9593 resultaten.
Met opa op stap
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
848 wandelen in de
verse sneeuw
de slee sleept
achter ons aan
ik neem het touw
van haar over
haar koude handjes
sluit ik even
in mijn vuist
kijk omhoog; de
hemel ziet grauw
een druppeltje hangt
aan haar neus
wangen kleuren
rood van de kou
haar ogen glinsteren
terwijl ze kletst zonder
ophouden
gewoon apetrots om in
de alsmaar…
Vergane dromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Het huis ziet nu
grijs en grauw.
Gestapelde stenen.
Na een aderlating.
Het lijkt in rouw.
De bomen, immer goedschiks,
tonen medelijden met het huis.
Zij nestelen er zich als meubels in,
schenken comfort en warmte.
Vergeefs, het huis blijft in de rouw.
Bomen, vergane dromen ...…
Wat draagt ons?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
686 Is er wel iets dat heimwee kan genezen
wanneer de ziel haar oorsprong niet meer ziet?
Is waarheid ooit wel deugdelijk en echt bewezen
of is er wetenschap die antwoord biedt?
Soms denk dat alleen nog schoonheid ons doet leven,
al is ons kinderhart niet altijd trouw gebleven.…
Reuzen op de daken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 Hoog in de bergen
slapen de reuzen op de daken
niemand die hen ziet
we dromen hen
wanneer we jong zijn
en opgevouwen in onszelf
grote plannen maken
voor de wereld die we kennen
we zijn al onderweg
hier alleen maar even
geland om te groeien
op ons hemelbed
tot we wakker worden
als helden die recht zetten
wat scheef gemaakt is
door…
Herinnerde vriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
515 Wie heeft daar gelijk
bij de welkomstdeur
van het schaduwrijke gebied
om bloemen te kussen
zijn gedachten gaan liggen
in een eindeloos bed
zonder illusies of dromen
ziet hij stilte
bewegen zonder emotie
een schaduw danst
ritmisch in leegte
hij telt zijn woorden
als hij alleen is
in de duisternis
vol liefde en vriendschap
hij…
vol verwachting
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 verwachting
de een zittend
de ander liggend
twee paar hondenogen
naar de voordeur
uren terug al weer
ging daar doorheen
dat weten zij zeker
hun beider baasje
dat allang ook weer
terug moest zijn
de staarten wuivend
springen zij in vreugde
een warm welkom blaffend
als de baas verschijnt
die in de schuine kopjes
hun trouw en liefde ziet…
zuiver (1)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 je hart moet zuiver zijn
sprak de pastoor
op het schoolbord
trok hij een onmetelijk
grote cirkel
handen voor de
ogen beval hij
glurend door
mijn kindervingers
zag ik
hoe meneer pastoor
met overgave
de cirkel met de
geur en het geluid
van krijt vulde
zo ziet een
doodzonde eruit
zijn dreigende blik
deed de rest
en ik kon…
LAIS CLXXXVIII
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
417 Strijkt het haar lichaam aan, zijn woord wordt glas:
het ziet wat komt, wat is, en wat er was.
Het jaagt zich uit de verzen die het maakt
en 't leeft in haar, zijn woord is pad noch pas:
zij zijn voorbij waar tong de lippen raakt.…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij ziet…
meelsoep
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 vanavond
het kind verstart
staat stil met de
beker in de
kleine hand
staart naar de
natte plekken
op de grond
moeder zwijgt
uit haar roerloze
opgezette hand
druppelt water
traag trekt het kind
de deken over
mamma’s benen
dan loopt het schoorvoetend
naar buiten
het in tranen
gedrenkte stukje grond
niemand kijkt
niemand ziet…
Meerkoeten onder elkaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
557 'Maak van uw woede
een haiku die klinkt, en ziet:
de zon gaat schijnen!'
'Donnerwetter, tjee,
u bent een meerkoetdichter.
Mijn bui? Verdwenen!'…
insomnia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 aan het plafond kleven
vergeelde memo’s
kleine etters die hem
van rust beroven
vanuit de hoogte
blijven de parasieten
plakken als vileine
ongenode gasten
balancerend op het
matras trekt hij de
rovers van het plafond
smijt ze onder bed
je moet slapen
prevelt hij iedere nacht
door zijn wimpers ziet hij
dezelfde gele briefjes…
Als
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
420 als
je niet meer wilt weten
wat ik voel
ik het niet meer zie
zoals jij het ziet
als
je niet meer luistert
naar wat ik vertel
ik niet meer wil horen
wat je zegt
als
je wegloopt
wanneer ik huil
ik je dan laat gaan
als
we nooit meer
samen praten
we elkaar los
moeten laten
als
het nooit
meer is zoals het was
ook nooit meer…
Stemvee(ks)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
448 De sleutel tot dit in allerijl in elkaar geTimmerd snelsonnetje ligt ditmaal bij de stemvork van onze klankdichter van de dag, Bart Adjudant
___________________________________
"Het stemvolk twijfelt, maar toch mag ik hopen
Dat men mij ziet als leider, niet als wicht
Een feeks met smoel, een sfinks zonder gezicht
Een Rutte 2.0...zijn ze bezopen…
IEMAND
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
606 als niemand
van me houdt
behoud ik tóch mezelf
als niemand
om me geeft
vergeef ik het mezelf
als niemand
met me meeleeft
beleef ik het wel zelf
als niemand
met me mee feest
beest ik met mezelf
als niemand
mij nog ziet kijk
ik juist om me heen
als niemand
mij wil begrijpen
snap ik dat alleen
als niemand…
Als...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
696 als je niet meer wilt weten
wat ik voel
en ik het niet meer zie
zoals jij het ziet
als je niet meer luistert
naar wat ik vertel
en ik niet meer wil horen
wat je zegt
als je wegloopt
wanneer ik huil
en ik je dan laat gaan
als we nooit meer
samen praten
en we elkaar los
moeten laten
omdat het nooit
meer is zoals het was
en het…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
910 gaat aan boord
van het Narrenschip
door stilte en sneeuw
de maat van onrust kent
krast de tijd in steen
wie door geschilderd glas
naar wolken kijkt
beschouwt de betovering van het licht
het tedere ontvouwt
geeft het sprakeloze een stem
laat de sterren helder laat zingen
wie in het voorbijgaan
het spinsel van de spiegel blaast
ziet…
Tussen traan en zon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
451 Mag ik jouw tranen drogen,
als je de weg even niet ziet?
