5107 resultaten.
IN VOGELVLUCHT
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
596 Tragisch langzaam
Gaan de dagen
Dodelijk
De stiltes om mij heen
Tijd genoeg
Om af te vragen
Wat is mijn lot
Hoe zwaar mijn steen
Wat mag ik
Van mezelf verwachten
Loodzware vrachten
Vol angst en pijn
Slopende dagen
Eenzame nachten
Weer lang alleen
Te moeten zijn
Gedoofde vlam
Verdoofde massa
De tijd gaat slepend
Overal door
De dag…
Het blauw perspectief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
477 wolken pakken samen
verduisteren in vele talen
het blauw perspectief
naamlozen roepen
de wind te gaan liggen
proeven de stilte van angst
hun bewegen wordt gedreven
door een passie voor gaan en
stormenderhand overspoelen
nog maakt het niet uit
land en plaats om het even
voor slaap eten en leven
maar gezichten herkennen
baarden uit…
Niet gestelde vragen aan vader
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
547 Ik denk ik moet hem vragen
wat zijn levenswaarden waren
wat mijn moeder hem vertelde
waar zij beiden in geloofden
of ik hen niet dikwijls kwelde
of door angst zij nooit verdoolden.
Ik denk ik moet hem vragen...…
Nog is het ijs te dun
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
574 er speelt winter
in bevroren takken
die wit besneeuwd
naar de hemel reiken
je lach wolkt
in de heldere lucht
stralend jagen blauwe kijkers
sombere gedachten op de vlucht
nog is het ijs te dun
om jouw bestaan te dragen
ik ken je angsten die om
hulp en bescherming vragen
jij danst door de dagen
met de constante pijn
van er plotseling…
De Eerste Preekstoel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
516 De eerste preekstoel
was een steen die
amper was weggerold
afgedaald van boven
zat er een Engel op
hield daar zijn preek
op Gods gezag
zijn stem klonk zacht
eerst waren het vrouwen
die juist uit angst
nog waren weggehold
zij mochten luisteren
naar die Goddelijke
woorden die klonken
op deze eerste dag
als muziek accoorden…
Smerig licht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
567 Ik ben daar niet zomaar gekomen
Eens nam ik de benen
Heb van alles gevoeld
Stopte opeens met dromen
Smeet de deur met geweld dicht
Scheldend, schreeuwend in mijn hoofd
Angst en pijn werden niet verdoofd
Licht werd donker, donkerlicht
smerig licht, donkerrood
Ik wandelde, rende
mijn eigen voeten voorbij
Leven kan altijd beter…
ontwricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
639 we zien de
verlaten huizen
de bomen die
aan hun wortels
rukken om zich los
te wrikken van
de aarde
we voelen de
grond openbreken
onder onze voeten
geen gaas op de
grillige slingergang
van onheelbare
diepe wonden
we horen de
angst in zwarte
verhalen in het
boomloze landschap
waar elke beweging
dodelijk is en licht zich
verbergt…
Een volmaakt samen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
520 het was de man
met de donkere ogen
waar jij voor viel
hij sprak en zong
over liefde en geloven
raakte jou tot diep in je ziel
zijn innemende lach
nam je mee naar
verre bossen en golvende zee
in zijn verhalen
kon je verdwalen maar
zonder enige angst ging je mee
bij het vlammende vuur
speelde hij zacht het warm
verlangen van het…
Gedichten die ik mis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
709 Nu ken ik hun levensmoed en angsten niet.
Hun meningen niet over kwaad en over goed.
Hoe zij moesten vallen en weer opstaan,
temidden van de strijd om het bestaan.
Niets weet ik over hun gevoelens.
Wie en wat ze hebben liefgehad.
Hoe ze dachten over trouw.
