwoord op mijn dromen
ben jij mijn lieve schat
Het nieuwe jaar, een nieuwe start
ook al ben je ver van mij
jouw zon schijnt altijd in mijn hart
En dat maakt me zo blij
Het duister in een put gegleden
ik voel me licht en vrij
Kijk niet meer om naar het verleden…
De lach die nooit mocht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
716 ik zie weer de foto's
uit het huis van verleden
ze staan er goed op
in toenmalig zwartwit
pas later konden kleuren
dat podium ook weer betreden
het waren nuances
overheersend in grijs
de lach die nooit mocht
een jeugd die een snelle
volwassenheid zocht en zicht
op een plaats met gewicht
nu zomert lente het
winterse grijs snel voorbij…
Blauw
gedicht
3.1 met 28 stemmen
13.356 Ik mocht je zo, de zin
die ik aan mijn verleden geef
hangt af van energie en van
toevalligs dat ik zie.
En daar grijpt midden op de dag
een blauw mij aan, als wij het niet
meer kunnen vinden, in een late schrik.…
Toekomst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.569 de wereld is vervallen
tot gebouwen en getallen
de mensen zijn verdwenen
in de leegte der stenen
hun god bleef bestaan
hun zon is ondergegaan
de liefde is gebleven
bron van warmte en leven
de straten zijn verlaten
ruïnes en diepe gaten
bomen moe gestreden
na een kortzichtig verleden
lange winterdromen
de ijstijd is gekomen
de…
geheim!
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.576 niemand die het weten mocht,
maar dat is nu verleden tijd
en deze eindeloze strijd
is nu gelukkig afgelopen…
Apéritif
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.308 'Vous l'avez bien fait',
mamie Delrieu met hond en
Lune, haar bazin en ik met
kleine zwarte Spot lopen
de heuvel op en praten
het kerkhof is de halteplaats
er wordt gezwegen, dan geschikt
het leven van een man, een broer,
de ouders uit een ver verleden
over de doodsgrens heengetild
ik wacht.…
De pijp aan Maarten
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.148 al was eigenwijsheid haar
grootste goed, benedendeks was
zij de kapitein en ik de schrobber
in haar hand
Toch eenmaal aan de bovenrand geraakt
waar de zon haar ogen spleet en
haar grimas kathedraalde tot in de
kerkers van de haat was zij slechts mens
die mij deed boeien zonder ketenen en wrok
Maar ze harnaste zich te vast
aan 't verleden…
vrijheid
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
1.675 geenszins verlaat
ik zie kinderen
spelen op het puin
van mijn jeugd
immers een deel
van de zwarte aarde
vind ik nog steeds in mijn tuin
ook al herhaalt de lente
zich telkenmale
ja,
hoe lang al in jaren geleden,
het lijfelijk slijten
heeft het vergeten amper
doen verminderen
wie gelooft mij nog
als ik jou vertel
dat de verleden…
Liever alleen
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
2.782 Een traan om het verleden
Omdat ik echt om je gaf
Meerdere omstandigheden
Blijkt altijd achteraf
Het was een les voor mijn leven
Een straf voor mijn ontzag
De prille liefde was voor even
Wilde gewoon niet zien waar het aan lag
De tijd vloog snel voorbij
Intense leegte hield maar aan
Je had zo weinig over voor mij
Zag me verreweg gewoon…
Hoe is het zo kunnen gaan...?
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.084 Ik wil het leven terugdraaien,
Terugdraaien naar dat mooie verleden.
Hoe heb je het zo ver kunnen laten komen,
Waren dit al die gekke dromen?
Dat je je altijd al wilde laten verdrinken,
Maar het niet eerst tot je hebt laten bezinken..?
Je beseft niet hoe moeilijk dit is,
En hoe erg is je nu al mis.…
de ziener
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 ziener
het venster met oude webben
gesponnen in een oud en stoffig verleden
openbaart onder luide weeën
een vergezicht
bolle waterogen in slierten
gespannen tussen daken van stilte
vliegende bacillen van azuurblauw
gehuld in grijze nevel als
vruchtwater van ouderdom
gestold braakselmassief in
druipende grotten verborgen
maar stinkend…
Waar, wat en wie...
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
673 De papieren rolmaat
uit verleden, tijd geleden.
Getuigen die langzaam
wegsterven in beelden
aftreden, niet meer
verder te ontleden. Een
flauwe echo blauwt nog na.
In zo’n dag heel even
de handen als
stuurloos mandje.
Toch ik, toch ik.…
Slinger van Rode Rozen
hartenkreet
4.6 met 28 stemmen
2.641 nieuwe start
Mijn glimlach lijkt oneindig
Zweef licht door mijn leven
Als een dansende zonnestraal
Van een roze gloed omgeven
Ogen vol levenslust stralen
Iedereen die naar me lacht
Dromen lijken uit te komen
Zo gehoopt zo lang gewacht
Schaduw vangt nu zonlicht
Nu mijn hart weer is geraakt
Barsten die beginnen te helen
Verdrietig verleden…
De donkere wereld van mijn alternatieve IK
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.013 Het “ik”-zijn in de enge zin heeft
plaats gemaakt in een verleden,
die ook mijn toekomst heeft bepaald.
Mijn onbewuste verraadt nu eenmaal
de wereld van mijn alternatieve IK.…
Weerzien met weleer
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
571 moest het leven zijn
hij tapte met zijn voet het ritme
van bravoure en jongensmoed
dat hem terugbracht in gedachten
bij de lieve wijze mannen
die hem zeker maakten
en zag zijn pa en opa weer
in een roes zo zoet
hoorde hij hun warme woorden
waar de scherpe rock-akkoorden
diepgevoelig snaren raakten
kon hij zelf verzacht
in het verleden…
effect der machtelozen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.114 We doen alles in het verleden,
maar een toekomst hebben we niet.
Is er dan nog een sprankje hoop?
Of willen wij die niet zien?
Bij elke lach die ik hoop,
valt het wel mee misschien.…
MOOIE LIJVEN
hartenkreet
3.5 met 25 stemmen
3.651 'k Had zelf ooit ook zo'n mooi lijf
in een heel ver verleden
'k draag nu wat wijde bloesjes
want nu leef ik in het heden.
Ooit zullen ook die mooie lijven
oud, en niet zo strak meer zijn
denken zij hetzelfde als ik nu
of blijven ze eeuwig aan de lijn.…
Twee gezichten
hartenkreet
3.7 met 28 stemmen
3.348 In de spiegel zie ik
twee gezichten
met dezelfde ogen
Meer dan ik zelf wist
werd het verleden
nooit gesloten
Het heden wordt
aan die tijd geknoopt,
de stilte werd alleen
maar vergroot
Mijn ziel bezwijkt
door de macht in
zijn akelige blik
Ik verafschuw mijn
eigen reflectie
elk verlaten ogenblik
Iedere verweerde dag
laat…