6196 resultaten.
“Saudade” ( Heimwee van de ziel)
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
884 De dichter wendt het slechts voor,
hij veinst zichzelf door en door
dat hij voorwendt zelf de pijn te
zijn, een gewortelde gevoelde pijn.
En zij die lazen wat hij bedoelde,
zich invoelt in de gelezen pijn niet
de twee waarvoor hij geleden had
daarin ook de hare niet kon zijn.…
Vluchtig beeld
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
1.052 Het moet nog inhoud hebben
terwijl zij met kort gerokte benen
voorbij het raam uitdagend komt passeren,
zwarte netkousen deels cellulitisch maskeren
en hij haar, zijn lippen vochtig likkend,
met half gesloten ogen volgt,
vooruit denkend aan de nachtelijke beelden
en zichzelf reeds daaraan ver-rukt.…
Herfstbladeren
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
582 Wie kent al de mensen, wie kent zichzelf?
We leven omgeven door een groot mysterie.…
Houtsnijder
gedicht
4.0 met 3 stemmen
6.954 Hij sneed zichzelf in hout
als egel, eenhoorn, beer.
Veel
als christus, jezus, maria,
wat was dat lelijk, gaper.
Hij speelde graag toneel.
Vermomd met bolhoed, knijpbril, papieren neus,
trok hij de polder in.
Zijn laatste komisch nummer was een kerstgroep.
Levensgroot.
Met os, met kind, met vrouw, met ezel,
bevolkte hij een stal.…
Onvolkomen bestaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Waar ’s avonds te zijn
Muts
Diep over hoofd getrokken
Verhoeden oog en contact
Bang
Voor genadeloze woorden
En onaangedane blik
Nu door kou verdreven
Dwalend en dolend
Doelloos en uitzichtsloos
Door deze hopeloze stad
Helaas
Te laat voor bed en dak
Liggend op een bank
In bittere kou
Een arm over zijn gezicht
Onttrekt zichzelf…
GOEDE BEDELING
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 gebergten
in het hart van Europa
hebben geurige weiden
vol zacht en diep groen gras
verrukkelijk eten voor het vee
dat rijkelijk gedrenkt wordt
door kleine rivieren
als de Reuss en de Neckar
wilden deze stromen méér zijn
wellicht al het water
van de Rijn vervoeren
dan
schiepen ze gevaarlijke moerassen
armoede om hen heen
spoelden zichzelf…
Met de ragebol
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 Alles ontstaat uit zichzelf
wanneer
wij zingen van liefde en bloemen
Stem vol melancholie
Hij haalt de ragebol
door spinnenwebben van de taal.…
Centraal Station
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.055 Leven dat vol leegte
Is, gevoelloosheid die
De moderne mens kleedt
Die alleen voor zichzelf
Leeft, en die de ander
Al lang niet meer
Ziet staan -
Vanmorgen is die ander
Voor een keer wel aanwezig -
Ik zie mensen mensen
Groeten, afscheid nemend
Van wie hen lief is,
Een parkeerplaats
Verderop aanschouw ik
Eenzelfde tafereel…
Apocalyps
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 Terwijl de wereld
In vlot tempo
Haar eigen apocalyps
Tegemoet draait,
Een eind maakt aan
Nutteloze zorgen en zuchten,
Zie ik in het verste
Hemelrijk een gouden
Zwaan die met haar
Schitterende vlerken
Een donker zwerk doorklieft
En sneller dan de aarde
Ooit aan zichzelf
Ten onder kan gaan
Slaat ze haar verblindend
Mooie…
dit is de wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 bent
je eigen waarden kent
maar soms
worden die waarden vergeten
lijkt 't, alsof jij nooit
in dat schattige ledikantje hebt gezeten
niemand meer beter zal weten
dan zijn eigen slechtheid
ellende, en gevaar
ook al is het soms niet waar
wat mensen van je zeggen
maar een engeltje fluistert altijd zachtjes in je oor
die anderen kennen zichzelf…
Vijf voor twaalf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
759 Het is bijna nacht als
zij ontdaan van zwaartekracht
gaat zweven
Beneden weet ze alle mensen
en ze kent ze
de druktemakers
de jaloersen
de betweterigen die ze niet
zo goed verdroeg
De tegels van hun wijsheid
liggen in scherven
aan hun voeten
Balancerend op het vinkentouw
loopt ze - zichzelf trouw -
een stukje met de maan
en laat…
Opnieuw..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Nu, na lange tijd,
opnieuw klaar voor een nieuwe start
opent zij wederom haar hart
belooft zij zichzelf, nog een keer
al doet 't nog steeds zeer...
Toch, onverwacht laat zij iemand binnen
vol woorden en zinnen
die klinken als muziek
haar verlangens te groot
naar warmte en een ziel die zich ontbloot.…
jouw tempel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
901 Binnen mijn armen is jouw tempel
de tempel van volmaakte liefde
zonder grenzen en zonder uitleg
waarin je jezelf kan zijn
en totaal,
zoals marmer zichzelf is
en water,
totaal.…
Anders dan anderen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 Hij was anders dan anderen
Op school werd hij vaak gepest
Ook al deed hij nog zo z’n best
Hij kon zichzelf niet veranderen.