De laatste tijd doe ik niets liever,
dan gedichten schrijven.…
Het onbekende gif
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
469 ik struikelde over
een slang op de grond
die als stok vermomd zo
het warme wegdek vond
angst verlamde mij
was doodsbang voor het
onbekende gif dat ik
in hun scherpe tanden wist
toch moest ik
mijn hand uitsteken
om de val te breken
al sissend schoot hij weg
pas later kwam de schrik
ik bibberde begon me
licht onwel te voelen in…
Het leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
410 Ik werd door angst aangerand.
De ogen waren hun glans kwijt,
ze werden geteisterd door tranen.
De glimlach was gaan liggen, zonder troost.
Verzonken in hard ijs.
Versteend en wazig, afgeschermd in gedachten.
Waarom moest het zo ver komen, waar zijn de mooie dromen.
Alleen, pijn en ellende rest me nog, ik ben leeggezogen.…
In talloze decors
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
445 ik heb ze
zien lopen in
het licht van weten
hoe ze eruit zagen
ben ik in pure
verbazing vergeten
lichtende vormen
kleurrijk in
voortdurend bewegen
kon hun warme
empathie voelen zonder
angst over hun bedoelen
zij openden
dimensies die ik
nog nooit had gezien
onbenoembaar
in woorden maar
alles voelde zo eigen
ik speelde…
Genezen?
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
610 De onverschrokken psychopaat,
gespeend van enig empathie,
kent geen angsten, voelt geen haat,
heeft voor niemand sympathie.
Leeft voor zichzelf en zijn lusten,
zijn slachtoffers verkracht.
En zal niet eerder rusten,
voor hij ze heeft afgeslacht.
Maar wij kunnen hem genezen,
voor een terugkeer in de maatschappij.…
FB
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 Geheimen heb ik praktisch niet
Ik heb echt niets te verbergen
En dat iedereen mijn ponem op FB ziet
Zal geen sikkepit van mijn privacy vergen
Wat doen er veel mensen geheimzinnig
En angstvallig over hun privacy
Je leeft toch openbaar en ’t is onzinnig
Wat heb je te verbergen aan ’t strand in bikini
Maar als gewoonlijk jaagt de media
De angst…
oversteken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
393 ring van het
oog van de orkaan
de Dood getooid
met hoed kantelt
in de tollende wind
weggaan is een
beetje sterven in
ieder uur en op
elke plek verlies
je iets van jezelf
rites de passage
de uitgebluste
Dood vertrekt
een trage rit naar
Nergensland hij kijkt
achterom de goede
Dood en ziet het
verleden heb geen
geen angst…
Donkere kamer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Angst, schuld, twijfel en verdriet,
huizen hier tot het jou weer vind.
Negeer de donkere kamer niet!
Laat blijven al wat hier bevind.
Ruim het, het brengt liefde aan het licht.…
Ode aan het huis
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
878 zo is dit huis mijn tweede huid
zuiver als het witste licht
spelen kinderen met het kleine weinige
in hoopvol klarende kleuren
als een groot verrukkelijk geluk
het huis uit het interbellum
ooit in angst…
Kanker
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 jij hebt de pijnen
ervaren van verdrogende
boombast en de oogst
van leeg gele aren
zag hoe klei
scheurde tot een
rafelig patroon in
uitgewoonde beddingen
voelde hoe
verlammende angst
brekend krampte in een
al zwaar geteisterde wereld
ongezien zijn de
natuurgebeurens van
een al zwaar uit het lood
geslagen stervend bestaan
geen…
Scandeerden fel haar naam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 nog hield zij
hun blik gevangen
maar als in een
vertraagde film bleef
hun glimlach hangen
onzekerheid was
al bereikt in de
discontinuïteit van
het anders zo bekende
en soepele protocol
angst lag op de loer
in de ongecontroleerde
decibellen die in de
menigte al bezig waren
koppen te snellen
toen nam zij met
ferme armzwaaien…
Zonsopgang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
454 Na het denken over woorden
sliep ik zonder angsten in.
In vertrouwen op onze zon
die gewoon weer opkomt.