Mag ik dan jouw handen vasthouden,
om je te troosten in het verdriet?
Mag ik met je meelopen,
naar de zon zomaar op elke nieuwe dag?
Mag ik dan in je oor fluisteren,
alles wat de toekomst dragen mag?
Mag ik je kussen,
met op de achtergrond de grote maan?…
Onze vlag geplant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 We zoeken elkaar binnen elkaars
grenzen die ons insnoeren
al willen we dat niet
Maar in vrijheid zouden we
elkaar verliezen, dus gaan we
zwijgend verder, opgejaagd
door het afbrokkelende land
achter ons, hopend nog
vooruit te kunnen
waar geen pad meer is
Men kijkt ons verwonderd na
en ziet ons de takken wegslaan
Inmiddels is er geen…
Winternachtbloem
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
480 Ze had hier willen uitleggen
hoe het is om in jouw bed te liggen
maar het leven nam haar mee
naar een ander bed in een ander land
en in de nacht wanneer de zombies
tot leven komen in de geurige wind
ziet ze jouw sombere zielgezicht
alsof je nog altijd verliefd op haar bent
onafhankelijk van verstand of wijsheid
simpel in jouw gevoelige…
Veranderend landschap
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
910 De tijgermug zoemt rond in Nederland
Terwijl ons volk ternauwernood verteerde
Dat men de eerste wolf al signaleerde
Komt nu wéér zo'n exoot. Per autoband
Eén wolf...páár muggen...marginale dingen
Maar zo beginnen veel veranderingen…
Els Borst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 Bekijk haar laatste foto nou eens even….
De oud-minister oogt nog zeer alert,
Denk ook aan haar Congres en het concert…..
Els Borst stond écht nog midden in het leven.
Elk kleinkind hoorde steeds haar lieve woorden,
Wie gaat er nou zo ’n omaatje vermoorden ?…
Boekenweek bonje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 mijn god, men relt en maakt weer veel kabaal
de genderongelijkheid, wat een sof
en ook het thema is banale stof
zo roepen de ontstemden allemaal
Is het de kift waardoor men nu de moeder
de vrouw laat lezen als een kijvend loeder…
Road trip
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
1.703 Het is de weg die tot mij spreekt,
in monotonie van witgestreepte morse
trekt hij banen in mijn hoofd
als eigen stem door velden galmt.
Van dat alles herhaling is zonder einde.
Reizen zonder bestemming.
Bewegen zonder doel.
We draaien de klok op
maar missen de sleutel…
De beer is los
snelsonnet
3.5 met 28 stemmen
1.383 In Rusland kwam Dimitri Medvedev
als officiële leider aan de macht.
Gegarandeerd dat Poetin in zijn vuistje lacht
nu hij de baas blijft van zijn eigen chef.
Wie bindt de beer de bel aan in dit Russsich doolhof?
De hoop van velen richt zich op Gary Kasparov!…
CultuurCafé
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
689 De tonen strelen je oren
De noten springen bij voor een
geheel aan mooie klanken
Hoewel het licht aan de einder
de deken over ons heen trekt
houdt deze zaal het gehoor
Mooie instrumenten klinken
subliem; muzikanten halen, alles
voorzien, maximaal uit
Het podium davert, terwijl
de zaal, met vele voetjes van de vloer
elkaars kwaliteiten…
Patroon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
731 Jouw leven een stramien van
bergen en dalen
Zoekgeraakte grenzen in
bergen van hopeloos met
dalen door 't stof
Met respect voor jouw doen en
begrip voor laten
hoop ik oprecht dat jij voor
later nu dus wijs besluit
Doe dus zeker
Echt niets dat jou later spijt
Probeer het leven
nú in later te plaatsen
Trek grenzen voor nu. Verleg
ze…
Het nieuwe licht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 Uit de stugge
Nacht groeit
Gestaag het
Nieuwe licht
Waarin een begin
Geboren wordt waar
Het einde voorgoed
Begraven is -
In dit licht
Geloof ik, in
Dit nieuwe licht
Waarin ik leven zal
Als ik ben gestorven…
Weemoed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
620 Het kan me zomaar
overvallen,
weemoed omdat de blaadjes
vallen,
ben niet depri of
anderszins,
maar als ik die blaadjes vallen zie
ginds,
kan me zomaar overvallen
dat weemoed gevoel,
niet depri maar weemoedig,
snap je wat of ik dan bedoel?
Zodra de zon zijn stralen
weer laat zien,
is de weemoed weer verdwenen
misschien ?…
water
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
604 Krachten gegeven om stormen te doorstaan
Wanneer liefde en gevoelens in devotie overgaan
En zwakte een enorme kracht wordt
Water dat maar blijft stromen
Zijn eigen weg volgend
Om van rivieren volwassen zeeën te maken
Angsten die verdwijnen omdat water zich samenpakt
Huizenhoge golven alle angsten verzwelgend
De zwakte van een druppel die…