Ze vonden hem te stil en te dik
Hij had ook weinig te vertellen
Had met niemand wat te stellen
En had in spelletjes geen schik.…
Kantelen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
623 bemanteld
oprijzend uit de laatste dagen
van een verjarend gewricht
het is een verlangen
vol van gezangen
het is de roep naar
een heimelijk baren;
de geboorte van
een bevruchte zonnestraal
in de maagdelijke engte
die met vruchtwater
mee uit wil varen
het is ook de mens
die eigenhandig al
komende pilaren bouwt
en schreeuwend
voor zichzelf…
Parijs (Agapé)
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
671 gemaskerd achter een gezicht
heeft het kwaad wat aangericht
men liet het wapen spreken
om de profeet te wreken
mensen van het vrije woord
werden openlijk vermoord
gekwetst door de satirekrant
nam het kwaad de overhand
religie heeft geloof verward
volgen nu hun eigen hart
voor zichzelf de grens verlegd
in hun hand zelfzuchtig recht.…
WAANZIN
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
624 geest te bereiken
Die los is geraakt van zijn baken
Die duivels ziet, monsters en draken
Die alles opnieuw moet bekijken
Er zullen veel maanden verstrijken
Die opgaan aan smerigheid braken
Totdat hij volkomen genezen
Het leven weer weet te omarmen
Verheugd kan zijn dat hij nog leeft
Te boek stelt wat men wel mag lezen
Omdat hij zichzelf…
Vorm als Matrix
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
651 bevrijden
de dragers van de inherente norm
die eerst op Aarde dienen te bewijzen
dat ze bestand zijn tegen elke storm
die daar historisch woedt; da's een enorm
weerbarstig feit om boven uit te rijzen
als 't pocherig verhaal van de baron
die met zijn paard in het drijfzand dreigt te zakken
die door zich bij zijn paardenstaart te pakken
zichzelf…
Geldig plaatsbewijs?
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
428 blijft het niet bij mooie woorden maar
geschreven door de volprezen pennen van het hart
stilte wordt niet veranderlijker dan het besproken weer
hoe de dichter de juiste toon aan zal slaan
de klank te horen die in zijn gekozen muze
en bij de wereld past, uit dezelfde bron te stelen
al het nog onuitgesprokene zal helen, zonder
dat het zichzelf…
Soms
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
576 Soms fluister ik je naam
midden in de nacht
terwijl ik in bed lig
alsof ik je daarmee
naderbij kan krijgen
dat heb ik ook met Maxima
gedaan
maar die vertikt Willem te
verlaten
wat ik een zwaktebot vind
ik deed het ook met Carice
van Houten
maar die geeft geen sjoege
vindt zichzelf te mooi en
te belangrijk
net als Astrid Joosten
en…
Haast je, rep je
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
610 Een ziel vindt geen
rust om wat van zichzelf te leren.
'Prima kassie, kassie an': zo, spoort
het Oosten het Westen aan.
Omdat met haast en met spoed zelden
iets goeds in het leven kan bestaan.…
Cirkels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
539 Zoals de zomerzachte klanken,
van een in zichzelf gekeerd,
en spelende fagot.
Cirkels.
Kozend, strelend,
oneindig reflecterend,
kruipend in elkaar.
Cirkels.
Zoals die,
van jou,
en mij..
-…
Aan lager wal
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
489 heb eindelijk
mijn stuurloos schip
bevaar wereldzeeën in een wip
was altijd al het
ketelbinkie met de hik
alleen in het vooronder in mijn schik
de kapitein is bezig
met zichzelf te begrijpen
voor bestwil opgesloten in zijn hut
hij was tijdelijk even stuk
maar lijkt weer op zijn spiegelbeeld
alleen de naam ontschiet hem steeds
de…
Calimero-complex
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
519 God noemt zichzelf ook 'Ik ben'.
Ik ben wat dat betreft niet anders
dan de stripfiguur Calimero, die zo
aandoenlijk herhaalde 'Want zij zijn
groot en ik ben klein en dat is niet
eerlijk!…
Poëzie is…
gedicht
2.5 met 2 stemmen
2.543 blijven niet drijven
En soms is een zeepbel genoeg
om het barsten der aarde te zien
We moeten met een fijn gevoel
en met heilige overtuiging
geloven in wat de dichter
per ongeluk heeft gezegd
Want als het niet mooi is dan is het
toch altijd nog waar en betrouwbaar
en meer dan van wie ook de stem
van een medemens, bang voor zichzelf…
Een verlangen dat de droom vervult.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
419 De kern impliceert de ware mens
die tevreden met zichzelf instemt.
Er zo je gedachten over laten gaan is
het begin van het innerlijk geluk.
Een verlangen dat de droom vervult
gaat nimmer stuk.…
jij en ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 Zichzelf vergeten
stroomt hij door al haar dalen
de zee tegemoet.
De schaamte voorbij
drinkt zij de eeuwige bron
zo blijft zij nergens.
Stamelend schreeuwend
klanken van over de grens
klinken zij samen.
Dan breekt de hel los
of gaat de hemel open
wat maakt het hun uit?…
Behoedzaam
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
528 hij had zijn handen
donker gevlekt
vingers op een hoopje
vervormd en krom
voor zich op tafel gelegd
maar een leven lang
uitstralende pijn
kreeg hem niet klein
hij heeft alles benut
om zichzelf te kunnen zijn
zijn stem klinkt zacht
woorden onderhandelbaar
in zijn aanwezige lach
lichte ogen kijken
met verlies van kracht
nog tast…
Variaties op een das
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
768 Op een Das
Een dommige das uit Damwoude
Was laatst zo ontzettend verkouden,
Dat hij vanaf toen
(Onnozele oen)
Zichzelf voor zijn mond placht te houden!
Op nog een Das
Een sombere das uit Maasbracht
Gedraagt zich bijzonder verdacht.…
Droom zonder eind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
504 hij had lange messen geslepen
wilde af en toe steken
heeft zichzelf opengereten
in een droom zonder eind
toen het bloed was uitgelekt
de agressie langzaam wegebde
in een steeds zwakker pulseren
kon de dood hem niets meer leren
zij hebben elkaar de hand gegeven
samen broederlijk het glas geheven
proostend zag hij plotseling de zeis
met…