Na vannacht.…
Onvoorziene gevolgen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
456 De Middeleeuwse kerk verkondde
De duível brengt het vuil in ´t vlees
Het volk zat vol met angst en vrees
En híeld zich ver van lust en zonde
De Middeleeuwse kerk beweerde
Geslachtsgemeenschap hebben; paren
Dat heeft tot doel het kinderen baren
Zo stelde menig Godgeleerde
Hoe kon je het genot bedwingen
Dat tóch kwam kijken bij de daad?…
Het monumentale
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
424 soms hoor ik
het zachte geluid
van huid dat langs
een sluier glijdt
zie ik wit
bewegen zonder wind
een hand die in bedaagde
rust de opening vindt
zelfs stilte houdt
de adem in als dit
onaangekondigde bezoek
haar boodschap doet
er is geen angst meer
in het levenslang wachten
wel een lach met
de allerlaatste krachten
als welkom…
Achter het geduld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 zal het een verslavende vrijheid zijn
die jou en mij verblindt,
wil ik geen angst ervaren
“het goede is mij immers welgezind”
schreeuw ik om mezelf te bedaren
toch nadert de schaduw nu snel
hetgeen ik eigenlijk niet verkies
maar wat hoor en zie ik niet,
is het een sprookje waaruit ik vertel?…
Liefste
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 Verstrengeld onze handen,
gekoesterd, lijf aan lijf
bezweren we de angsten:
blijf bij me, liefste, blijf!…
Paralympische snowboardster Bibian Mentel; 1972 - 2021
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 'Iets dat je niet
Kan veranderen
Moet je soms parkeren'
Aldus Bibian
Met haar Propedeu-
se Rechten sowie-
so een slimme vrouw
Problemen oplos-
sen met dosis angst
Is onmogelijk
in de meeste gevallen
Soms moet je kiezen uit
Twee kwaden
Wijs met karak-
ter en een sporthart
Te vroeg, ongeneeslijk
Nieuw voorjaar met triest
makende…
Ik ben gaan ruiken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Papa blies bellen
tegen mijn buik
en tussen mijn benen
Papa maakte me wakker
om te plassen, en masseerde me
van binnen
....Op zijn kalender
....zet papa tekens
....voor de veilige tijden
....Ik ben gaan ruiken
....naar angst, aangestoken
....door de geur van mijn zussen
........Dat nodigde hem uit
........Kom maar, het is veilig…
Rode bessen
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
512 groent
de herfst in
krachtig blad
en rode bessen
omgeven met
prikkels en stekel
wordt leven
maandenlang bewaard
wij winterslapen
niet maar vieren
onze feesten vol
verwachting en hoop
met sneeuw en
ijskoude regens
blijft ons binnen
veel ellende bespaard
toch houdt
de pandemie mensen
kort omdat bij iedereen
er aan de angst…
Boeggolven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 hoeft niet groter
dan tot waar mijn ogen reiken
maar ze zien een nieuwe horizon
wanneer ik daar om mij heen kijk
.....Geef me je hand, wacht nog
.....even met gaan en kom
.....bij mij, samen
.....kunnen we thuis zijn
Op straathoeken
zal ik altijd stilstaan
zoeken waar de zon staat
waarheen de wolken gaan
.....Doe je jas uit, je angst…
Taal van het hart
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
489 Als het kind angst drinkt uit moeders borst
niemand slaapt tot er vrede is
woorden scherp als kiezels zijn
menselijk leven vermalen wordt?
Welke taal dan als het hart
zijn maatslag mist
men met laarzen aan slapen moet
vogeltaal niet langer hoorbaar is?…
In triomf
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
598 overschouwt haar angsten
als zeepbellen zullen ze breken
jeugd en schoonheid in triomf
illusies zijn belangrijk
in de kunst en we wonen
op onbereikbare plekken
die elkaar niet vinden
die buiten de wereld liggen
langzame gedachten
vermeerderen zich
tot een eindeloze lente…