177268 resultaten.
Op het ogenblik
gedicht
3.8 met 17 stemmen
9.964 Op het ogenblik
dat ik de gordijnen wegschuif
en me in laat palmen door
het uitzicht op luchtige wolken
boven met meeuwen bespikkelde
geveltoppen in de ochtendzon
zet een leger zich in beweging,
vliegen huizen in brand,
wordt er tegen wil en dank
gestorven en geboren.
De gedachte daaraan...
Gemis
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
610 Mijn wensen zwerven en vele uren vergaan
het leven voelt als een frêle onrustigheid.
Het lijkt of alle wolken steeds anders staan,
als week met muren en minuten vol onzekerheid.
Komt er ook na dit mistige pijnvolle leren
in de tijd die ook vergaat met veel dromen
de tijd dat leven andere za...
Wandeling
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
568 Wandelen met jou is het einde
weer naar het begin brengen
de deuren eindelijk weer open
een heldere horizon tegemoet
praten over kwaliteit van leven
wat zo heerlijk is
op een Noordzee strand
tijdens een regenachtige herfstdag
terwijl wij maar
geen afscheid kunnen nemen
nog eens t...
Daar kraait geen haan naar ?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
588 De schors bewaart
het hart dat ik ooit
in bomen heb gekerfd,
de levensringen blijven
de bast en de kern zo
zwart zoals mijn
gedichten vol fabels
zijn geverfd, daarop
heb ik mij telkens
weer verkeken, wel
de grenzen opgezocht,
die bleken in waarheid
flexibel te verschillen,
te ...
Vintage verhaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 het oude tafeltje
bruin van nicotine
uit een ondenkbaar verleden
het is nostalgisch
alles komt terug
we kunnen niet eindeloos vernieuwen
vanuit grootmoeders stoel
komen herinneringen tot leven
het zal je toch benieuwen
als meubels konden praten
na alle geleefde jaren
in oorsprong ...
Elementair Gebed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 Hoor mij, oh Aarde:
laat mij delen in uw macht,
schenk mij een vruchtbare basis,
gezondheid en kracht.
Hoor mij, oh Lucht:
laat hoog en vrij vliegen mijn geest,
sneller, helderder en scherpzinniger
dan hij ooit is geweest.
Hoor mij, oh Vuur:
laat mijn passie ontbranden,
laat warme leve...
Halve maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Halve maan, een helft uitgezet en weggestuurd
om kil onzichtbaar haar rondjes te moeten draaien
in het diepzwart, godvergeten niets.
Vanaf de horizon door een late zon helder aangegluurd,
weten wolkenflarden jouw bleek aangezicht te aaien.
Verhaal me van je trieste idealen, onthul mij tenmin...
[ Opa vertelt graag ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Opa vertelt graag
over vroeger, maar pas op! –
hij maakt ook grappen!
zeuren
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
472 ach zo veel om over te zeuren
niemands leven verloopt perfect
in ieders leven zal wel iets gebeuren
wat niet tot persoonlijk geluk strekt
maar als alle treinen
op tijd zouden rijden
vertrekken en aankomen
op de hun beloofde tijden
mag het wel perfect schijnen
maar dan verloopt het te...
Grijs gebied
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
661 Waarom heeft de één
beelden vol details
in geuren en kleuren
terwijl de ander slechts
wat algemene flarden
van verleden en jeugd
bij zich draagt
het geheugen
blijft een grijs
raadsel
Kleurrijke reus
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
434 Heel soms is het
ongekend aan zee.
Het kleurencontrast kan
dan bijzonder fraai zijn.
Redelijke hoge golven
die ons laten zien, hoe
krachtig de zee is.
Een mooi schouwspel
als de kitesurfers er dan
fantastische capriolen
uithalen.
Indrukwekkend hoe ze
meters boven de golven
komen...
Wrevel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 heeft me verrast
kou wind en regen
klauwen zich vast
ik kan er niet tegen
het bezorgt me last
was bijna vergeten
hoe dit was.
kruipruimte isoleren
tegen optrekkende kou
waarvan ze beweren
dat het helpen zou
het weer omkeren
hoe moet dat nou
hoe kan ik mij weren
tegen die verrekte kou...
Een kerfstok
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
452 de laatste adem
zal mij niet ontsnappen
samen gaan wij ooit
uitgeblazen worden
onder illuster gezang
van vele koren
het wordt geen
welkomstlied want
bladpapier zingt
bergen en dalen
waarin emoties juichen
en huilen in hun verhalen
terwijl tijd mijn
geschiedenis op
een kerfstok s...
Vagevuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
765 Het vagevuur,
waarin wij groeien moeten,
is ons aardse paradijs.
Ons lieve leven.
De hel,
daar branden verdoemden.
Verdoemd is geen mens.
Verdom ons niet.
Het hemels paradijs,
daar schijnen heiligen te wonen.
Wij zijn daarvoor veel te goed.
Ons vagevuur is middelmatigheid.
Is waar ...
(Aangeschoten) hands
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
740 Toen ik laatst (met mijn bypass en drie stents)
Op zondag na een nachtje stevig stappen
Zonodig nog een balletje wou trappen,
Deed zich iets voor op het gebied van hands.
De bal had onverwacht mijn hand geraakt,
Ik heb toen -aangeschoten- hands gemaakt.
P.P.C.
poëzie
3.9 met 8 stemmen
3.594 Vaarwel, Clary. Ik wens u geen geluk.
Zoiets klinkt dom, bij hen reeds die het menen.
Gij hebt u goed verkocht. Maak u niet druk
over de rest: want àlle mensen wenen.
Uw huis was klein. Uw heer heeft het vergroot.
De bron van zijn fortuin heet niet te stelpen.
Uw roem wordt groot en duurt ...
Kralen
gedicht
2.3 met 38 stemmen
20.053 Cornflakesgeknisper: gefluister
van lichtjaren ver weerklinkend door
melk. Je armband die stukspringt. Kralen
tot stilstand op acht, vijf, vier centimeter
van de jam en nooit stel je de vraag hoe ze
ochtend na ochtend op exact dezelfde plaats
hoe dat in godsnaam. Je hoeft het je maar één...
de kracht van samenwerken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
781 de kracht van samenwerking
vraagt om saamhorigheid
gebaseerd op gezamenlijkheid
in missie het denken en doen
de kracht van samenwerking
is verantwoordelijkheid nemen
zonder over of af te nemen
gewoon doen wat nodig is
de kracht van samenwerking
is met kaders als toetssteen
de bedoeling...
OKKERNOTENTIJD
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
482 okkernotentijd
de buur slaat de noten af -
met zijn brandweerhelm
kijk door de eeuwen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
414 wiekende reiger
fluisteringen van het riet
de trage deining
van het water als
de borstkas van een slaper
gelukkige reus
we peddelen voort
op bootjes van berkenbast
een verre grutto
Zie!
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
369 Het fundamentele.
Het wezenlijke.
Het essentiële.
Het heilige.
Zoeken brengt ons in de uitputting.
Eenmaal uitgeput vallen we diep.
Vallen onverwacht schellen,
van onze verblinde ogen.
Worden we gevonden.
Door wie?
Door wat?
Luister!
Proef!
Zie!
heb zo veel ...
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
402 heb de wereld afgefietst
heb meren leeg gedronken
heb echt te veel gebietst
heb onzin uitgeschonken
heb veel te vaak gefaald
heb gedacht het is beklonken
heb met liefdes kunnen pronken
heb van leugens de waarheid achterhaald
heb gedronken van geluk
heb sloten gevuld met verdriet
heb ge...
Onverwacht genoegen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 De kleurengloed was
fascinerend en
melancholiek, met een
sfeervolle schitterende
apotheose.
Kitesurfers brachten
prachtige beelden op je
netvlies.
Dansend op de golven
maakten ze er echt een
show van.
Mooi is het als je dat
langs de
kustlijn mag observeren.
Het was niet te voor...
Bang bloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Ruzies maken relaties ongelukkig
en steeds meer wetten nodig
tegen de nuttige ondeugden:
behoudzucht, zetelend
op haar troon, opgemaakt
met trots en schone schijn
ontevredenheid, onrustig
knorrend en kriebelend
...
Betoverd
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
377 ik lijk gevangen
in een hype
over hangen
de kale schuur
met een touw
om mijn nek
word ik gek
heb alles
wat ik wil
niet in de goede
volgorde maar
gemiddeld toch
wat meer dan
een ander wenst
alleen in geluk
scoor ik geen
tevredenheid
en dat ligt
echt niet aan
een grote mate
va...
Droomland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 daar heb je het weer
de weg slingert
heen en weer
waar mijn auto staat
weet ik niet meer
op een wankele
houten rand
hang ik
tegen de wand
de deur
naar de overkant
klim ik
hoog boven de straat
langs een bouwvallige
gevel gaat
mijn been van de richel
omlaag
vallen kan niet vandaag
i...
VRIENDEN
poëzie
2.5 met 22 stemmen
5.280 Neen 't viel niet zwaar, zijn leven
Voor ene Vriend te geven!
Maar licht viel 't zoeken zwaar,
Om, onder duizend Vrinden,
Die ENE Vriend te vinden,
Die 't offer waardig waar.
1790.
Focus?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
612 Al zijn we sneller dan de wind in het avondrood
en komen we morgen dichterbij de sterren,
gedreven tegen de stroming in van licht
wat joeg het mens-zijn aan tot zijn dood,
het maakt niet hoeveel we rouwen, met
zoveel data en vernuft als laagje verveeld vernis,
niet alles camoufleert de vers...
Eens toen de dagen
gedicht
2.5 met 1716 stemmen
291.141 Eens toen de dagen
over de riviertong lagen
lang en wazig
onder de macht van leed
kwam stralend de boot
onder de herfstbrug gevaren
en ik zat bang voor het licht
in mijn schaduw
jij hebt zorgend de boot aan de kade gemeerd
bekommerd mijn twijfel
mijn angst genegeerd
en je hand hielp me ...
Flotus
snelsonnet
4.2 met 12 stemmen
785 Wat kan je nog in deze tijd geloven?
Zijn testen wel betrouwbaar, of toch niet?
Ligt wéér een nieuwe plicht in het verschiet?
Kwam Trump het virus echt zo snel te boven?
En trouwens, denk daar maar eens over na:
Hoe is het nou toch met Melania?